ik probeer het nu iétsje kalmer aan te doen. met dat nero-boek, bedoel ik. wel nog zes of zeven uurs per dag, dat zeker, maar niet méér dan dat. anders ga ik, begryp ik, met een kater uit deze vacantie tevoorschyn komen, na alles. dan ga ik, in januari 2022, met myn schoofzakje onder de arm weêr naar de fabriek moeten trappen - my onderwyl afvragend: "wat - is er gebéurd? wat - heb ik gedààn! hoe kunnen nu toch, zonder dat ik daar iéts van gemerkt heb, die energiefacturen zo overdréven uit de pan zyn beginnen te swingen!" ik bel naar putin - maar hy neemt niet op.
voorts - alle theaters dicht... ik klaag niet, zolang ik niet moét klagen - begrypend dat deze klap by vele àndere stervelingen, op dit specifieke moment in de geschiedenis, nog veel harder aankomt dan by myzelf. al verzinken er ook voor myzelf toch alvast weêr twee of drie gigs waar ik héél erg naar uitkeek...
i love beefsteak. morgen kerstshoppen. en toch een viertal "vrouweneilanden" naar de post zien te brengen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten