ik ben in een kroeg, of jeugdhuis, die een soort "tydsruimte" voorstelt, ik bedoel in deze een ruimte die moet hebben plaatsgegrepen in een bepaald autobiographisch verleden, en die dat verleden zo erg representeert, dat die dat verleden letterlyk belichaamt. de tyd van deze kroeg is "tussen het eind van het studeren en het werkelyk afgestudeerd zyn"; het was, zeg ik tegen hilde collin, die naast my staat, "myn laatste echt mooie tyd ooit". links aan een kartonnen wand hangt er, geschreven in duimspykers, een reeks uitgeschreven conferences van my van erg lang geleden, myn eerste, prille one man shows. ik herbekyk ze eens en apprecieer ze best wel, voor wat ze waard zyn. wat in de lucht hangt, is dat ik hier een optreden of een feest heb "om halftwaalf smiddags", want savonds moet alles weg zyn. *** **** een tamelyk gevaarlyke kennis van my van vroeger, is ineens terug opgedoken. zyn pathologische gedrag in myn huis is uiterst grellig en bedreigend. hy staat rechtop iets te noteren op een blad in zyn hand, maar dit zyn "schynbewegingen". zo tactvol en tegelyk drastisch mogelyk probeer ik hem buiten te werken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten