onlangs krabbelden-ik hier al wel eens, dat als we de realiteit zouden kunnen zien, bevryd van iedere allerminste vorm van verbeelding, dat dit dan niet moet willen zeggen dat die realiteit er dan per definitie leêg of gruwelyk moet uitzien. misschien zelfs integendeel; vandaag geformuleerd als volgt: de menselyke fantasie zou wel eens afbreuk kunnen doen aan het aan de realiteit inherente fantastische.
*
toen ik met die zware dozen op myn armen, onderweg was naar een taxi-centrale; op nog een ander bankje zittend om uit te rusten, kwam er, wegens niet ver van het station, een schooier naar my toe, om voor geld te bedelen. "hier is 5 euro als je my deze dozen naar die taxi ginder helpt dragen!" je kan je die mens zyn blydschap niet indenken. maar deels voor dat geld - vooral voor zyn gevoel van eigenwaarde; het idee dat hy voor dat geld iets kon doén, een verschil kon uitmaken.
dat zou echtwaar een goeie oplossing zyn tegen het alsmaar toenemende aantal schooiers daar in die buurt. het is niet dat ze niet willen werken, vooral kunnen ze de gehele complexiteit van de arbeidsmarkt niet aan. al wil ik dit absoluut niet idealiseren - de meerderheid zal te marginaal, te verknipt zyn om dagelyks van 9 tot 5 te werken. maar een oplossing zou zyn om met een grote camion vol met handwerk door die buurten te ryden, voor het allersimpelste ad-hoc-werk. je stopt by een schooier. "hier zyn vyfduizend papiertjes. en daar zyn vyfduizend enveloppen. steek al die papiertjes in al die enveloppen, en kryg dan direct 35 euro cash van ons. onderteken desnoods met een kruisje dit papiertje."
*
weten jullie nog toen, in de jaren 70, airbrush hot was? de onscherpe achtergrond van sf-tekeningen, effectief met een soort spuitbus vervaardigd...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten