het is geen toeval dat mensen die aan verbouwingen beginnen, de arbeid die hen voor de boeg ligt veelal drastisch plegen te onderschatten. stevigste voorbeeld: die socialistische man met zyn krullenbaard hier in de august sniedersstraat zei tién jaar geleden: "op één jaar tyd is dat klaar!" maar nu, terwyl ik door het raam kyk, zie ik hem tezamen met een jonge assistent zakken knauf uit zyn bestelwagen dragen - wat overigens opvalt, omdat zyn autoradio ook veel te luid staat.
maar dit is dus zoals gezegd geen toeval, doch wel zelfs een door de natuur zelf in onze geest ingebouwd overlevingsmechanisme; je màg niet weten wat je aanvangt, je màg dat niet ten volste realistisch willen inzien - omdat je er dan nooit aan zou beginnen.
ten zeerste daarmeê vergelykbaar: moeders die ongeveer vergéten hoe krankzinnig veel folterpyn ze hebben ondergaan op de kraamafdeling - omdat ze anders nooit nog aan een twééde kind zouden beginnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten