de legende wil, dat een mens op vacantie trekt, met de bedoeling om eens goed te kunnen relaxen, te kunnen chillen. echter, in jaren heb ik my niet meer zo afgepeigerd geweten. kapotgedrukt, door de warmte, door het gesukkel met natte zwembroeken, slechte straatzangers onder myn raam en bloedbleinen door strand-crocs.
dé definitieve valbyl, lezers, kwam vandaag, late namiddag: "we gaan kajakken."
ik dacht: "goed dan - ik was eigenlyk net, eindelyk, aan het inslapen, maar okay." my inbeeldende, een rustig dobberen langs koele spelonken, een colaatje drinken op een rots, die we passeren spelenderwys. wel my ook afvragende, waarom luv dan eigenlyk niet meêging?
kennelyk was het een trektocht met een groép kajakkers; follow the leader; "je hoeft je niet te haasten, het is geen race," zei die leader ons, in het frans - maar: je lacht niet als je aldoor twee kilometers achterop dryft.
die groep kon telkens uitrusten en wat rondsnorkelen, geduldig wachtende totdat wy er, op den duur, aan kwamen geroeid - maar: eens wy dan eindelyk arriveerden, zeiden die: "oké, laten we nu dan weêr verder trekken!" (in het frans).
normaal is dit allemaal lachen, ten slotte; we zyn hier voor onze lol, right? toch? zélfs als, na één uur en een half non-stop roeien, je twee armen het onderhand begeven (dit is een topsport, maar dan in een hittegolf); maar mollie, myn dochter, kan met zo'n dingen niét lachen - dus: die heeft ons zitten commanderen en terroriseren voorby het nog enigszins uitlegbare. doe je roeispanen dieper in het water! ga naar links! ga naar rechts! druk niet met je voeten in myn rug! adem niet zo luid!!!!
geen halve minuut vrede, maar wel burning hell.
én ikzelf die ook wel echt débiel ben, in dat zwemvest als een schildpad op myn rug vallend en niet meer recht geraken en zo...
in het straatje hierzo, daarna, ons allerlaatste spelletje stratégo gespeeld (morgen naar parys, en daarna naar anvers... jammer!!!...) zoals myn fans al weten, ik dit ze immers gisteren reeds hebbende uitgelegd: als we, hier beneden op de stoeprand, stratégo spelen worden we de gehele tyd bekeken door passerende toeristen, byna altyd vooral door vaders, die, zoals vroeger, doodgraâg zélf nog eens zouden willen spelen. vandaag echter ook dit in kwadraat; op den duur ik tegen zo iemand hebbende moeten uitroepen: "t'as assez bavardé!! tu nous tapes sur les nerfs!! peux-tu continuer à marcher, s il vous plait!!"
4 opmerkingen:
Zo gaat dat; je bent met vakantie, dan moeten ze niet naar je staan kijken, gratis. In het thuisland betàlen ze daarvoor!
Hahaha, Lies 😂
Hilarisch ! Die kanotocht 😂😂🤣🤣🤣🤣🤣😂
Ocharme Vital. Kom maar snel uitrusten en relaxen in de Dinsdagclub.
Een reactie posten