al myn speeldata, ziehier:
maandag 6 april 2026
onderschat / overschat
onderschat: drie holten waar vroeger tanden waren, en toch wél moeten speechen.
overschat: roy orbison inzake het geheel van zyn "oeuvre"; wel een paar geniale nummers maar de term "oeuvre" niet eens waardig.
naar waarde geschat: het vioolconcerto van beethoven als mogelyk de beste muziek ooit verzonnen.
alternatieve feiten
1. de meest voorkomende ernstige verwonding by kinderen die trampoline springen is een fractuur van de elleboog.
2. de beste manier om een tenniselleboog te voorkomen (wat je overigens niet alleen maar kan krygen by het tennissen, maar by eender welke drukke bedryvigheid van de elleboog), is by het àllerminste pyn- of vermoeidheidsgevoelen van je elleboog, ogenblikkelyk te stoppen met wat je aan het doen bent (is nu inderdaad wel een beetje een open deur...)
3. de standaard uitdrukking "een open deur intrappen", met àltyd dat werkwoord "intrappen", is meer flexibel in het engels, waar men kan zeggen "to kick down an open door" en "to push at open doors", maar zelfs "to be knocking on open doors".
4. "to knock" (kloppen) komt van het oud-engels "cnocian", in het west-saxisch "cnucian", wellicht ontstaan als een onomatopee, dwz een klanknabootsing.
5. het woord "onomatopee" zelf dan weêr, komt van het grieks: "onomatos" (naam) en "peio" ("maken", zoals ook in "poëzie", of zoals ook in de naam van de tekenaar "peyo", maar dan toevallig, want die heette gewoon pierre, alias Pierre, en zyn kleine neefje maakte daar stoethaspelig altyd "peyo" van.)
6. eind april 2009 greep, in beveren, de kempische atlete hilde van grieken nét naast de medaille voor trampolinespringen.
dit was: trampoline - elleboog; elleboog - open deur; open deur - to knock; to knock - onomatopee; onomatopee - de lettergreep "griek"; de lettergreep "griek" - trampoline.
evaluatie: 4 op 10 wegens vals spelen; in 2 is de intrede van het begrip "open deur" veel te subjectief, in 6 is de transformatie van "grieks" naar "van grieken" ook enigszins by de haren getrokken.
state of being, 7 avril 2026
het is tien uur savonds. ik zit in de zetel. onder myn deken. zoals: altyd. dus ook. in myn kamerjas.
daarjuist. was ik met rocco. aan het kyken. naar starwars. de attack of the clones. wie kan dit volgen? super-ingewikkeld. is dat verhaal. goed, het is een manier. ik bedoel: het is een manier van samen de tyd doorbrengen.
ha-ha...
maar: op zich is star wars rotzooi.
wat is het ergste aan die reeks? dat ze totaal niet spannend is. er is nooit dreiging. misschien wel: in theorie. maar: nooit in praktyk. het kan my niets schelen wat er gebeurt. en de aliens: die komen allemaal over als mensen maar dan tamelyk bizar geschminkt. tamelyk bizarre maskers. maar niet écht aliens. eigenlyk gewoon een vervelend carnaval.
wat is het nut van een supersonisch ruimtetuig: als het overal in de ruimte even saai is.
waar moet je aan lichtsnelheid-speed snel naartoe: als het ginder precies even saai is als hier.
echter: nu niet meer. dwz nu, om tien uur, kyken wy, dwz rocco en ik, niet meer. dwz niet meer naar star wars. maar ook niet naar een andere film of tekenfilm. omdat: ondertussen is mollie thuisgekomen. met twee van haar allerbeste vriendinnen. lize. en nina.
het reuzenrad: hebben zy in gezeten.
op: het astridplein.
luv was ze gaan ophalen aan de trein maar ze zeiden wy willen nog in het reuzenrad! maar luv zei: ik kan hier nergens parkeren. dus: dan is luv terug gereden. naar huis. en toen zyn mollie en lize en nina te voet naar huis gekomen, achterna.
overdag iets helemaal anders - toen waren we by myn vader en myn moeder. en myn zus was er ook. het was goed weêr. het was vandaag pasen, we kwamen pasen vieren. ik at in myn eentje een geheel blik zwanworstjes.
morgen (dinsdag) (is vandaag: als je dit leest op dinsdag...)
morgen, of anders vandaag, komt de drummer van metejoor naar de dinsdagclub. nog heel wat anderen komen ook, maar van die drummer: vernam ik nog maar nét. hy heet, eens opzoeken...
hy heet jordi geuens.
ook romeo spinelli is last minute gebookt geworden...
ik heb een goed leven en het paasfeest is wel een feest dat my aanspreekt. het was 1977. of zo. ik was een kind en myn moeder zei aan de voordeur van ons huis. in vosselaar. kyk dat zyn paasbloemen. en het wàs ook pasen. én op de platendraaier van myn vader speelde een "paas oratorium".
dat was een bekende mélodie en toch heb ik die nadien nooit meer kunnen terugvinden.
ik heb een goed leven en het paasfeest is wel een feest dat my aanspreekt. het was 1977. of zo. ik was een kind en myn moeder zei aan de voordeur van ons huis. in vosselaar. kyk dat zyn paasbloemen. en het wàs ook pasen. én op de platendraaier van myn vader speelde een "paas oratorium".
dat was een bekende mélodie en toch heb ik die nadien nooit meer kunnen terugvinden.
met veel klokken en duikelende toonaarden en mensenkelen die bezingen de terugkeer van de engelen.
jean d'arc is onrecht aangedaan maar ze was zelf ook een trut. om eerlyk te zyn. ergens in een dorp was een soldaat zich aan het amuseren: met een soldatenhoer (vergiffenis voor dit brutale woord): jean d'arc nam toen haar zwaard en sloeg zo hard op die vrouw in: dat haar zwaard daarvan in twee stukken brak.
noodlot - vanaf toen ging het haar in de oorlog tegen de engelsen ook veel slechter af. vroeger: aldoor winnen. en nu ineens: aldoor tegenslag. totdat ze werd gevangen door de engelsen.
dat zwaard van jean d'arc was een cadeau geweest van de aarts-engel michaël. daar moet je niet meê spotten.
ik voelde, toen ik erover las, medelyden met jeanne d'arc. maar tegelykertyd dacht ik: en die soldatenhoer dan, zogzegd? toch ergens was het gerechtigheid dat de maagd van orleans zo'n gruwelyke doodstraf kreeg.
jean d'arc is onrecht aangedaan maar ze was zelf ook een trut. om eerlyk te zyn. ergens in een dorp was een soldaat zich aan het amuseren: met een soldatenhoer (vergiffenis voor dit brutale woord): jean d'arc nam toen haar zwaard en sloeg zo hard op die vrouw in: dat haar zwaard daarvan in twee stukken brak.
noodlot - vanaf toen ging het haar in de oorlog tegen de engelsen ook veel slechter af. vroeger: aldoor winnen. en nu ineens: aldoor tegenslag. totdat ze werd gevangen door de engelsen.
dat zwaard van jean d'arc was een cadeau geweest van de aarts-engel michaël. daar moet je niet meê spotten.
ik voelde, toen ik erover las, medelyden met jeanne d'arc. maar tegelykertyd dacht ik: en die soldatenhoer dan, zogzegd? toch ergens was het gerechtigheid dat de maagd van orleans zo'n gruwelyke doodstraf kreeg.
maar dat zou ik nooit durven uit te spreken als jean d'arc zelf, als ze nog zou leven, vlak naast my zat.
en je mag nooit iets over iemand zeggen dat je niét zou zeggen als die iemand niet vlak naast je zat.
dreamer
ik was met een soort dinsdagclub-delegatie in camping cosmos, in de stacaravan waar ik wel vaker vertoefde. naarmate de avond naderde bleek er eigenlyk een georganiseerd orgie op touw te staan, waarvan ik de werking maar half begreep; ik zou er ook zelf niet aan deelnemen, ik vond dit nét niet binnen myn eigen pyschische stelsel passen. eens her en der, in die caravan, allerlei mensen aan de slag waren, was ik dan ook vooral bezig, een paar meer zedige mensen tactvol van de taferelen af te schermen. wél dacht ik: "als die daar allemaal willen liggen seksen: in ieder geval is dat gezonder dan als ze allemaal aan de drugs willen." zelfs dacht ik ook: "ik zou daarvoor, ergens daarzo, een àndere caravan moeten huren... zou alleszins een goeie business zyn..."
wat later liep ik over de dyk. ik ging daar een staminee naar buiten, enthousiast wordende herkend door een groep mensen die net binnenkwam; iemand begon zelfs te blozen daarvan; wat zeker myn ydelheid streelde. de aanvoerder van deze bende was zogezegd een bekende vlaming, die zich aan my voorstelde als "ik ben paul huyghen", waarna ik dan maar deed alsof ik hem herkende (daarnet gegoogled; er schynt toch geen b.v. te bestaan die zo heet...)
dode schryvers
new rochelle, in new York, 1900-1966...
debuteerde op jonge leeftyd met de best wel succesvolle roman "the wife of the centaur", maar schreef daarna vooral voor films.
oa "tarzan the apeman", en de eveneens kaskrakende "forbidden planet"...
!! hy was écht een verre nakomeling van de beroemde filosoof david hume !!
state of being 6 avril 2026 - én alternatieve feiten in één
1. zondagavond 6 april 2023 mag ik savonds in myn enkelvoudige zitzetel merken dat myn linkse sok, zoals wel vaker, gescheurd is ter hoogte van, en door de schuld van, myn dikke teen.
2. de ceintuur van myn kamerjas spant, op bovengenoemd moment, net iets te strak rond myn middel.
3. ook op dat moment speelt, net iétsje te scherp, een interview met "professor Jiang in myn earplugs; zelfs in die mate dat ik het geluid heb afgezet alvorens deze zin te hebben voltooid.
4. rocco james conan gisteren tegen een muur aan gecrasht by het karten.
5. dringend moet ik my scheren, dat gaat sumbiet nog gebeuren.
6. luv weet zich op dit moment voor de eerste keer dit jaar op de loopband.
7. de labrador werd in de 19e eeuw in engeland speciaal gefokt voor de eendenjacht in moerassige gebieden.
8. op 27 april 1521 werd de ontdekkingsreiziger magellaan of magellaas op het strand van mactan aangevallen door lapu-lapu en 1500 van zyn krygsmannen, die het beu waren dat magellaas alsmaar iedereen wilde bekeren tot het christendom. zo stierf onze held met een bamboespeer door zyn lyf...
dreamer
ik woonde niet zonder myn hele familie in een feestelyk zomers landhuis. een mooie jonge dame kwam zich voor my aanmelden, zogezegd kende ik haar wel enigszins en was haar komst in principe geen verrassing maar ik was nog in myn pyjama dus ik zeg, wacht je even in deze belendende kamer. ik maakte my verder klaar maar geraakte intussen in verplaatsingen en gesprekken en verwikkelingen, zodat ik op den duur pas dacht, hoe is dit mogelyk, die zwoele en geweldige dame, in een onuitgesproken atmosfeer van licht platonische kalverliefde, zo ongemeen plezierig: gewoon zolang op my laten staan wàchten (maar goed tegenwoordig kyk je dan wel op je telephoon.)
dit noterende, herinner ik my nu ook een droom van gisteren (had toen wel direct nadien een paar sleutelwoorden genoteerd ook); in eenzelfde sfeer van prille naïeve verliefdheid, was ik door een misverstand in een liefdesrelatie verzeild geraakt met twee vrouwen tegelyk. dw ik had avances gemaakt naar de éne, maar de àndere dacht dat ik om hààr ging. ze waren allebei op een sympathieke manier een beetje lelyk en ik dacht: maar sàmen zyn ze wel mooi en zeer boeiend... het was dus opnieuw helemaal geen seksdroom maar wel een zwoele, zomerse, jong-verliefde droom - wat eigenlyk het mooiste is dat er bestaat...
het is normaal dat je je als man seksueel opwindende vrouwen kan verzinnen; maar dat je je zelfs integrale, diepmenselyke, psychologisch realistische mensen en hun uitwerking kan byeendromen, hoe vreemd toch...
doet denken aan een notitie van louis borges, die schreef over een droom: hy babbelde met een man, die aldoor zyn hand in een jaszak hield. opeens haalt die zyn hand toch boven - het is een kraaienpoot. borges schrikt zich quasi een hartstilstand.zyn opmerking: hoe kan een mens zichzélf zo hard laten schrikken? hoe kan je zo hard verstoppertje spelen met jezélf, binnenin het labyrint van je éigen verbeelding?
zaterdag 4 april 2026
onderschat / overschat
onderschat: de filofax anno 2026
overschat: diogenes
naar waarde geschat: kierkegaard
dode schryvers
vriend van saint-beuve. schreef ondermeer "dithyrambe op de dood van lord byron".
(een dithyrambe is een oud-griekse lofzang, voor een 50-koppig mannenkoor.)
state of being, 5 april 2026
zéér geweldig feestje in hasselt. daarna,- eens, op zich reeds, laat -, thuisgekomen, toch wél nog oneindig blyven door-loungen, dit goede na-gevoel nog koesterend. vandaag, zaterdag, was ik dan ook, althans zuiver fysiek, enigszins zombie. in de jaren negentig had ik katers van grass en whiskey; heden heb ik katers van alleen maar sportieve uitputting; zo'n avondje blue-facen, dat is (zoals jullie allang weten) een top-sport.
de lig-zetel lonkte, deze gehele dag; doch neen, ziehier: myn oudste dochter mollie was alleen thuis - en hear, hear: ze wilde met my de stad in... (zoals vorige week ook al...)
"ok, ik ga vlug even die elektro-fiets byladen!" (die fiets laadt wel zéér traag, man...)
hoe geestig: een jaar of vier geleden, was dit een trotse, vaderlyke ambitie van my; om, met gods hulp, met myn dochter (en/of myn zoon) een terrasje te doen, in de drukke stad; om met haar te pronken, ja hoor. "kyk, daar is die nachtburgemeesterlyke vitalski - met die befaamde dochter van hem..."
echter: dat lukte toen eenvoudig nooit; mollie kon dit toen eenvoudigweg niet. daar kwam dan stééds vroeg-puberale ruzie van. nog voor we vertrokken waren. of anders, als we toch wel dààr geraakten: dan was geen enkel terrasje naar d'r zin, of myn ademhaling was niet naar d'r zin... kwaad fietste ze dan alleen terug naar huis, ikzelf maar hopende dat ze niet in een tramspoor zou verzeilen.
en nu, people, is het vanzelf zover gekomen. mollie wyst my zélf de plekjes aan waar we naartoe moeten... waar we een "poke bowl" kunnen eten (zy doet die ingewikkelde elektronische bestelling voor my...)
het weder was zacht en de tyd stond stil. de krytblauwe namiddaglucht streelde onze ziel...
donderdag 2 april 2026
state of being, 3 avril 2026
rond tien uur in de voormiddag even wakker geworden: omdat pitouche aan myn deur stond te krabben. juist toen ik die naar beneden ging brengen, kwam rocco james conan thuis. met zyn rapport. uit respect voor zyn privacy kan ik over dit rapport verder niet erg veel zeggen, behalve misschien dat die de keerzyde is voor een persoon die uren per dag piano speelt, gitaar speelt, gehele composities opneemt op gesofisticeerde wyze; die verslaafd is aan skateboarden en die de gehele tyd reeds loopt op te treden; doch die bovendien ook een onverbeterlyke speelvogel is met als het moet soms zelfs een kwaaie genius, al zeker naar gezag toe...
goed, zyn paas-vacantie is begonnen...
terug in bed kon ik myn slaap niet hervatten; zoals wel vaker, ben ik dan maar weêr, stil fluisterend als een stervende, integraal myn gedicht "de zevende lotus" nog eens aan het uitprevelen geweest...
een flink hap verder in de middag pas, mocht ik verblyd merken, toch wél behoorlyk te zyn weggedreven. voor de 'tigste keer op ry toén wel nog, maar nu niét meer my de vele dromen nog herinnerende...
naar beneden, naar deze zetel.
administratie...
line-ups...
poster-samenstellingen, nu ook voor duffel...
pas op den duur ook mogen voortwerken aan het dinsdagclub nep-stikker-boek, aan welk ding ik de dag tevoren, tot vyf uur snachts, al aan het arbeiden was geweest maar dan by myn broêr serge thuis...
ben zeer bly met dat boek-in-wording. inmiddels ben ik een full time organisator geworden, waar ik vroeger haast iedere dag vele uren aan één stuk door doorbracht met schryven; zitten en schryven; dié hobby komt nu nog eens aan de beurt, jihaaa!
dju, morgen, zo snel alweêr, hasselt de dinsdagclub. is topsport en ik ben geen zestien meer... gelukkig, een uitverkochte constelatie adrenaliseert zeer grondig...
dju, morgen, zo snel alweêr, hasselt de dinsdagclub. is topsport en ik ben geen zestien meer... gelukkig, een uitverkochte constelatie adrenaliseert zeer grondig...
afterLink.
haha, ja, dat heb ik die droplul ook weten zeggen, naar aanleiding van een of andere golfbaan die die liet aanleggen: "ik weet waarschynlyk meer over gras dan wie dan ook." en dat bullshit zoals "grass is alive". ik dàcht toen nog: "dat zouden ze eigenlyk moeten samplen voor een liedje." en ja, ziehier... is goed gedaan, is zeker niet ai-gegenereerd. wel, het heeft alleszins de human touch...
woensdag 1 april 2026
don vitalski's legendarische dinsdagclub
in progress
dwz deze affiche moet nog verder worden uitgewerkt
alternatieve feiten
vleêrmuizen die overwinteren in diepe kalksteengrotten, worden soms wakker in perfect gesynchroniseerde korte intervallen, zonder zichtbare prikkel van buitenaf, alsof hun lichamen een gedeeld, verborgen tydschema volgen.
in tokyo bestaan er automaten die niet enkel drank verkopen, maar ook kleine, seizoensgebonden voorwerpen waarvan de selectie zo subtiel verandert dat vaste gebruikers na verloop van tyd exact kunnen aanvoelen wanneer een nieuw seizoen zich aandient, nog voor het weêr dat bevestigt.
by hun allervroegste verschyningen hadden de smurfen een wisselende grootte, gewoon door slordigheid van de tekenaar. pas naderhand werd hun formaat gestandariseerd: drie appels groot, dwz 15 à 20 centimeters...
op de cover van de dag allemaal van deze week, kan je ondermeer lezen: "ze hebben elkaar compleet ontvolgd. het lijkt over en uit tussen jolan de bouw en emma bale".
voorts lezen we daar ook: "jacky lafon krabbelt recht na depressie. "vernederd door ex-collega's".
nostradamus had de gewoonte om zyn voorspellingen niet alleen te noteren in de vorm van zeer raadselachtige verzen, ook maakten-ie daarbinnenin gebruik van een heleboel verschillende talen door mekaâr, ook binnenin één en dezelfde zin; waardoor sommige passages pas eeuwen later, gedeeltelyk, begrepen werden.
een voorspelling aangaande hitler zien velen in deze volgende verzen van nostradamus: "wilde beesten, uit honger, zullen langs de rivieren trekken. het grootste deel van het leger zal zich tegen Hister keren. in een ijzeren kooi zal men de grote laten slepen, wanneer niets een kind van germanië zal waarnemen."
state of being, 1 april 2026
gisterennacht, nà de dinsdagclub, nog overdreven lang in het wakkere gebleven; meteen het affiche consoliderende voor volgende dinsdag, maar daarna ook nog enorm uitgebreid gegeten én flink voortgelezen in die jean d'arc-biographie, door ene guus pikkemaat. dat boek lag in de slegte (wel niét afdeling tweedehands) en je begrypt wel waarom, er staan tamelyk veel drukfouten in, en sommige historische gegevens krygen te weinig duiding; dit is dus in zekere zin een "flutboekje" - maar dàt is er juist het goeie van, daar heb ik een neus voor.
ten gevolge daarvan, my voorgenomen om vandaag, woensdag, zolang als maar mogelyk zou zyn, te bed te blyven liggen, vooral omdat ik my al dagenlang eigenlyk beroerd voel, aldoor enigszins wagenziek, zeer vervelend...
maar dus een zegen dat het überhaupt kon; ik moest vandaag nergens naartoe, en voor morgen of overmorgen heb ik ook nergens een ingangs-examen voor de boeg. - arme scholieren, zo hàrd als die moeten werken - voor dingen die hen niet eens een bal interesseren!... echt een foltering... fenomenaal hoe vry ikzelf ben...
wanneer ik deze regels noteer, is het acht uur savonds. duidelyk is dit zomer-uur, vind ik minder, geef my maar het vroege donker, de vroege binnenlampen; zo'n lichte avonden, daar is iets onherbergzaams aan. luv ligt op myn schouder (zodat ik moeilyk kan typen), rocco james conan is beneden in de werkkamer guitaar aan het spelen. en ja, mollie is in het verre evergem...
deze nacht ga ik by myn broêr serge voortwerken aan het dinsdagclub nep-stikker-boek...
Abonneren op:
Reacties (Atom)
