dreamer

onlangs met stef en daniel de camionet inladend, herinnerden-ik my daardoor wat ik die nacht had gedroomd; een gig met de dinsdagclub; er was nul publiek, maar toch was er, behalve middenin de zaal, een chaotische drukte; fuck, niemand die de bar doet? oef, lies robben neemt dat aan. aldoor was ik myn playlist kwyt, maar aldoor kwamen er toch acts aandraven, goéde acts; probleem is dat ik in het donker stond - en dat jack, myn lichtman, nergens was, en dat ook myn microphoon het totààl liet afweten - en dat stef, myn geluidsman, eveneens totaal foetsie was. zelfs stond ik het op den duur uit te schreeuwen: "stèèèèf!!! stèèèèfff!!!"

    dus dat liep aardig mis - maar toch was dit geen totàle nachtmerrie; want dus wél waren daar aldoor die dansgroepen en zangers, die verwonderden zich er wel over hoe alles misliep, doch net zo lief bleef die opdraven en spelen, en dan nog goéd ook.

    dank...