bruno mars, niet voor wat die is, maar als pasmunt in conversaties met rocco james conan.
mooie symbiose: bruno mars die wel eens een brief schreef aan prince ("ik ben uw grootste fan!") en prince die hem een (zeer kort) antwoord schreef ("peace and be wild!")
ergens in juni gaan we tezamen naar bruno mars kyken - maar dan in berlyn, in het olympia-stadion...
hem, dwz rocco, gaan bekyken in het skate-park. hy zweet alsof hy vanonder een douche vandaan komt.
mollie was alweêr naar vrienden, kennelyk was ze met de elektro-fiets, wat ze normaal niet graâg doet...
om zeven uur savonds ikzelf en die kinderen rond de salontafel, eten van de deliveroo. luv ondertussen uitzieken, boven in haar slaapkamer, een venynige griep.
morgenvroeg, maandag, toch maar weêr mollie helemaal naar gent brengen. zolang als ik het kàn, wil ik het graâg doen. remember toen die kinderen drie waren; toen had je geen énkel moment voor jezelf. wat is daarby vergeleken, zo eventjes die rit? zeker nu heden, wanneer ik voor middernacht al in slaap val en als ieder burger wakker word om zeven uur.
plus: op de terugweg, overnieuw langs de expresweg, kan ik dan gelyk myn één uur voortdurende stuntgedicht nog eens integraal opzeggen, "de val van de zevende lotus" - ten donderdag ga ik dit werk voor de eerste keer ooit, live ten berde bregen, in een literaire kroeg in oostende. dit poëem is nog altyd nét niet helemààl klaar, niet onlogisch omdat je aan één zin een volle maand werk hebt - maar: goed, érgens moet ook die live-vibe roderen. het is juist logisch om er nét iets te vroeg al meê op de boer te gaan, die ervaring gaat me voor die finishing touches juist voorthelpen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten