inbetween days. morgen keivroeg in de dag myn dochter naar gent ryden, savonds uiterààrd de blueface in zyn city-club, en de dag daarna een alweder uitverkochte minard-schouwburg, vandaag echter myn wonden linkend van de voorbye week, die om allerlei diverse redenen best flink belastend was...
dit heeft zich in myn linkerbeen gezet, dat is enigszins verlamd. kennen jullie, lezers, dat gevoelen: de pyn niét van een kramp, maar van vlàk nà een kramp; de spieren verslapt, zolang je ze niet inzet, heb je d'r geen last van.
heeft vermoedelyk ook te maken met dit oneindige zetel-liggen...
zeer huiselyk, vandaag en gisteren...
de kinderen rond my...
mollie die nu vriendelyker voor my is dan vroeger -- tja, stel je voor dat ik zou zeggen: "pak dan maar de trein." (wat ik Nooit zou doen, foei!... op zo'n débiele manier chanteren...)
juist toen ik even in slaap viel overdag - telephoon, van charles jarvis...
normaal heb ik myn geluid altyd af staan...
gehaktballen in tomatensaus...
het toch wel aangebrande verleden van ivo michiels in die biographie van sigrid bousset; goed, die jongen was achttien, wist hy veel...
met weinig geestdrift maar dan toch, voort-geknutseld aan "de zevende lotus"...
daar moet ik nog door...
niet dat de resultaten niet bevredigen, maar déze specifieke vorm van stunt-dichten kan niet helemaal uit het hoofd, méditatief ysberend; déze speficieke stunt, moet je voor gaan zitten en noteren...
ben daar al tien jaar meê bezig, met déze grap, nu moet ze maar eens afgerond worden;
als je deze zin leest, begryp je die perfect - maar als je diezelfde zin voor iemand voorleest, je zal het merken: die toehoorder snapt er NIKS van, die denkt dat je een Andere Taal spreekt - ziehier: "een nymf van nevel liep plots snel langs zalig groen, net droog gras, slim mals zoet dier, ryp beest..."
het werd halftien. nu ga ik my scheren...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten