daarstraks, savonds, mocht ik in de prachtige schouwburg van mechelen een tien minuten voortdurend fragment voorlezen uit myn spectaculaire gedicht "de zevende lotus". dat zyn gaan zitten op een stoel, net als in oostende vorige week, maar nu dan in zo'n toneelzaal in plaats van een kroegkamertjes, was een goed idee; rechtopstaand heb je veel minder controle over de afstand tussen je mond en je microphoon. en wat moet je daar staan te staan? zitten is echt veel meer natuurlyk, en het schept ook geen nodeloze lichaamsbewegingen die aan zo'n gedicht toch nergens iets toe bydragen. - het was een erg hypnotisch gebeuren, alleszins werd ik er zelf helemaal stoned van. nà die tien minuten weêr in het balcon in het verdokene, was ik totaal afgemat, en rilde ik, zoals ik had toen ik pas was beginnen op te treden, op myn twintigste. er is aan die "de zevende lotus" niks frivools. dit gedicht en de performance ervan is voor my een kwestie van leven of dood, zo is het echt.
wat niet wegneemt dat het een erg lollige avond was, met liz naar daar, met liz en zingende inge weêr terug.
myn dochter kwam thuis toen ik moest vertrekken; gelukkig is nu subiet zaterdag het gezin de hele dag tezamen. vermoedelyk.
ik heb een uitzonderlyk goed leven. de goden hebben my echt voor het allerbeste opzygelegd. ik kryg gewoon onafgebroken ieder halfuur een cadeau. ik val gewoon permanent van de ene behaaglyke verbazing in de andere zoete verwondering, het is niet anders...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten