%20nam.jpeg)
de dinsdagclub in hoogstraten is altyd een piece of cake, we daarzo een echte fanbase hebbende, van fans die al lachend en dansend binnenkomen; dit kunnen we wel drie tot vier keer per jaar... goed - wél kom je, na alles, pas zeer laat weêr thuis; al het technische materiaal moet snachts nog naar steff zyn magazynen worden overgedragen. maar na een goéie gig gaat dit toch een pak vlotter dan anders.
de volgende morgen naar het salon op zondag; het goeie is dat ik er daar, als presentator, ook moê màg uitzien; het is een show voor de pyjama, iederéén is op zondag op sokken...
kortom, zeer goeie flow; er is geen énkele business zoals showbusiness.
voor één keertje hoef ik mollie op maandagochtend niét naar wevelgem te ryden (luv neemt het over); zodat ik er nu op dit eigenste moment, zondagnacht, nadrukkelyk van kan genieten en profiteren om tot in de allervroegste uurtjes te blyven voort knutselen...
we zyn bezig aan een dinsdagclub-photoboek, naar het model van een stickerboek - is kéiveel werk, maar tegelyk mag gezegd dat het wel degelyk opschiet, zal afklokken op ongeveer 44 bladzyden, drie vierden is achter de rug...
nu ga ik een tamelyk kalme week tegemoet, alleen zaterdag mechelen, maar dat is in de schouwburg dus daar ga je niet met zelf meêgebrachte gaffa-tape een loden buis moeten afplakken om het chauffage-water te stremmen...
hoofdmoot is een bepaalde belasting betaald te krygen. de vorige aanslag heb ik betaald in veertien maandelykse schyven, maar dat suckt natuurlyk even hard; deze keer zou ik willen proberen er in één ruk quasi vanaf geraken, dead-line midden mei. je kan echter weinig anders doen dan je tegen je karma aanschurken...
ik wil een socialist zyn. ik bejubel ziekenzorg voor allen, gelyk voor arm en ryk, sociale woningzorg, vry onderwys; met grààgte betaal ik daar belastingen voor, zélfs in ons land, dat objectief aanwysbaar het zwaarst belaste land ter wereld is - alleen is het vandaag nog moeilyker dan anders om die permanent verpletterende belastingen aldoor met een glimlach byeen te boksen: omdat de super-ryken nooit nog décadenter en nog fascistischer zyn geweest dan vandaag. wy maar braaf zwoegen en afdragen - en de axis of epstein maar zwelgen en zwalgen...
goed - "reddite ergo quae sunt caesaris caesari."
nu ga ik een tamelyk kalme week tegemoet, alleen zaterdag mechelen, maar dat is in de schouwburg dus daar ga je niet met zelf meêgebrachte gaffa-tape een loden buis moeten afplakken om het chauffage-water te stremmen...
hoofdmoot is een bepaalde belasting betaald te krygen. de vorige aanslag heb ik betaald in veertien maandelykse schyven, maar dat suckt natuurlyk even hard; deze keer zou ik willen proberen er in één ruk quasi vanaf geraken, dead-line midden mei. je kan echter weinig anders doen dan je tegen je karma aanschurken...
ik wil een socialist zyn. ik bejubel ziekenzorg voor allen, gelyk voor arm en ryk, sociale woningzorg, vry onderwys; met grààgte betaal ik daar belastingen voor, zélfs in ons land, dat objectief aanwysbaar het zwaarst belaste land ter wereld is - alleen is het vandaag nog moeilyker dan anders om die permanent verpletterende belastingen aldoor met een glimlach byeen te boksen: omdat de super-ryken nooit nog décadenter en nog fascistischer zyn geweest dan vandaag. wy maar braaf zwoegen en afdragen - en de axis of epstein maar zwelgen en zwalgen...
goed - "reddite ergo quae sunt caesaris caesari."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten