die mensen van "poly et les quatres snaar" hadden een cover voorbereid van elvis' "viva las vegas". ze hadden daar echter van gemaakt: "viva vitalski." normaal ben ik in de dinsdagclub uiteraard allergisch voor acts waarin ik word verheerlykt; iets dat niet kàn als de verheerlykte zelf er by is; maar hier nu, uitzonderlyk, was het heel anders, omdat die band zo hard swingde en de gehele tent effenaf door zyn dak aan het gaan was. dus ik begreep: "zolang die hier nu allen zo lopen te zingen, viva vitalski, kan ik moeilyk ondertussen wat aan myn kont staan krabben. ik moét iets verzinnen." dus ging ik ertoe over, op de laatste vierkante meter die nog vry was, een koprol te presteren... die ook best wel succes scoorde!... echter: die vloer was steenhard en ik ben er geen zestien meer, ik ben er, dees jaar al, 55 geworden... direct na het optreden voelden myn gehele rug en nek versplinterd, en onderweg terug naar huis bestookte my een zo erge braakaandrang, dat, aan de telephoon, myn lyfarts zich ervan overtuigd wist, dat ik een hersenschudding moest hebben opgelopen...
vandaag, zondag, gaat het weêr iéts beter...
sowieso is dit natuurlyk, door het zomer-uur, een dag die korter duurt dan gewoonlyk...
onafgebroken in deze zetel gezeten, zodus. voor, alwéér maar weêr eens, het opstellen van playlisten... die van dinsdag, maar ook die van vrydag in hasselt...
komt altyd iétsje meer by zien dan gedacht, "sorry ik moét een uur later ik sta met de late op myn werk!" "ik ga niet met een mp3 doen maar met de zombies!" "je bent parle texas vergeten!"
het komt wel altyd goed en ik doe het nog steeds met veel plezier. is zeer technisch, je kan onderwyl naar muziek luisteren en de gesprekken van je kinderen volgen; éigenlyk is dit zelfs byna een verdoken vorm van nietsdoen. dwz van nietsdoen-voor-adhd'ers...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten