het ging erbarmelyk slecht met onze financiën. vanuit een eindigende vacantie in de sneeuwbergen belden we naar lut van norten (why lut?): "zouden wy voor één week honderd euro kunnen lenen?" ten gevolge daarvan was het logisch dat ik algauw doende was, te werken in een fabriek. ik was niet van slechte wil en wilde deze enorm zware handen-arbeid wel opbrengen, maar de commando's waren my eenvoudigweg te ingewikkeld. in een belendende loods was ook peter van dorst aan het werk, maar die had dan tenminste nog een mooi paard by zich. na een teveel aan onbegrypelyke opdrachten zei ik aan myn oversten, terwyl de tranen my uit de ogen begonnen te springen: "ik... ik kan niet anders dan myn ontslag aanbieden." dit gebeurde twee, drie keren; ze waren altyd ontevreden over my, maar telkens ik dan zei: "ik stop ermeê", werden ze ineens mild en drongen aan dat ik toch verder zou doen...
ook in die fabriekshall was er een soort vintage tentoonstelling van "de dinsdagclub in brugge", met koperen beeldjes van brugse curator frederik de laere en zo...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten