léctuur
woody woodmansey: "spider from mars: my life with david bowie". inderdaad: de drummer van de spiders. nu begryp ik waarom de spiders werden opgedoekt. die woody had gehoord dat nieuw binnengekomen extra muzikanten, de blazers en co, tien keer meer dollars kregen dan hyzelf. hy ging protesteren, maar werd afgewimpeld. dan sprak hy ferm: "als ik geen opslag kryg - dan stap ik op - nu metéén!" dwz: zonder het afwerken van de americaanse tour, waar ze middenin zaten. dus hy kréég zyn opslag - maar bowie zei diezelfde dag nog tegen de manager, tony defries: "i cannot be hold over a barrel," - dwz: ik kan my niet gechanteerd laten worden. de tour ging weêr door, er volgden nog opnames ook, et cetera; maar ongeveer twee jaar later, kreeg woody dan toch telephoon: "we begrypen dat je geen deel meer wil uitmaken van de groep. je wordt bedankt voor je diensten."
zie: de parabel van de wyngaard. je mag niet kyken naar wat ànderen verdienen. je mag alleen maar naar je éigen leventje kyken. die woody toerde de wereld rond in kolossale rocktenten en leefde de droom. hy had ook geen geld nodig; alles dat hy opdeed, werd door het bureau betaald. thuis had hy ook geen gezin om te onderhouden of zo. mooi om voor je trots op te komen - maar de rest van zyn leven heeft die met een kater gelopen...
film
te lui om nu meteen naar iets béters te zoeken, in stukjes van telkens één halfuur, organisch over twee weken verspreid, ben ik naar "gladiator 2" aan het kyken.
dat gevecht met die arena-apen: dat is de slechtste computer-animatie in jàren gemaakt. wy lachen om de vintage effecten van de doctor who uit de jaren zeventig - maar dié hadden tenminste nog poëzie.
life
extreem hard aan het werken geweest, met al die verplaatsingen. het was ook elke dag spinal tap. in essen: drie uurs voor de poort moeten staan wachten, voordat we binnen konden. in hoogstraten: de camion kreeg quasi klapband. in burcht: een omgekantelde vrachtwagen voor onze neus (stormweêr). alleen in mol, het voske, ging echt àlles quasi vanzelf!! de gigs zelf waren echter één na één fantastisch. dus alles byeen ben ik een extreem gelukkig mens, nog steeds.
vandaag ook de hele dag met m'n kinderen geweest. mollie gaat een weekje naar parys deze week...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten