dat zélf schilderen is jaren geleden... het gaat goed - maar: ik merk dat ik geen groén in huis heb.
vervolgens eigenlyk behoorlyk intens zitten schryven aan de thriller voor nele bauwens...
zaterdag 9 januari 2016
late night
dat zélf schilderen is jaren geleden... het gaat goed - maar: ik merk dat ik geen groén in huis heb.
vervolgens eigenlyk behoorlyk intens zitten schryven aan de thriller voor nele bauwens...
vrijdag 8 januari 2016
agenda
te zaterdag hetzelfde, maar dan in cc het gasthuis, wynegem...
géén typfout: die béide culturele centra heten toevallig "het gasthuis"!! en toevallig doen we die vlak na mekaâr!!
waar was je daarnet
ging verdomd goed, overdag moesten we alles weêr instuderen...
hier in de eetzaal voor het optreden, met de drie techniekers... de middelste is die van ons, hans rataplan...
donderdag 7 januari 2016
wat deed je te woensdag
met name voor de "gerard reve revue", die we daar doen voor klara, op 30 september.
overigens moet je daar zeker naar komen kyken;
alleen al om herman koch te zien...
vroege avond
vandaag waren ze mooi 50 jaar getrouwd.
zodat we daar frikandel met krieken gingen eten.
late avond
bemerk de volgende wetenswaardigheden;
1. in de basis-uitgave van het toneelstuk "hamlet" worden de namen van de sprekers die aan het woord zyn, telkens wat afgekort, wat normaal is. maar op een ogenblik staat er ineens "cor."; dwz: die zekere "cor." gaat iets zeggen; maar: het is niet duidelyk of dit het personage cordelia is, of anders het personage cornwall. de beide versies zyn zinvol, maar verlenen het toneel een geheel ander karakter. dit probleem is nooit ooit opgelost geraakt...
2. in shakespeares tyd was het nuttigen van suiker alleen weggelegd voor de super-ryken; rotte tanden waarom daarom zo erg een statussymbool, dat iets armere mensen hier en daar met opzet een tand zwart schilderden.
3. queen elisabeth was op het einde van haar leven een krom, bazelend gedrocht met rotte tanden maar ook met hier en daar een tand kwyt; en voorts nog te weinig bydehand om zich fatsoenlyk te kleden; haar kleêren hingen zodanig open dat je, volgens vele getuigen, haar beide borsten gewoon kon zien hangen bungelen. ze waste zich ook nooit meer.
4. shakespeare werd niet altyd zo erg geroemd als heden. de dagboekschryver samuel pepys, van wie ik uiteraard een grote fan ben, schreef, veertig jaar na shakespeare zyn dood, over romeo en juliet:"het slechtste stuk dat ik ooit gezien heb." over a midsummernightsdream schreef hy iets later:"het slapste, meest belachelyke toneel dat ik ooit van m'n leven heb bijgewoond". de meesten zyner generatiegenoten dachten er ook zo over.
5. acteurs ten tyde van shakespeare speelden wekelyks een tiental stukken door mekaâr. zelden speelden ze één en hetzelfde stuk vaker dan vier keer per maand. ze waren met andere woorden ook àltyd aan het repeteren (nu eenmaal 2000 bezoekers per dag moetende ontvangen, om de kop boven water te houden... in het londen van de 16e eeuw waren er ongeveer 200 mensen die leefden van het theater.
6. de spaanse armada besloeg zoveel boten, dat ze alle naast elkaar meer dan zeven kilometers maten; met 30.000 soldaten trok ze tegen de engelse protestanten ten stryde; 17.000 soldaten daarvan zouden er sneuvelen. aan engelse zyde geraakte er niet één enkel schip verloren. de engelse boten voeren te laag en te soepel voor de plompe, grootse schepen van spanje.
7. het woord "hooker" komt van straatboefjes die zich erin bekwaamden om passanten te beroven vanuit een hoog venster, door middel van een draad met een haakje daaraan...
work
hoe een mens zo'n reve-show voorbereid...
Zeereerwaarde Heer Pastoor Desmaele,
Zaterdag 30 januari valt ons de eer en het genoegen te beurt, in Antwerpen voor de radio een gesprek met u te hebben, aangaande uw merkwaardige gewezen parochiaan Gerard Reve.
Wij zouden dit gesprek graag een beetje voorbereiden,
vandaar deze vraag: wellicht leidt u heden ten dage zelf nog Missen; zoja, wanneer dan precies? Wij zouden deze Mis dan graag bijwonen. Op welke Mis zou u ons dan gaarne zien komen?
Ook vragen wij ons af of het mogelijk zou zijn om die dag dan tevens een halfuurtje met u te mogen spreken, om uit te zoeken waarover u op de radio graag zou spreken en waarover misschien minder graag.
Met veel achting en nieuwsgierigheid groeten wij u,
Vital Baeken
Voor Klara
woensdag 6 januari 2016
state-of being, 6 januari 2016
2016, zo staat het nu hierboven. aanstaande maart zal ik precies tien jaar bezig zyn met bloggen. dus ook zal, rond die tyd, myn relatie met luv haar tiende verjaardag vieren. deze blog en die relatie zyn immers exact, of beter gezegd ongeveer, gelyktydig begonnen. wat geen toeval is: doordat ik, sinds deze blog, zowat àlle belangrykste wereld-bunnies van onze tyd kon photograferen, hoefde ik er geen meer van meê naar huis te proberen te nemen. dwz deze blog is dus, gewoonweg, één kolossale sublimatie-machine, één doodeenvoudige methode om te "leven alsof".
hoewel ik toch écht ben wakkergeworden vandaag, byzonderlyk rond twaalf uur smiddags pas. om meteen, blyvende liggen te bed, met wél een grote tas honig-thee bezyden me, te beginnen voortlezen in twee shakespeare-biografieën door mekaâr. het thema begint wel te bloeien, mag ik zeggen: om twee uur smiddags werd ik uit bed gedeurbeld door een postbode - en die droeg voor my de "verzamelde werken van shakespeare" by zich, vertaald door willy courteaux. (kennen jullie die nog? dat was eeuwenlang de "man van open venster", toen humo iets leesbaars was.)
iets daarna kwam luv binnen, zodat we tezamen de laatste aflevering van "narcos" hebben afgezien. toch weêral een zeer stevige serie, niet? (my vader zei onlangs:"ik kan overdag geen televisie kyken," welk gevoelen ik wel met hem deel; maar luv valt savonds één halfuur na de kinderen reeds in slaap, dus als we niet overdag soms zo'n ogenblik wegstelen, dan zouden we niéts meer zien; en dàt in het tydperk van netflix...)(het film-aanbod van netflix valt wel tegen.)
de dodelyke uren van de dag, dwz van vier tot zes: luv naar de delhaize op de plantin-en-moretus-lei, de twee kinderen intussen hier by me - en toch wél, lezers, kon ik voortlezen, ditmaal in de sonnetten van shakespeare. zo oud zyn ze al geworden: sinds zéér kort zyn die kinderen geen living hell meer, maar in tegendeel een vermakelyk toneel waarby je toch wél ook zélf nog kan voort-ademen...
die eerste drie jaren, met pakweg mollie als driejarige en rocco tegelykertyd als éénjarige, die waren een ontzettende tunnel, waar we eenvoudigweg door moesten...
by het vallen der avond en nacht flink wat bureauwerk, doch van de aangename dimensie; dus geen afbeulwerk met een deadline van stress en dood voor ogen, maar cyfers en letters waarby je onderwyl gemakkelyk het nieuws kan hebben op staan. massa-aanrandingen in keulen, obama die moet wenen, de treinen die staken. zelf inmiddels bezig met een story-board voor de grote gerard reve show, die grypt plaats eind deze maand, in deSingel, met christophe vekeman als co-presentator...
de gezondheid tàmelyk goed maar het rare is dat ik met een hardnekkige hoest zit, onderwyl ik toch geheel niet de indruk heb, verkouden te zyn. is dit een uitgesteld effect van myn rokers-verleden? ik rook al twaalf jaar niks meer, maar daarvoor rookte ik als een schoorsteen... vooral als ik wil inslapen, nu steevast die indringende kriebel, waardoor ik myzelf maar ook myn huisgenoten de gehele tyd wakker houd.
muziek uit de engelse renaissance is okay - zolang ze niet met blokfluiten beginnen...
dinsdag 5 januari 2016
dinsdagbunnies
mollie met helena
in de turnkring.
ongelooflyk hoe close op die leeftyd een vriendschap al kan zyn...
één biografeem
de amerikaanse professor charles wallace moést en zou iets méér te weten komen over de raadselachtige william shakespeare. decennialang doorzocht hy daarom, zeven dagen op zeven en achttien uurs per dag, alle mogelyke zestiende eeuwse documenten die eender welke engelse bibliotheek hem maar ter inzage wilde geven. na veertien jaar kwam hy effectief één keer shakespeare zyn handtekening tegen (afgekort als "wilm shaksp"), namelyk als getuige by een echtelyke twist. geleidelyk aan echter, werd charles wallace integraal paranoïde van deze noeste arbeid. hy begon te denken dat bibliothecarissen stukken voor hem achterhielden en dat zelfs de britse regering hem tegenwerkte. na nog een paar jaar wroeten in alle mogelyke zeer oude papieren, gaf hy zyn shakespeare-studie op, en zette hy zich aan zyn àndere passie: hy was ervan overtuigd dat hy een systeem had gevonden, om gewoon op het gezicht, te kunnen detecteren in welke grond er olie zou zitten. met zyn laatste centen kocht hy een lap grond in wichita fall, texas. miraculeus genoeg: het klopte, hy stootte daar op één van de allergrootste oliebronnen ter wereld.
toch stierf hy, kort daarop, als een ryk, maar zeer ongelukkig man...
maandag 4 januari 2016
maandagbunnie
(= een vriendin van mir, myn stell-vertretender schminkster...)
agenda deze week
woensdag-middag vergadering met christophe vekeman & klara ivm de grote gerard reve revue in de singel
donderdagavond:"ik ben bly als het regent", live in cc mortsel
vrydagavond:"ik ben bly als het regent, live in cc aarschot
zaterdag-avond:"ik ben bly als het regent", live in cc wynegem
de voorbye zondag
voor de laatste keer deed ik vandaag vyf ritten na mekaâr met de comedy-tram op de groenplaats. door het slechte weêr en doordat het een derde januari was, was het erg stil in de stad; met de laatste rit zaten er maar twee oma's op de tram, zodat myn baas zei:"goed nieuws, vitalski; ik denk dat je vandaag een uur vroeger naar huis mag." ik ging myn fiets al halen. toen kwamen daar echter myn boezemvrienden dick turpin en monique bol aangewandeld, en tegelyk ook myn eigen vrouw en twee kinderen. toen zei m'n baas:"ik ben bang dat je toch wél nog zal moeten werken, vitalski..."
- van je vrienden en je familie moet je het hebben...
zondag 3 januari 2016
prent vd week
dit miniatuurtje is zo groot als een duim.
ik dacht: schilderde die man met een penseel met één haartje?
antwoord: hy schilderde met een naaldje...
agenda
vitalski goes comedy op de toeristentram, op de groenplaats vertrekkende.
om 12u, om 13u, om 14u, om 15u, om 16u.
er bestaat een kans dat dick turpin langskomt...
state of being, 3 januari 2015
de avond een moeilyke pil... opnief extreem langzame internet-verbinding, dus opnief geen kans op uitgebreid bloggen. ook naar het nieuws kyken quasi onmogelyk. bovendien het vooruitzicht op de dag van morgen, de zondag, die my noopt, na een goeie week verlof, terug uit werken te trekken - op zich geen erg, ware dit volgende niet het geval: dat ik daar tamelyk vroeg voor moet opstaan. nog eens bovendien daarjuist aan de telephoon op charles jarvis heel erg kwaad geworden - doordat die me letterlyk dertig keer na mekaâr aan het opbellen was geweest - "laat my gerust!! ik héb al twee kleuters!!" my daar wat later ook wel rot by gevoeld, niet "schuldig", want ik werd natuurlyk terecht zo kwaad, maar rot op zich, omdat kwaad worden nooit leuk is; je lichaam neemt het van je geest over.
proberen te lezen in de inleiding tot shakespeares "richard III", vertaald door willie courteaux, maar daar de nodige rust niet voor gevonden. in de nachtwinkel een nieve lamp gaan halen voor de staande lampedaire in de woonkamer: doch, toch kenmerkend voor deze buurt: het blykt zo'n koud, hard, blauw-wit licht, meer iets voor in een garage-magazyn.
nu sumbiet, nà het bloggen, zal het allemaal veel beter gaan...
maar dit is het bleke licht van 2016, dat, met het getal van de duivel achteraan, een zeer kwaadaardig jaar gaat worden; zelfmoordaanslagen, terreur ook van insecten, economische en politieke, maar ook filosofische vluchtelingen; politieke verharding; ikke hard werken maar weinig verdienen; iedereen de tredmolen in, de dood dichterby in het vooruitzicht.
afterLink
de wat premature reportage van atv, namelyk gedraaid op een moment toen we nog geheel niet wisten waar we naartoe gingen...
zaterdag 2 januari 2016
waar was je den eerste januari
je ziet dat het by jaar aan geen dovemansoren besteed is...
state-of-being, 2 januari 2015
in de grond was ik, zonet nog, volstrekt in de stemming voor nog 'ns een uitgebreid avondje door-bloggen, byvoorbeeld aangaande myn persoonlyke "jaar-overzicht"; wat deed ik in januari, wat in februari, et cetera; maar: dat zal voor veel later zyn, kinderen; op het ogenblik gaat myn middeleeuwse internet-verbinding zo krankzinnig langzaam, traag, slepend en hortend, dat je dood wil als je hier te lang blyft aanzitten.
fuck it.
vrijdag 1 januari 2016
nievejaarsbunnie
met een waarachtig laserpistool in het donker, voorbyvliegende spoken en vleêrmuizen neêrschieten...
-- mollie vroeg eerst aan luv: is dit een écht geweer? luv zei: natuurlyk niet. -- en dan, of beter gezegd: pas dan, begon mollie er meteen meê op my te schieten...
state of being, 1 januari 2016
ik deed niet meê aan de oudejaars-gekte - maar, let wel: daar ben ik verre van fier op! want wat, dames en heren, wat als iederéén zo laf, zo lui of zo beroerd was als kik? wat als iederéén op zo'n feestdag als deze, eenvoudigweg thuisbleef, de gordynen dicht, een thermos thee-citroen tussen de knieën? om dan bovendien, in plaats van te fuiven, hier in de zetel te gaan liggen onder een overtrek, uitgerekend om naar een oorlogsfilm te zien, één van drie uurs en een half? inderdaad: dan ware er helemaal géén feest, dan hadde het daarnet al evengoed een vierde april kunnen zyn of een dertiende november.
mensen als kik hebben het recht eigenlyk niet, om stiekem toch wél meê te genieten van het gedruis daarbuiten - in deze buurt, antwerpen-noord, zitten wat vuurwerk betreft de érgste freaks; alsof de hele straat werkelyk ontploft. die ànderen, dié kopen het vuurwerk aan, dié nemen de risico's, dié doen de moeite; die ànderen, die wél nemen taxi's, zoeken uit in welke cafés het te doen is, braden gebraad, organiseren de fuive,. als iedereen was zoals kik, konden we net zo goed allemaal dood zyn.
p.s.: een mooi neven-effect van facebook en whatsap: herinneren jullie je nog, o bloggers, hoe je, pakweg tien jaar geleden, by het twaalf-uur-worden soms driehonderd sms'jes binnenkreeg? nu heb ik er twéé gehad - het volmaakte getal!!
Abonneren op:
Posts (Atom)
