links orlande verde, rechts femke vanpoucke, die extreem zwanger is...
donderdag 6 oktober 2016
waar was je te woensdag
links orlande verde, rechts femke vanpoucke, die extreem zwanger is...
savonds
het zyn wel driedubbel zo'n grote konynen als die van ons...
afterLink
ik heb my er onderhand by neêrgelegd dat ik belachelyk veel adam ant-interviews bekyk... terecht wel by naêr inzien...
woensdag 5 oktober 2016
agenda addenda
daar zyn vandaag vier dingetjes aan toegevoegd;
13 oktober doe ik savonds laat, na de voorstelling in boechout, nog een act de presence op het grote martha tentatief-feest in de roma.
2 november doe ik een try-out van "de ideale schoonzoon" in oxot, antwerpen; 3 november hetzelfde in aarschot, restaurant steven gordts
9 december doe ik snachts, na de voorstelling in cc costa, nog een poëzie-gig in de kavka, a'pen...
zelfcitaat van het jaar
state of being
overdag, vanaf redelyk vroeg smiddags, in een muisstil huis, myzelf zonder veel nadenken vooraf, aan het arbeiden gezet voor die verdomde lezing rond sherlock holmes; tot myn eigenste verbazing daar ineens een goeie drie uurs meê zoet geweest, met bemoedigend resultaat. zyn geestelyke vader, sir arthur conan doyle, had een byna buitenaards zo avontuurlyk, maar juist daardoor ook erg overzichtelyk leven, voor een lezing echt ideaal. maar: twee jaar terug wist ik er àlles over, en nu is die kennis weêr helemaal gaan liggen (niet voor niks, aldus, dat ik de vorige nacht, zoals ik nu ineens besef, met veel nadruk aan het dromen ben geweest dat ik naar de middelbare school terug moest - én dat ik dit zelfs léuk vond, ware het niet dat ik myn school-agenda nergens kon terugvinden, zodat ik ook niet kon te weten komen in welk specifiek klaslokaal ik wel dringend verwacht werd, onderhand. een flauwe grap van myzelf was dat de school-directrice die het hier voor het zeggen had, klaarblykelyk chantal pattyn was, die met die rol trouwens wel overweg kon, haha...)
vervolgens de konynen te eten gaan geven. ik besef nu dat die geur van stro my zo gelukkig maakt, doordat die my doet terugdenken aan één bepaald erotische avontuur in een vosselaarse hooischuur toen ik nog een prille tiener was.
pas rond halfvyf in de namiddag kwamen de kinderen thuis, doodmoê en daarom kortstondig ook erg ongelukkig. nonkel serge kwam eveneens eventjes langs. nu nog voel ik my schuldig over deze volgende practical joke; ik tilde rocco james conan helemaal op, intussen vragende aan nonkel serge:"wilt gy dit varkentje niet meênemen, nonkel serge? kunt ge heel lekker bakken in de pan, wel met goeie bakboter d'rby!"; "goed idee," zei nonkel serge vlotjes, en ging voort:"stop hem maar in myn fietstas!" die arme rocco james conan meende, klaarblykelyk, dat dit erge, wreedaardige lot hem nu wérkelyk te gebeuren stond, en weende, begrypelyk genoeg, het kot opeens volledig by mekaâr -"ik wil naar mamaaaaaa!!..." we kregen hem ogenblikkelyk weêr getroost, maar een flink uur later, toen 'ie tv aan het zien was, boven in huis, begon hy ineens opnief te wenen:"ik wil niet in nonkel serge zyn fietstas!!..."
pas rond halfvyf in de namiddag kwamen de kinderen thuis, doodmoê en daarom kortstondig ook erg ongelukkig. nonkel serge kwam eveneens eventjes langs. nu nog voel ik my schuldig over deze volgende practical joke; ik tilde rocco james conan helemaal op, intussen vragende aan nonkel serge:"wilt gy dit varkentje niet meênemen, nonkel serge? kunt ge heel lekker bakken in de pan, wel met goeie bakboter d'rby!"; "goed idee," zei nonkel serge vlotjes, en ging voort:"stop hem maar in myn fietstas!" die arme rocco james conan meende, klaarblykelyk, dat dit erge, wreedaardige lot hem nu wérkelyk te gebeuren stond, en weende, begrypelyk genoeg, het kot opeens volledig by mekaâr -"ik wil naar mamaaaaaa!!..." we kregen hem ogenblikkelyk weêr getroost, maar een flink uur later, toen 'ie tv aan het zien was, boven in huis, begon hy ineens opnief te wenen:"ik wil niet in nonkel serge zyn fietstas!!..."
savonds alweêr naar toneelgroep de veredeling. als regisseur, - want dat ben ik nu toch: een regisseur... als regisseur, moet gezegd, heb ik in geheel myn leven nog nooit de kans gehad om zo hard op details voort te werken... het moreel van de groep is beresterk, alleen de lichtman heeft een bronchitis wel...
snachts bleek ik ineens belachelyk veel boodschappen te moeten doen. eerst naar cc de warande, te turnhout, om daar een werkje van myn broêr serge binnen te brengen. daarna naar boechout, voor myn boekhouder, om daar alle papieren te gaan binnengooien van het voorbye kwartaal (het woord "kwartaal" is het meest voze woord uit de integrale nederlandse taal. telkens wanneer een mens zich ertoe genoodzaakt ziet, het woord "kwartaal" te gebruiken, wéét hy dat er, op datzelfde moment, 2500 euro van zyn rekening wordt afgehaald...) nog eens daarna moest ik, op drie verschillende, maar wel niet ver uit mekaâr liggende adressen in deurne, pryspakketjes gaan afleveren, nog betreffende die expo in de arena sporthal. en dààr nog eens na, moest ik naar bert lezy, zyn platen gaan terugbrengen - doch: ik kon er de moed niet voor kon opbrengen - dwz uitgesteld naar morgen. voor als ik terugkom van guido belcanto in wechelderzande.
tydens die vele autoritten, maar ook tydens myn veelvuldige toiletbezoeken, een onvermydelyke kwaal van de thee-drinker, ben ik weêr bezig met een nief stunt-gedicht, als enige manier om af te geraken van het vorige gedicht ("bambi was een bofkont"). die nieve gooi, beoogt een romantisch gedicht, voorlopig getiteld "juist wanneer" ("juist wanneer jy weêr naar buiten treedt / voorby de traliën van jouw balkon; / en struikgewas zich door die ruiten breekt / als zwarte zwachtels aan jouw nachtjapon.")
telephonisch vanmiddag met jowan petit iets afgesproken, lezers; namelyk dat ik dit volgende hier ga opbrengen, tydens de martha-memorial in de roma komende week donderdag: myn aloude dirigeer-act, waarin ik Von Karajan imiteer, die de vyfde hongaarse dans van brahms dirigeert. het erge is dat dit kéiveel voorbereiding vergt, keiveel werk om die drie-en-een-halve minuut nog 'ns in te studeren - ...
maar: ik ben bly dat ik mag meêdoen, de martha's zynde één van de ultra weinige collectieven waar ik toch een béétje heet by te horen, toch wel (ik hoor ook wel een beetje by toneelgroep de veredeling...)
maar: ik ben bly dat ik mag meêdoen, de martha's zynde één van de ultra weinige collectieven waar ik toch een béétje heet by te horen, toch wel (ik hoor ook wel een beetje by toneelgroep de veredeling...)
-end
er haastig doorheen scrollen, op zoek naar zo'n still voor op deze blog...
is dus één minuut per dag!!
je hebt ze dan echt wel gezien...
dinsdag 4 oktober 2016
één biografeem
een biografeem dat volmaakt het slechte karakter uittekent van willem frederik hermans (1921-1995); een frans uitgever maakte, in tezamenspraak met hermans zelf, de vertaling van twee integrale romans van hermans gereed; maar: hermans heeft de publicatie van deze beide boeken voorgoed verhinderd - omdat de vertalingen pas een paar dagen later werden voltooid dan contractueel was vastgelegd...
wat deed je te maandag
om te beginnen alvast erg vroeg opgestaan: speciaal om te repeteren, met gert jochems, aan onze niéve show, "vitalski en gert ploeteren voort..."
we hebben wel zeker iets vast...
snamiddags
avond
snachts
fictief biografeem
deze is wel goed, maar kenden jullie misschien reeds: volgens de verhalen is doctor watson, de eeuwige rechterhand van holmes, als legerarts tydens de "tweede afghaanse oorlog" gewond geraakt door een jezuel-kogel. maar in het eerste verhaal betreft die wonde zyn dybeen, terwyl in een later verhaal de door tydsdruk soms wat slordige conan doyle aan het noteren is geweest dat deze wonde zyn schouder betreft. de ernstigste holmes-fanaten, die nooit één fout van doyle zouden willen toegeven, zyn naderhand tot deze ene consensus gekomen: de tragische man moet, op het slagveld, zyn getroffen onderwyl hy bezig was zich naar een brancard neêr te buigen; in buigende houding komt je schouder inderdaad ter hoogte van je dybeen; zodat één en diezelfde afghaanse jezuel-kogel eerst langs de schouder, en daarna in het been moet zyn terechtgekomen...
maandag 3 oktober 2016
waar was je te zondag
links een tantezegger, rechts een nonkel, in het blauw achteraan luv haar pa.
die nonkels van luv komen naar al myn optredens, dus is myn presence hier ook niet minder dan hartelyk.
één biografeem
in 1986 heeft wannes van de velde tien uur in een politie-cel gesudderd, de antwerpse politie het idee onderschryvende dat ze by de bard thuis een gehele doos hasjies-pypjes hadden uitgevonden. hy werd weêr losgelaten toen een extern musicoloog dit volgende wist te bevestigen: dat het in waarheid ging om de rietjes voor een doedelzak...
column streekkrant editie antwerpen
STRATENPLAN
Straatnamen spreken meestal bijzonder tot de verbeelding. Tegenwoordig zijn we ons daar niet meer zo erg van bewust, het internet heeft het klassieke stratenplan, met ouderwets, alfabetisch opzoek-register, uit de wereld verjaagd. Op Googlemaps typ je gewoon in waar je wil terechtkomen, en hoef je de andere straatnamen niet eens te passeren. Da's jammer, want straatnamen zeggen dus wel véél. De Brusselse schrijver Daniël Robberechts heeft wel eens een integraal boek over Praag bijgeschreven, zonder daar ooit één keer naartoe te zijn gereisd, gewoon op basis van straatplannetjes en stadsgidsen. Alleszins zou een uitheemse Chinees of een Eskimo toch zeer ver weten te springen met de straatnamenlijst van onze flamboyante Koekenstad.
Je gelooft niet hoeveel straten er in Groot-Antwerpen zoniet officieel, dan toch zeker in de volksmond beginnen met het verkleinwoordje van "het", dus "'t". 't Berkenveld, 't Duivelshoekje, 't Schutterspleintje, 't Marmotteke. Vervolgens de namen van mensen van wie echt niémand meer weet wie ze ooit zijn geweest, gevelschilders, dierentemmers of ruimtevaarders; de Abraham Verhoevenlaan, de Jaak Gorusstraat, het Jan Borluutplein. Of ook, zorgend voor de nodige verwarring, de Door Verstraeteplaats. Alsook de "Ergo De Waellaan". Bekendere figuren resoneren dan weer in de "Albert Einsteinlaan", de "Gandhilaan" en zelfs de "Artsen Zonder Grenzenstraat". In Merksem is er nu ineens ook een Gaston Berghmansdreef, tot voor kort nog de Bouckenbergdreef. Wat mij verbaast, want ooit heb ik eens ergens gelezen dat een mens minstens vijftig jaar dood moest zijn voordat hij een straatnaam mocht worden.
Talloze straten willen geen "straat" of "laan" worden genoemd: Laar, Ganzemate, Dries, Bovenplek. Hagelberg, Akker, Bokspane, Boogkeers. Drie Bunderkes. Op de Kattenberg is er een straat die simpelweg "Drink" heet, maar oké; in Oud-Turnhout is er een straat die heet "Nadorst", dus het kan altijd nog erger. Voorts zijn er in Antwerpen acht straten die beginnen met de voornaam Alfons, maar een-en-dertig straten die beginnen met de ooit dus zeer afgezaagde voornaam Frans. Niet leuk om in te wonen: de Examenstraat, de Spaarstraat, het Haverloosveld, de Galgestraat. Of het Flor van Reethpad. Wel leuk: het Ferre Grignardplatsoen. Spreken eveneens tot de verbeelding: de Kernenergiestraat, de Banaanweg, de Deuzeldlaan. De Achturendagstraat. De Armeduivelstraat (naar het historische huis aldaar, geheten "Arme Duivel.") Spannen sinds jaar en dag de kroon: de Vingerlingstraat (hartje rosse buurt), de Wipstraat - en, last but not least, het Ruckerspleintje...
-end
myn top drie van televisie-series ziet er nu zo uit;
1. deadwood
2. breaking bad
3. the affair
wat nummer 3. voorheeft op 1. en 2. is dat het onderwerp tegengesteld is aan buitenissig...
afterLinck
de slecht-valk, het snelste levende dier ter wereld, haalt in duikvlucht een snelheid van ei zo na 400 kilometers per uur...
zondag 2 oktober 2016
prent vd week
al die prachtige werkjes kosten 50 euro per stuc, inclusief de mooie kader...
waar was je te zaterdag
première vrydag 14 oktober 2016...
triumf des willens
z.k.v.
CARLA WALSCHAP
een vriend van my, maar dan iemand die altyd maar anoniem wenst te blyven, was een aanzienlyke tyd geleên op bezoek by carla walschap (°1932), dochter van de befaamde wereld-schryver, doch net zo goed ook zelf een gedegen romancier, tevens voorvechtster van de rechten voor homofielen, lang voor will ferdy zelfs nog. toen myn vriend by haar langsging, op haar appartement in de stad, was zy reeds flink bejaard, en huisde tezamen met haar levensgezellin, "de enige keer ooit," aldus myn vriend, "dat ik op bezoek was by een bejaard lesbisch koppel." "knuffelde zy mekaâr dan?" "dat niet, maar toch."
ze vertelde hem een gruwelyk verhaal omtrent haar beroemde vader. op een winterse middag bevond deze zich in de schuur, klaar om een konyn te slachten - doch niet met een hakbyl, doch wel met een soort van klop-hamer. hy sloeg er enige keren nààst - de toen nog jonge dochter kwam te weten dat, in uiterste nood, konynen een yzingwekkend blaffend geluid voortbrengen. haar vader sloeg aan het improviseren, om het zoogdier pas op de té lange duur effectief om zeep te krygen. de man zag evenwel in, tot zyn eigen verbazing, dat hy van dit gedurige moorden niks dan, plotsklaps, een regelrechte kick aan het krygen was geweest - en zyn dochter, die moet toen twaalf zyn geweest, was daarvan getuige. die zag hem grynzen, die zag hem bibberen van pure verrukking.
"mannen," sprak zy nu tot myn vriend, "zyn ongelooflyk gevaarlyke wezens. vaak zie ik hierbeneên op straat een koppeltje voorby wandelen; een jong, argeloos meisje aan de hand van zo'n man - en dan denk ik steeds: och arme! dat jonge meisje beseft niet eens hoe erg zy in gevaar is! zy gaat straks met die man naar een slaapkamer! ze snapt niet wat die man allemaal wil doen met haar!"
zaterdag 1 oktober 2016
waar was je te vrydag
was een top-voorstelling.
al bleken we gisteren, in gent, onze strykstok te zyn vergeten...
Abonneren op:
Posts (Atom)
