maandag 6 november 2017

column streekkrant editie antwerpen

FILE RANST

De gemeente Ranst staat vaker in de belangstelling dan het daarnaast gelegen Oelegem. Helemaal logisch is dat niet, want historisch gezien is Oelegem uiteraard veel meer doorslaggevend. De geschiedenis van Ranst gaat terug tot in het jaar 700, de Merowingers, wat niet slecht is - maar in Oelegem zijn er zelfs vondsten gedaan uit het midden steentijdperk, tienduizend jaar voor Christus. De Schranshoeve in Oelegem heeft gedeeltelijk nog dezelfde omwalling als die, lang geleden, dienst deed om de Noormannen buiten te houden.

Maar ja, in geschiedenis zijn we minder geïnteresseerd dan in de beslommeringen van alledag, en daarom staat Ranst toch veel vaker op de agenda, bijzonderlijk als hét verkeersknelpunt bij uitstek, waar dagelijks duizenden en duizenden mensen vastzitten in de file. Dat hoeft niet te verwonderen. Het voorbije jaar, 2017, werden in heel Vlaanderen alle filerecords met gemak overschreden, de enige significante trendbreuk bestaat hieruit, dat sinds kort de files in Antwerpen nog erger zijn geworden dan die in Brussel. Vooral de avondspits heeft inmiddels ronduit hallucinatorische dimensies aangenomen.

En dan mogen we nog blij zijn dat we de maand oktober achter de rug hebben, toen er ieder weekend, uitgerekend te Ranst, nachtelijke wegenwerken plaatsgrepen. Het ergst waren de nachten van zondag op maandag: drie rijstroken acuut gereduceerd tot één enkele rijstrook. Ik kwam terug van een bezoekje bij superster An Nelissen, die inderdaad van Ranst is, dus ik dacht: oké, binnen tien minuutjes ben ik weer in ’t Stad - mis poes! Samen met talloze anderen (u ook?), heb ik daar toen mooi twee uur aan één stuk in een stilstaande file gezeten!! De elektronische borden boven de snelweg hadden ons daar niet eens voor gewaarschuwd!


In het algemeen zullen die files er niet op beteren, vandaar nog gauw deze tips. Stilstaande files vinden we erger dan wanneer we stapvoets nog voort horten, maar ziehier drie bezigheden voor als je écht geen millimeter vooruitgaat; 1. maak de binnenkant van je wagen eindelijk nog eens proper (vuilniszakjes meenemen!); 2. stap af en toe uit, om je benen te strekken, en een praatje te slaan met andere chauffeurs. 3. bel naar het kadaster; God weet dat ze daar na twee uur inderdaad eindelijk opnemen!!

verdwaalde photo II

sid sinner

column streekkrant kempen

SUCCES


De Kempen is een flink aantal bowlingcentra rijk. In Geel ga ik wel eens naar Den Bruul, maar dan ’s avonds, wanneer het daar verandert in een authentieke disco, en je er terecht kan voor wat ze zelf noemen “jenever-bowlen”. Dat wil zeggen: als je net op één bepaald ogenblik een strike scoort, krijg je gratis jenever (wellicht omdat ze daar weten: hoe meer je er daarvan achterover kapt, hoe minder kans dat je zo’n strike nog eens opnieuw doet…) Het lijkt een schrijffout, maar het is echt: behalve “Bruul” is er in onze regio ook nog een bowlingcenter met de naam “Buul”, of meer officieel “Buulse Bowling”, namelijk in de Puntstraat in Olen. Ook hier een toffe actie: als je, tussen het sporten door, twee broodjes besteld, krijg je er nog een derde broodje gratis bij - maar dan wél per definitie een broodje met eiersla, daar kan je echt niet over kiezen. “Heracles” in Westerlo springt er dan weer uit, omdat je daar reeds terechtkan om negen uur ’s morgens - uniek in Europa. Fitnessen is er trouwens ook mogelijk.

Maar van de week was ik nog eens in het centrum Het Ven in Herentals. Ik wilde daar eigenlijk gaan snookeren, er zijn daar vier professionele tafels, maar mijn lief en haar twee vriendinnen, collega’s van haar werk, dwongen mij mee naar de bowlingbaan. Ik vroeg nog of die niet op “kinderslot” mocht - je weet wel: wanneer de zijkanten worden afgeblokt met hekjes, zodat je bal niet in de goot kan belanden. Maar daar wilden ze niet aan meedoen, we moesten er waarachtig voor gààn.



Het miraculeuze van de zaak was dat ik er in de praktijk, aanvankelijk, enorm goed uitkwam. Echt zonder uitzondering: ik hoefde mijn bal nog maar aan te wijzen, of ik scoorde! Alle kegels in één worp! Telkens weer! Het schuim van de voorspoed begon mij naar mijn hoofd te stijgen. “Je moet,” zo begon ik iedereen lullig van advies te voorzien, “Eerst visualiseren, welke kegel je bij uitstek najaagt. En daarna niet meer vooruitkijken, alleen nog maar op je voeten letten! En best links gooien!” Al dat soort onzin. Met als uiteindelijk gevolg, dat die mevrouwen er niet beter van werden, maar dat ik er daarna ook zelf ineens niks meer van bakte. Zo eindigde ik toch nog op de voorlaatste plaats. Moraal van deze geschiedenis: verklap nooit je dierbaarste keukengeheim. Als je éindelijk eens een halfuurtje succes hebt, geniet daar dan van in stilte, voor het weer voorbij is.

-end


afterLink

zondag 5 november 2017

zondagbunnies

bunnies in vught

prent vd week


waar was je te zaterdag?

in vught, nederland (niet ver van den bosch), voor een prince-lezing (was nu de zesde keer dat ik die lezing deed...)

hier antoinette de vught, die het gehele evenement mogelyk maakte.

in een mooi theatertje, alle zitjes bezet, goeie klank, goeie atmosfeer, goeie stratosfeer...

er zaten ook weêr flink wat overdryvers by...

één iemand die moest huilen ("myn rouwproces om prince is nog bezig...");

of die dame hier links; als je die vraagt:"hoe vaak heb je prince dan live gezien?", dan is het antwoord:"dat is niet te tellen. alleen al van de nude-tour heb ik 51 optredens bygewoond..."


de rechterflank...

de linkerflank...

tamara foubert, de grootste prince-fan van belgië, dankzy wie ik ooit een selfie met prince kon maken, was er ook, voor de tweede keer dus zelfs...

iedere dag een gedicht












INGEGRAVEN HOND


de wuiverwind is hier niet normaal meer,
blaast alle toeristen de ijzige taveernes in,-

zelfs de redders
op het strand
zijn nergens meer te bespeuren.
zij komen voor niets meer naar buiten.

de herdershond van de buren schuinsover
heeft van armoê langs een duinhelling
een gat uitgegraven. en ligt daarin met z’n kop en z’n
voorpoten weggedoken – ook dieren hebben liever mooi weer.

te vaak is die hond van plek verwisseld,
teveel afschuttingen, bestelwagens,
teveel kruiwagens en katrollen zag hij,
voordat hij, met z’n laffe muil, verademing zocht, zo piepend.
en te dikwijls werd hij opgetild door jochies in de straat.

de wind alleen vertelt ons nog het verhaal van de ingegraven hond.
nog andere, nog meer verwaaide honden dan deze,
vertellen zelfs dat verhaal niet meer.
zij hebben zich platgelegd op karton,
dat hun roemloze verleden bedekt in onheilige modder.

redeloos hun arme kruimels,
droomloos hun vele, schrikbarende nachten zonder ware maan.

naar teveel van die jochies
hun katapulten van damast
is, op de ruggengraat van de wereld, dit slavenkoor

aan het blaffen geweest om vergiffenis.




-end


afterLink

zaterdag 4 november 2017

zaterdagbunnies

anonieme bunnies

prent vd week


agenda

vandaag, zaterdag 4 november 2017, "prince-lezing", in theater de speeldoos, vught, nederland - uitverkocht.

altyd lullig om reklaâm te maken voor dingen die zyn uitverkocht - maar iedereen doet het, dus ik ook!!

state of being, 4 november 2017



november is een heerlyke maand, zoals die graviteert naar de duistere feestdagen, byzonderlyk kerstmis, de belangrykste dag van het jaar.
    waar was ik?, opnief op de boekenbeurs, jammer genoeg zonder phototoestel. begroet geworden door jeroen olyslaegers, die wel érg dik is geworden, eigenlyk. iets verderop een lange ry fans aan de stand van fleur van groningen. de gehele beurs vandaag toch wél een levendige boel - vanwege het gegeven dat het vandaag een "nocturne" betrof, dwz de boekenbeurs hield ook savonds open. al langer zeg kik dat boekhandels en bibliotheken savonds en zelfs snachts zouden moeten openhouden - je kan hier natellen dat ik weêr eens gelyk heb...
    myn eigen functie hier is om, zoals geweten, in opdracht van "creatief schryven", advies te verstrekken aan beginnende auteurs. en ja, iedere dag komen er toch drie of vier mensen langs met een A4-tje in de hand, en eigenlyk kan ik ze daar best wel nuttige dingen over vertellen. ten slotte ben ik een universitair gediplomeerd literatuur-wetenschapper!
   

boekbespreking

de nachtwacht

dit soort boeken zal wel niet vaak gerecenseerd worden. ofwel hoor je:"het is studio 100, dus het trekt per definitie op niks," ofwel hoor je:"onze kinderen vinden het leuk, dus het product is geslaagd."
    zie nu evenwel hier;
    de televisieserie is inderdaad zeer geslaagd, inderdaad doordat onze kinderen er compleet gek van lopen; een waardig nief "zwaard van ardoewaan"; byzonderlyk door de personages, doch evengoed de setting, alsook de uiterst geformatteerde verhaallyn, die zich vertaalt naar iedere speelkoer.
    juist des te erger wat ze van die boeken gemaakt hebben! vormgeving en illustraties zyn volmaakt, maar lees dit nu eens - echtwaar zomaar een willekeurige alinea:

"Vladimir merkte dat Keelin vreemd deed, zeker toen ze zei dat er bij Sacha een lelie in haar haren zat. Voor hij verder kon vragen, kwam Cooper terug. Hij had niets gezien op de plek die Keelin aanwees. Toch wilde hij geen risico's nemen en beval Keelin en Vladimir met hem mee te gaan. Gelukkig zag Cooper niet dat Wilco net arriveerde, om Sacha uit te horen. Die had Keelin vanmorgen al gesproken."

zo gaat het non-stop door. je kan er geen touw aan vastknopen!! toch eisen de kinderen dat je voortleest - omdat ze verliefd zyn op dit universum. studio 100 doet wat 'ie wil, maar het is ketnet, aldus de vrt, dat "de nachtwacht" op de markt zet; dus dit soort rotzooi bestaat by gratie van ons belastingsgeld. de wereld is in crisis, en aldoor hoor je iedereen uitroepen dat educatie onze enige redding is. om die reden moet de vrt dit soort totaal misbakken copywriting ogenblikkelyk een halt toeroepen!!

-end


afterLink

vrijdag 3 november 2017

vrydagbunnies

bunnies in middelbeers

prent vd week

(c) bernet

wat was er ten donderdag

zo wordt een mens hier wakker...
nog maar half uit bed, of dit hier...
"papa, wy gaan een mummie van u maken!"
zelfs hebben ze handboeien.
zelfs komt rocco james conan op het idee om er eigenhandig deze photo van te maken.

jullie zeggen, je zoekt dit zelf op - -  not! 
je kan er gewoon écht niet aan ontkomen...

later die dag

in de namiddag was ik in het zuidnederlandse middelbeers, by de auteurs van theatergezelschap keskenoate.
    myn vlaamse tekst wordt naar het nederlands vertaald...
"may lach" moet hier heten "mien lach." "jos gyssen" moet hier worden "marco bakker". van "rmz" maken ze "wao"...
    zeer boeiend, en we hebben ook hard gelachen. zo kan het ook...

nadien kreeg ik daar nog tofu + pindasaus

vervolgens nog in datzelfde dorp giggen nav de verjaardag van de nachtburgemeester van middelbeers, harry van hoof...

de voorstelling "pinguins kunnen toch wel vliegen..."

het blyft toch wonderlyk dat dit hier myn biotoop is; dat ik, dag in dag uit, in dit soort intieme feestjes heen en weêr fiets... een uniek voorrecht... uiterààrd speel ik doodgraag in cc's (betaalt ook mega beter), maar ik benyd toch niet al myn vele collega's die praktisch alléén maar in van die voorgekauwde centra spelen, myn curriculum is veel meer intiem, en warmer, spannender, boeiender en meer persoonlyk, toch?... myn karma is fantastisch, ongelooflyk, echt...

somehow i find my way home

de terugweg van middelbeers (ik speel daar nu reeds tien jaar lang iéder jaar minstens één keer; wat my er ook op attendeert, dat ik op één of andere manier toch wel iéder jaar een volstrekt niéve voorstelling klaarheb...); er is een àndere weg, maar myn gps stuurt my steeds dwars over alle bospaden... gelukkig maar!

welke boeken ik eêrgisteren wel interessant vond op de boekenbeurs

ontsnapping uit het kamp...
zal wel byzonder spannende lectuur wezen...





hieronder nog een paar andere boeken...

dit zag er nog eens echt kei-sterk uitgegeven uit. tamelyk groot, tamelyk dik, en telkens maar zes prentjes per bladzyde...

iedere aflevering een andere tekenaar; bernet natuurlyk de beste, maar die verrast niet meer; die anderen daarom misschien nog méér aantrekkelyk. ik vrees dat je ze wel meteen alle zes moet hebben, anders is het ook niks...

traditioneel neem ik uit deze voze reeks steeds exemplaar meê als ik op reis ga... dus goed voor in december in dat huis in de ardennen...

het goeie aan die reboot van blake en mortimer, is dat die nieve tekenaars ook alle fouten van jacobs eerlyk voortzetten; de houterige houdingen, het tevéél aan tekst... heerlyk...

in deze reeks hier, het enige boek waarvan ik 100% zeker weet dat ik het op een ogenblik zal hebben gelezen...

ik hou nie zo van bio-strips,
en ik ben al zéker niet geneigd om een strip over nick cave te willen lezen,
maar toch heb ik dit drie keer van de plank gehaald om nader te bestuderen...



onder-water-wezens genieten steeds myn voorkeur...

de reeks rond abe sapiens niet sterk genoeg, wegens niet genoeg details in het tekenwerk, is deze hier meer geëlaboreerd...

wel een tegenvaller toen ik gisteren inzag dat aquaman weêr op tafel ligt: doordat 'ie meêdoet in justice league, de movie, heden...

om de zoveel jaar staat er iemand op die zegt dat 'ie alle crumbs op een rytje in één reeks gaat samenbrengen; altyd valt dit dan stil in de middle of the road... maar dit boek is alleszins kolossaal, heb ik de indruk...



toch heb ik geen enkel boek meêgenomen (behalve vanalles voor m'n kinderen); ten eerste om den brode, maar meer toch omdat ik heden zelf te hard aan het schryven ben (allerlei heel oude gedichten aan het oppoetsen), en àls ik al tyd vind om te lezen, moet ik tot midden januari toch voort met het spoor naar frankenstein... en teveel mooie ongelezen boeken in huis, daar kan je nerveus van worden...

het kan ook een plezier zyn om niét te kopen; altyd maar dat vulgaire consumeren, paradoxaal genoeg is dat ook zo cheap...

toch ben ik wel iéts aan het lezen, tien minuten per dag;
dit geniale boek van leonard nolens...
beter dan jmh berckmans zelfs...
ongewoon goed, effenaf...

-end


afterLink

donderdag 2 november 2017

donderdagbunnie

sofie van sint-rochus

prent vd week

don vitalski as seen by (c) bert lezy...

waar was je te woensdag

overdag naar metropolis, die nieve lego-film... trouwens niet zo'n heel goeie film...

de kindjes in top-stemming, ze lopen van smorgens tot savonds te schaterlachen...

bvb ik kryg telephoon van een zeker harrie; de hele dag lachen ze met de naam "harrie", en zelfs plakken ze briefjes op myn rug met daarop "harrie"...

rond halfzeven op weg naar een sherlock holmes lezing in deurne.

zeer druk op de baan, veel krankzinnige chauffeurs en lastige schemering...

na een halfuur ter plaatse - computer vergeten - helemaal terug naar huis chaufferen, computer gaan pakken, wéér naar deurne... ...

in concreto was de lezing gepland in taverne sint-rochus...

had nog steeds een halfuurtje vry, rondwandelen voor een beetje meditatie; naast de sint-rochus-kerk is er blykbaar een kerkhof dat zelfs een erg groot kerkhof is... wordt het dan toch nog halloween...

de lezing ging vlotjes... zeventig minuten... die twee hier vooraan waren onlangs naar de reichenbach-watervallen in zwitserland geweest, dwz waar sherlock holmes het ravyn in stort...

together met de kern van de club...

-end


afterLink

woensdag 1 november 2017

woensdagbunnies

voor "stichting lezen" op de boekenbeurs, geef ik nederig advies aan zoekende auteurs;

dezen waar er daar drie van, ten dinsdag...

prent vd week


iedere dag een gedicht

gebaseerd op schetsen uit 1995, pas deze week ineens kunnen voltooien...















HET GEWICHT VAN DE GEWICHTHEFFER

hy staat met zyn voeten in het licht.
hy is dat aan de maatschappy verplicht.
hy moet dat van zyn moeder in het gesticht.
hy werd ooit door zyn vader opgelicht.

hy gaat met zyn vingers naar het gewricht
hetwelk zyn knieën byna zwichten doet van jicht.
hy richt zich op een opluchting, verlossing reeds in zicht,
al voelt hy in zyn ruggengraat geducht een bliksemschicht.

het lykt alleen maar hard alsof hy lacht.
het circus heeft zyn spankracht in zyn macht.
hy vlucht in geen gedachte maar net daarop slaat hy acht.

hy draagt het gewicht van zyn gezicht.
hy doet dat met zyn ogen allebei dicht.
hy hangt als een vrucht in de lucht.





-end


afterLink