dinsdag 5 december 2017

state of being, 5 december 2017



daarstraks dus nog 'ns een "showcase" gehad voor zowat alle cc-programmatoren van vlaanderen. ze waren inderdaad quasi allemaal ter plekke. van aard ben ik ervoor gemaakt om belangryke gelegenheden om zeep te helpen met misplaatst gedrag, het "per ongeluk verknallen" (zie: integraal myn biographie), maar uitgerekend met dit soort markt-evenementen zit het my toch wél altyd goed meê, ook vandaag weêr. niet dat nu myn agenda opeens helemaal volzit, maar in ieder geval: beter had ik het er niet vanaf kunnen brengen; vlotte babbel, toffe sfeer, iedereen goed gelachen maar toch on topic gebleven. dit soort van setting (exclusief spelen voor programmatoren) is feitelyk zo fataal, dat ik er meestal, kennelyk, juist algeheel kalm van word (doch effectief "fataal"; want als dàt publiek, een tachtigtal vlaamse programmatoren, zich tégen jou zou keren, byvoorbeeld door een ultiém slecht optreden, dan kon je écht je boeltje wel pakken...) het betrof de lezing over sherlock holmes, evenwel. en dus niet die spannende voorzet "de ideale schoonzoon".
    mollie inmiddels genezen; dus rocco james conan doodziek. "het ros beiaard doet zyn ronde", comme d'habitude. zelf ook actief aan het knokken om niet eveneens, op eigenste beurt, voor de byl te gaan; preventief dafalgan consumerend, en ook meer fruit dan gewoonlyk. ook die cola zero's geven my het gevoel, hein met de griepzeis enigszins op afstand te houden. al breken de vapeurs hier en daar al door. maar: ik heb drie gigs te doen deze week, en die moéten doorgaan!
    subiet verderkyken naar "the lost city of z". daar wil kik ooit, als het mag, ook nog wel 'ns, maar niet metéén, een lezing over ineensteken: het literaire genre betreffende "lost civilisatons". brengt ons optenief by de victorianen; arthur conan doyle, die het sjabloon schreef voor jurassic park, alsook rider haggard (!) (zie prent hieronder), én by kuifje en "de zeven kristallen bollen"... het woord "shangri-la" komt uit een boek uit 1933 van james hilton, "lost horizon", aanduidende een ideaal chinees paradys-oord...


-end


afterLink

zondag 3 december 2017

maandagbunnie

bieke beeckman

prent vd week


agenda dees week

maandag, 12u: show-case holmes-lezing, voor programmatoren, arenbergschouwburg

donderdag 7 dec:"pinguins kunnen toch wel vliegen," de garage, ranst

vrydag 8 dec:"de ideale schoonzoon," woonkamer deurne*

zaterdag 9 dec:"de ideale schoonzoon," woonkamer den dam*

*deze gigs zyn privé, maar met een schoenlepel kan je er misschien toch by, als je tydig mailt naar vitalski3@gmail.com

waar was je te zondag

terwyl luv het even overnam, om voor de kotsende mollie de emmer vast te houden, kon kikzelf naar theater elckerlyc, voor het toneelstuk "marius"...

een hoofdrol voor de prachtige lente geenen...

een hoofdrol voor dave lennaerts,
die meêdoet in myn musical ook...

ook guido belcanto en deborah langman waren van de party...

reklaâm

expo van landschappen door myn broêr srg, heden, in "dalek art galery"

-end


afterLink

zondagbunnie

live met dorothea...

eindelyk nog 'ns het mondaine leven...

prent vd week

vreemd; lemmy naast sid...
schynt een anachronisme én een distopie...

waar was je te zaterdag

na het grote verjaardagsfeest van rocco james conan in de klappei,
heel even langs by srg en diens eega ann verdren - "hey zeg wy komen net uit bed!"

nog 'ns bygebabbeld met tom van laere...

hy zei:"de vorige keer toen ik u zag en toen jy een photo van my nam, twee jaar geleên, had ik ook deze jas aan - maar: al die tyd tussenin, heb ik die jas helemaal nooit aangehad!"

sander smeets...
superstar on the rise...

els moors

jan ducheyne...
binnenkort te gast in "berg en dal"...

had een band by, swingde niet slecht - maar de living tornado's zyn toch sterker...

anonieme bunnie

jef staes live aan het optreden...

isabelle hessels

pamela...

haar optreden nét gemist,
maar niet haar prachtige outfit...

stadsdichter maarten inghels...
je moet lef hebben om mensen uit te dagen om te komen schaken als je zo slecht speelt... ik moest telkens maar drie seconden nadenken, om hem in zeventien zetten onder te duwen...
maar zyn poëzie, die onderwyl speelde, was erg mooi...
en dat concept is erg goed, mogen schaken tydens iemands poëzie-gig...

koen boyden...

werkt nog één maand in de psychiatrie,

en neemt dan weêr tyd om met te schilderen met gitaren...

state of being, 3 december 2017




toch blyf ik op zo'n feestjes nog erg lang. iets in my wil blyven, omdat het er best wel erg fyn is - maar: een nog sterkere gravitatie in my, dryft my na een uur en een half weêr naar buiten, naar huis terug, m'n platen- en m'n boekenkast... maar: zo is het wel goed, het is een groot verschil met helemaal niét te zyn geweest!
    die gig was in deStudio, doch abusievelyk was ik eerst, vlak daarby, geheel niets vermoedend naar binnen gestapt in de arenberg; thomas smith en johnny kiday zeiden me daar een goeiendag... vreemd... er schenen voorts geen optredens gaande... ik dacht, wa's dees allemaal...
    bleek dat dààr juist een première was geweest van jens dedoncker...
    als ik met één been in het comedy-universum sta en met een ander been in dit van de letterkunde, sta ik in de letterkundige biotoop toch meer naturel - al ben ik op beiden gebieden een amateur; maar in de arenberg ervoer ik een zekere beklemming, wyl in deStudio, "de nacht van beat", daar was het meer een gevoelen van thuiskomen...
    goed gelachen...
    ben vooral aan het converseren geweest met els moors, die me aldoor hardhandig omhelzende, zeggende:"dan waan ik my telkens weêr zeventien..." ze was toen het lief van bent, en in die hoedanigheid vriend aan huis. ik was er dan zelf drieëntwintig...
    alles by mekaâr niet slecht dat ik gauw by m'n gezinnetje terug was, in deze blokhut; want: het rondvliedende griepvirus heeft nu, balve my moeder, ook mollie in zyn greep; het gehele huis ruikt naar haar overgeefsel. en nu kan kik hier dus de emmer helpen vasthouden...
    

-end


afterLink

zaterdag 2 december 2017

zaterdagbunnies

bunnies op de tram

prent vd week

(c) mort künstler

mollie beleeft de tyd van d'r leven,
wandelend met het hondje "wishfull", van tony argil...

waar was je savonds

savonds was ik stadsgids voor "vlam op den dam";

met een toeristentram door de lange lobroekstraat en aanverwanten.

steven p. en zyn lief waren er ook...

steven IS overigens tramchauffeur...

sarah dandois

zodra het eerste contingent was afgezet op de eerste locatie, keerden we met de tram terug naar de eerste plek, om daar het tweede contingent op te halen...

dave van gestel
komt tussendoor horen
of alles nog naar wens is...

die kwam my erop attenderen:"de kroegbazin van 'het mini-kroegske' in de twee netenstraat leeft niet meer: sindsdien is het mini-kroegske dus niet meer open...

die tram kan niet achteruit.

dus moest die chauffeur achteruit.

die stapte uit, waggelde naar ons toen en sprak (niet wars van een uiterst hevige alcohol-geur):"ik... kan niet... achteruitryden... willen jullie dat voor my doen..." en hy overhandigde ons zyn sleutels...

tussendoor diner voor alle inzittenden, in de lambertuskerk, waar een kleine opera plaatsgreep...

"de vorige keer toen ik je zag, was met 'den openhaard' in de erwtenstraat..."

great!

-- ik zat hier zelf op een stoel; had te snel gegeten, myn slokdarm scheen gewoon te barsten, ik kon niks terugzeggen... omdat ik iéts moest doen, nam kik deze photo...

meteen na het werk
kon ik m'n huiswerk
aan de vlammen schenken;
"gedaan met arbeiden!!"

afterdrink by de rooftop-tigers...

christel van den eede


sven roofthooft

vrijdag 1 december 2017

afterLink

vrydagbunnie

emilie legon

prent vd week


alternatieve feiten





sommige converse sneakers hebben zeer dunne zolen om de kosten te drukken. niet de productie-kosten, want dat is peanuts, maar de export-kosten. schoenen met zeer dunne zolen gelden als "slippers", en kennen uitvoertaxen die 30% goedkoper zyn.

koffie is goed tegen dementie.

een konyn leeft drie jaar en een olifant tachtig jaar, maar toch produceren ze in hun leven ongeveer evenveel hartslagen. àlle zoogdieren produceren tydens hun leven ongeveer één biljoen hartslagen. "zover reikt het machientje," om het zo te zeggen. alleen de mens bereikt er iets meer dan twéé biljoen...

er zyn vyftig keer meer inwoners in de verenigde staten dan in vlaanderen.

na john lennon, wilde marc chapman david bowie neêrschieten. voor de dag na de moord op john lennon, had hy al een ticketje op de eerste ry voor "the elephantman". toevallig had john lennon en yoko ono ook beiden een ticketje op de eerste ry voor die productie. zo speelde bowie die avond voor drie leêge zitjes op de eerste ry. "ik was de hele tyd aan het denken: ik wil stoppen met spelen!"

state of being, 1 december 2017

in vraag en antwoord.


om hoe laat ben je opgestaan?

de belangrykste vraag van allemaal. rond halftwaalf smiddags pas. nog eerst te bed in "historia" zitten lezen. over de eburonen. met haar long-ontsteking die voortduurt, is luv tot de kerst nog thuis. daardoor heb ik nu nog iétsje meer voorbereiding, nodig vooraleêr ik naar beneên kan; omdat je meteen de confrontatie naar binnen stapt. we boteren goed maar in wezen heb ik, zoals geweten, alleen maar voor het samenwonen gekozen in de naam van onze twee kinderen, daarvoor heb ik vyftien jaar lang alleen gewoond, en misschien is die levensvorm voor my toch meer natuurlyk. wellicht doordat ik zo egoïstisch ben. maar luv, die dit straks leest, hoeft nu ook niet  meteen te beginnen te stressen. all is well. god weet, zit ze ook zelf soms liever 'ns alléén thuis.

wat heb je gegeten?

voor de tweede dag op ry ryst met kip en tomatensaus. wat ik wel tien dagen op ry zou kunnen eten. de tomatensaus was vandaag opmerkelyk veel pikanter dan gisteren.

how is business?

soms vrees ik, lezers, dat ik alleen maar geprogrammeerd word door organisatoren die niet helemaal op de hoogte zyn van myn situatie, en die daarom myn succes enigszins overschatten. de angstige vraag is dus hoelang die grap nog gaat kunnen blyven voortduren. duke ellington zei ooit:"showbusiness is: altyd blyven doen alsof alles goed gaat - terwyl in waarheid alles naar de haaien gaat," maar ik zou myzelf daarmeê belachelyk maken, ik kan niet doen alsof. dat zou zyn als die propaganda-filmpjes van de nazi's in de lente van 1945. één plankje staan recht-timmeren - terwyl op de achtergrond àlle huizen tegen de grond liggen. de mensen zién gewoon dat ik ondertussen, op myn 46e, misschien wel dé grootste loser van myn generatie ben geworden.
    al is het rare: het mankeert my aan niks... ik heb tyd en geld en liefde... de toekomst is erg onzeker, maar voor wie geldt dat niet?
    okay, die jongens van kommil foo, of byvoorbeeld wauter deprez; die gastjes hoeven zich over hun bankrekening geen zorgen meer te maken. maar ja, die zitten dan weêr met andere rotzooi, god verdeelt dat allemaal zeer netjes, met een klein, zilveren weegschaaltje. god ziét ook alles, dus ook zy moeten heel erg oppassen. behalve wim helsen, tom barman en mauro pawlowski moet in vlaanderen iedereen heel erg oppassen.

hoe laat is het nu, dwz wanneer je dit hier zit neêr te schryven?

halfdrie snachts. de eenzaamheid grypt om zich heen. luv en kik,- hoe zal ik dit uitleggen? wy zien byna niemand meer, op het ogenblik. behalve op het werk... dat is de schuld van onze kinderen, we moeten by ze neêrliggen tot ze inslapen - maar rocco james conan moet te bed om halfacht, en mollie krygt haar ticketje naar dromenland pas om tien uur savonds. derhalve kunnen we nooit  ofte nooit zelf een volwassen feestje geven , nooit eens een halfuur met vrienden op café. "babysit,"- jullie kennen die kids niet, die ondergaan dan gewoon een spontanuous combustion. wat heb je d'r dan nog aan? eigenlyk is dit pure joy division. "when routine bites hard, and visions are low." er is geen uitweg, voorlopig.

morgen "vlam op den dam", toch?

yeah... da's weêr zo'n typische don vitalski-opdracht; een historische rondleiding door een antwerpse volksbuurt, met een toeristentrammetje; zoals altyd, wil ik dit dan gelyk helemaal steengoed doen; dus in plaats van my daar, zonder te gaan zitten, snel of rap-rap vanaf te maken, is daar nu zonder enige overdryvingen mooi veertig uur voorbereidend werk in gekropen. de rit gaat één uurtje duren - en dan is het weêral gedaan.

tja...

pas op, da's ook wel de magie ervan! de beleving ter plekke is het hele ding!

don vitalski staat recht en leest voor ons zyn nieve gedicht voor:"het lied van de kaaiman"- het is nog steeds niet helemaal af... vervolgens doet hy zyn schoenen uit, en verzoekt ons om maar weêr naar huis te gaan...



iedere dag een gedicht


















HET LIED VAN DE KAAIMAN


in dryfzand is die botterik ooit geboren,
in dryfzand zal die botterik ook vergaan.

wie grypt dat gryze mormel morgen bij z’n oren,
wie zal het met een bezem durven slaan.

   zyn kinderen door ons doorgespoeld,
   die hadden teveel gekrioeld.

   eens raden, da's niet moeilijk,
   hoe die kaaiman zich nu voelt.

ons eiland schynt begroeid in mooi groen koren,
toch mogen wy daar nooit meer wandelen gaan.

het monster gromt naar ons als nooit tevoren.
daarjuist werd het verjaagd van de jordaan.

    zyn eieren geraakten onderkoeld,
    al hadden wij dat zo niet bedoeld.
    
    geen wonder wat daar nu vanonder in die bodem
    per ongeluk wordt omgewoeld.

wie zal die arme kaaiman durven aaien,
wie zal hem durven strelen met een spaan.

wie zal dat eenzaam wezen durven paaien,
dat heeft tot dusver nooit iemand gedaan.

    al hebben wy aldoor laarzen aan,
    in waarheid zijn wij naakt.

    kyk hoe die kaaiman ons
    zometeen in tweeën kraakt.

in dryfzand drukt die draak ons weldra onder,
ook wy hebben geen been om op te staan.

in dryfzand zonder bliksem en zonder donder.
en dan is het ook met ons voorgoed gedaan.







één biografeem

ludwig tieck (1773-1853) (zie: prent), auteur van ondermeer "de gelaarsde kat", schreef zyn leven lang aan de lopende band in alle richtingen ontelbare bladzyden en bladzyden boeken en verhalen et cetera; op zyn 30e levensjaar evenwel, stopte hy plotseling met schryven, zonder aanwysbare reden; zeventien jaar later pas, op zyn 47e, ging plotseling weêr voort met heel veel te schryven. nooit heeft iemand ooit geweten waarom dit zo plaatsgreep.

(het erge van zoiets, vind ik het volgende: dat het uiteindelyk niet uitmaakt ook niet; dwz dat zo'n gemiddeld levens-oeuvre sowieso uitgebreid genoeg is; een auteur kan in zyn leven gerust opeens jarenlang niks meer doen, het maakt niemand iets uit - zelfs is het béter zo... byvoorbeeld louis paul boon: wie leest àl diens meters en meters en meters proza?? was de mensheid niet beter af geweest met pakweg 5.000 bladzyden minder?)

column streekkrant editie kempen



WEG MET OUD PAPIER

Het was een vreemd zicht: een dag of twee geleden kleurden de straten van Arendonk geel, namelijk door de lang verwachte komst van de gele containers. Die dienen voor karton en oud papier, en da’s een hele verlossing. Soms was het urenlang zoeken naar dozen om het oud papier in onder te brengen. Was dit niet in voorraad, dan moest je met touwtjes beginnen prutsen, om de rommelhoop samen te binden. Op straat kon het beter niet waaien; de verscheurde liefdesbrieven, de vergeelde reclamebladen en de oningevulde belastingsbrieven tuimelden dan over het plaveisel, klaar om te worden opgeraapt door de eerste, de beste stalker. Want zo’n dingen gebeuren; de beroemde zanger Bob Dylan bijvoorbeeld, heeft jarenlang processen gevoerd tegen een opdringerige fan, die iedere week al zijn vuilnis uitmestte, op zoek naar souvenirs. Als het regende, verwerden die grote papieren dozen tot één voze modderbrij, die in tweeën scheurde meteen van zodra de ophaaldienst zich eraan waagde.

Maar nu zijn er dus die gele containers. De verdeling ervan is een jaar geleden begonnen, in Hulshout, Vorselaar, Herenthout en Westerlo. De mensen daarginds, waren blij met het geschenk. Eén enkele grootmoeder uit Vorselaar ging er zelfs haar boodschappen mee doen, toen haar caddie het liet afweten. Een vader in Westerlo stak er een halfuurlang zijn eigen zoontje in weg, toen bleek dat er in het kolenhok geen plaats meer was. En zodoende kan het I.O.K. haar verspreidingspolitiek voortzetten. De bedoeling is dat begin 2019, àlle Kempenaren gesteld zijn. Dat zijn 29 gemeenten, en da’s niet niks; het betreft hier dan ook een investering van mooi 8 miljoen euro. Maar renderen zal het. De gemiddelde container heeft een volume van 240 liter, dus de afvalophalers kunnen er zeer snel mee werken. Voor mensen in een appartement, een studio of een rijhuis zijn er wel ook kleinere exemplaren. En ook is het mogelijk om zo’n gele container te delen met je buren…


Ik besteed er nu zoveel aandacht aan, omdat het hier tevens gaat om het lot van deze krant zelf hier, het felgeprezen magazine genaamd Deze Week. Sommige slimmeriken houden deze krantjes voor altijd bij zich, omdat ze alsmaar meer waard worden, maar de meesten dumpen dit blad binnenkort, eens aandachtig gelezen, die gele grafkist in. Hopelijk niet zonder het eerst nog te hebben gebruikt als onderlegger bij het schillen der aardappelen!

-end


-end


donderdag 30 november 2017

afterLink