pech: rocco james conan om negen uur savonds nog aan zyn huiswerk beginnen.
geluk: myn niéuwe boekhouder
maandag 3 mei 2021
ranking
1. die keer toen er een sonde door myn benedensnavel moest.
2. die keer toen alle kinderen in de straat naar die schildpadjes van de buurjongen mochten gaan kyken, maar die buurjongen alleen tegen my apart uitriep: "jy niet!"
3. die week in 2006, toen, van het ene moment op het andere, door een nepschandaal, totààl myn carrière voor eens en voor altyd naar de haaien ging; die gehele symfonie van uiterst vervreemdende mededelingen en impressies toen.
4. die nacht toen myn vrouw er voor myn ogen vandoor ging met een andere man; niet dat moment zelf, maar de echo's daarvan in de maanden die volgden.
5. een twee jaar voortgeduurd hebbende ruzie in de familie.
6. het verraad van die collega-acteur van my, met wie ik een prachtige toernee door nederland tegemoet ging - maar die twee maand op voorhand de boel ineens helemaal afblaast, niet zonder het dan ook nog op my te steken, om het jaar daarnà diezelfde toer te kunnen doen in zyn ééntje (= meer lucratief); dit alles, terwyl rocco james conan bezig was met geboren te worden en ik echt krap by kas zat.
7. die keer in myn studententyd toen ik, in het dorp, terugkwam van een buitenlandse reis die een volle maand had voortgeduurd, maar voor de voordeur kwam te staan zonder sleutel, en nog een halve dag lang moest zitten wachten en wachten, zonder zelfs een wc ter beschikking.
8. die avond toen ik, om den brode, toch maar "comedy" ging brengen op die mevrouw haar verjaardagsfeestje in die betonnen hall, waar ik door alle àndere feestvierders als stront werd behandeld, by een microphoon die natuurlyk niet werkte; een uur na het "optreden" moest ik toch om myn geld gaan bedelen, omdat ik het té hard nodig had; voorafgaand aan die schooiparty, zat ik nog eventjes, als volwassen man, af te wachten in myn auto, achter het stuur - dàt, daar en toen, als een volstrekte manier van doodgaan (al moet ik er toch by vermelden dat dit een soort van dieptepunt schynt te zyn geweest, waarna niets van die aard, dwz binnen dit genre, my nu nog kan deren; als een soort van finale onkwetsbaarheidsrite.)
addendum: deze top 8 deugt niet helemaal; sommige té persoonlyke dingen kan je niet neêrschryven, en voorts was het ook helemaal niet te bedoeling om te jeremiëren, ik hoop dat dit zo niet overkomt. immers, onze conclusie toch moetende wezen: als dit àlles is, als dit het werkeklyk érgste is dat er voorviel (geen nabye sterfgevallen, geen verminkingen, geen dakloze armoê), lach dan van fluweel.
vreemd gestorven
actua
bart van loo is terécht zo ongemeen succesvol. binnen het genre van het info-tainment kàn een mens niet nog méér willen. het gebeurt wel eens dat ie, in interviews, van meet af aan in overdrive zit, zodat je, als kyker, de kans byna niet krygt om in te tunen, en zodat een slechterik dan zelfs al gaat willen twyfelen aan de integritéit van zoveel enthousiasme - maar de voorbye zondag op "de zevende dag", was bart van loo extréém goed op dreef. prachtige volzinnen, lollig en leerryk door mekaâr. de béiden ondervragers noopten hem van de hak naar de tak, als een dubbel politioneel kruisverhoor; maar niet één keer moest ie "euh..." zeggen, echt een rotvaart; de michel vaillant der geschiedkundige eloquentie...
state of being, 4 mei 2021
maar goed zo, zodus; de kracht van de ochtend. meteen rond negen uur alreeds, beginnen voort te arbeiden aan de transcriptie van "de gelaarsde kat"... veel van my one man shows ontaarden telkens opnief in een soort creatieve recyclage van bestaande sketches, wat normaal is, je gooit àl je geheime wapens in de stryd; maar die "de gelaarsde kat" is iétsje meer onafhankelyk en onderscheiden van de rest, dus da's een goeie keuze geweest. een heleboel alinea's was ik zélf vergeten, dus ik heb er nu zélf een paar keer hardop om kunnen lachen.
die tekst dateert van tien jaar geleden; de première was immers drie dagen voordat mollie werd geboren... dat was een mooie tyd, alles ging lekker vooruit...
"opgeschreven om te worden gelezen," zou je zeggen, "dat is nooit even plezierig als live on stage"; en dat klopt, maar dat geldt net zo goed voor film-opnames. een film-opname is àltyd minder goed dan een live-optreden, een film-opname is àltyd een verlies - terwyl een overgeschreven tekst, in plaats van een zuiver verlies, een meer getransforméérde belevenis is; je wint er tegelyk ook iets by; op een ander, meer persoonlyk, meer meditatief en meer bestendig terrein. zélfs is een uitgeschreven tekst, àls hy ergens naar lykt, een overwinning op de voorstelling...
in de namiddag aflevering drie van "aquarius" bekeken. vervolgens huiswerk - dwz lesvoorbereidingen... het klopt dat ik my vroeger, vorig jaar, minder goed voorbereidde voor school; maar de volgende dag is het lesgeven zelf dan veel lastiger, moeizamer en angstiger; als je je netjes hebt voorbereid, "schoolmeesterachtig", zoals men zegt, dan is het lesgeven veel toffer en trouwens ook sneller weêr voorby.
wat myn lees-traject betreft, nu dààr weêr over: die "johnny cash"-biographie smaakte, zoals jullie weten, naar meer; gisterennacht vond ik onderaan in een kast in de werkkamer nog een integrale brian jones-biographie die kennelyk nog nooit was gelezen; maar: die heb ik, na een goed halfuur, toch weêr van my af moeten werpen - niet meer dàt universum, niet meer dié reeds sinds decennia zo erg afgezaagde nep-mythen!... (de stones = howlin' wolf op bleekwater...)
vanmorgen stuitten-ik echter op, heel anders, die biographie van e.t.a. hoffman, door rudiger safranski - myn blog leert my, dat ik daar precies veertien maanden geleden in was opgehouden - maar nu vind ik kennelyk vanzelf weêr aansluiting... da's nog zoiets magisch dat biographieën voorhebben op romans; een biographie kan je gedurig opzyleggen, en dan toch weêr oprakelen alsof er nooit iets was gestorven. (wél moet je daarom dan, als lezer, àldoor aantekeningen en krabbels aanbrengen in je lectuur; onderlyningen, commentaren en droedels; want er is niks zo erg als de onzekerheid "héb ik dit nu ooit al eens gelezen??")
het is halfvyf in de namiddag. luv is aan het bellen met myn boekhouder. rocco james conan is aan het youtuben, "hoe kleipopjes te maken". mollie zit boven in het donker met een zak chips in d'r armen sitcoms te bekyken.
subiet nog méér lesvoorbereidingen... jammer... vervolgens hoop ik ook nog te kunnen voortwerken aan myn lezersadressenlyst, dwz het overzicht van mensen die myn boekjes plegen te kopen...
ik heb honger...
ik moet enigszins plassen...
binnen negen dagen weêr een halve week in de ardennen...
zondag 2 mei 2021
press
don vitalki in "de zondag" gisteren...
over "wat is lachen"...
niet slecht...
zéér moeilyk leesbare pixels, maar toch wél leesbaar voor wie er echt wat voor overheeft...
[afbeelding openen in nieuw venster]
ranking
top 10 alledaagse computer-horror
1. een bestand ineens helemaal kwyt zyn, voor altyd
2. alsmaar niet kunnen inloggen op een account
3. een bestand alsmaar niet openkrygen
4. misschien wél kunnen inloggen, maar dan eerst tienduizend vragen moeten beantwoorden
5. met je telephoon een érg lang antwoord moeten intypen terwyl je éigenlyk met iets anders dringends bezig bent
6. een mail per ongeluk doorsturen naar iemand voor wie die mail erg beledigend is
7. een computer bedienen waarvan je de werking niet zo goed kent
8. een byna platte battery in combinatie met een draad van te weinig volt
9. dagelykse spam waarin een nep-filip geubels beweert een enorm goed beleggingssysteem te kennen
10. bewyzen dat je geen robot bent
vreemd gestorven
karel II van navarra, je zal hem wel kennen, hy heette ook "karel de slechte", voelde zich in 1387, gewoon door zyn hoge ouderdom, al een tydje niet meer zo lekker. zyn lyfarts adviseerde hem, zich te laten inwikkelen in een dun laken, dat vooraf echter diep doordrenkt moest worden met ethanol. aldus geschiedde; maar het laken schoot in brand.
over het algemeen was men trouwens meteen van oordeel dat deze gruwelyke dood zyn eigen, van gods verdiende loon betrof...
interludium
de langst lopende krantenstrip àllertyden - en toch by ons volstrekt niet gekend...
filmrecensie 1/7
die vooroordelen hadden vooral te maken de vorm van de hype. zoals byvoorbeeld de hype rond heath ledgers joker toch ook vooral een kwestie van gebakken lucht was.
bovendien vond ik het by de oneindige tv-serie "gotham" ook té frustrerend om het gehele epos te zien eindigen, nét wanneer batman op het punt staat om zyn entree te doen...
joker 2/7
3/7
die weêrzinwekkende prent geleek dus ook my een volmaakt volwaardig achterkleinkind van "taxi driver" en "a clockwork orange"; alleen, helemaal op het eind, vlak voordat ie de erg goed gecaste robert de niro neêrknalt, voor het oog van alle camera's, roept de joker slim uit: "dit is wat je krygt wanneer je mensen met psychologische problemen geen plaats geeft in je maatschappy!!"
ten eerste is dat een extreem open deur, ten tweede doet dat alle voorgaande "suggestie" verbrokkelen (we hàdden het wel begrepen), ten derde had dat banale inzicht vooral niet uit de mond van de joker mogen komen, die juist zo grellig is en zo onvoorspelbaar omdat die zichzelf niet kent.
4/7
naar alle waarschynlykheid hebben ze die voze, uitdrukkelyke morele duiding daar moeten inlassen om de geldschieters te bedienen, ik kan het my niet anders voorstellen...
5/7
finaal op moreel gebied geen dapper standpunt in kunnende nemen, zoeken de filmmakers op de valreep dan maar soelaas op een geheel ànder niveau: de onverbiddelyke batman-mythologie... en natuurlyk: dat werkt... een tienduizendste interpretatie van, op straat op een avond, de moordaanslag op de ouders van bruce wayne; het totale archetype in de moderne tyd; oermythologie, nét zo oer als tweeduizend jaar geleden de verhalen rond zeus of achilles... die pààr ingrediënten altyd en altyd maar opnieuw verteld - dat is ontroerend, dat is indrukwekkend - en in dit specifieke geval ook weêr erg mooi gedaan.
dat is merkwaardig en fascinerend; die paar oerscenes uit de superheldenmythologie; daar zyn in de loop der tyden een geheel arsenaal aan reglementen voor gebetonneerd geraakt; en àls je, als verteller, aan al die voorwaarden voldoet: dat "gelooft" men die scène; dan is daar het gevoelen van "ja, dit klopt; ZO is het gebeurd, en niet anders." dat situeert zich op een geheel eigen, zelfstandig niveau dat nog anders is dan "waar" of "onwaar"; het is een waarheid maar dan een boven-anekdotische waarheid...
maar in "joker" is die hermytholigisering zeer duidelyk een manoeuvre, een vluchtheuvel; het kan de film niet redden van zyn eigen inhoudelyke failliet...
6/7
helemaal in de grond van de zaak vind ik dat films zoals "joker" niet gemaakt zouden mogen worden. dit zou moeten worden verboden. wat een minder kinderachtige stelling is dan je zou denken. anthony burgess, van het meermaals op ware grootte nagespeelde "a clockwork orange", riep toch ook in alle oprechtheid uit: "had ik dat boek maar nooit geschreven!" wat voor rampspoed die "joker" zelfs in ons éigen land al heeft veroorzaakt (januari 2009, intussen weêral 12 jaar geleden...), dat is zo afgryselyk dat ik er zelfs niet naar kan verwyzen.
7/7
pech voor onze kinderen - een batman k.n.t.; een échte, realistische batman!!
een batman van dit realisme, van deze grauwheid!
een batman die wél gehoorzaamt aan de wetten van de zwaartekracht, een batman zonder photoshop. een batman die reëel fysiek begrensd is, met een bestaanbaar batmankôstuum, een bestaanbaar batmobiel - een échte superheld...
please!!...
kan iemand dit vertalen, en doormailen naar todd philips...
actua
1. de vuilnisophaaldiensten van de stad brugge hebben door de corona enorme over-uren gedraaid. het stadsbestuur was die arbeiders daarom al een tydlang een "compensatie" aan het beloven. die is nu verwerkelykt: al die harde werkers kregen vrydag gratis een pot choco meê naar huis. echt waar!!!
2. juist wanneer ik dedecker, alleen al om het einzelgängerschap dat hy bekleedt, wat rugdekking probeer te geven (zie: gisteren en eêrgisteren), betoont die wc-bril zich zo fris om met dries van langenhove te gaan strandwandelen...
3. peter de roover die, in de zevende dag, premier de croo wil komen te vergelyken met een kleuter op het achterste zitbankje van een go-cart op de zeedyk, infantiel draaiend aan een stuurtje zonder enige invloed. er zyn veel manieren om ons iets dergelyks mede te delen, een technisch politieke manier zou scherper zyn geweest. volgens my wyst de lust om voor zo'n uitgebreid denigrerende beeldspraak te gaan zitten, alleen maar op de diepte van de roover zyn éigen frustraties, zyn éigen gammele wieltje daar achteraan.
state of being, 3 mei 2021
myn lectuur, om zelf te lezen bedoel ik, schynt enigszins te zyn opgebruikt... dwz, uiteraard wel héél veel nog in huis - maar: net niet dàt, waar ik nu zin in zou hebben... die poe-biographie gisteren inderdaad wéér kwaad van my afgesmeten, effectief alwéér omdat ik er té veel oeverloze brieven in moet tegenkomen...
die hoge stapel stripverhalen die ik twee maand geleden in huis had gehaald: algeheel doorkliefd... na alles blykt die buit toch ook maar droef... toch maar weinig dat écht goed is, byna aan alles schort er wel iets...
koude rillingen bevangen my, lichte hoofdpyn beduwd my, een opmerkelyke terugkeer van de oorpyn, aan myn rechteroor, sart my. maar toch wél nog, ondanks dit alles, was het bestaan de voorbye zondag best behaaglyk...
vier boekjes verkocht. myn slaapkamer gestofzuigd. de schoolagenda's bygewerkt.
"aquarius" op netflix... luv haar zus zegt "beter dan the serpent." maar by "the serpent" mag je nog ouderwets huiveren om vreselyke vergiftigingen die hun tyd nemen; in "aquarius" wordt het gegeven dat, pakweg, een bedryfsdirecteur in een parkeergarage langs zyn achterkant wordt aangerand met onderwyl een scheermes op zyn strot, gepresenteerd als een fait divers. het zyn afleveringen per kilogram... er zit weinig kleur in... je wil wel, best wel, rustig-aan blyven voortkyken - maar je weet nu reeds dat je hier binnen een halfjaar al niks meer van zal hebben onthouden...
morgen, maandag, verlof. "facultatieve". ik heb maandag àltyd verlof, maar het idee dat myn leerlingen en myn collega's evenééns zullen thuiszitten, schynt aan die vrye gewaarwording een bredere reikwydte te willen verlenen... je kan niet van je schnitzel genieten met hongerend africa in je gedachten...
het is nu acht uur savonds. nog een uur of twee, en ik heb het benedenhuis voor myzelf. het schryfwerk waar ik sinds eêrgisteren meê bezig ben: na "beuling met appelmoes", wil ik nu ook "de gelaarsde kat" gedefinieerd op papier zien te krygen. hopelyk kan ik daar straks aan voortwerken, maar het is niet zeker, met myn slappe conditie...
dreamer
hierboven werd er reeds enigszins allusie op gemaakt; ik droomde dat ik, met myn telephoon, per ongeluk een oneindige reeks extreem compromitterende photo's had doorgestuurd naar een bepaald persoon, die hier niet by naam moet worden genoemd, maar die in ieder geval de laatste persoon zou zyn geweest naar wie je zoiets grààg zou sturen. vervolgens scheen ik er uren en uren meê bezig, deze beelden weêr te verwyderen - tevergeefs!! ik was bly om, by het wakkerworden, te mogen begrypen dat het maar een droom was... pfieuw...
zaterdag 1 mei 2021
dakkan / dakkanni
dakkanni: iets dat sneller gaat dan de snelheid van het licht (= 300.000 kilometers per seconde, dwz acht keer de wereld rond.)
dakkan: twéé bergen zonder daartussenin een vallei.
onderschat / overschat
overschat: drugstrafiek als een noodzakelyk onderwerp voor televisieseries.
naar waarde geschat: het woord "kapot" in de betekenis van "heel erg"; "die film is kapot goed," "die leerkracht is kapot vervelend."
hoe zou die er hebben uitgezien
vreemd gestorven
2 juli 1971 werd mary reeser volstrekt verkoold teruggevonden in haar zetel, die zelf, net als de rest van de kamer, zo goed als ongeschonden bleek. of "spontane combustie" echt bestaat of niet, blyft bediscussieerbaar, maar alleszins wordt dit geval in kwestie algemeen erkend als dé meest plausibele evidentie om te veronderstellen dat het fenomeen wel degelyk bestaat...
gag
 |
| "ik kom direct met je meê, pa - allen nog deze stag*-films..." ("stag" betekent "hert", maar ook "vrijgezel/alleenstaande man") |
addendum
state of being, 2 mei 2021
de laatste paar bladzyden van de cash-biographie, die my opnief heeft geïnjecteerd met het plezier van boekenlezen, na een jaar quasi niks. inmiddels maak ik me toch maar weêr klaar om voort te lezen in de arthur quinn-biographie rond edgar allan poe; ben daar al zes keer in gestopt, er zyn in dat boek té veel te ellenlange, overloze brieven opgenomen, waardoor het curriculum volstrékt geen vaart kent, je baggert door minutiae; maar telkens wanneer je naar àndere poe-biographieën googlet, moet je erby uitkomen dat deze "de beste" is...
voorts ben ik vandaag voorlopig ongelooflyk lui...
ik lik ook myn wonden na gisteren (= overdreven uitdrukking); op een byeenkomst van een tiental mensen, myn eerste avondlyke uitstap in veertien maanden; ik was de énige die een mondmasker droeg, en quasi de énige die twee meters afstand hield; het geheel van de zitting was uiteraard magisch en aangenaam - maar coronoa als collectief gespreksonderwerp is uiteraard onvermydelyk, en van inslag gisteren enigszins deprimerend; van iedereen critiek op de lockdowns, critiek op de maatregelen, critiek op van ranst, critiek op cathy berx; en tegelyk een flink aantal mensen die weigeren te worden gevaccineerd... critiek vooral op de eenstemmigheid van de media, het zogenaamde gebrek aan openstaan voor àndere meningen; ik voelde my per drie minuten eenzamer worden...
het is één mei én ramadan; de straten zyn leêg en verlaten - én koud zonnig... de koffi is vers... myn geknipte haar ligt goed... de pistolets van daarjuist waren excellent...
 |
| zoals ik al wel eens noteerde: àlle poe-boeken hebben een zwarte cover, vind ik niet leuk. |
dreamer
er ging wat aan vooraf, ik weet niet meer wat. op den duur denkt een dame in het gezelschap: ik houd dit niet meer uit,- en maakt aanstalten om zichzelf met een explosief om het leven te brengen. hoewel dit gruwelyk is, weet ik myzelf tegelyk geprivilegieerd om het zélf te zullen hebben mogen zien gebeuren... de explosie is echter niet ingrypend genoeg, alleen maar is haar aangezicht verschroeid. de man die achter haar zat is inmiddels met haar één geworden; ze zitten tezamen in één lichaam. "dus," begryp ik, "de pyn die zy zichzelf nu heeft aangebracht, treft nu ook hem." dan zie je zelfs dat ze een vreemde siamese tweeling zyn; één kant van het hoofd is hààr gezicht, de andere kant van het hoofd is zyn gezicht. ze moeten wegvluchten, maar geraken in totale paniek; "wy hebben dit nog nooit meêgemaakt, wie gaat dit besturen, wie moet wie volgen, en hoe?" dwz hoe kan je tezàmen wegrennen als je ieder in een eigen richting in één lichaam zit? ik kom naar ze toe, zeggende: "neem myn hand, ik zal jullie voorthelpen!"
zaterdagbunnies
sarah helsen & veerle van gestel...
eindelyk nog eens actuéle bunnies...
des te meer jammer van de wazige lens...
actua
als politiek strydpunt droevig, pathetisch en contraproductief -
maar zuiver als een praktische ingreep is dit toch wel, alwéér, een pluim voor dedecker...
de mogelykheid tot zitten is een mensenrecht...
niet kunnen zitten, is een zuivere onmenselykheid...
Abonneren op:
Posts (Atom)
