mollie en felix, de buurjongen
zondag 22 januari 2012
agenda dees week
donderdag 26 januari:
"huis van de poëzie"
live in utrecht,
met judith herzberg, rutger kopland en eva gerlach
- maar ook met vitalski
vrydag 27 januari:
"rethorische methoden van cicero"
lezing door vitalski in sito5, antwerpen, - voor scholieren
zaterdag 28 januari:
vitalski + veerle malschaert
"overleef je partner"
live in cc ter scheld, zandvliet
vrykaarten
5 februari is "radio modern" in de petrol;
hoewel ik daar zelf niet optreed,
kan ik er via deze blog toch 5 x 2 vrykaarten voor uitdelen;
mail vitalski@pandora.be
radio days
de nieve "dwalmacat", dwz de podcast van kim duchateau:
http://www.fmbrussel.be/programmas/dwalmacat.aspxde nieve "blaastaal", dwz de podcast van bert lezy:
advertentie
nu is het geen tyd om te gaan zwemmen
nu is het geen tyd om terrasjes te doen
het is tyd om met een boek in uw handen
weg te duiken in een warme zetel -
"ik slaap als een croissant"
400 bladzyden topliteratuur
- het waargebeurde leven van vitalski
zaterdag 21 januari 2012
capitein - 22 januari 2012
BY DE DOOD VAN EEN VRIEND
1.
myn vriend johan jespers
liet hier een stuk of 200 vinylplaten achter.
voordat hy op reis vertrok
naar het verdronken eiland.
die platen lagen hier een jaar of vyf
als onderpand onder het stof,
klaar om onderhand zelfs naar
het containerpark te worden gebracht.
nu ik verneem dat hy
nooit meer zal terugkomen
en onze vriendschap dus is gedefinieerd,
haal ik uit zyn collectie tevoorschyn:
der tod und das mädchen - was ik helemaal vergeten.
die versie hier klinkt ietsje rapper dan gewoonlyk...
2.
hy was altyd een vreemde jongen.
zyn onvoorspelbare karakter
en zyn neiging om een straathond
een schop te geven daargelaten,
was er een vinnige genegenheid tussen ons
toen wy veel jonger waren.
toen we golden virginia in onze pypen stopten
om de wereldglobe te reorganiseren.
hoewel myn liefde voor hem beperkt bleef tot,
op een postkaart,
de ruimte opzy van het adres,
deed het my schrikken, te moeten vernemen
met wat voor gevoelens van minachting
hy tenslotte in de golven verdween.
3.
de houdbaarheidsdatum van genegenheid
is erger dan de sterfdatum van een mens.
gevoelens van angst, ons onwaardig,
van ons afschuiven,
is alles dat we kunnen doen.
donderdag 19 januari 2012
state of being - 19 januari 2012
ik had hier liever een paar nieve photo's geplaatst in de plek van, weêral, een "state of being", maar ik heb geen nieve photo's voorhanden. dus here we go, kort en misschien niet eens krachtig, daar ik subiet reeds moet gaan slapen, daar ik morgen een mega-lange dag ga hebben (mét photo's dan wel!)
relatief lang kunnen uitslapen. vervolgens op myn versleten sokken naar beneden, waar mollie en luv een nief spelletje hebben uitgevonden, waar mollie geheel crazy van wordt, zynde: schieten met bananen, en dan "poef poef paf" zeggen... al is het wel zo, lezers, dat mollie al een paar dagen lang totaal niet wil eten, zelfs geen chocomousse, en zy er dus, ondanks haar niet-aflatende kernenergie, wat bleekjes begint uit te zien. als dit onderhand niet verbetert, zal ze naar het lazaret terugmoeten... niks aan te doen...
myn broêr serge sms'te my met de vraag of ik hem een zwembroek kon uitlenen. dus propte ik er een in zyn brievenbus. daarna sms'te hy:"heb je ook een zwembroek die niét kapot is?"
zyn vrouw is jarig.
zelf verjaar ik binnen zeven dagen, daar werd ik zonet op geattendeerd.
smiddags, om een paar spullen te gaan ophalen, door het hondenweêr naar istvan gereden, die is verhuisd naar berchem. daarop, zonder overhuis te kunnen, voortgereden naar gent, zy het zo traag mogelyk. onderweg in een carestel frieten met kip en appelmoes gesoupeerd, en onderwyl gelezen in de dagboeken van césar pavese. op de toiletten van de carestel kwam er een drietal jongemeisjes naar me toe - twee blondines en één kastanjebruinharig exemplaar - die het alledrie tezamen, klaarblykelyk, uit zichzelf aan my kwamen voorstellen, my ter plaatse, gratis en voor niets, oraal te bevredigen - ze kenden me, zeiden ze, van deze blog, dus niet eens van de televisie of de radio; maar die blog, zeiden ze, vonden ze knoertgeil. helaas: ik ben zo goed als getrouwd tegenwoordig, dus ik heb ze wel alledrie een dikke kus gegeven, maar daarna moest ik hard wegrennen.
zo zit het leven in mekaâr.
in gent in de sleepstraat by veerle malschaert thuis tamelyk intens gerepeteerd aan ons toneelstuk, hetwelk morgen speelt in herent, na precies één maand te hebben stilgelegen. het was nodig de dingen op te frissen, maar gelukkig hebben we er wel goed meê kunnen lachen.
rond 19u weêr thuisgekomen in de klappeistraat, om daar naar aflevering veertien te kyken van "damaged". aanvankelyk vond ik die serie te duf om los te lopen, maar nu ben ik eraan verslingerd. zoals dit gaat, zoals geweten, met die amerikaanse producten: ze geven je shit maar dan wel shit die zo goed is gemaakt dat je moét slikken en doorslikken...
nu thuis in de lindeboomstraat in alle stilte drie keer na mekaâr myn zere dikke teen ergens tegenaan gestoten; twee keer tegen een tafelpoot, één keer tegen een deurrand - juist op die plek van die ingegroeide teennagel. koprollend over de tapyten van de geniale pyn... inmiddels zit ik met die voet in een voetbadje. en speelt het strykkwartet van beethoven...
subiet gaat ik over daken klimmen en naar de maan blaffen, - excuus als myn blog voorts weinig opheft vandaag...
woensdag 18 januari 2012
state of mollie - 18 januari 2012
kan ik nog van ouders wisselen? bruno tobback en alexander de croo en jean-jacques de gucht hadden het gemakkelyker... wat door my heen flitste daarstraks, met zyn drieën onderweg naar de ikea in wilryk... eerst doen ze weken aan één stuk door alsof we, met de kerstdagen, naar tenerife zouden vliegen - en dan, juist als ik, via e-bay, myn zwembandjes besteld heb, blazen ze het weêr af - en: steken ze het zelfs op my; omdat ik het dan, zogezegd, geen vier uurs zou uitzingen in een vliegtuig. pertang: met de renault om 12 uur smiddags naar de ikea, daar ben je ook precies vier uurs lang voor onderweg... vorige week is er op diezelfde baan tydens de file zelfs een mammie bevallen van een tweeling... ik denk dat je dan beter af bent in een vliegtuig tussen de spaanse stewardessen dan op een achterbank tussen arrogant claxonerende antwerpse buschauffeurs... wat er nog bykwam: de ikea is dicht, jongens! hebben jullie de streekkrant dan niet gelezen?? nog eens trouwens: van de zomer hebben ze daar een baby-snatcher gevangen... verschieten jullie ervan dat ik onderhand niet meer kan slapen?...
soms sla ik, inderdaad, myn middagslaap zelfs over, tegenwoordig... dan ziet myn dagschema eruit als volgt: om halfvyf smorgens wakker worden, daarna weêr inslapen van zeven tot halfacht, en daarna dus geregeld, dus vanaf halfacht smorgens, blyven gas geven tot en met zes uur 's avonds... ook wel jammer voor myn moeder, maar ik kan er niks aan doen: na een halfuur word ik wakker en snap ik zelf niet waar ik ben, zit ik op handen en knieën met myn kop richting het voeteneind, weet nog amper het verschil tussen beneden of boven... een troost voor eenieder die ik hiermeê ampeteer is wel: ik word nooit huilend wakker, maar lachend. ik lach dus werkelyk tot ze my eruit komen halen. wie van myn collega's doe my dat na?
voor de rest alles wel okidoki hier... ik heb jullie, lezers, een beetje verwaarloosd, maar dat komt omdat ik het erg druk heb gehad, voornamelyk met grondoefeningen... ik sluip gemiddeld tegen veertig in d'uur op allebei myn ellebogen het gehele huis door, alleen myn linkerbeen laat ik slap hangen, en aan de trap kom ik, als ik schoenen aanheb, zelfs op myn twee benen overeind te staan... dan roep ik daarby uit:"oliolioh!!"
myn pa - komt naar beneden,- ik denk voor pynstillers voor zyn ingegroeide teennagel (kleinzerig weêral...) - saluutschot,- beng!!
quote van de week
i wonna get my kicks before this whole shithouse goes up in flames...
jim morrisson
dinsdag 17 januari 2012
column voor deBuren
PARALLELLE UNIVERSUMS
wat hebben gordon brown en doctor who met mekaar te maken? -- myn nieve column voor deBuren:
quote van de week
slechts twee creaturen wisten
wat dit gedicht wilde zeggen:
god en ikzelf.
- maar nu
weet alleen god het nog...
(friedrich gottlieb klopstock)
maandag 16 januari 2012
state of being- 16/17 januari 2012
volgens de gazetten zou 16 januari statistisch bewezen de meest deprimerende dag van het jaar zyn (nog een geluk dat die dus nét niet op myn verjaardag valt - hoewel: dan zou ik de mensen natuurlyk wel troost kunnen bieden...) zelf had ik anders veel meer last van de voorbye vrydag de dertiende: voor niks naar de tandarts, voetpyn zelfs nà de pedicure (binnenkort wéér terug), en nog erger: drie keer na mekaâr een verkeerde pincode ingetikt, hoe kan ik zo'n snul zyn? de kaart weêr ingeslikt - ze was pertang pas nief... metéén daarna van verstrooidheid naft willen tanken in plaats van diesel - gelukkig werd dat verydeld, omdat ik 'diesel' had aangegeven in de automaat. anders stond ik daar nu nog (dwz aan het station van kruibeke...)
vandaag viel wel meê, 's avonds werd het vrieskoud doch overdag kwam het zonnetje erdoor. eekhoorns speelden hier op myn dak. myn kortverhaaltje over wolfgang goethe ("goethe verliefd" getiteld) is klaar en zelfs meteen naar de opdrachtgever opgestuurd, de badkamer is vandaag helemaal opgerommeld, ik heb overheerlyke beuling met appelmoes te eten gekregen en van e-bay bereikte me vanmorgen de nieuwe cd van "the orginal 7even" (= de muziekgroep die vroeger opereerde onder de naam "the time"...) morgen alweêr vroeg op, da's dikke kut - maar dat is niét de schuld van vandaag, maar wel de schuld van morgen pas...
luv wees my erop dat ik, de laatste twee keer toen ik by haar wegging, alleen mollie ten afscheid kuste, en niet haar. dat zou kunnen, maar andersom moet ik zeggen dat zy mollie ook meer kussen geeft dan my - moest ze my evenvéél kussen geven als mollie, dan zat ik nu by de psychiater...
@the movies: captain america
captain america was altyd een van de meest geloofwaardige superhelden ooit. hy komt niet van een of andere belachelyke planeet, zoals wel superman of silversurfer; zyn pak is veelzeggend, maar niet het einde, zoals wel by de wat bekrompen batman. en, wat de kapitein vooral voorheeft op praktisch àl zyn collega's: zyn vyand is wél indrukwekkend, tenminste: toch in de oorspronkelyke strips: de zogenaamde "red skull", die overigens, in een van de afleveringen van jack kirby, zyn persoonlyke brein getransplanteerd liet worden in het lichaam van een kloon van captain america. jammer: de nieuwste verfilming van onze ultrapatriot is wel keigoed, vooral de eerste drie kwartiers (en zo hoort het ook: superheldenfilms moeten altyd veel toffer beginnen dan eindigen), doch de red skull zelf is een gemiste kans - had veel grelliger gemoeten, moeilyker om naar te kyken, meer bedreigend. zelfs wanneer kapitein amerika op de rug gebonden wordt binnengedragen in hét allerdiepste hol der nazi-leeuw, voel je toch geen echte spanning. je denkt alleen maar: als 'ie nu jeuk krygt aan zyn neus, kan 'ie er wel niet metéén aan...
ook wel klote is het ontbreken van volgend oer-ingrediënt: volgens de oudste mythen wordt captain america op een ogenblik op een kruisraket vastgespykerd om op die manier afgeschoten te worden richting de poolkappen, teneinde daar een kleine eeuw lang in topvorm te blyven - zoals een, spreke en zegge, supersonische visstick; nu, in deze movie, doet hy een bommenwerper, waar hy zelf inzit, doelbewust neêrstorten - is dat soms een voorbeeld voor onze jeugd??
lààtste kleine minpunt: de fraaiste beelden van deze film (de kapitein die, staande bovenop een motor, byna lachend over een geweldige vlammenzee heen wipt) hebben niets met het scenario te maken, het zyn losse stukjes die er zomaar, duidelyk voor de lol zonder meer, tegenaan zyn gemonteerd...
maar dus toch, alles by mekaâr, een goeie quotering: geen tien op tien, maar wel zeker tien op elf.
wat niét gegeven kan worden aan de nieuwste x-men; een totale ramp, gênant sentimenteel en vooral voorzien van een kolossaal slechte soundtrack.
zondag 15 januari 2012
Abonneren op:
Posts (Atom)
