tydens de pauze dwalen op de blauwe steen...
zondag 27 november 2022
uit het schriftje
allicht zien een heleboel mensen my hier zo liggen.
my niet schamen.
hardop even zeggen: fuck die passanten, ik ga hier nu slapen.
gisteren kreeg iedereen in de zaal van de organisatie beuling met appelmoes cadeau. nochtans speelden-ik daar niét de voorstelling die is getiteld: "beuling met appelmoes".
zo zal het zyn binnen 25 jaar: dat myn publiek van de organisatie stééds beuling met appelmoes cadeau krygt - maar dat, tegen dan, niemand nog zal weten waar die traditie eigenlyk vandaan komt.
zo zal het zyn binnen 25 jaar: dat myn publiek van de organisatie stééds beuling met appelmoes cadeau krygt - maar dat, tegen dan, niemand nog zal weten waar die traditie eigenlyk vandaan komt.
tenzy wie de moeite doet, het op te zoeken op wiki.
om harder te kunnen werken, is heel vroeg opstaan toch beter dan heel laat opblyven. al zou dit in principe op hetzelfde moeten neêrkomen.
het w.k. mag niet in de winter. het w.k. moet in het late voorjaar, idealiter middenin de examens en nog meer idealiter tydens een hittegolf. zoals het nu is, kan ik er totaal niet in geloven.
dreamer
de laatste extraatjes die normaal achterààn in het stripverhaal "de indringer" zitten, bleken in myn droom Vooraan in het boek te zyn afgedrukt, wat ik werkelyk zeer ontstellend vond...
GAST-AUTEUR
robertus baeken, die de vader is van don vitalski, schreef het boek "leonard en ik", over zyn nonkel leonard, de fameuze beeldhouwer. over 82 afleveringen verspreid, worden die mémoires hier integraal gepubliceerd.
prent: Geabstraheerd zelfportret in pokhout
LEONARD EN IK
door Robertus Baeken
72.
Op 24 november 1973 zaterdagvoormiddag, - zo staat het precies genoteerd in de dagboekbladen, die ik destijds aan mijn bezoek aan Leonard had gewijd, - kwam hij met schokkend nieuws. Na dertien jaar lang vijftien uren per week onderricht te hebben gegeven op de afdeling beeldhouwen en boetseren aan de Academie voor Schone Kunsten, - een baan met vaste benoeming, - had hij plotseling zijn ontslag genomen. Hij was toen zevenenveertig.
Aangezien ik nu toch over deze dagboekbladzijden beschik, geef ik er de voorkeur aan hem hierover zelf aan het woord te laten: ‘Ik had ongelijk te beweren dat Vincent Van Gogh beter voor het leven van een gewone burger had gekozen, dan, zoals hij gedaan heeft, het op te branden voor zijn kunst. Hoe kort ook, zijn zevenendertig volle jaren hebben meer betekenis dan een leven van honderd jaar in een sleur! Voor het leven kiezen, wil immers zeggen dat je tevens kiest voor het gevaar, voor het risico dat eraan verbonden is. Vandaar heb ik mijn besluit genomen. Dit zonder erover na te denken. Anders zou ik het nooit hebben aangedurfd. Gisteren is de schepen van onderwijs hier geweest en daarna druppelsgewijze het hele lerarencorps om me te overhalen op mijn beslissing terug te komen. De enige argumenten die zij naar voren konden schuiven, waren de hieraan verbonden financiële aspecten. Zo zou ik, om mijn pensioen veilig te stellen, nog één leerjaar in het onderwijs moeten doorgaan. Daarom kunnen zij mijn stap niet begrijpen. Zij denken dat ik gek geworden ben, of dat er iets niet in orde is met mijn hersenen, nu ik dertig kilo afgevallen ben en niet meer drink of rook. Daarin zit misschien enige grond van waarheid. Maar volgens mij ben ik juist naar mijn normale toestand van gevoeligheid teruggekeerd. Ik zei tot mezelf: ‘Nard, jongen, zie wat er van je zal geworden als je zo blijft doorgaan! Kijk naar je voorganger, naar je collega's. Je hebt altijd deernis gehad met een middelmatig leven, en nu ben je 'r zelf aardig naar op weg! Op een keer zat ik in de klas te slapen. Er kwam een collega. Zijn hand tikte op mijn schouder en hij sprak me toe, alsof hij me had betrapt. ‘Je slaapt!’ Ik stoof op, schreeuwde dreigend: ‘Moet jij soms een pak slaag?’ Het stadsbestuur is van mening dat ik ter wille van dit conflict mijn ontslag gegeven heb. Maar nee, het was enkel de aanleiding. Het heeft me de ogen geopend. Ik zag dat bange wezentje voor me en zo ineens herkende ik mijn eigen gezicht, mijn eigen angsten en agressie als in een spiegel. Trouwens, mijn werk begon zwaar onder dit zekere baantje te lijden. Herman Diels heeft me de ontslagbrief gedicteerd. Hij heeft destijds hetzelfde gedaan en hij gaf me groot gelijk!’
(WORDT VERVOLGD...)
zaterdag 26 november 2022
onderschat / overschat
onderschat: "passion", the flirts
overschat: de zogenaamde onafhankelykheid van de vlaamse gevestigde media.
naar waarde geschat: kleine draagbare platendraaiertjes, liefst omvouwbaar tot een solide doos.
agenda-punt
deze voormiddag, zondag 27 nov,
ben ik tezamen met bent van looy
op RTV,
ter meerdere verdediging van ons stripverhaal, "de indringer"...
ALTERNATIEVE FEITEN
1. een "schnappsidee" is in duitsland een woord waarmeê een idee wordt bedoeld dat alleen goed lykt als je dronken bent.
2. de bekendste duitse "cowboy" ooit, karl may, had in zyn jonge jaren last van kleptomanie, waardoor ie geregeld in gevangenis belandde. gedurende zyn vierjarige gevangenschap in zwickau was hy bibliothecaris van het gevang; zo is hy een lezer en vervolgens een schryver geworden.
3. zwickau is een midden-duitse stad in de regio van leipzig, dresden en chemnitz, waar ongeveer 100.000 mensen wonen (ter vergelyking: in antwerpen wonen 500.000 mensen.) geboren in zwickau is de romantische componist robert schumann (1810–1856).
4. deze schumann was onderhevig aan chronische depressies en waanzin; hy had ondermeer last van akoestische hallucinaties, dus allerlei dingen horende, die er niet echt waren; op 27 februari 1854 sprong hy tydens het plaatselyke carnavalsfeest in een vlaag van innerlijke verscheurdheid in de ryn. hy stierf in het mentale hôspitaal van endenich.
5. behalve in rio, grypen de grootste carnavalsfeesten ter wereld plaats in nice, keulen, venetië en new orleans.
6. 70 kilometers ten westen van new orleans is er een gemeente genaamd "lac des allemands", waar alle producten en talige conversaties van zo'n aard zyn, dat je je 100% in duitsland waant. als je op café iets sterks wil te drinken wil bestellen, moet je vragen naar "schnapps".
dit was: schnapps - duitsland; duitsland - zwickau; zwickau - schumann; schumann - carnaval; carnaval - new orleans; new orleans - schnapps.
GAST-AUTEUR
prent: hoofd in marmer, plusminus 85 cm hoog.
LEONARD EN IK
door Robertus Baeken
71.
Om terug te keren naar het begin van de jaren zeventig: Leonard vond een vijfde (laatste) onderkomen in een gerenoveerd pand, eigendom van zijn broer Peer, gelegen in de Apostoliekenstraat. Het gelijkvloers bestond uit twee lange, smalle vertrekken, gescheiden door een stalen frame met deur en glazen wand. Het eerste, wat kortere deel, fungeerde als stofvrije hal, waar voor de bezoeker een aantal van zijn beelden permanent tentoongesteld stonden. En daarachter bevond zich dan zijn atelier. Hier had hij tegen de muur wat schabben, waarop een aantal portretten en wat kleinere beeldjes stonden. Verder ontmoette je blik het allegaartje dat hij bij elke verhuizing opnieuw meenam: een houten bak voor zijn kolenvoorraad, zijn versleten fauteuil met daarnaast een tafeltje waarop altijd zowat dezelfde spulletjes in wanorde door elkaar heen lagen, zoals een omgekantelde wekker, een blikken asbak waarin een uitgedoofde pijp, een sinaasappel, een geopende briefomslag, tabak, doosjes lucifers, enz. Tegenover zijn fauteuil stonden twee oude stoelen waarop eventuele bezoekers konden plaatsnemen. Een lichtkoepel verspreidde een zacht licht over zijn laatste werkstuk dat door middel van spangereedschappen onbeweeglijk op een zelfgemaakte, houten stellage stond vastgeklemd. Zijn draagbare radio op de plank zond altijd wel een of ander cultureel getint Nederlands of Engels praatprogramma uit, geschikt om naar te luisteren tijdens het werk.
Aan de voorkant van de woning bevond zich ook een verdieping. Hier ben ik slechts enkele keren geweest. Via de stenen trap belandde je in een keukentje en een aangrenzende, iets ruimere bemeubelde woonkamer waar zijn tv stond.
Zijn oudste zus Philomena kwam er wekelijks poetsen. Hierbij gebruikte zij steeds overvloedig water, zodat het huis van boven tot onder netjes werd onderhouden. Dat was nodig, want het houwen in steen wierp veel stof op dat na een poosje bezonk en elk horizontaal vlak met een poederlaagje bedekte. Jammer genoeg werd tante Philomena na haar negentigste jaar moeilijker ter been. En uit eigen beweging kwam Leonard niet zo gauw aan poetsen toe. Mogelijk had hij zoveel met stof te maken dat hij er te vertrouwd mee werd. Daarnaast hield hij van curiosa, die stofophoping in de hand werken. Zo herinner ik me de stalagmietische aangroei van een meer dan twee meter hoge kolom van opengevouwen oude kranten, naast ineengeschoven en tot tegen het plafond opgestapelde lege eierdoosjes: volstrekt nutteloze verzamelingen waaruit je enkel kon afleiden dat hij een abonnement had op de Gazet van Antwerpen en dat zijn voedselverbruik van de laatste twintig jaar erg eenzijdig moet zijn geweest.
(WORDT VERVOLGD...)
vrijdag 25 november 2022
waar was je te zaterdag
live in 't goed voorbeeld, lier.
goed volle zaal,
machtige sfeer,
ikzelf echtwaar in topvorm...
donderdag 24 november 2022
waar was je ten donderdag
provinciehuis
prospectie voor de gig aanstaande zaterdagochtend (erfgoedprys-uitreiking.)
op de voorgrond een enorm dure design-tafel. drie nadelen: ze is niet mooi, je kan er niets zwaars opzetten want dan zakt ze naar het schynt in, je kan ze absoluut niet verplaatsen want dan stort ze in elkaâr (echt!...) - - de power of design !!
uit het schriftje
er is geen onderscheid tussen een spannend en druk leven enerzyds, en anderzyds een saai leven. ook een druk leven bestaat uit een opeenvolging van momentjes die, elk op zich, helemaal enkelvoudig zyn. tyds-eenheden kunnen elkaâr niet overlappen. daarom is "het druk hebben" een illusie.
ze zyn, op hun manier, ten zeerste natuurlyke partners. een rus op oorlogspad is voor een americaan zo evident als wat een bloedend konyn betekent voor een jachthond.
voortzetting van dat stuntgedicht, dat inmiddels heet "de zucht der flamingo's", al een halfjaar aan bezig, is iets in deze richting: "zie: zo zyn de zorgen der flamingo's / al zuchten zy diep en zien zy roos / in een oogwenk voorby."
Abonneren op:
Posts (Atom)
