een poezie-fêstival in een zeer groot cultureel centrum. bomvolle zaal. de vele dichters die om beurten optreden, allen ook in het publiek. zo ook ikzelf en, vooraan links, hugo claus. ik zeg tot hem: "waarom kyk je zo verwonderd rond je heen? je bent vast verbaasd, dat er op zo'n poëzie-avond zoveel publiek is?" "ja, best wel, eigenlyk," antwoordt hugo claus. pas dan denk ik by mezelf: hoe aanmatigend ben ik eigenlyk, als enige zomaar in deze zaal, my rechtstreeks tot hugo claus te richten voor zo'n losse conversatie, alsof ik hier de enige ben, of wat?"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten