state of being, 12 januari 2026

daarjuist, op zondag, in de namiddag, een mini-club-gig gespeeld, met name in theater multatuli, op het sint-andriesplein, voor die sympathieke hun nieuwjaarsreceptie. was lekker relaxed en lollig. normaal giggen we drie uur lang, dus als we nu één uurtje moeten spelen, is dat echt wel een singeltje in plaats van een dubbelelpee. piece of cake. peace of cake.

mollie heeft morgen verlof - altyd goed, altyd het beste als je kinderen by je thuis, onder je dak toeven. daarstraks ook, na alles, laat savonds, rocco james conan voortgeholpen met zyn legpuzzel, 5.000 stucs, stanger things, allemaal op mekaâr gelykend rood en zwart, heerlyk. hoe moeilyker zo'n puzzel, hoe beter. tof dat ik aldoor toch de kans kryg om een beetje een goede vader te zyn. (op myn manier. wel een vader die precies àltyd maar ligt te slapen.)

eens zien wat de week brengt. ik noteer wel alles netjes in myn agenda - maar dikwyls vergeet ik gewoon in die agenda te kyken.

    maandag voorlaatste repetitie dinsdagclub . dinsdag of course de dinsdagclub. woensdag laatste repetitie doch daaraan vooraf een vergadering inzake het rivierenhof, toch wel, met dank aan tim schroons, in café "de gûst" in antwerpen. zondag de kempenkrak, dat moet ik vanaf morgen beginnen afstoffen. wat alleen jammer is omdat ik dan net zolang het takkenbossengedicht weder moet loslaten, hoewel dit zyn voltooiing nadert.
    nadien merk je echter altyd dat dat "on hold" zetten evenééns een vorm van vooruitgang is; je komt er daarna dan per definitie met hernieuwde krachtbronnen naar terug.

de trump-holocaust heeft wel één voordeel: uitzicht op dat toch hoog aantal angstaanjagende dappere weldenkers, die tegen die schurken op staan, face tot face, zelf ongewapend, met die anderen hun mitrailleurs tegen hun kop  - daar staan en uitroepen: "lafaards! uw grootouders hierboven schàmen zich over u!!" byvoorbeeld een zekere "da woke farmer", die zyn guts zyn echt duizelingwekkend. zie de url hieronder:

https://www.youtube.com/watch?v=0ls0Aa-BGzA