ben, zeer losjes, aan het bladeren in een best wel lyvig leesboek, gewoon hier en daar een hoofdstuk nader bestuderend. met name in een multatuli-biographie (auteur: dirk van der meulen). dit volgende citaat is wel goed. multatuli, of dus eduard douwes dekker, vereenzelvigt zichzelf oprecht met jezus christus. een criticus zegt hem: "nou - dat is wel érg hoogmoedig!" waarop dekker in alle ernst: "dat klopt. want," gaat ie voort, "ook christus was wel érg hoogmoedig!..."
daarjuist dwars doorheen een tamelyk heftige sneeuwval gereden, van vosselaar terug naar antwerpengrad, over zeer gebrekkig bestrooide wegen - is dit roemenië? iets eerder overdag was ik verrast geweest door myn eigen gebrek aan rem-kracht; ik moest, nog in het dorp, stoppen met ryden, namelyk om, zoals de wet dit voorschryft, voorrang te verlenen aan rechts - maar: het trappen op myn rem was vergeefs. ik bleef gewoon vooruitschuiven. dus: die terugweg, daarna, was zenuwslopend, zo angstig als ik was. myn handen bibberden. op hôtel gaan in vosselaar was ook geen optie. maar als het aan myzelf had gelegen, was ik de gehele weg terug aan het afleggen geweest aan, hooguit, een twintig schaarse kilomètres par heure - maar: al die àndere auto's,- die àchter my, bedoel ik -, waren my in myn kont aan het drukken. het lààtste waarnaar je begeert, op gladde banen: een laadcamion in je nek... veel van die imbéciele schurken, zag ik, staken my zelfs, lachend veelal, voorby - over de totààl volbesneeuwde rechterstrook. "fuck manneke ik hoop dat je daar subiet tegen de reling hangt!"...
de première van myn deuren-comédie nadert. de toneelrepetitie ging weêr erg goed. niét zyn we d'r al klaar meê - maar: de situatie is nu zo, dat iedere verbetering klein is van ingreep - maar groot van effect. dus geen fundamenteel denkwerk meer, geen gebrek aan tekst-kennis, niet meer moeten wachten op een luchter die nog moet worden geleverd. alleen maar: "zeg dat nu eens, ineens, een heel klein beetje vriéndelyk?" of: "kan je nu nog eens een kléin beetje langer door dat raam staan kyken?" en dié dingetjes maken dan pas, dat het opeens begint te léven.
we zyn totaal uitverkocht, doch maandag 19 januari kan je wél nog met my meê naar een soort van avant-avant-première. stuur my een mail.
het school is weêr bezig... arme mensen, iedereen. arme werklieden. arme venezolanen, ook dat... fucking trumpler!... maar niemand stopt hem, hy doét maar op... het stopt niet... alle gewauwel errond is water onder de brug...
voor myzelf staat daar weêr die heerlyke dinsdagclub voor de deur. tot één halfuur geleden (vier uur snachts) nog bezig geweest met het herschikken van de soundtracks...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten