na slechts drie uurs slaaps, mollie, myn dochter, om zeven uur smorgens, zo vroeg nog, naar evergem gechauffeerd. meestal wel, vrienden blyft mollie voor zeventig procent van die auto-rit voorslapen - doch is, er aan het einde van dit traject, wel een béétje conversatie, met name van zodra we de brug voorby zelzate gepasseerd schynen. vanmorgen, echter, waren we allebei volledig stil, hooguit ieder vier zinnen uitgesproken. het ogenblik wanneer ze, in de vroege bleke nevelen, met haar tas over de schouder, het schoolterrein op verdwynt, zich nog éven omdraait en naar me zwaait - dààrvoor doet een mens het, natuurlyk.
aangrypend hoe jongeren echt léven, alles doén, alles willen proéven met overtuiging - terwyl ikzelf, met myn 55 levensjaren, reeds rondscharrel op de donkere kusten des doods, van ieder beweging aldoor alleen nog maar de ydelheid, de vergeefsheid inziend... als er iemand tegen my praat, denk ik alleen maar: "nu zegt die my wel vanalles - maar straks is die dood. hy beweegt zich, hy probeert betekenissen te genereren - maar alles by mekaâr is ook hy slechts een wandelend geraamte, zelfs al heeft hy zich vanmorgen misschien met zeep gewassen.
overdag wel nog drastisch bygeslapen - maar: een slaaptekort, zoals dat heet, zogezegd nadien "inhalen", dat marcheert feitelyk niet. dus: aldoor lichtjes kregelig en verzwaaard, zwaar in myn botten, slecht in conversatie...
doch aldoor goed nieuws over oostende, die stoelen en tafels dat komt in orde...
(*hierboven kan je lezen "dat marcheert feitelyk"; marcheert eindigend op een -t, "feitelyk" beginnende met een f-, is dat dus een opeenvolging van een t en een f; dus "tf"; dat zie je niet vaak, maar is wel erg charmant.)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten