daarnet dus myn zoon en dochter live on stage in essen, waar ik dus de late namiddag en lange nacht heb doorgebracht, goeddeels in de auto op het parkeerterrein, veelal slapend zelfs.
ben tussendoor ook wel de monoloog "beuling met appelmoes" rustigjes aan aan het opfrissen, kwestie van "de zevende lotus" in myn hersenen nu even los te laten - al zyn er in dat gedicht nog steeds zeven of acht zinnen waar nog werk aan is.
per ongeluk in gerard reve beginnen te herlezen. meestal denk ik, "dat weten we nu onderhand wel", dwz die plaat is té grys gedraaid; maar belandt het door omstandigheden onder myn neus, dan ben ik hooked. van alle mogelyke denkers is gerard reve degene met wie ik my het allermeest verwant voel, dwz de enige met wie ik my écht verwant voel; alleen als ik hém lees, denk ik: "oké... ik ben niet alléén op deze wereld... ik sta niet alleen in zeer specifiek déze soort van totale waanzin..."
al ben ik er uiteindelyk een tegenstander van; van die décadentie, van dat opzoeken-van-verderf; ik wil het niet langer, ik ben geen jongeling meer.
myn kinderen zingen echt goed, echt totaal professioneel... mollie wordt door tieners ook aldoor herkend, zuiver door haar succes op tictoc. overal waar we komen zyn er tieners die met haar op de photo willen, die echt fan zyn van haar. "vroeger was alles beter", maar behalve dit dan: de emancipatie uit, dwz het zich losweken van, de almacht van televisie en van staatstelevisie. dus het toenemen van de potentie van "do it yourself".
morgen naar de ridderzaal in de ardennen, twee daagjes uitpuffen; baden in de rivier, op everzwynen jagen...
het is een goede zomer. ik spartel my erdoorheen - ja, het is, zakelyk, showbizz-gewys, steeds een spartelen - doch veelal zyn het de spartelingen van een gezonde, gelovige zalm.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten