dank voor de kracht die jy my weêral geeft.
dank dat alles éigenlyk gemakkelyk is, zolang je maar niet in de onzin trapt, in de bullshit achter de ratrace.
tegen muren op rennen is goed - àls je er tegelyk meê kan lachen.
dank voor het goede weêr, hou nog even vol, wy hebben nog geen zin in minder goed weêr.
dank voor dit ligterras, deze koptelephoon en deze chill-dub.
tof dat die podcast "de nieuwe contrabas" bestaat, op zo'n vrye namiddag als die van vandaag.
ook héél goed dat mollie haar fiets daar nog àltyd stond (aan myn neef sam, die me erover aansprak gisteren: ja, we zyn hem dan toch wél nog gaan halen, ik dàcht dat dat voorwiel stuk was maar het was alleen maar een keer te veel rond gedraaid, meer niet. is nu echt alleen nog maar een kwestie van slypschyf.)
excuses aan de leeuwentemmer wel, die ik kennelyk verkeerde richtlynen had gegeven, en die daarom een halfuur lang vergeefs aan het rondzoeken was geweest.
ad nêstor, geef my geld. niet in satanische hoeveelheden, zoals tegenwoordig in de mode is! maar wel telkens genoeg om de maand rond te komen zonder brainrot...
dank dat ik een superster ben, en dat myn leven uiteindelyk dan toch is gered door rock&roll. als ik pynloos mag sterven, ben ik daar onderhand al toe bereid, doch liever vraag ik dan toch nog eerst het geduld te hebben totdat myn kinderen echt 100% zelfstandig zyn.
dàn zal myn laatste adem ergens ook wel een opheffing zyn, uit alles byeen toch wel een zekere cascade van ongemak. in zekere zin, dwz vanuit een bepaald opzicht bekeken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten