gisteren werd sabrit zyn fiets gestolen. aan de u.g.c.-cinema. hy was met rocco naar de michael jackson-film gaan kyken (rocco dus voor de tweede keer; je bent een teenager of je bent het niet.) de fiets was op slot gedaan - maar het slot werd doorgeknipt.
vandaag was ik in een paar boekenwinkels - maar: myn gedachten gingen alleen maar naar myn fiets. indien op slot doen niks helpt, wat dan? alleen nog maar te voet naar overal?
rond het middaguur was ik naar de begrafenisbyeenkomst van de moeder van stefke. daar waren, mooi gekleed, flink wat dinsdagclubbers present; dat vind ik altyd erg mooi. stefke doet onze geluidstechniek maar hy betekent dus echt wel méér voor ze. tof om die echte vriendschap te voelen.
in de vroege avond was ik naar het verre kâsterlee voor de verjaardag van een neef van me, waar het dan weêr fyn was om met familie te worden herenigd. in myn hart ben ik een familie-mens; ik betreur het dat die aloude vlaamse traditie helemaal verdampt is, waarby alle kinderen iédere zondag de hele dag, met de éigen kinderen erby, in het ouder-huis op bezoek komen. met op de achtergrond op televisie "de zevende dag", een uitgebreide maaltyd, een boswandeling achter de blok. natuurlyk tegelyk ook kei-deprimerend, wegens tegengesteld aan rock&roll. ik ben daar véél en véél te adhd voor...
op het moment is oekraïne rusland totààl aan het kapotmaken...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten