as seen by bert lezy in diest
maandag 9 februari 2009
full movie Repost
circus bulderdrang - reis naar het middelpunt der aarde - aflevering 1
door bert lezy, vitalski, philip goldface, dean wouters
met dominique osier, philip osier, jo jespers
zondag 8 februari 2009
zaterdag 7 februari 2009
vrijdag 6 februari 2009
work on the drawgang
van links nr rechts: de briljante striptekenaars
tim visual, maarten ingels, bert lezy, dimitri sakerpoulos, jan-bart de bruyne, serge baeken
tis Maarten De Saeger, Dimitri Sakelaropolus en Janus Bartsso
agenda
nu zaterdag in cc diest: myn leven met leterme, one man show met lichte ruggensteun van willywilly en martinus wolf
deze voorstelling is alles behalve oud
zelfs was vorige week in cc ronse een van de nog betere edities tot dusver
inclusief het verhaal over de onderzoekscommissie die leterme op doping betrapt...
woensdag 4 februari 2009
rtv
vandaag gedraaid,
dinsdagavond ben ik op 'bladwyzer' op rtv,
het gerenommeerde boekenprogramma
van johny geerinckx en zyn cameradame
dinsdag 3 februari 2009
maandag 2 februari 2009
column gva 03/1/2009
"Johny Vansevenant"De radio laat veel meer aan de verbeelding over dan de televisie. Wie doet dat nog, gewoon op een stoel gaan zitten luisteren naar de radio? Niet voor een belspelletje of iets anders dwangmatig vrolijks - de beste radio is zuiver informatief. Bijzonderlijk, lezers, bij de gedreven babbelende stemmen van politieke verslaggevers slaat mijn fantasie soms wel eens op hol. De meest tot mijn verbeelding sprekende radiojournalist is Roger Simons, die er een jaar of vier geleden mee is opgehouden, na veertig jaar trouwe dienst vanuit Londen. Legendarisch was die unieke, bijna metalen bijklank van zijn strenge dictie; alsof hij nooit echt in Londen was, maar wel in onze garage hiernaast - met, voor het effect, een omgekeerde ijzeren emmer op zijn hoofd. Niemand die er ooit is achtergekomen hoe er echt uitzag. Een mysterie voor altijd.Tot voor kort werden de kampioenschappen “radiostem zonder aangezicht” aangevoerd door twéé coryfeeën: Bruno Huygebaert en Johny Vansevenant. Ga je echter op je gevoel af, dan kan je wel ongeveer raden hoe die Huygebaert eruit moet zien; in zijn naam alleen al hoor je dat hij dikke truien draagt. Dat hij graag hout sprokkelt. En wat Vansevenant betreft: daar zijn we dus een sprookje aan kwijt - hij was op televisie zondag. Met zijn hoofd. Zelfs interviewde hij Yves Leterme, wiens facie ik intussen toch ook alweer zo goed als vergeten was. Mijn vriendin Luv had het nieuws van die dag al eerder gezien en had het mij al verraden:“Johny Vansevenant komt in beeld!” Maar als ik haar dan vroeg:“Hoe ziet hij eruit??” Dan moest ze erg lang nadenken. “Heel gewoon,” zei ze dan. Maar wat wil dat zeggen, heel gewoon? Ik huiverde van nieuwsgierigheid...Al geef ik toe dat ik aanvankelijk een beetje teleurgesteld werd. Door dat sportieve in zijn voornaam alleen al, “Johny”, zoals in John Travolta, was ik mij jarenlang een veel meer vinnige Vansevenant aan het inbeelden geweest. Ik was er, zo merkte ik nu pas, vanzelf aldoor vanuit gegaan dat hij zwart, strak haar zou hebben, misschien in een vetkuif, en dat hij zeker leren jekkers zou dragen. Nietes dus. In waarheid blijkt die Johny Vansevenant een eerder brede vijftiger, met dikke wenkbrauwen en een voorhoofd dat wat wegheeft van wijlen de acteur Bert André. Zijn haar, dat van pluche lijkt, is grijs maar niet uitgesproken grijs, wat ook voor zijn kostuum geldt. Maar “gewoon”, dat is ook niet de exacte omschrijving. Een waardig man, een ernstig denker, een beetje een neus als Ivo Niehe. Dus wel mooi, maar nog spannender toch op de radio, eigenlijk...
zondag 1 februari 2009
live in café in kapellen
terwyl ik bezig was, was er vlak achter my een echte straatrel bezig
vechtjassen in combi weggebracht
zaterdag 31 januari 2009
EGO-GOOGLES
veel tekst vandaag hieronder
ik ben twee uur lang aan het ego-googlen geweest ter extra ontspanning
i love them writers, Ook die my afbreken, - ze zyn Allemaal even tof...
nu ga ik naar kapellen, jammen met tinus wolf...
Korte bespreking:
Het derde deel in de cyclus De Geur van nat haar is qua datering duidelijker dan eerdere delen: het is 1997 of 1998. Naar het zich laat aanzien zal dus de cyclus nog wel enkele delen gaan omvatten. Opnieuw het leven (drank, drugs, vrouwen) in de Antwerpse (Antwerpengrad!) sub-cultuur. In dit deel de "grote" liefde die toch weer verkeerd uitpakt en de blaasontsteking die zich aankondigt. Opnieuw een dode in de vriendenkring. Vitalski (Vital Baeken, 1971) weet in dit derde deel voor het eerst iets van een verhaallijn te ontwikkelen; bij tijd en wijle is dit een onderhoudend en leesbaar verhaal, alhoewel inmiddels het subcultuur-onderwerp wel wat uitgekauwd lijkt te zijn. Vrij kleine druk. - J.T.G. Maas
http://74.125.77.132/search?q=cache:QDCP-nT2zBMJ:mom.biblion.nl/olifant/olifant.dll%3FDocType%3DAI_TEXT%26ppn%3D%26isbn%3D9789044317572%26lid%3D%26aut%3D%26ti%3D+vitalski&hl=nl&ct=clnk&cd=346&client=safari
nog meer ego-googles
uit: marnik.org
IJ en niet Y, dankuwel
Nerveus word ik ervan. Mensen die “y” gebruiken in plaats van “ij” omdat het sneller zou typen.
Toegegeven, ik word snel nerveus en erger mij aan vanalles en nog wat, maar dit wou ik toch effe kwijt.
Langs de feed van Freddy kwam ik op deze cartoon en de cover van één of ander roddelblad terecht waar een verhaal instaat over Stanley’s Route, Joyce Van Nimmen en Vitalski.
Het verhaal interesseert mij voor geen meter, maar via google kwam ik daarna op de blog van Vitalski terecht. Vitalski gebruikt overal “y” ipv “ij”. Overal.
AAAAAAARGH!
Lees dat nu eens:
al myn leven lang vecht ik twintig uur per dag om de mooiste teksten binnen myn vermogen te scheppen, - tien romans en twintig gedichten, dingen waaraan ik my soms jarenlang, met plezier, kapotgewerkt heb.
al byna twintig jaar lang sta ik vyf tot zes keer per week op een podium, wat erg veel is, alleen maar met de bedoeling om zo integer mogelyke producties ten berde te brengen: met monologen, toneelstukken, muziekvoorstellingen, alles wat je wil, en dat alles van eigenste makely.
ZIET die mens dat nu niet, dat dat NIET GAAT. In een SMS, tot daaraan toe (hoewel), maar op een blog toch niet? Geen enkele zin die met een hoofdletter begint, nog zoiets.
Ik probeer hier zeker niet te beweren dat ik een haar beter ben, ik schrijf wel eens fouten, gebruik veel “ge” en “gij” ipv “je” en “jullie”, begin zinnen met “en” en nog meer van die dingen. Het fijne is dat ík mij daar niet aan (in?) irriteer, een ander misschien wel, maar daar moet hij/zij dan maar zelf over klagen op zijn/haar blog.
(oeps - kan je deze link niet aanclickken, copieer hem dan… dan gaat ie toch mooi open…
Jaja, er is wel meer dat mij ergert wanneer ik over het internet surf met mijn supersonische surfplank.
ego-googlen http://www.ccdeschakel.be/podium/2008/12/winter-woorden-nacht-deluxe/
Allé, ‘t was doenbaar (en dat vooral en praktisch alleen dankzij VITALSKI)
Bravo voor die gast : werkelijk subliem hoe hij iets kan verwoorden en publiek boeien.
Kan van de andere optredens niet gezegd worden : Gunther Lamoot nog net in de positieve lijn, maar ik betwijfel het ten zeerste of ik naar zijn schow kom kijken volgend jaar – heb schrik dat het maar middelmatig zal zijn.
Samengevat : ontvangst van gasten (voor de voorstelling) was leuk – schminkstand origineel – Sinterklaas en co superzwak.
Vitalski heeft mij overtuigd om ooit nog naar voorstellingen van hem te kijken.
Stefaan Bracke
23 DECEMBER 2008, 14:25
weêr iets anders:The Bastard Suns
De Antwerpse gelegenheidsformatie The Bastard Suns gooide na de verstilde momenten bij Dayna Kurtz de knuppel in het hoenderhok met heftige, maar uitstekende rock met een ragfijn country-randje en vooral veel jolijt. Dat kan ook niet anders als je de Antwerpse rock & roll-pastoor Vitalski in je gelederen hebt, zwalkend als 'n Shane McGowan, dichtend als 'n Jules Deelder en met de dictie van 'n Raymond van het Groenewoud.
Bovendien opereert Vitalski met een aanstekelijk gevoel voor humor dat hem ook wel eens de das omdoet. Hij refereerde in die zin aan een vorig optreden in Tilburg. Er was een happening op poten gezet onder de noemer Belediging. De organisatie zocht iemand die het publiek echt kon beledigen. Ze vonden in Viltalski de juiste man. Die kweet zich zo goed van zijn taak, dat hij na tien minuten door een stel potige mensen uit de zaal werd verwijderd. Zo een dus…
Vitalski zong, sprong, kletste, kwetste, zwetste, kroop, nam de trompettist vervaarlijk op zijn schouder, ontdeed zich van zijn t-shirt, afijn een theaterdier van het zuiverste water. Tussen al dat absurdisme door werd goede muziek gemaakt die refereerde aan Cave, Cash en Country. Daarvoor zorgden sterke muzikanten als Bordello-man Kris Verdonck op elektrische gitaar, contrabassist Pieter van Buyten (o.a. El Tattoo del Tigre en Flip Kowlier), jazztrompettist Jo Jespers, drummer Tim Cole en tweede zanger Gregory.
We hoorden Long Black Veil in een hoempa-ska-jasje, Goastriders in the Sky met zanger Gregory in een imitatie van Eugene Edwards van 16 Horsepower, Sam Hall in een beukende countryrock versie. Maar ook de eigen Vlaamse taal werd aangesproken in nummers als 't Malse Graf en Ge Wilt Een Man.
resultaten van het ego-googlen
article by ivo victoria
HET SLANGENMENS
Via het altijd fijne Kunststof vernam ik dat Vital Baeken, alias Vitalski, gisteren in Arnhem de Johnny Van Doorn-prijs in ontvangst mocht nemen. Ik weet niet wie Johnny Van Doorn is; mijn cultuur-historische achterstand met betrekking tot Nederland is met geen integratie-paardenmiddelen goed te maken. Maar ik weet wel wie Vitalski is.
Voor ik naar dit fijne land trok, uit naam van De Liefde, was ik frequent te vinden in dezelfde Antwerpse kroegen waar ook Vitalski rond hing. De Nieuwe Linde, De Hopper, De Scene, De Kaaiman, De Muziekdoos, Entrepot du Congo, Bar Tabac, Cartoons. U zou hieruit kunnen afleiden dat ik nogal vaak op cafe ging in die tijd en u zou gelijk kunnen hebben. Het was de tijd dat dEUS nog relevant was en in hun zog een hele reeks getalenteerde en minder getalenteerde jongelui naar Antwerpen-Zuid zoog. Veruit de boeiendste en meest waanzinnige van het stel waren Vitalski en zijn maatje Geert Buelens (met wie ik ooit nog kortstondig samenwerkte op de redactie van de Vlaamse TVStory, ja blijf vooral volgen, op een dag, wanneer ik de schaamte definitief van me afgeschud heb, zal ik ook over dat boeiende hoofdstuk in mijn leven berichten op deze plek) die als Circus Bulderdrang de nobele taak op zich hadden genomen om op cultureel verantwoorde wijze waanzin te verspreiden. Dat lukte he
n aardig.
n aardig. Vitalski Het Slangenmens die tijdens een performance van Circus Bulderdrang op een boot in de Antwerpse dokken door een miniscule patrijspoort aan de waterzijde uit het schip klom, zichzelf aan het dek optrok en weer de vooronder kwam instormen om te eindigen met een salto waarbij hij keihard met de rug op de betonnen vloer landde en vervolgens triomfantelijk het applaus in ontvangst nam. Dat alles terwijl Julien Schoenaerts een gedicht voorlas. Vitalski die aankondigde te gaan trouwen met de 70-jarige operazangeres Irene en dat in alle ernst bleef volhouden tot en met het afhuren van de Antwerpse Stadschouwburg waar de ceremonie zou plaats vinden. Uitverkocht huis. Toen de hipness van Antwerpen-Zuid en haar bewoners al te zeer de pan begon uit te swingen, verzon hij het roddelblaadje `Ysfabrik` dat hij op gestencild papier uitdeelde op feesten. Niet zonder trots kan ik u melden dat ik het ooit nog `ns tot de door dit al snel toonaangevende tijdschrift samengestelde top-10 van meest aantrekkelijke vrijgezellen van Antwerpen-Zuid heb geschopt. Jaha, dat waren nog `ns tijden.
En nu wint die Vitalski dus een echte literaire prijs. En heeft hij zijn eigen boekenprogramma op de Vlaamse zender Vitaya. En Antwerpen-Zuid is er enkel nog voor de nouveaux riches die er de gerenoveerde herenhuizen kunnen betalen. En ik, ik zit in Amsterdam en ik mis niks. De kroegen niet, de eindeloze nachten niet, en al zeker niet het oeverloze gelul van de politically correcte artrockers die het allemaal helemaal gingen maken en met betrekking tot wie mijn voortschrijdend inzicht mij niet bedrogen heeft - zij hangen nu op Antwerpen-Noord aan de toog.
Come to think of it, ik mis eigenlijk alleen Vitalski.
26 11 2005 23:50 | ivo victoria
Herkenbaar. O zoete geur der nostalgie. En dan plots de moker van het inzicht daar ‘vlam’ overheen. Toch interessant dat ik via dit stukje de uitstekende webstek van Vitalski heb leren kennen. Waarvoor dank, heer Ivo. De heer Vitalski kende ik tot op heden enkel van enkele bijgewoonde performances. Tot hiertoe heb ik de man nog niet geheel kunnen doorgronden daar ik al die jaren bezig druk bezig was om mijn eigen bedenkelijke titel van plaatselijk “nachtburgemeester” zo’n beetje naar behoren in stand te houden. Steeds vaker echter krijsen mijn nieren en mijn lever hun inzicht. Ik dien dringend die graal te vinden.
urbain alpain (URL) - 28-11-’05 20:28
linkies
http://74.125.77.132/search?q=cache:OuJ_TlUox9YJ:www.samdegraeve.be/speeches/de_romans_van_vitalski.html+vitalski&hl=nl&ct=clnk&cd=153&client=safari
http://www.depers.nl/buitenland/223246/Frontlinie-in-Absurdistan.html
http://www.hbvl.be/She/gossip/article.asp?art=%7B4A3E79F4-81E2-4466-BC45-71E89A1B9645%7D
http://www.depers.nl/buitenland/223246/Frontlinie-in-Absurdistan.html
http://www.hbvl.be/She/gossip/article.asp?art=%7B4A3E79F4-81E2-4466-BC45-71E89A1B9645%7D
impro
korte improvisatie van myzelf en kris verdonck en guido belcanto, "de mevrouw leemans blues"; twee maand geleden, doch nu pas boven komen dryven...
press in 1995
circus bulderdrang had een eigen website in 1995.
in dit artikel van toen kan je nalezen dat er toen in antwerpen vyf culturele instellingen reeds een eigen website hadden; het ballet van vlaanderen... en circus bulderdrang...
vrijdag 30 januari 2009
agenda
31 januari, savonds:
vitalski + tinus wolf, conference en smartlappen op cafeest,
Café de Petaat, Essenhoutstraat 136, kapellen
circus buderdrang 1 februari = meer dan uitverkocht
donderdag 29 januari 2009
woensdag 28 januari 2009
agenda
Begin Donderdag 29 januari 2009 19:30
Middernacht Bedden, Mercatorstraat 26, Sint-Niklaas
Bart Van Loo, Diane Broeckhoven, Ria Van de Ven, Steven Desmet, Vitalski
Jong Markant Sint-Niklaas organiseert op de Dag van de Poëzie "In bed met …". Het wordt een voorlees- en vertelavond met 5 auteurs. De voorlezers in pyjama zijn Bart Van Loo, Diane Broeckhoven, Ria Van de Ven, Steven Desmet en Vitalski. Zij nemen plaats in een bed. De toehoorders worden in vijf groepen opgesplitst en zitten voor het bed waarin de schrijver uit eigen werk voorleest.
dinsdag 27 januari 2009
maandag 26 januari 2009
circus bulderdrang
circus bulderdrang trailer
concept & tekeningen = bert lezy
tekst & dictie = vitalski
sound = philip osier
trailer tot
"De Dood Van Ikkeltje Krambikkeltje"
zondag 1 februari live in de arenbergschouwburg
weg
de road to ronse op zaterdagmiddag
onze soundcheck duurt alsmaar langer, tegenwoordig vertrekken we al rond 13u als we pas om 21u moeten spelen...
willy willy rules
de muziek van de merkwaardige combinatie willywilly + martinus wolf
was gisteren mooier dan ooit...
het was de eerste keer in 2009 dat heer rev. yzerdraad nog eens meê aan dek klom gisteren...
zondag 25 januari 2009
extra low
ziehier: een piano met vier extra toetsen;
een éxtra lage sol en extra lage fa
(zwarte hele toetsen);
van het merk bösendorfer zoals die klaarstond in ronse...
uniek, een natte droom voor pianisten...
column gva 27/1/2009
"KUISEN"
Een paar dagen geleden verscheen er in het televisieprogramma Terzake een mevrouw van een jaar of vijftig, die zich met kleine, elektrische schokjes in het hoofd behandeld had laten worden om af te geraken van haar kuisobsessie. Deze neurose, die haar plaagde, reikte ver; haar keukenvloer schrobde zij tot veertig keer per dag, de stoelen aan tafel moesten precies gelijk naast elkaar staan, nauwkeurig tot op de millimeter. Op de duur geraakte deze arme, Hollandse huismeid de deur niet meer uit, gewoon doordat het te lang duurde om het huishouden, naar haar eigen normen, netjes achter zich te laten. De schoktherapie bleek voor haar succesvol, er was nu meer rust in haar leven. En van beroep bleef ze wat zij al was: een kuisvrouw. Haar telefoonnummer leek me overigens wel nuttig; een betere werkkracht is niet denkbaar.
Merkwaardig genoeg herkende ik iets van mijzelf in haar. Uiteraard loop ik niet aldoor te kuisen, maar ik heb toch ook mijn eigen, volstrekt irrationele beheptheden. Ook bij mij duurt het soms langer dan drie uur voor ik het huis uit kan. Toch maar wél mijn sjaal pakken? Toch maar niét die dunne schoenen? Toch eerst eventjes mijn mail nog checken, mijn gsm laden... En net zoals die geobsedeerde kuisvrouw is het ook voor mij vaak een marteling om volk over de vloer te krijgen. Ik krijg geen aanval als iemand een bloempot om loopt, maar er liggen wel altijd een paar belangrijke paperassen te slingeren, waarvan ik liever niet heb dat iemand erop zou gaan zitten. Gek word ik helemaal als iemand mijn computer wil gebruiken. Dus ik ben opgelucht, ook ik, als mijn bezoek er weer vandoor is. Misschien behoef ik net zo lief een kleine schoktherapie...
Boven alles lijkt het me nogal eenvoudig om in zo’n kuisobsessie terecht te komen. Een balletdanser die dagenlang traint op één pirouette, draagt, in naam van kunst, onze waardering weg, maar waarin verschilt zijn drang naar perfectie met die van een Spartaanse kuisvrouw? Hoe beter je bent in je vak, hoe meer fouten je ziet. Een glazen salontafel werkelijk proper schrobben, is minstens zo moeilijk als een goed sonnet schrijven. En daarbij is het dan nog eens nuttiger ook. Hoeveel uren per dag vergaderen toppolitici wanneer er camera’s in de buurt zijn? De dingen loslaten, dat is de grootste kunst. Wie slaagt daar nog in? Zolang alles verkeerd loopt in deze wereld, is het voor mij okay als kuisvrouwen kuisen. Zij geven, zoals Gandhi aan zijn spinnewiel destijds, het goede voorbeeld. Naar de instructies van Jean-Jacques Rousseau: laat ieder zijn eigen tuin wieden.
zaterdag 24 januari 2009
Abonneren op:
Posts (Atom)
