mariona smets
maandag 3 oktober 2022
afterLink. -
een echt boekenprogramma... behalve ikzelf, tekent ook een goed op dreef komende johan petit present...
GAST-AUTEUR
photo: fragment arduinen beeld, levensgroot
LEONARD EN IK
door Robertus Baeken
27.
Leonard was op dit gebied minder complex. Ik voelde aan dat hij een van de weinigen was, die goed wist wat een mens hoort te weten, met als gevolg dat hij een rijk innerlijk leven bezat en daar geen hulpmiddelen voor nodig had. Hij was een rechtschapen man, zonder Kerk. Aan de mythe rond Jezus kon hij echter moeilijk voorbij. Volgens mij herkende hij die figuur in de luister van zijn innerlijkheid. Vandaar de vele zelfportretten in Jezusgedaante. Waarom deze religieuze figuur hem zo fascineerde, en in verband hiermee ook waarom hij destijds zo buitengewoon geïnteresseerd was in diens vermeende afdruk op de lijkwade van Turijn, lijkt me gezien zijn onkerkelijke standpunt moeilijk anders uit te leggen. Want zelf was Leonard helemaal niet de man voor heldendaden. Ik wist dat hij zonder al te veel innerlijke remmingen gewoon zijn natuur volgde. Daarbij belandde hij geregeld in de kroeg waar hij deelnam aan het sociale leven met gewone burgers bij wie hij zeer geliefd was.
Van zodra ik militair verlof kreeg, voegde ik me bij Leonard in zijn atelier, of ik zocht hem op in zijn stamcafé. Tussen de partijtjes biljart liepen onze gesprekken, die wij in zijn atelier ook al hadden, gewoon door. Het was steeds een spannende bedoening en daarom hoedde ik me ervoor hem met persoonlijke problemen lastig te vallen. Hij wist wel dat ik bij het leger niet op mijn plaats zat, maar daar was toch niets aan te verhelpen.
‘In welke omstandigheden je ook belandt, maak er altijd het beste van,’ placht hij me te troosten.
Bovendien kreeg ik rond diezelfde tijd nog te maken met een ongelukkige liefdesaffaire, die zowat een jaar aansleepte. Ik werd bevriend met een zelfstandig naaistertje. De reserve, die ik bij het begin van onze kennismaking aan de dag had gelegd, en die zelfs zover ging dat ik een afspraak bij haar thuis niet was nagekomen, om daarna lange tijd niets meer van me te laten horen, sloeg plotseling om in razende verliefdheid toen ik onze banden opnieuw probeerde aan te halen en zij onverwachts blijk gaf niet meer zo happig te zijn.
Ik begreep het psychologisch wetmatige verschijnsel nog niet dat het hart altijd het meest begeert wat het niet kan krijgen.
Leonard waarschuwde me. Uit een van zijn brieven naar de kazerne citeer ik: ‘Droevige ervaringen op het gebied van de liefde behoren nu eenmaal tot het lot van gevoelsmensen. Die trekken in het leven altijd aan het kortste eind. Want wanneer je te openhartig je gevoelens laat blijken, verdwijnt er iets van je kracht. Deze kracht, die vrouwen interessant vinden, schuilt voornamelijk in het (meestal onnozele) mysterieuze dat zou moeten uitgaan van een man. Zo zie je maar weer dat de mensenwereld er een is van schijn en komedie. Speel je niet mee, dan sta je erbuiten. Alleen. Probeer in de toekomst (uiterlijk) wat oppervlakkiger te zijn tegenover het vrouwelijke gezelschap, en je zult minder hartzeer en ook minder problemen te verwerken krijgen.’
(WORDT VERVOLGD...)
zondag 2 oktober 2022
prent vd week
originele (c) don vitalski
29,99 euro
3 euro verzending
vitalski3@gmail.com
agenda dees week
vrydag: don vitalski mc op nieuwste boekvoorstelling van brusselmans; theater tinnenpot, gent.
zaterdag: première "ik ben bly als het regent", hofpoorttheater, turnhout.
zondag: don vitalski mc op nieuwste boekvoorstelling van ernst löw, leienpaleis, antwerpen.
pech en geluk
geluk: lekker veel, byna dagelyks, regisseren deze week - met het incentive van die première vlakby.
onderschat / overschat
onderschat: de noodzaak om in backstages een goed bed met een goed kussen en zachte lampen te voorzien.
overschat: het geheugen en de accuratesse van herinneringen.
naar waarde geschat: madrugada.
alternatieve feiten
1. alleen thuis met mollie; mollie wil echter alleen zyn, beneden in de woonkamer; aldus zit kik hier te typen - in myn koude slaapkamer (wel met warme dekens op myn schoot).
2. onderwyl ben ik aan het oekraïne-surfen, op youtube; volgens een gepensioneerd generaal is dit in heel de wereldgeschiedenis nog nooit eerder gebeurd: een leider die verklaart, een bepaald landsgebied te annexeren - terwyl precies tegelykertyd in paniek diens leger zich uit dat gebied aan het terugtrekken is.
4. van de zwarte wollige pyjamabroek die ik zojuist heb aangetrokken, weet ik niet zeker of die van my is of misschien van luv.
5. toch ga ik nu dat raam dicht doen, omdat er toch wél iets te veel auto's voorbyzoeven. by naêr inzien.
6. zonet de brochure-tekst opgesteld en doorgemaild voor myn nieuwste prince-lezing in "de speeldoos", vugt, gescheduled voor begin 2023.
songtekstsnipper
Both under influenceWe had divine senseTo know what to sayMind is a razor blade
To call for hands of above, to lean onWouldn't be good enough for me, no
misschien zie ik dit verkeerd maar voor my is deze song de beschryving van een verkeerd afgelopen threesome... in die zin is dit dan in ieder geval een briljante lyric; de invloed daarin van zoiets als cocaïne, waardoor het schynbaar ineens allemaal zomaar "kan", en dan toch ten slotte het tekort (wouldn't be good enough)...
ranking
glamrock
1. mud
2. mott the hoople
3. alvin stardust
4. doctors of madness
5. neil merryweather
6. silverhead
7. ian hunter
8. hollywood brats
9. angel
10. slade
2. mott the hoople
3. alvin stardust
4. doctors of madness
5. neil merryweather
6. silverhead
7. ian hunter
8. hollywood brats
9. angel
10. slade
uit het schriftje
eigenlyk is niets erg - zolang je maar online bent.
er is maar één ding écht erg: niet online geraken. de eenzaamheid, de handicap, de dood van het gedwongen off-line zyn.
de russen schynen niet te begrypen dat het integrale internet in handen is van de americanen; dat de americanen letterlyk de plug eruit kunnen trekken, wanneer ze willen. waarna het lanceren van raketten dan ook niet meer haalbaar is.
"cowboy en indiaan" is niks vergeleken by "rus en americaan". waarom spelen kinderen wél "cowboy en indiaan", en waarom niet "rus en americaan"?
in hollywood doen ze het wel. ook in het marvel-universum. dankzy de oorlog in oekraïne zyn "the avengers" weêr helemaal update.
hoewel de kinderen van vandaag toch niet meer "cowboy en indiaan" spelen. ik zie geen western-spelletjes, geen western-boeken. zoals ook niemand van die generatie nog "ridder" speelt.
wat spelen ze dan wél?
als wy als kind naar zoiets als "stranger things" keken, dan spéélden wy daarna "stranger things". maar zelfs dàt bestaat precies niet meer echt...
wat spelen ze dan wél?
als wy als kind naar zoiets als "stranger things" keken, dan spéélden wy daarna "stranger things". maar zelfs dàt bestaat precies niet meer echt...
de elpee "another view" van the velvet underground is niét te verkrygen op tidal. ook de elpees van apollonia 6 en vanity 6: niet op tidal. ook "join hands" van siouxie: niet op tidal.
"join hands" is wél op spotify. maar apollonia 6 en vanity 6: niet op spotify. "another view" - vreemd: wél op spotify, behalve juist dat ene nummer dat jy wil hebben: "ride into the sun".
"join hands" is wél op spotify. maar apollonia 6 en vanity 6: niet op spotify. "another view" - vreemd: wél op spotify, behalve juist dat ene nummer dat jy wil hebben: "ride into the sun".
ik wens jullie allen een zeer fyne week toe...
afterLink.
o god, kyk in wat voor afgryselyke omstandigheden die nieuwe russische rekruten worden gedropt, zonder water, zonder toilet, zonder slaapzak...
GAST-AUTEUR
robertus baeken, die de vader is van don vitalski, schreef het boek "leonard en ik", over zyn nonkel leonard, de fameuze beeldhouwer. over 82 afleveringen verspreid, worden die mémoires hier integraal gepubliceerd.
photo: Zelfportret als jezus Christus in witte steen
LEONARD EN IK
door Robertus Baeken
26
Op mijn zestiende had ik 'De gebroeders Karamazow' van Fedor Dostojewski gelezen. Treffend vond ik het hoofdstuk 'De Grootinquisiteur' waarin de auteur stelt dat als Jezus zich weer onder de mensen zou begeven om hen opnieuw de ware liefde te prediken, dit de Kerk in dergelijke moeilijkheden zou brengen dat de beste oplossing zou zijn Hem opnieuw aan het kruis te slaan. Voor de Kerk zijn de evangeliën immers afgesloten hoofdstukken. Jezus heeft zijn macht onomkeerbaar aan het pausdom overgedragen. De gelovigen zijn niet langer vrij in de beleving van hun liefde, maar onvrij door hun gehoorzaamheid aan de opgelegde kerkelijke regels. Een mensenleven dat met het oog op de rijke belofte van het hiernamaals louter ten dienste staat van blinde gehoorzaamheid, biedt echter geen perspectieven. Het leger van gelovigen ziet de noodzaak niet om dieper op de levensvraagstukken in te gaan, noch om enige zelfkennis op te doen. Dat leger is immers enkel op zijn eigen heil uit. Dus zou vanuit een geheel andere levensbeschouwing opnieuw de vraag kunnen gesteld worden waarvoor wij dan wel op aarde rondlopen; ook al duidt deze vraag daarmee juist aan dat we volkomen onwetend zijn. Tenminste, zo verging het mij. Want men weet. Of men weet niet.
Hoewel ik zelf nog lang niet op een juist spoor zat, had ik deze tegenstrijdigheden in de Kerk al vroeg door. Hier moet ik aan toevoegen dat ik door het op mijn eigen manier nastreven van het goede - een onmogelijk ideaal - een soort van eindeloze Dostojewskiaanse weg bewandelde; wat feitelijk als gevolg van een gebrek aan aandacht, een weg is van vallen en weer opstaan, van schuld en boete, van onwetendheid. De Dostojewskiaanse mens komt nooit tot uiteindelijke vervulling; want hij mag dan wel menen een goddelijke ziel te bezitten, het lijf staat zijn recht op dit aardse leven niet af. Door de discrepantie tussen hoe hij is en hoe hij zou moeten zijn, raakt hij onophoudelijk met zichzelf in conflict, en al naargelang de omstandigheden is nu de een, dan de ander weer aan de winnende hand. De Dostojewskiaanse mens wil de dode letter overstijgen. Hij ziet zichzelf als een ongeëvenaarde Einzelgänger, maar hij blijft eeuwig onderweg. Bovendien is hij er vreselijk aan toe, want hij is ongelukkig, alleen, onbegrepen. Dostojewski heeft dit terdege beseft. Daarom schreef hij ‘De idioot’.
Wellicht stel ik de kwestie wat te scherp voor, maar zo verging het enigszins ook mij. Ik voelde me bij tijden onpasselijk, maar was me niet bewust van de diepere oorzaak: mijn leven op automatische piloot in plaats van uitsluitend in het hier en nu, mijn onwetendheid door gebrek aan aandacht.
(WORDT VERVOLGD...)
zaterdag 1 oktober 2022
onderschat / overschat
onderschat: het gegeven dat oop zich wel toffe anti-slip-sokken, vaak voorzien zyn van hielstukken die van je hielen losschuiven richting je voetzolen.
overschat: het feit dat de kleur rood-groen wel degelyk bestaat, doch problemen schept voor onze hersenen.
naar waarde geschat: koen wauters die reklaâm maakt voor het gegeven dat vanaf nu, op vtm, het programma "the voice" twéé keer speelt, een aflevering op zaterdag en een aflevering op zondag; "geniet dit weekend dubbel zoveel!!"
alternatieve feiten
2. disneyfiguren als mickey mouse en co, dragen handschoenen: omdat dit de animatie vergemakkelykte.
3. de zogenaamde olyfbomen-pest, die olyfbomen aantast, bestond tot 2013 alleen in de verenigde staten. pas dan dook een variant hiervan ook ineens op in europa, met name eerst in italië.
4. de huidige americaanse vlag van stars & stripes werd ontworpen door een middelbaar scholier.
5. het laatste album van de stripserie "ouwe niek en zwartbaard" verscheen in 1985. dat was album nummer 26.
6. slechts één vierde van de sahara bestaat uit woestynzand, de rest zyn oases, bergen en steppen.
waar was je te zaterdag
woonkamer-gig in aarschot.
recordaantal drastische lachsalvo's...
geregeld minutenlang niets kunnen zeggen om iedereen eerst uit te laten lachen...
ongewoon, wat voor een leven heb ik nu toch...
uit het schriftje
koffi werkt als energie-verwekker pas na een goed halfuur of zo. het eerste halfuur na een koffi is daarom juist een volmaakt moment om in te slapen. zoals rust binnenin de branding.
delphine lecompte staat expres om vyf uur snachts op om gedichten te schryven; het rimboldiaanse principe "le dérèglement des senses". prince bleef ook expres vier dagen lang wakker omdat hy, zei hy eens, zeer goeie ideeën kreeg als hy totaal overspannen geraakte.
salvador dali zei: "als je het té druk begint te krygen, is hét moment aangebroken om een heleboel niéuwe projecten te beginnen."
de onvermydelyke brokken. de artiest die (terecht!) kwaad is omdat ik zyn naam op de affiche ben vergeten te zetten.... de zangeres die nadien pas komt zeggen dat ze klaarstond - maar niét aan de beurt is gekomen... het is vreselyk...
wat dat betreft ben ik nu pas volwassen; nu pas begryp ik dat voor dit soort mankementen, helemaal niemand anders verantwoordelyk is dan ikzelf.
dit klinkt nu echter veel te serieus. al is het effectief een realiteit. dit is een beetje cynisch en ik verontschuldig my oprecht tegenover de betrokken berokkenden, maar voor een circusdirecteur is hier en daar een misnoegd artiest zelfs een soort barometer om te begrypen dat ie, op breder niveau, zeer goed bezig is...
een trein die vooruitgaat; soms valt iemand eruit; wél proberen die alsnog er weêr by op te kygen.
de transformatie van "vitalski" naar "don vitalski", is de oversprong van het slangenmens naar de circusdirecteur.
dreamer
ik moest in myn droom zeer dringend naar het wc, en was dan ook opgetogen om een badkamer-annex-wc te mogen aantreffen in myn eigen slaapkamer, achter een deur waarvan ik me tevoren eigenlyk nooit had gerealiseerd dat die bestond.
GAST-AUTEUR
robertus baeken, die de vader is van don vitalski, schreef het boek "leonard en ik", over zyn nonkel leonard, de fameuze beeldhouwer. over 82 afleveringen verspreid, worden die mémoires hier integraal gepubliceerd.
photo: hoofd van een profeet
LEONARD EN IK
door Robertus Baeken
25
Doordat mijn moeder elke morgen vroeg van huis moest, - ondertussen handelde zij vooral in breigoed, dat zij wekelijks in een groothandel te Sint-Niklaas aankocht, - kwam ik veel onder de hoede van mijn oudste zus Wieza. Ik noem haar een engel, omdat zij een hart had van goud, naar mijn noden luisterde en vaak met zachte hand door mijn wilde jongensharen streek. Mijn zus en ik waren zeer sterk in de ban van de stichtende verhalen uit de Bijbel, zodat die bij ons nooit verder weg lag dan het vrije hoekje op de buffetkast. Eigenlijk was het zo'n vulgariserend exemplaar, bedoeld voor schoolkinderen; en om die reden hoorde bij elk spannend verhaal ook een illustrerend plaatje van Gustave Doré. Deze verhalen brachten ons het religieuze besef dat de wereld geen ander doel heeft dan Jezus Christus, de grootste mythe uit de wereldgeschiedenis. Drijft men deze overtuiging consequent door, dan moet men wel eindigen in een toestand van religieuze obsessie. Ruimte voor een gematigde tussenweg, voor een compromis met de seculiere, materialistische wereld, is feitelijk uitgesloten. Ondubbelzinnig zegt Christus dat het voor een rijkaard even moeilijk is om in de hemel te geraken als voor een kameel om door het oog van een naald te kruipen. Ieder mens is van stof en zal tot stof wederkeren. Deze wereld is ijdelheid en niets anders! Door de geest boven de materie te plaatsen, stelde Jezus de mensen wezenlijk voor een radicale, zeg maar onbereikbare opgave. De Kerk heeft dit voor gewone gelovigen onmogelijke probleem kundig aangepakt. Zij heeft de evangeliën herleid tot de uitvaardiging van een schijnbaar voor iedereen praktisch haalbare gedragscode, tot een ethiek, tot een aantal aan het burgerlijke wetboek verwante, zogenaamd van bovenaf gedicteerde regels en voorschriften. Waar ter wereld en om welke religie het ook mag gaan: op bijna identieke wijze worden gelovigen uitgenodigd zich bij het inrichten van hun leven met een gerust geweten te voegen naar de dode letter van hun heilige schrift. Hun geloof gaat mettertijd zelfs deel uitmaken van een traditie. Door deze conditionering lijkt het beest in de mensen wel bedwongen. Maar is dat niet slechts schijn? Worden deze gelovigen daardoor niet eerder streng gedetermineerd en bijna onvermijdelijk op zijsporen, zoals fundamentalisme en onverdraagzaamheid gerangeerd? Zijn zij nog wel innerlijk vrij? En wordt de natuurlijke intensheid van het pure leven, zonder dat dit goed en wel beseft wordt, daardoor ook niet geleidelijk aan vervlakt tot een aaneenrijging van gewoonten?
(WORDT VERVOLGD...)
Abonneren op:
Posts (Atom)
