hey leeuwinnen-temmer... bedankt dat ik in vorst, na de gig, totaal niet heb moeten helpen afbreken... de afbraak in vorst is steeds ei zo na dé zwaarste van allemaal - alleen oostende is nog pakken heftiger. maar de volgende dag, vandaag, zaterdag, had ik een matinee voor de boeg, de kempenkrak 2, live in wuustwezel - als ik wél had moeten helpen vooral die lampen van bob meê af te breken, zou ik uiteindelyk, na alles, pas rond zes uur smorgens in bed hebben gelegen - om er om tien uur weêr uit te hebben gemoeten.
ja, in dat éne jaar toen ik circus-directeur was en leraar engels tegelyk: toen waren dat soort werk-schedules schering en inslag... dat is nu vier jaar geleden... harder dan toén, heb ik nooit in myn leven ooit gearbeid... de voormiddag-speeltyd brak aan; myn leerlingen renden de speel-koer op; ik legde myn hoofd op myn bureau-blad; ik viel metéén in een diepe slaap; exact tien minuten daarna kryste de school-bel - en kon ik myn papieren rap weêr uitpakken voor de volgende les...
maar zie: dat is toen dan ook geëindigd in een mini-burn-out, in concreto zich dit vertalende naar wat ik heden pleeg te noemen een soort "schedel-ruis"; het leek een soort tinnitus maar dan zo diép in myn oren dat dit eigenlyk in myn schedel zich afspeelde...
de doctoren konden totaal niks vinden, dus dat moet iets "psychosomatisch" zyn geweest - mind you: psychosomatisch is NIET hetzelfde als denkbeeldig. het is er wel écht. maar het wordt getriggerd door je psyche.
als artiest die quasi dagelyks de meest experimentele sound-checks moet overleven, is tinnitus iets waar ik doodsbang voor ben. die wil je niet te eten moeten geven: myn talloze goede vrienden in het vak, die er effectief en voorgoed meê opgezadeld zitten.
ik wil nu dan ook niet dansen op hun leed wanneer ik wél hier eventjes uitdrukking geef aan de blijdschap die my doorspoelde toen ik, na een paar maanden, mocht inzien, dat die "schedelruis" geleidelyk aan toch weêr helemaal was opgehouden met bestaan. dat had ik al niet meer verwacht, ik had gedacht: dit is nu voor altyd. myn kinderen waren met elkaâr aan het praten - maar ik hoorde niet wat ze zeiden...
doordat jy, daniël, helemaal zonder my die afbraak in vorst voor rekening nam, heb ik drie uurs langer kunnen slapen dan door beëlzebub berekend was - dank!...
vandaag, de kempenkrak in "den blommaert" in wuustwezel, ging goddelyk goed. daar ben ik meê in myn nopjes. dat we daar toch maar mooi in geslaagd zyn, tussen de soep en de patatten door: om op die beroemde voorstelling, "de kempenkrak", een volwaardige opvolger te hebben kunnen scheppen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten