state of being, 24 séptember 2026

gewoon blyven doorgaan. niet te vaak achterom kyken, met of zonder snorkel. zoals ook een bergbeklimmer. als dié naar beneden kykt, wat dan? "eventjes kyken wat er daarbeneden nog gebeurt... kyk 'ns hoe diep, intussen..." 

    extreem lang blyven liggen slapen vandaag, wel tot een uur of drie in de namiddag - gebeurt anders echt NOOIT.

    het rare was dan ook wel dat ik de voorbye dinsdag, dus daags te voren, een fenomenale energie-boest ervoer. na een weekendje kwakkelen van keel-ontsteking naar maag-zweer en weder terug, wist ik my dinsdag opeens - oprecht - zo fris als een hoentje. natuurlyk: het clubhuis zat weer 'ns bomvol, wat energie gééft - maar toch zelfs los daarvan. ad nêstor zyn werk.

    myn broêr serge wilde dinsdagnacht al aan het affiche voor 29 séptember beginnen, dus moest ik thuis, nog nà de club-night, achter myn bureau: om nog die gehele handen-arbeid te doen; en daarna nog, zoals jullie weten, dat heilige douchen en plouchen... in mollie haar douche, die immers in gent huist. dus ik ging ook pas slapen om een uur of zes. niet zonder eerst, in bed, nog een halfuurtje lezen. ik kàn niet slapen zonder eerst (desnoods maar een halfuurtje) lezen.

    luv was rocco vanmiddag van school gaan halen, maar die moest aanstonds nog naar de logopédie - dus had ik alsnog tot een uur of halfzeven savonds het "kot voor myn eigen" - altyd goed als je moet recupéreren.

    hoofdmoot is toch maar, dag in dag uit, die mailbox zien te doorwaden. je hoeft je nooit af te vragen: "wat zou ik nu eens verzinnen?" tegen dat je beneden in je box bent aanbeland, is die vanboven weêr helemaal aangevuld. MAAR, eerlyk alles byeen: ik ben ermeê in myn element.

    goeddeels heb ik, vier jaar terug, myn artistieke bezigheden (boeken schryven, monologen schryven, toneelstukken repeteren), ingewisseld met de besognes van een soort van impressario. ja, zoals elke goéie organisator, ben ik een warhoofd dat, alles byeen, voor dit soort van arbeid juist helemaal niét in de wieg was gelegd.

    al vier jaar lang moet ik vier keer per week een line-up samenstellen; om 19:00u erick harrison, om 19:05u nancy, om 19:10u touwtrekken - maar: vreemd genoeg kryg ik van dat moment, wanneer die slots weêr eens allemaal netjes by mekaâr vallen, een fynzinnige kick die, seismographisch nagetrokken, precies even groot is als wanneer er zich een goeie dichtregel voor my openbaart.

    ernst löw formuleerde het my wel eens zoals hier volge: "jy deejayt - maar dan met mensen. in plaats van plaatjes, leg jy mensen op." eerst erick, dan nancy, dan ponpon pidou: ook dàt is syntaxis, ook dàt is litteratuur.

    later op de dag met luv verder gekeken naar de té trage série "maxima", op streamzz, en vervolgens met rocco james conan "iron man 3" voltooid. (ah ja, ik had hem beloofd dat ik hem myn marvel-ranking zou aanvullen - is lâstig want er zit nu al zoveel shitty brol tussen dat ik de verschillen onderling al niet meer weet. zie (hopelyk) hieronder.)

het is nagelbyten tot de mid-terms. de oranje incontinenticus gaat daar natuurlyk zyn ice-géstapo's op afsturen. en dan blyven we en blyven we in dit moeras zinken - net zolang tot, met het sponsor-geld van musk, tom van grieken, beste lezers, ook my persoonlyk naar een concentratiekamp laat worden overgebracht. en jou ook. dit zien jullie toch allemaal hopelyk duidelyk? het voorbye jaar zyn er in de v.s. ongeveer 140 concentratiekampen gemaakt, die nu allemaal zyn volgepropt ook, en waar nu aanhoudende gemarteld en gefolterd wordt.