maandag 4 december 2023
gast-auteur
‘Wie zat er in die auto?’
Terwijl Detiège Joseph op de been hielp, riep de ander: ‘Wij stellen hier de vragen!’ Een stomp in de rug dreef hem naar de patrouillewagen. ‘Wij raden je aan een advocaat te nemen!’
‘En een dokter, om mijn verwonding vast te stellen. Neem jij alvast ook een advocaat. Ik dien een klacht in!’
‘Kalm aan!’ De zachtheid waarmee Detiège tussenkwam, spoorde Joseph aan hem door rede aan zijn kant te krijgen.
’Waarom vraagt u niet wat ik hier, ten huize van Chevalier, groothandelaar in prostituees, te zoeken heb? Carlyle en zijn vrouw leven nog. Zij hebben zich zojuist op weg begeven naar de vlieghaven om in Bahia onder een valse naam een nieuw leven te beginnen. Door chantage bij heel wat klanten, zoals de vermiste Swaens, heeft Chevalier geprobeerd het bankroet van Carlyle te voorkomen. Kon of wou Swaens niet betalen? Hij heeft mevrouw Derycke omgebracht. Daarna moet iemand op het idee gekomen zijn hem ook koud te maken, de twee lijken in Carlyles witte Porsche te stoppen en het hele boeltje in een ravijn kieperen om zo aan de schuldeisers te ontsnappen.’
‘Hoe bewijst u uw gelijk?’
‘Daar hebben we het straks over. Eerst dit: wie zat er in die auto?’
Te horen aan zijn bedeesde toon bond Bullebak flink in. ‘Twee mannen en een vrouw.’
‘Vindt u het niet ongerijmd dat zij, terwijl iemand voor hun deur door de politie in de boeien wordt geslagen, er als hazen ervandoor gaan?’
‘Wilt u ons verontschuldigen? Door weg te lopen, maakte u uzelf verdacht.’
Weer losgemaakt, nam Joseph het initiatief. ‘We kijken of er nog iemand thuis is. Kom!’
(WORDT VERVOLGD...)
zondag 3 december 2023
onderschat / overschat
onderschat: de lelykheid van de tekenfilms van disney nà 1985 tegenover die van voor 1985
alternatieve feiten
uit het schriftje
president bush zei wel eens dat god aan de kant van america staat. maar eerder had lincoln geformuleerd: dat america aan de kant van god staat. dat is toch een stevige aardverschuiving...
state of being, 4 december 2023
wakker geworden met de vraag hoe het met myn financiën zit. wat een logisch gevolg is van het gegeven dat ik, zomaar ineens, gestopt ben met lesgeven. vandààg vallen die cyfers echter tamelyk goed meê - en wat de toekomst brengt, zelfs de nabye toekomst; dat zullen we toch nooit weten.
gast-auteur
70.
Het wegdek daverde onder het voorbijrazende verkeer. Was de Belgische economie een lichaam, dan bevond hij zich hier midden de betonnen kroonslagader. De wereld van bijtjes, koetjes, bloemen, heerlijke geurtjes, bestond elders; als aparte, aangename ledematen, genoemd: recreatie, wandelwegen, aanleg van bossen en zwemvijvers. De kroonslagader daarentegen stonk, was lelijk, werkte op eenieders zenuwen. De enige behoefte van alle passanten hier bestond eruit zo snel mogelijk thuis geraken, zonder zijn vracht van tien ton kwijt te spelen, niet te worden geramd of vermorzeld onder reusachtige wielen.
Waarheen ben ik op weg? Angstig stopte hij de vraag onder, maar groeide ze toch weer aan: een zwam die het gelukzalige gevoel verdrong eindelijk met Chevalier en zijn kornuiten korte metten te kunnen maken. Want eerlijk: hoe kon hij ongewapend bij die maffioso aankomen? Zijn eerdere angst, door de politie gevat te worden, veranderde in kansrijke hoop toen hij achter zich plots de loeiende sirene hoorde van een patrouillewagen. Na zijn afslag in Deurne zat de combi hem zowaar tegen de bumper. Hij herkende de zware kop van agent Bullebak achter het stuur en de rijzige gestalte van Detiège naast hem. Vanaf hier kende hij de weg als zijn broekzak: een voordeel waardoor hij kon beletten dat zij hem onderweg na een inhaalmaneuver zouden inrekenen. In volle vaart passeerde hij de geopende poort naar Chevaliers landgoed, reed het kronkelpad op tot aan de open plek voor het gebouwencomplex. Zijn hoop nog te kunnen praten, werd al meteen door de Bullebak gedwarsboomd. Met een smak werd hij tegen de grond gegooid. Terwijl diens zware hiel tussen zijn schouderbladen hem in bedwang hield, drong het geluid van een snel wegrijdende auto tot hem door. In zijn poging het hoofd op te richten, zag Joseph enkel de onderste rand van een blauw koetswerk.
(WORDT VERVOLGD...)
afterLink
zaterdag 2 december 2023
onderschat / overschat
overschat: roxy music in zyn geheel
onderschat: in series het belang van compositorische eenheid tussen de afleveringen onderling
alternatieve feiten
het vliegende schaakbord
let vooral op het te kleine aantal vakken in de verticale ry.
volgens optimisten ten gevolge van een poging tot perspectivisch denken...
uit het schriftje
willekeurige elpees in de jaren 80
state of being, 3 december 2023
gast-auteur
69. DE JACHT
Hoe de zaak dan precies veranderde, daar moest Joseph niet over nadenken. Als deze foto's van Chevaliers echtgenote waren, dan was hij gered. Want dan beschikte hij over het bewijs dat er zowel een link bestond tussen Chevalier en Derycke, als tussen de moord op diens vrouw en Carlyles in het ravijn gestorte Porsche. Joseph corrigeerde zijn scenario. Swaens had mevrouw Derycke in het buitenhuisje van kant gemaakt. Achteraf achtte Chevalier zowel haar lijk als dat van Swaens bruikbaar om Carlyle van zijn schuldeisers te verlossen. Door het huwelijk van diens dochter kon dat onmogelijk op diezelfde dag. Terwijl het lijk zolang in de Oudemansstraat lag weggestopt, was het Zwanenjong zo gek geweest haar hoofd van de romp te scheiden, wat de betrokkenen achteraf bezien mooi uitkwam.
Joseph herinnerde zich het ondoordringbare bos van de spraakwingerd. Hieruit kwamen enkele belangrijke woorden als blaadjes naar beneden gedwarreld. ‘Nieuwe identiteitskaart. Verblijfsvergunning.’ Voor zijn voeten daalde een heel Carlyle-twijgje. ‘Het vliegtuig is voor zaterdag.’
Hij ging de kalender na. Vandaag was het zaterdag. Bij deze vaststelling overviel hem een opgejaagd gevoel dat hem eerder tot actie dwong dan benauwde.
Joseph haastte zich door de gang. Halverwege herkende hij de stem van Bullebak: ‘Reinhout fantaseert! Swaens heeft nergens mee te maken.’ Terwijl hij als de wind voorbij de geopende deur vloog, zag hij in een glimp de stomverbaasde Detiège achteroverleunend in een bureaustoel een drankje naar de lippen brengen.
De autosleutel in zijn geheim binnenzakje kwam hem nu mooi van pas. Na een gewaagd maneuver werd hij direct opgenomen midden het drukke verkeer in de richting van de Antwerpse ring. Zijn onverschrokkenheid ging met innerlijke kalmte gepaard. Ondanks zijn overdreven snelheid en grove verkeersovertredingen, bestuurde hij zijn auto met vaste hand.
(WORDT VERVOLGD...)
vrijdag 1 december 2023
onderschat / overschat
onderschat: het aantal té flauwe replieken dat je krygt als je op FB een algemene vraag stelt.overschat: the national
naar waarde geschat: de wereld van de immobiliën
alternatieve feiten
waar was je niet te vrydag maar ten donderdag
live in de kapelkerk van herne...
state of being, 2 december 2023
halfelf savonds... ruzie in huis... de kinderen die mekaâr hard krysend uitschelden, luv wier haar niet goed ligt... de printer is stuk; ik ryd op den duur naar opa, om daar dan maar, van lieverlede, die toets voor mollie te gaan uitprinten; ik kom tien minuutjes later weêr thuis: er staat een vreemde auto voor onze garage, ik kan niet meer parkeren; ik moet nog een halfuur extra rondryden.
GAST-AUTEUR
Een minuutje later bracht de agent een reistas met kleren. ‘Gehoord hoe ze reageerde? Zij gooide de tas op het bureau. Verhief haar stem: zeg hem dat hij braafjes hier blijft! O ja, nog iets: Detiège heeft jouw camera naar het lab gebracht.’
‘Wanneer zijn de foto’s klaar?’ In verband hiermee zag hij Chevaliers echtgenote zich langs een laddertje uit het zwembad hijsen. Zij droeg een rood badpak.
‘Het lab brengt ze straks.’
De dronkaard mocht al voor de middag naar huis; maar niet voor hij zijn braaksel in de gang zelf met water en een dweil had verwijderd. Daarna bracht de agent iets dat voor een warme maaltijd moest doorgaan. Er werd begonnen met soep. Een opkikker, ondanks de lauwe smaak en het bovendrijvende, wat gestolde vleesnat. Joseph trok zijn sok naar beneden, toonde de agent zijn gezwollen enkel. Hoewel de man schrok, vermeed hij op belastende verklaringen over zijn collega in te gaan. Joseph had er alle begrip voor. Hij wilde enkel weten wanneer die bruut weer dienst had.
‘Vanavond om zes uur!’
‘Ik hoop dat Detiège snel terugkomt en mijn zaak voor die tijd geregeld is. Anders dien ik klacht in!’
Een jong, afgemeten sprekend agentje was zo vriendelijk hem na het middagmaal een krant te brengen. Maar aan lezen kwam Joseph niet toe. Zijn ogen vielen dicht. Toen het agentje zich weer over hem boog, was het twee uur later. ‘De foto's zijn er. Kom maar kijken.’
‘Dank je. Wanneer zie ik Detiège?’ Joseph werd ongeduldig. Zes uur naderde als een orkaan waarvan de gevolgen niet te overzien waren.
Op de schrijftafel lagen vier uitvergrote foto’s naast elkaar. Deryckes maîtresse droeg een zonnebril. Zij verliet een telefooncel. Hiervan bestonden drie op elkaar gelijkende opnamen, met de cel telkens vager op de achtergrond. Op foto vier kwam Chevaliers vrouw uit het zwembad.
‘Aangekleed is zij leuker - vind je niet?’ zei de jonge agent iets minder afgemeten. ‘Naar mijn smaak tenminste...’
‘Waar heb je het over?’
‘Dit is toch vier keer dezelfde vrouw?’
‘Daar zeg je wat!’ Stomverbaasd omdat hij dit niet eerder in de gaten had, vond Joseph inderdaad een treffende gelijkenis. ‘O, maar dat verandert de zaak volledig!’
(WORDT VERVOLGD...)









































































