bunnies in wetteren
zondag 25 september 2022
prent vd week
"Rednik Sufdurn Spak!" -
Originele (c) Don Vitalski.
21,99 euro.
Plus 2,99 euro verzending.
mail: vitalski3@gmail.com
onderschat / overschat
onderschat: de geur van de binnenkant van een opengesneden voetbal.
overschat: het deprimerende uitzicht van, in achtertuinen, wanden van betonnen platen, drie of vier hoog op mekâar gestapeld, rechtopgehouden door betonnen palen met een gleuf in.
naar waarde geschat: grote zwermen vogels.
alternatieve feiten
2. "spam", de vleessoort, gekend uit blik, is een tezamenstelling van de woorden "spice" en "ham". wy noemen het corned beef.
3. een druppel aan de bron van de mississippi doet er exact 90 dagen over om zich te laten worden meêgevoerd tot aan de monding. (opgelet: mississippi: tweemaal dubbel S en dubbel P...)
4. in de 19e eeuw at men vrywillig arsenicum, veronderstellend dat dit goed zou zyn voor de huid.
5. in japan zyn er érg veel verkoop-automaten, namelyk één machine voor iedere veertig mensen.
6. een citroen blyft dryven, maar een limoen zinkt...
iedere dag een gedicht
ZORGELOOS
Wees zorgeloos.
Wees altijd argeloos,
Nooit bijna bandeloos.
Wees meestal blij.
Leef als een zeematroos
Die het breedste sop verkoos,
Zoals op haar weelderigste roos
Een zomerbij.
En blijf niet om bullshit boos,
Verpoos en bloos altoos -
Als bijna een bosframboos zijn blos nabij.
Want
Wie zegt ieder probleem is er terecht?
Wie zegt zoek steeds het gevecht?
Neen, echt - kom recht.
Kom vrees, verwees niet -
Wees zorgeloos
En in liefde virtuoos.
Verleid en minnekoos;
Krijg iedere kindervlinder ginder vrij.
De farao’s van honderd Jericho’s
Al vochten zij grandioos
Zijn geen partij
Bij onze cupido’s
En meer genadeloos
Hun chocoladedoos voor jou en mij.
Wie zegt deze krekel zingt slecht?
Wie zegt zeker is er subiet nog
Een of ander nagerecht?
Neen echt, kom recht, kom vrees niet,
Verwees niet, bedees niet, genees iedere mees -
Wees zorgeloos.
Presteer de droomsalto's
Als vijf, zes eskimo’s,
Als geisha’s en als gigolo's
In de poncho’s en de kinomo's
Van Tokyo’s
Meest tomeloos stromende droomvallei.
@the movies
als je je tyd niet heel erg kostbaar acht, krabbend aan je kont ook zonder jeuk, dan is deze film best een aanrader.
als je je tyd wél kostbaar acht, doe dan zoals ik: bekyk het eerste halfuur, zonder enig vooroordeel - maar zet hem daarna weêr af, om nooit meer verder te kyken.
àldoor het tempo van een trailer, àldoor visuele verschuivingen (de cirkel van een oog wordt een reuzenrad waarin hy dan zit, etc), àldoor alles afgeborsteld en blinkie-blink.
je weet dus op voorhand: je wordt wel geëntertaind in de mate dat je niet wordt uitgeput - maar jou echt ààngrypen zal deze film nooit, al duurt hy byna drie uurs voort.
tom hanks speelt alsof hy een slechterik is uit een disney-tekenfilm...
die jonge gast die elvis speelt - welja, natuurlyk... dat is ongelooflyk... maar dan alleen als, in de breedste zin van het woord, een choreographie... niet als iemand die een méns uitbeeldt.
aldoor dat kundige scheren over alleen maar het oppervlak...
aldoor dat kundige scheren over alleen maar het oppervlak...
waar was je te zondag
met jean paul van bendegem en johan braeckman
in de corridor, wetteren;
première van de voordracht "alles over edgar allan poe".
GAST-AUTEUR
photo: fragment arduinen beeld, levensgroot
LEONARD EN IK
door Robertus Baeken
21.
Aan dit werk is een uiterst pijnlijke afloop verbonden. Juist om die reden zal ik de vingerdruk op de toets van mijn Rollei, waarmee ik een plaatje van dit wonderlijke aangezicht schoot, voor eeuwig dankbaar zijn.
Want zie, op een avond in 1968 - Leonard woonde toen in de Wezenstraat - is het beeld door schurken van zijn sokkel geduwd. Het beeld stond samen met nog andere werken in zijn achtertuin, die slechts door een uitgedunde ligusterheg was afgesloten en dus makkelijk langs de straat bereikbaar. De krant noemde het een vandalenstreek, hoewel het niet uitgesloten is dat men het beeld heeft willen stelen. In dat geval waren de dieven zeker niet voorbereid op een gewicht van 350 tot 400 kg, zodat de gladde vorm uit hun handen moet geglipt zijn. Het beeld brak in vier stukken. Een jammerlijk feit, temeer daar het hemelse aangezicht op het plaveisel terechtkwam, zodat het neusje werd verbrijzeld. Een verlies voor de ganse mensheid!
Mij lijkt het onmogelijk de vlijmscherpe pijn van de kunstenaar te verwoorden: de lanssteek die Leonards hart zeker heeft doorboord op het moment dat hij vaststelde welk een onherroepelijke schade er was aangericht. Daarnaast vormden de 900 werkuren die hij aan het beeld had besteed en het feit dat hij de verkoop ervan nu wel kon vergeten, zelfs een peulschil. Nochtans heb ik van hem nooit één klacht gehoord. Hij was zo’n zeldzaam iemand die alle tegenslagen persoonlijk verwerkte.
Terug naar mijn eerste bezoek aan zijn atelier. Zoals ik al zei, was ik overrompeld. Ineens betrad ik de hemel van een kunstenaar! Daar was natuurlijk Leonard in het middelpunt. Hij was bijna klaar met het uithouwen van de marmeren buste van mevrouw Van Deun, - een opdracht van haar echtgenoot, een industrieel. Toen ik binnenkwam, gleed over zijn gezicht, - nog vol van de geconcentreerde aandacht op zijn werk, - een uitdrukking van blijde verrassing.
‘Kom binnen, Robert! Ga zitten!’ Nadat hij hamer en beitel terzijde had gelegd, maakte zijn hand een stoel vrij van wit steengruis. Ik beschrijf deze kleine handeling omdat deze zich gedurende de eenendertig jaar dat ik wekelijks bij hem op bezoek kwam, telkens op zowat dezelfde wijze heeft herhaald.
Want dit werd het begin van een levenslange vriendschap. Feitelijk was elk bezoek de voortzetting van een vorig, en daardoor komen al die bezoeken samen me nu wat voor als een eindeloos lange ketting van aan elkaar geregen schakels. Maar deze indruk is pas jaren later ontstaan. In den beginne was alles nieuw. Ook voor Leonard, die na al de voorbije jaren van liefdevolle bewondering voor zijn afgestorven oudste broer, ineens de kans zag om over de unieke persoonlijkheid van mijn vader uit te weiden, waarbij hij het vooral over diens buitengewone humor had. Ook herinner ik me hoe hij nagels met koppen sloeg in sterke verhalen uit het verleden waarvan ik door vaders afwezigheid tijdens mijn jeugd altijd in het ongewisse was gebleven.
(WORDT VERVOLGD...)
zaterdag 24 september 2022
zondagbunnie
inge verreth
in de kerk van mol gompel daarstraks
by die bunnie heb ik al wel vyf, zes keer in haar living gespeeld...
prent vd week
deze prent is gisteren dan toch verkocht geraakt,
in westouter,
waar ik op het toffe idee kwam
het werkje te vylen.
spyitig dus echter dat ik het nu kwyt ben...
onderschat / overschat
onderschat: els de ceuckelier
overschat: het idee "standup comedy"
naar waarde geschat: de brutale inspiratie van myn dochter dikwyls.
alternatieve feiten
2. het kleinste zoogdier ter wereld is de "hommel-vleêrmuis".
3. de eerste tekenfilm aller tyden werd gemaakt in argentinië.
4. goud is niét zeldzaam, maar zit goeddeels wel zeer diep in de grond. met al het goud dat nu in de grond zit, zou men de integrale wereldbol kunnen plamuren met een goudlaag van een halve meter dikte.
waar was je te zaterdag
in het voorprogramma deze acrobaat, in een rolstoel op een hele stapel tafels...
erg mooi, maar ook erg, want àls dat misloopt is dat té vreselyk...
ik ben bly dat by eender wat ikzélf doe, er nooit écht iets op het spel staat, dat wat ik doe totààl ongevaarlyk en trouwens ook onbelangryk is...
uit het schriftje
eens uitvinden of facebook dat aanvaardt: een 24/7-live stream; live streamen hoe ik lig te slapen, hoe ik in de zetel een boekje lig te lezen, hoe ik naar m'n boekhouder bel; aldoor, onafgebroken in beeld (behalve gedurende het onwelvoegelyke); staat daar voor facebook een limiet op, of kan het...
heb ik dan feitelyk iemand nodig die het cameraatje hanteert?...
24/7 een andere mens in myn buurt - dat nooit!
neen, beter zonder een hulp of een sandaalslaaf; zelf alles filmen; crappy, speelt geen rol...
die "radio"-streamings die ik zopas heb gemaakt, gisteren en eêrgisteren, rydend in de auto; "babbelen onderweg"; die vind ik ook zéér boeiend... ik bedoel: wat ik daar zeg, is allicht helemaal niét boeiend - maar: het principe is tof... je bent bezig met ergens naartoe te ryden; wat een karwei is, een klus; maar onderwyl bereik je dààrmeê een publiek van 800 mensen...
dwz het "nutteloze" bestaat niet meer... het "roemloze, onnuttige", dat bestaat niet meer...
en dit permanente bezig zyn met optreden, nu 13 optredens op 19 dagen tyds; ook dat is een zéér goed ding... het optreden zelf wordt daardoor een peulschil - zonder het zelfs te hebben beseft, heb ik daarnet, in mol gompel, feitelyk dé gemakkelykste speel-ervaring ooit beleefd; het bezig zyn met optreden vergde minder spanning en concentratie dan wanneer ik by m'n ouders binnenwandel om daar een boterham te smeren... ik jongleer met dit materiaal alsof ik erin rondzwem... en dat lachende publiek, dat is zo tof! dat is zo'n ongelooflyk genoegen, al die wyds lachende gezichten in myn richting... hoe uniek... behalve myzelf ken ik niemand, die de mensen werkelyk permanènt laat lachen, non-stop, 90 minuten door...
morgen vroeg op - om 9u smorgens reeds bézig zyn met ryden... naar wetteren... voor dat edgar allan poe-ding (avant-première...)
dreamer
kim duchateau, aanstaande dinsdag live in de dinsdag club, publiceerde zyn éigen droom vandaag op facebook - maar dan een droom uit zyn dromenboekje van toen hy een tiener was...
GAST-AUTEUR 20
photo: fragment arduinen beeld, levensgroot
LEONARD EN IK
door Robertus Baeken
20.
Zo zie ik een ander beeld van een rechtopstaande vrouw met één hand aan haar borst, in haar andere hand een afglijdend doek. Het beeld is ongeveer 1,60 meter hoog en gehouwen uit een massieve blok arduin. Het leidt geen twijfel dat we hier te maken hebben met de eeuwige vrouw, met het bewegingloze symbool van de vruchtbaarheid, de aarde, het mysterie, de oervorm van het vrouwzijn. Haar gezicht is verre van naturalistisch, eerder een beetje vlak en oosters. Het herinnert bijna aan een Egyptisch beeld uit de oudheid, met eenzelfde zwaarte, voortkomend uit de statische houding van haar lichaam. Maar het is een vrouw van alle tijden. Want haar wezen behoort tot de droom. Het aangezicht bezit tegelijk de schoonheid van het eerste ochtendgloren als van het duistere schijnsel over de volle maan, waardoor het herinnert aan de verborgenheid, de nacht, al het onuitsprekelijke dat de menselijke ziel bevat. Daarom is het zo wonderlijk dat men naast dit alles ook getroffen wordt door het lichamelijke: de welving van haar buik. De hand aan haar borst legt teder de nadruk op het feit dat zij in staat is te zogen. De zachte, vlezige welving om de glimlachende mondhoek: raadselachtiger nog dan die van de Mona Lisa. Ondanks haar mysterieuze verhevenheid maakt zij zich kenbaar als een menselijk wezen.
Ik ben ervan overtuigd dat Leonard niet zo over dit alles heeft geredeneerd. Hij was geen intellectueel. Wel was hij integer en uiterst gevoelig. Hij had zijn beelden niet in het hoofd maar in zijn handen. Zijn benadering van de eeuwige vrouw maakte deel uit van zijn diepste wezen. Met hamer en beitel hakte hij haar uit de verborgenheid van het keiharde gesteente om haar in een onnoembare, spirituele vorm tot leven te brengen; alsof zij daar vanaf het begin der tijden wachtend op zijn komst, onzichtbaar voor het blinde oog van anderen, aanwezig was geweest. Toen ik dit werk voor het eerst aanschouwde, stond ik sprakeloos. Zelfs nu, na al die jaren, heeft het voor mij nog niets ingeboet van de geheimzinnige kracht waarmee het me zo direct raakte. Ik ga niet te ver als ik beweer dat dit beeld wel het aangrijpendste is dat ik tot dusver in mijn leven ben tegengekomen. Wellicht moet je als man de warmte en de liefde van een vrouw ontberen om haar zo aangrijpend uit te beelden: als een symbool van alle hunkering, of als de neerslag van een levensgrote nood aan de vrouw als heidense oermoeder, de kiem van onze vroegste afstamming.
(WORDT VERVOLGD...)
vrijdag 23 september 2022
onderschat / overschat
onderschat: droge snot uit je neus krabben.
overschat: waterfietsen.
naar waarde geschat: de verveling van toscane.
alternatieve feiten
2. het gekreun van de mannetjeswalvis, het luidste dierengeluid ter wereld, dat tot 1.000 kilometers ver kan reiken, wordt door wetenschappers gebruikt om, met een systeem van echo-metingen, de diepten van bepaalde plaatsen van de oceaan uit te rekenen.
3. door de opwarming van de aarde veranderen erg veel bloemen van kleur, niet op zo'n manier dat wy mensen daar veel van merken, maar wel op zo'n manier dan byen en consorten er onderhand reeds helemaal van in de war zyn geraakt.
4. statistisch maar ook procentueel bekeken, dus meê in acht genomen de bevolkinsgtoename in het algemene, is het aantal tweelingen op aarde de voorbye decennia verbazingwekkend hard aan het groeien.
ranking
TOP 10
groepen die toch nog doorgingen, nadat hun frontfiguur verdween.
1. the doors
2. queen
3. the supremes
4. pink floyd
5. the velvet underground
6. joy division (new order)
7. roxy music
8. the clash
9. talking heads
10. my bloody valentine
addendum
hoe vreemd voor ons vandaag om te zien
op welke manier roy orbison in zyn beginjaren
gepromoot werd:
"the fastest guitar alive"
-- echt???
waar was je te vrydag
giggen in west-outer,
hier frank verdru die my aankondigt...
voor een héél klein fragmentje show: zie hieronder "afterLink"...
songtekstsnipper
I'm sinking in the quicksand of my thoughtAnd I ain't got the power anymore
om maar te zeggen dat ik opeens ZO slaperig ben dat het PIJN doet
x
GAST-AUTEUR
robertus baeken, die de vader is van don vitalski, schreef het boek "leonard en ik", over zyn nonkel leonard, de fameuze beeldhouwer. over 82 afleveringen verspreid, worden die mémoires hier integraal gepubliceerd.
photo: leonard en robertus, zomer 1963
LEONARD EN IK
door Robertus Baeken
19.
Dit keer werd mijn aandacht getrokken door het onophoudelijke tikken van een hamer en beitel op steen. Ik liep wat verder, naar een tweede deur, de toegang tot het zogenaamde pakhuis dat voor of tijdens de oorlog nog als balzaal had dienst gedaan.
Voor het eerst zag ik mijn nonkel, de geweldenaar en in vele ogen reeds legendarische beeldhouwer, te midden van zijn vertrouwde milieu: een grote, lichte, maar ook wel stoffige ruimte, die plaats bood aan tientallen beelden in arduin, marmer, gips.
Het was, zie ik nu, een kolossale ontmoeting die de kracht had van een aardschok: zo overrompelend kwam het hele gebeuren op me af. Uit die lawine van indrukken viel me als eerste een in het oog springend, monumentaal beeld op. Ik hoefde niet te vragen of dit Adam en Eva voorstelde. De naakte vrouw had de symbolische appel in haar uitgestoken hand, terwijl de man op de grond lag en als verslagen haar dijbeen kuste. De vrouw stond als een overwinnares rechtop, onbewogen neerkijkend op de man, als het ware verheven boven haar eigen lichamelijkheid. Ondanks Adams kracht, die in een soort van amorfe onbehouwenheid tot uitdrukking kwam, was hij veroordeeld de slaaf te zijn van passies die door haar belichaamd werden. Het beeld was afgegoten in gips en daarna gepatineerd. Het had een brede basis en was naar schatting drie meter hoog. Mede door deze enorme afmetingen, die het later moeilijk maakten het beeld te verhuizen, had Leonard uiteindelijk geen andere keuze dan het af te breken. Vanzelfsprekend zou hij dit nooit over zijn hart gekregen hebben als hij niet had bevonden dat er iets mis mee was, iets dat hem wellicht na verloop van tijd was gaan storen. Hij heeft de kwestie nooit met mij besproken. De vormgeving was, als veel eigentijdse beeldhouwwerken, strak en sterk vereenvoudigd. Wellicht daardoor vond ikzelf Eva’s verschijning niet zo naturel. De voluptueuze vrouwelijkheid die veel van zijn latere naakten zo bekoorlijk maakten, zou hier nochtans op zijn plaats geweest zijn. Volgens mij was het Leonard vooral om het zinnebeeld te doen, een begrip waarmee hij in de beginfase van zijn kunstenaarschap sterk bezig was.
WORDT VERVOLGD...
donderdag 22 september 2022
prent vd week
"Delvir Nef San Olvif".
Originele (c) Don Vitalski.
39,99 euro.
Gratis verzending.
vitalski3@gmail.com
onderschat / overschat
onderschat: de moeilykheid voor westerlingen om by de namen van oosterlingen te kunnen begrypen waar de voornaam begint en de familienaam eindigt.
overschat: het idee dat voor kinderen personages met een lachend gezicht per definitie "leuk" zouden zyn.
naar waarde geschat: de boekjes van max und moritz.
alternatieve feiten
1. in juli en aûgustus van het jaar 2022 verkocht ik iédere dag een eigengemaakt kunstwerkje. na de eerste week van september kwam daar verandering in; inmiddels, 22 september 2022, heb ik een vyftal werkjes toch wél nog in huis.
2. het voordeel daarvan is dan weêr, dat ik dan ooit, misschien en hopelyk, een expositie zou kunnen beginnen op te bouwen. ik vind zelf myn werkjes zeer mooi wanneer ze tezamen onderling met mekaâr communiceren, dwz als ze naast en by elkaâr liggen. dus het is een winwin-omstandigheid; verkopen is goed, niét verkopen is ook goed.
3. normaal moet pitouche, als de voordeur openstaat, snel dieper naar binnen in huis worden gejaagd. vandaag wilden-ik echter wat vrygeviger wezen. vyf minuten lang mocht 'ie op de drempel van de voordeur in het zonnetje blyven zitten, er wel zéér verwonderd om dat ik niet ingreep. pas nà die vyf minuten nam zyn instinct het van hem over, en wandelden-'ie toch wél, uiteindelyk, de straat op.
4. de kat rent de straat niét op als niet iemand van ons in zyn buurt is. het dier rékent erop, zo snel mogelyk, met stokken, stoelen en stampende voeten, terug naar binnen te worden gestuurd. anders weet ie het ook niet.
5. ik betreurde het, de voorbye dinsdagavond het nochtans goed berepeteerde lied "pyromaan stannie" niet live on stage te hebben opgehoest; gewoon doordat ik myn playlist in de taxi had laten liggen, er niet meer aan hebbende gedacht.
6. voor onze levende vrouwen tentoonstelling, die plaatsgrypt op 17 october, zouden we 44 mevrouwen willen verzamelen; om die reden zoeken we er echter 50 byeen; enige modellen te veel, is meer vergeeflyk dan, door omstandigheden, minder modellen dan 44. heden staat onze teller op 37. in principe zoeken we dus nog 13 modellen.
7. het voorbye decennium is het in europa in zyn geheel droger geweest dan eender welk decennium van de voorbye 2000 jaar.
8. voor het hoogste aantal regenbogen, alsook voor de mooiste en scherpst zichtbare regenbogen, moet je naar hawaï.
8. voor het hoogste aantal regenbogen, alsook voor de mooiste en scherpst zichtbare regenbogen, moet je naar hawaï.
Abonneren op:
Posts (Atom)
