maandag 12 december 2005

w a a n z i n    e n    l i t e r a t u u r



middeleeuwen

de picaro

de eerste picaro

1554

don quichote
slag van de molen


1605, 1615

de picaro wordt nar

1668

falstaff
spreekt waarheden

rousseau, 1712-1778

delacroix depicts tassos
cfr ook géricault

bestorming vd bastille
1789

de sade

1740-1814


het sublieme --- 1757



  • schopenhauer (1788-1860) en het sublieme


















-gevoel van schoonheid - vb het zien van licht op een bloem; plezier ve object dat de waarnemer niet kan kwetsen

-zwakste gevoel van het sublieme - vb zien van licht op stenen; plezier ve object dat de waarnemer niet kan kwetsen, maar dat zelf verstoken is van leven

-zwak gevoel van het sublieme - vb zien ve eindeloze woestijn; plezier ve object dat de waarnemer geen leven kan bieden

-het sublieme - vb stormachtig natuur, heftig onweer en bliksem; plezier vh zien ve object dat de waarnemer dreigt te kwetsen of zelfs vernietigen

-volledig gevoelen vh sublieme - vb vulkaanuitbarsting - plezier vh zien van uiterst gewelddadige destructieve objecten

-meest volledig gevoelen vh sublieme - het ervaren van de immense van tijd en ruimte vh universum - plezier van het kennen van eigen nietigheid en eenheid met natuur

werther - - - 1774

byron  - - - 1788-1824
de byronic hero

heinrich von kleist, 1777-1811

1770-1843

tübingen

ludwig 2, 1845-1886

neuschweinstein



nietzsche, 1844-1900



swedenborg, 1688 - 1772

strindberg, 1849 – 1912

arthur conan doyle, 1859-1930

holmes


houdini


freud, 1856 – 1939

roger van de velde, 1925 -1970

jmh berckmans, 1953 - 2008




biesheuvel, 1939

jan arends, 1925 – 1974



Ik ben
vijftig jaar
en geen
aardige man.

Ik heb
geen vrouw
geen nageslacht
en
ik heb veel
geonaneerd.

Zo
besmeur
ik het brood.

Het
stinkt
van mij.

Ik breng
waar ik kom
ellende.

Misschien
kom ik morgen
bij u
met een bijl.

Maar
schrikt u niet
want ik
ben god.








Ik
schrijf gedichten
als dunne bomen.

Wie
kan zo mager
praten
met de taal
als ik?

Misschien
is mijn vader
gierig geweest
met het zaad.

Ik heb
hem nooit
gekend
die man.

Ik heb
nooit
een echt woord gehoord
of het deed pijn.

Om pijn
te schrijven
heb je
weinig woorden
nodig.







ik ben
niet bang
voor wat er 
zal gebeuren.

Er zullen
witte dieren
door het veld
gaan lopen
en dat
zal alles zijn.







-end


waanzin en literatuur liederkerke


simplicimus

Waanzin en literatuur zijn natuurlijk altijd al hand in hand gegaan. In zekere zin Is literatuur per definitie waanzin, want wat doet een roman bijvoorbeeld anders dan er bladzijde na bladzijde op los liegen? Je kan bijvoorbeeld "oorlog en vrede" van tolstoi lezen als een normaal werk, maar als je het nagaat: al die honderden personages, al die avonturen en al die oneindig vele dialogen, die zijn één totaal verzinsel, dus eigenlijk één gigantische hallucinatie.//Uitdrukkelijk met waanzin verbonden is in de geschiedenis in ieder geval de figuur van de middeleeuwse nar, de clown aan het hof. In de middeleeuwse maatschappij waren alle mensen aan een zekere censuur gebonden, met moest voor alles respect hebben voor de heersers, de koningen en de priesters. Maar de nar werd als een gek beschouwd, dus daarom kon die dingen zeggen die anderen moesten verzwijgen. Zo bijvoorbeeld de figuur "simplicimus", een van de eerste duitse literaire werken ooit, geschreven door de 17e eeuwen grimmelhausen. Vooral leren we in dit boek dat zo'n nar absoluut geen tof leven had. Simplicimus is eigenlijk een kluizenaar, die door soldaten wordt gegrepen en die dan helemaal wordt gek gefolterd; hij wordt dagenlang opgesloten in een varkenshok, krijgt opeens erg veel eten en dan weer helemaal geen eten, en dat gaat zomaar door, net zolang tot hij helemaal gek wordt. En dàn krijgt simplicimus, eens goed gek, een narrenpak aan, en mag hij zeggen wat hij wil, tot groot vermaak van de heersende klassen.

Falstaff

Maar uit de mond van de waanzinnige komen natuurlijk woorden van grote waarheid naar boven. De waanzin heeft waarheid in pacht. Het meest illustere figuur in de hele literatuurgeschiedenis is aldus de figuur van "sir john falstaff", niet letterlijk een nar, maar wel een zeer clownesk, komisch, lichtjes krankzinnig figuur in een drietal toneelstukken van de zestiende eeuwse william shakespeare. vooral in het toneelstuk "the merry wives of winsor" is deze falstaff een gladjanus, rad van tong, die altijd achter de vrouwen aanzit. Hij is een dikke, ijdele, lafhartige ridder, die niets liever doet dan pinten te zitten pakken met een bende kruimeldieven, met geleend geld. Maar vanuit die positie van paria, van een figuur die niets te verliezen heeft, is hij ook wel net schrikbarend onafhankelijk, en spreekt hij soms zonder het zelf te beseffen angstaanjagende waarheden. Mensen zijn dan ook aanhoudende kwaad op hem, die een "berg vlees" wordt genoemd, die van zichzelf zegt "ik ben heel goed in zinken." Hier op deze foto wordt falstaff uitgebeeld door de cineast orson welles. Eigenlijk is falstaff niet strikt waanzinnig, maar alleen maar sociaal onaangepast.

Don Quichote

Een lezing over waanzin en literatuur kan natuurlijk niet voorbijgaan aan de figuur van don quichote, of voluit "de avonturen van de vernuftige edelman don quichote van la manche", een werk goeddeels geschreven in de gevangenis, en wel door de spaanse soldaat, de zoon van een coiffeur, miguel de cervantes (1547-1616). don quichote is het prototype van de waanzinnige held, op een ogenblik krijgt hij een slag van een windmolen, wat geen wonder was, want in die tijd was er in het warme spaanse dorre landschap niets anders te zien dan windmolen, en door die slag verliest don quichote zijn verstand. de uitdrukking die wij nog altijd gebruiken, dat je "een slag van de molen" hebt gekregen, dat je dus gaga bent, vindt in deze roman zijn oorsprong. Hoewel dat de figuur don quichote eigenlijk al gek was voordàt hij die molenwiek tegen zijn kop kreeg, don quichote is eigenlijk gek geworden van het lezen van teveel ridderromans. in de late 16e eeuw werden er nog steeds aan de lopende band ridderverhalen geproduceerd en gelezen, maar de schrijver cervantes vond die heldenverhalen over nobele ruiters en in nood kermende jonkvrouwen ronduit oubollig en achterlijk; en don quichote dient om die ridderromans belachelijk te maken. don quichote is een HIDALGO, dat is de àllerlaagste adellijke rang in spanje), in plaats van een helm draagt hij een papieren muts en in sommige verhalen zelfs een omgekeerde pispot op zijn hoofd en hij vecht tegen windmolens, waarvan hij denkt dat het reuzen zijn. Van rocinante denkt hij dat het een strijdros is, maar eigenlijk is het een dikke oude boerenknol. Zijn knecht sancho panza noemt hem "de ridder van de droevige figuur".//Het twééde deel van don quichote is nog krankzinniger dan het eerste deel. Het tweede deel verschijnt tien jaar na het eerste deel (1605, 1615), en daar is don quichote inmiddels een beroemd figuur geworden, en komt hij mensen tegen die hem als don quichot herkennen, en die hem aldoor met opzet voor de gek houden. Daardoor vallen waarheid en waanzin en geënsceneerde waanzin op den duur niet meer uit elkaar te houden. Shakespeares adagio "the world is a stage, and eacht must play a part", komt helemaal uit.

CITAAT pagina 663 + comment = 160 sec = 2 beelden


ROUSSEAU EN DE MODERNE WAANZIN

de middeleeuwen hebben een redelijk constructieve, organische kijk op waanzin. ieder dorp heeft zijn eigen dorpsgek, en die wordt getolereerd en in sommige gevallen ook gerespecteerd. tijdens de renaissance, waarin de ratio, het verstandelijke vermogen wordt geëmancipeerd boven volksgeloof en traditioneel geloof, dient de waanzinnige, zoals we zien bij shakespeare en bij don quiochote, als een letterkundig procédé, om, langs de omweg van de krankzinnige leugen, grote waarheden te debiteren, die anders moeilijk gezegd kunnen worden. in de achttiende eeuw begint het geloof in de ratio en in de mens-verbeterende samenleving te slabakken, met vooraan de franse filosoof jean-jacques rousseau. rousseau vindt dat een mens eigenlijk wordt geboren als een zuiver wezen, onschuldig en verstandig, maar dat hij door de verdorven samenleving crimineel of ongelukkig of leugenachtig wordt. zijn boodschap luidt daarom: terug naar de natuur! dat wil letterlijk zeggen: weggaan uit de stad, in zijn geval het verstikkende parijs, en gaan wonen op een eilandje in de bossen. maar terug naar de natuur wil ook zeggen: terug naar de onbeschaafde geest, naar de geest van de nobele wilde; en van daaruit is het maar een kleintje om met waanzin te beginnen te flirten. de romantici van de achttiende en de negentiende eeuw, volgelingen van rousseau, 

hebben de waanzin geëmancipeerd, een gek was niet langer iemand die moest worden weggestoken en vergeten, vele schrijvers en schilders maakten met opzet zeer gedetailleerde portretten van krankzinnige mensen in gestichten. de opvattingen van rousseau ontketenden op den duur de franse revolutie, die symbolisch begint zoals u weet bij de de bestorming van de bastille, een gevangenis die hét symbool was van koninklijk despotisme; een koning hoefde maar een brief te schrijven, een lettré de cachet, om eender welke vrijdenker in de gevangenis van de bastille weggegooid te laten worden; toen in 1789 de bastille effectief werd losgemaakt, zaten daar toevallig nauwelijks nog gevangenen - behalve uitgerekend de markies de sade, een totaal krankzinnige oversekste man, die zijn belangrijkste toneelstukken wat later zou komen te schrijven én regisseren IN een krankzinnigengesticht.

BURKE

rond dezelfde tijd als wanneer rousseau het "terug naar de natuur" predikt, staat er in ierland een denker overeind genaamd edmund burk (1729-1797). edmund burke introduceert het ethische begrip van "het sublieme". een kunstwerk moet niet langer worden beoordeeld op de vraag hoe mooi of hoe lelijk het is, maar wel op de graad waarin het subliem is. subliem wil dan zeggen "overweldigend", iets dat huiveringwekkend is in zijn grootsheid, iets dat ons confronteert met onze eigen grootste tekorten en onze eigen grootse angsten.

FRIEDRICH

het meest typische voorbeeld van "het sublieme" zien we hier in dit schilderij van de duister casper david friedrich, die goed bevriend was met goethe en novaties. de natuur is hier niet mooi en zeker niet schattig, maar wel ronduit verpletterend. de toeschouwer wordt geconfronteerd met zijn grenzen, hij staat aan een ravijn, en dat is griezelig, maar tegelijkertijd ook wel aantrekkelijk. de beste definitie voor het sublieme is de naargeestige, maar tegelijkertijd verleidelijke idee om in een afgrond te kijken.//de verheerlijking van het sublieme brengt met zich mee dat kunstwerken niet langer evenwichtig moeten zijn opgebouwd. kunstwerken mogen asymmetrisch zijn, onvoorspelbaar, mank. en daar ligt de hele oorsprong van alle romantische literatuur. bijvoorbeeld het verhaal van frankenstein, in de vroege 19e eeuw geschreven door mary shelley, en alle andere griezelverhalen, de zogezegde gothic novel, niét bedoeld om de lezer in slaap te wiegen, maar juist om hem de stuipen op het lijf te jagen. de waanzin schuilt achter iedere hoek, maar tegelijk is het een geniale waanzin. de gekke professor, je weet niet of hij onheimelijk intelligent is of ronduit knettergek. 

WERTHER

geen toeval dat hier ook de naam goethe viel, een goede vriend van deze schilder friedrich hier. in zijn latere leven is goethe een voorstander geworden van het classicisme, van evenwichtige literatuur, die geschoeid is op traditie, op kennis van bestaande literaire werken; maar als jongeling was hij wel mooi de auteur van het in zijn tijd meest ophefmakende brievenboek denkbaar, "het lijden van de jonge werther." het verhaal is erg simpel: een jongeman, werther, wordt tot over zijn oren verliefd op een meisje, lotte, maar die lotte is getrouwd; hun liefde is met andere woorden geheel onmogelijk, en daarom, na een honderdtal bewogen brieven te hebben geschreven aan een verre vriend, daarom ziet werther op den duur maar één uitweg, namelijk zichzelf door het hoofd schieten. voor ons lijkt dit een banaal verhaal, maar in het christelijke europa van midden de achttiende eeuw was dit een ronduit shockerende, ronduit krankzinnige gedachte; zelfmoordenaars waren eigenlijk godslasteraars, die mochten ook niet christelijk worden begraven, die moesten worden begraven in de zogenaamde "hondenhoek", en je ziet dus de vertwijfeling bij het lezerspubliek: iedereen roemde wel de prachtige natuurbeschrijvingen en de prachtige geëxalteerde emoties in het boek - maar ze konden die waanzinnige zelfmoord niet tolereren; er verschenen daarom oneindig vele parodieën op werther - waarin werther op het einde géén zelfmoord pleegt, maar bijvoorbeeld een priester wordt.

BYRON

terug in engeland, waar edmond burke het "sublieme", het "huiveringwekkende" ophemelt, is de grootste romantische flirt met waanzin die van de bij zijn leven al geheel legendarische lord byron, die eigenlijk niet zo'n heel goed schrijver was, maar die er een levensstijl op nahield die erg hard tot de verbeelding sprak - zo erg, dat als hij ergens op reis op hotel ging, dat het hotel daartegenover dan vanzelf volgeboekt geraakte - omdat mensen vanuit hun raam dan met een verrekijker door zijn ramen naar binnen zouden kunnen kijken; een echte eerste superster in het westen. zijn biografie is een aaneenrijging van waanzinnige beheptheden. zijn vader was een krankzinnig geworden alcoholieker, "mad jack" werd die genoemd. zijn vrouw mocht bijvoorbeeld niet bij hem aan tafel zitten - de verklaring die hij daarvoor gaf was dan: een vrouw die eten in haar mond steekt, dat is het lelijkste dat er bestaat! hij is dus wel een tijdlang getrouwd, maar ondertussen heetf hij openlijk een incestueuze verhouding met zijn zus. als hij in oxford gaat studeren, merkt hij dat alle studenten een eigen hond hebben als huisdier; om daar de spot mee te drijven, neemt hijzelf een ber als huisdier. Kortom, zoals een tijdgenoot het stelde: het is "mad, bad and dangerous" to know lord byron.

HÖLDERLIN

de engelse romantici, lord byron maar ook zijn vrienden keats en coleridge en shelley, die waren wel goed krankzinnig, maar in wezen waren die krankzinnig op een toffe, avontuurlijke manier. meestal hadden ze geld genoeg en konden ze wilde feesten en verre reizen organiseren. de duitse romantici waren krankzinnig op een veel meer deprimerende manier. dit omdat er in duitsland geen eenheid was, het land duitsland bestond nog niet, je had een lappendeken van kleine stadjes, die allemaal nogal militair georiënteerd waren, waar spionage hoogtij vierde en waarin iedereen netjes in het gareel moest lopen. goed voorbeeld is hölderlin, een zeer bekwaad dichter, die door zijn omgeving echter helemaal niet werd begrepen, en die dus gedichten schreef voor dovemansoren. om den brode moest hij dan maar huisleraar worden. al op redelijk jonge leeftijd belandde hij in een gekkenhuis in tubingen, wegens woede-aanvallen, lichamelijke verwaarlozing, onbegrijpelijk gestamel, ineengedoken lichaamshouding, praten tegen bomen en lachen in het midden van de nacht. daar werd hij een jaarlang behandeld, maar zonder resultaat. toen hij weer werd losgelaten, gaf men hem hooguit nog een paar jaar te leven. hij had toen wel een lang gedicht gepubliceerd, hyperion, dat door sommige toch wel als een meesterwerk werd gezien.

TOREN HOLDERLIN

bijvoorbeeld door de geletterde timmerman, ernst zimmer. die wilde zich over het genie ontfermen, en gaf hem onderdak in een toren in tuinen met zicht op de neckar - hier zou ik ook wel eens op vakantie willen… hier werd holderlin 36 jaar lang bijgehouden.


8 lijnen = anderhalve minuut
6 lijnen is een minuut…


ROGER VAN DE VELDE

1925, boom, antwerpen, palfiumverslaving, komende van pijnstillers voor zijn maagoperaties, vanaf 1961 psychiatrie en gevangenis, vaak merksplas, 


vergelijk keefman met binnendoor naar beverlo

maandag 5 december 2005

n.b.






Begin forwarded message:

From: vitalski <vitalski@pandora.be>
Subject: Fwd: weervarken nieuwe master
Date: 12 Dec 2013 23:58:30 GMT+01:00

zak chips
nep gsm
teddybeer
aansteker





pictionary:
uitleggen vh principe
    wat tekent mijn broer
   (een varken; een eend; een zwembad.)

beste kinderen, wees allemaal welkom
ik ben blij jullie hier te mogen ontvangen
buiten is het te koud, of te warm, ik ben niet zo heel gezond,
omdat ik een moeilijk leven heb,
ik moet het van mijnen dokter kalm aan doen
en hierbinnen vind ik het wel knus en gezellig

en jullie zien er allemaal
heel sympathiek uit
en heel erg slim
daar ben ik ook wel blij mee
ik hou van slimme kinderen
omdat als jullie niét slim zouden zijn
   ik hier voor niks stond te vertellen
  want dan zouden jullie op het einde nog niks weten…

maar ik moet eerlijk zeggen
dat wat ik ga vertellen is ni zomaar iets
heeeeeeel erg griezelig is
dus ni gewoon griezelig
maar wel heeeeeel erg griezelig
zo griezelig

zeg jullie eens zolang mogelijk heeeeeeeel griezelig 

ik heb dit verhaal al wel eens verteld
aan kinderen zoals jullie
en wat is er toen gebeurd
van het schrikken
want het is dus een heel 
schrikwekkend verhaal
van het schrikken zijn er toen twee kinderen
die zich
na de voorstelling niet meer konden bewegen
die zaten gewoon 
halfdood in hunne stoel
is een dokter moeten komen
pillen en spuitjes
en een slag in de nek
   toen konden ze zich weer bewegen
   en waren ze zelfs vergeten waar dat verhaal over ging.

ik hoop dat jullie allemaal een goede gezondheid hebben, ook de leerkrachten
dat jullie geen zwak gestel hebben
zodat je niet door mijn verhaal
een hartaanval gaat krijgen van het schrikken
jullie zijn dus gewaarschuwd.

pictionary: dracula

hoop ook onze tekenaar niet.
die heeft dit verhaal nog nooit gehoord

maar dat is zoiets
wat ik ga vertellen
is volledig waar gebeurd

en dat is zoiets:
in mijn leven, ik maak altijd heel den tijd
verschrikkelijk dingen mee.
jullie plezante dinges, gisteren kermis, eergisteren verjaardagfeestje met taart waaruit konijnen gesprongen,
lachend konijn met lekkere wortel in mond
ik alleen maar droevige dingen mee

ik zal één voorbeeld geven;
zo heb ik ooit wel eens iemand,
een van de ergste dinges dat ik ooit heb meegemaakt,
in een vijver in een stadspark
voor mijnen neus zien verdrinken.

was een dag in de winter,
het had gesneeuwd en het was ijskoud,
en die vijver die leek helemaal bevroren
het is te zeggen
daar liepen allemaal eenden over dat ijs
en daarom was dat precies
of ge kon daar niet doorheen zakken
maar een vriend van mij, den eddie,
die hield daar geen rekening mee,
dat zo'n eend natuurlijk veel minder weegt
dan een gemiddelde mens
en dat zo'n eend dus lang niet zo vlug door het ijs zakt
als een gemiddelde mens

of toch zeker ni zo rap als Hijzelf,
want den eddie die was zwaarlijvig, woog heel veel
omdat die elken dag zeven zakken chips opat, vier paprika, zout
die was verslaafd aan chips eten
zelfs als die zak leeg was moest hij toch nog Zo kunnen doen
omdat die verslaafd was aan die beweging
en als die zak hélemaal leeg was
dan at hij ook die zak zelf op
dus die was zéér zwaarlijvig
50x meer eend

dus die zei 
komaan vitalski
we gaan hier slibberen op het ijs
met een slee
en met sneeuwballen gooien
ik zeg doen ni doen doet dan ni, ijs misschien niet hard genoeg, eend weegt meer
luisterde niet naar mij
toch gedaan
maar toen is dus voor mijne neus
nadat hem dus tien, vijftien meter over dat ijs is beginnen lopen
hij zegt nog kijk er gebeurt niks, jij bangerik,
is die - wàk, door dat ijs gezakt
aaa
een beetje eigen schuld

ik wou die nog gaan redden
maar ik wist niet hoe
want als ik zelf op dat ijs zou gaan beginnen lopen
om die daar uit te trekken
dan zou ik er zelf ook doorzakken
en dan waren we allebéi dood;
dus ik dacht: in uw eentje is erg
maar da is minder erg
als met twee verdrinken;

ook nergens touw of tak
dus dan heb ik die
terwijl dat die mijne naam riep
vitalski vitalski
want ik heet vitalski
kom mij redden! kom mij helpen!
heb kik die
mijne rug omgedraaid

gewoon in de steek moeten laten...
dikwijls dak nog altijd niet kan slapen
als ik daaraan terugdenk.
bijt ik in mijn slaapkussen
om de rie weken in de ikea een nieuw slaapkussen halen

pictionary:pinguïn; koelkast; ijsbeer


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


dat is dus allemaal verschrikkelijk 
dat waren allemaal
verschrikkelijke dingen die ik heb meegemaakt
ik vertel da ni gaarne, maar ik vertel da toch
namelijk om jullie te waarschuwen:
het waar gebeurde verhaal dat ik nu gaan vertellen
is Nog erger!

Nog erger as die vriend da door dat ijs was gezakt en is verdronken
en die ik snachts nog altijd hoor,
met andere woorden, kortom,
ik ben verplicht om jullie te vertellen
het verschrikkelijkste waargebeurde verhaal dat er ooit
verteld in deze wereld is geweest.

  hoe is dat begonnen?
    ik zat op een dag zoals vandaag door het raam te kijken
    en ik voelde mij triestig, of ni triestig, maar dat was een gevoel,
    ik kan dat niet uitleggen
    ik zat door het raam te kijken, maar iedereen anders in het straat ook
    iedereen zat door zijn eigen raam te kijken
    en dat gaf mij een droevig gevoel…
    en ik dacht: ik wil op reis.

in woon hier een eindje vandaan, een halfuur rijden hier vandaan
in de stad genaamd antwerpen
    het is daar grijs er zijn daar geen bomen er is daar bijna geen gras
    en waar dr wel gras is is een hondendrol
    ik wil naar de natuur

en ik ben daar, in antwerpen, van beroep, een secretaris
heel veel met papieren bezig en enveloppen en postzegels
vermoeiend, envelop kwijt, postzegel kwijt, afwisselend,
   bibberoog;

ik dacht ik bij mezelf
ik moet op vakantie.
zoals iedere normale mens.

maar hoe kan ik op vakantie, ik heb geen geld -

arm geboren, soms heb ik wel geld, doe op
   heb geld, ga naar winkel, koop vanalles, geld op
   -is bij iedereen? ook vélen kunnen niet op reis.
want: op reis gaan, dat kost veel geld.

niet altijd ok misschien kan ik ergens naar een goedkope camping gaan
en daar in een klein, goedkoop tentje gaan liggen,
en dan niet te ver weg, je kunt in belgië blijven, je kan bijvoorbeeld in lochristi
in een camping in een tentje gaan liggen, dat kost bijna niks,
maar in belgië daar regent het bijna altijd,
en als ik dan in zo'n tentje lig dan ga ik misschien
een verkoudheid krijgen,
dat is ook ni leuk. en dan ga ik mij ook vervelen
want wat kunt ge de hele dag zitten doen in een tentje?

plus er is nog iets waar ik niet goed tegenkan,
waarom ik niet graag in een tent lig:
luchtmatras

want ik kan niet tegen van die luchtmatrassen, moet ik zeggen...
's avonds als ge op zo'ne luchtmatras ga liggen
dan is da van; mmm, dat ligt lekker zacht, precies een luchtkussen,
en val je vanzelf in slaap terwijl ge van een kudde schapen droomt
die met een luchtballon door een plas melk zweven,
maar tegen da je wakker wordt is zo'ne luchtmatras helemaal plat geworden
en voel je dat je eigenlijk op een hoop
kasseien en bakstenen ligt, da's niks voor mij;
d'r zijn misschien waarschijnlijk mensen die grààg op een steen liggen,
ik heb liever een zachte matras met een zacht slaapkussen



dus ik wou op reis
maar ik wist niet hoe.
ik wist niet hoe moet ik dit aanpakken.

2:30

eigenlijk wou ik naar een ander land
namelijk (pictionary) italië

maar toen ineens had ik geluk
want toen ging mijnen telefoon.
    zo doe ook mijn koffiemachien

kreeg ik ineens telefoon van een heel goei vriendin van mij
namelijk nadia van hoof.
   een vriendin van mij, vroeger was dat een overbuurvrouw maar nu is die verhuisd
   en is dat een achterbuurvrouw
   toen die mij overbuurvrouw was, zag ik die elke dag
   als die buitenkwam als die naar school ging
   en toen was ik daar verliefd op
    maar nu woont die achter mij, zien ik die nooit meer,
    en ben ik daar ni meer verliefd op.


maar nu belt die ineens
   en dat is wel verschieten
   want ik wist niet eens dat die mijne nummer had
   dus laat m'n gsm uit m'n handen vallen

en toevallig zegt die tegen mij
vitalski ik zou morgen op reis willen gaan naar zuid-frankrijk
en ik heb een auto, mercedes,
maar
ik kan geen auto rijden
want ik heb mijnen arm gebroken -
bij het tennissen -
je kan wel sturen maar niet - - -  schakelen
zoudt gij samen met mij op reis willen?
ik zal, zegt ze, alles betalen, voor het hotel, voor de camping, voor de naft, voor een zwembroek,
het enige da gij moet doen, is chaufferen. het stuur vasthouden en gas geven
3:30

met een auto,
pictionary:           waarmee niet? 
                           helicopter, roeiboot, hooiwagen
                          

dus goed, wij spreken af:

morgenvroeg, dus direct de volgenden dag al, een zaterdag,
om half zeven smorgens, kom ik te voet
naar mijn vriendin, da's hier achter de hoek, die woont achter mij
en vanaf daar zou ik samen met haar, in één beweging,
naar zuid-frankrijk rijden -
da's 1200 kilometer, da's as ge een beetje geluk hebt
als ge niet teveel file hebt twaalf uur rijden -


bespreken landkaart frankrijk: parijs, dordogne, lyon, zuid-frankrijk


dus wij leggen in, dat is afgesproken

   maar amper héb ik ingelegd, of ik bel die terug op;

hoe gaan wij ginder zuid-frankrijk eigenlijk overleven?
gaan wij op hotel, of gaan wij toch niet naar een camping
ik ben hier juist aan al deze mensen aan het uitleggen geweest

   dat ik een hekel heb aan luchtmatrassen, dat ik niet graag in een tent zit,
    dat ge dan oververmoeid terug komt van op reis terwijl het eigenlijk
    de bedoeling was geweest dat je zou uitrusten...
   dus hoe zit dat? wat gaan we dat doen?

nee, zegt ze, we gaan in zuid-frankrijk
overnachten in een boerderij.


ik zeg een boerderij???
we gaan daar toch geen beesten kweken?
wij gaan toch geen koeien melken?
we gaan daar toch geen aardappelen rooien?
wij gaan toch niet in rubberen laarzen door de modder de koprol moeten doen?

maar dat is zoiets, tegenwoordig is dat in de mode
op reis gaan naar een boerderij, bij een boer te overnachten,
waar da daar dan goedkoop geitenkaas kunt krijgen
ge kunt daar dan inderdaad helpen
de beesten eten te geven en alles da ge wilt, kippeneieren oprapen,
precies zoals vroeger, mensen vinden dat dan tof,
-ik heb daar éigenlijk geen goesting in
ik ben zo al overwerkt, als ik op vakantie ben wil ik uitrusten
maar goed, het is nu eenmaal een cadeau, het is hààr auto,
ik moet zelf niks betalen,
en ik zijn er is tussenuit dus okay
wij gaan naar een boerderij in zuid-frankrijk.
okay dat is afgesproken, en ik zal rijden.

(= 6)

pictionary één boerderijdier: abusievelijk tyranossaurus

nu amper heb ik ingelegd,
ik wil televisie kijken, megamindy, dolfje weerwolfje, en vroeg gaan slapen, dat ik lekker fris ben morgen,
of ineens direct ga mijnen telefoon opnief af:


opnief die nadia van hoof. deze keer is zij da die terugbelt naar mij.
voor wa belt die mij opnief, gaat het niet door?
je belt toch niet om te zeggen dat het niet doorgaat, want ik had er wel zin in.


neen, om te zeggen: vitalski, we moeten da op voorhand
duidelijk afspreken:
we gaan samen op reis
als goede vrienden;
maar da wil niet zeggen
dat wij vanaf nu ook ineens een koppel zouden zijn.

ik zeg, da snap ik. wij zijn geen koppel.


zij zegt: ik wil ni dat je mij ineens ga beginnen aan te raken,
ik wil ook niet, zeker niet, met u in hetzelfde bed liggen,
en ik wil zeker ook ni da ge mij ga beginnen kussen en knuffelen en zo
we zijn gewoon vrienden, geen koppel,


-ik zeg: da snap ik, ik was ook helemaal ni van plan om u te gaan kussen of  knuffelen

    vroéger was ik wel verliefd op nadia, heb daar alles voor gedaan,
     stond die iedere dag na het school op te wachten, gaf die bloemen, deed daar alles voor
     maar die wou mij ni, dus na een tijd is die verliefdheid overgegaan

     als ge iemand niet kunt krijgen, als gij op iemand zijt maar die iemand is niet op u
     het beste dat ge dan kunt doen is maken dat ge stopt met verliefd zijn.

     dus nu ben ik ni meer verliefd en ik ben blij dat ik alleen ben

   als ik op reis ga en ik heb behoefte om te knuffelen dan knuffel ik mijn smurf


ik wil ook alleen maar op reis efkens. meer ni.
dus okay dat is afgesproken,
we zijn vrienden, we zijn geen koppel.
das afgesproken en we leggen terug in.



(= 8 min)



pictionary: hoe ziet mijn slaapkamer eruit.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

de volgenden dag
ik ben op tijd opgestaan, tanden gepoetst, nette kleren, propere onderbroek,

ik wandel naar achter de hoek,
ik moet zeggen, wanneer mijn vriendin de deur opendoet,
zij ziet er wel héél goed uit,
dus inderdaad, eigenlijk heb ik al bijna spijt
dat ik heb moeten beloven
dat ik haar niet zou beginnen te kussen onderweg.

zij draagt schoenen met hakken in de vorm van schroevendraaiers
zij draagt beenwarmers met velcro,
leggings die zo hard blinken dat haar gezicht daarin weerspiegelt
en zij draagt een rokje, korter dan haar ceintuur...
met haar voeten wijst zij mij haren auto aan,
met haar voeten,want haar arm is in plaaster,
en mooie zilvergrijze mercedes

zij stapt in en wij vlammen er vandoor,
ik rijd heel den tijd 120 kilometer per uur,
zelfs in de bochten
dus dat gaat vooruit,
soms vliegde uit de bocht maar dan gaat da nog rapper want dan
pakte vanzelf een binnenweg,


en
ineens
stopt het met regenen
want
ineens 
zijn wij niet meer in belgië
maar wel
steken wij de grens over naar frankrijk
wij zijn in frankrijk
en dat is gezellig
overal langs de weg staan er bomen, cypressen,
na nog eens honderd kilometers
begint het zelfs heel warm te worden
en hoo krekels langs de weg,
we zijn niet meer thuis, we zijn op reis.

pictionary: wat is typisch frankrijk;
(stokbrood, palmbomen, geitenkaas)




maar dan gebeurt het
we zijn twee dagen aan het rijden,
we zijn er bijna, ons eindbestemming is bij nader inzien een dorpke
en dat is een dorpke dat heet bagnolle
helemaal in het uiterste zuiden van frankrijk
trouwens een truukje om noord oost west uiteen te houden

ooit oorlog zonder wapens, zeg eens allemaal samen

en ineens zien wij
het wordt al donker buiten, het is avond geworden,
en ineens zien aan de zijkant van een kromme weg
een lifter -
en wat is aan het doen
die aan het liften, dat ik ook normaal,
want daaraan kan je zien dat dat een lifter Is
er zijn ook lifters die thuis aan tafel een krant zitten lezen 
dat zijn dan misschien ook wel lifters 
maar daar kan je dat niet aan zien.
die zien er dan uit als krantenlezers.
maar deze sta met zijnen duim zo
om te zeggen pak mij mee.

maar
ik vind dat om eerlijk te zijn, nogal een eigenaardig figuur
lang en smal en mager, precies zeven weken niet meer gegeten,
       die draagt verscheurde, armoedige kleren, die z'n haar is in de war,
en van die schuinse ogen
ik heb zelf ook scheef ogen maar van mn eigen zien ik da ni,
voor mij is da precies of gijlie hebt allemaal een schuine kop,

dus ik wil rap doorrijden, maken dat ik hier weg ben
maar ja het is de mercedes van nadia
dus die nadia is baas
en die nadia zegt, kom we pakken die mee;
ze zegt, ik wil dat je stopt en dat je een beetje achteruit rijdt en da je die laat instappen
dus niks aan te doen,
wij stoppen langs de kant van de weg
en wij pakken die mee...

trouwens moet ik er eerlijk bijzeggen, een gast die ook ongelooflijk stonk...
als die instapte dta was precies 
of er kwam een viswinkel naar binnen
maar dan geen winkel met gezonde vis
maar precies een viswinkel waarda ze alleen maar
rotte vis verkopen, zo rook,
daarom dat die vis nog rotter wordt en nog harder begint te stinken
want rotte vis daar geeft niemand geld aan.
  
       het ergste was zijn adem, als een boterham met choco waar niet op gegeten…


pictionary: dingen die stinken

en met tegenzin rijd ik nog een beetje voort
die lifter zit op de achterbank
en die begint zo een beetje te babbelen
met mijn vriendin.
zo van hoe oud ben jij, hoeveel verdienen jouw ouders, heb jij een job
of ga jij nog naar school, gaan uw ouders nog naar school,

op een moment vraagt die lifter waar gaan jullie eigenlijk naartoe
en mijn vriendin die nadia die zegt zo
wij gaan twee weken logeren, hier niet zo ver vandaan, hier vlakbij,
in een boerderij in een bos,
een boerderij die heet le cochon noir.
het zwarte varken wil dat zeggen
cochon wil zeggen varken
noir wil zeggen zwart
dus het zwarte varken

allemaal samen
en nu ammaal samen zo luid mogelijk

een varken dat zich eigen al lang niet meer gewassen heeft.

opeens, onverwacht, zegt die lifter
ik zou willen da ge ogenblikkelijk stopt 
en da ge mij dr hier uit laat.
hoe hu wat?
dat laat ik geen twee keer zeggen,
want ik wil van die vent vanaf,
dus direct gaan ik naar de zijkant
en ik zwier die zijn deur, autoportier open.

maar die nadia die snapt da ni
en dien zegt hu wa hoe, waarom dan?
waarom wilde gij nu persé ineens uitstappen?
gij waart toch blij da ge een lift van ons kreeg?

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




ja, nee, zegt die lifter,
ik wist ni da jullie naar dié boerderij gingen.
want, zegt die lifter, ik kén die boerderij,
ik ben daar vorig jaar ook al is geweest,
en daar woont een hele griezeligen boer,
namelijk, zei die christophe, want zo heette die lifter,
daar woont een boer, die d'r overdag tamelijk normaal uitziet
maar die 's nachts als het volle maan is
verandert in een gigantisch weervarken,
ni een gezellig knuffelbiggetje
of een vriendelijk chinees hangbuikzwijn
maar effenaf een verschrikkelijk,
alles verscheurend weervarken
dat alles dat hem tegenkomt, aan stukken scheurt.

wij vonden da natuurlijk belachelijk,
wij geloofden daar niks van, van wat die christophe ons zei,
maar die bleef da maar uitleggen, 
daar woont een boer die vervloekt is,
daar woont een boer die ooit op énen avond tijd
500 kilo varkensvlees heeft opgegeten
van een varken dat juist 500 kleine biggetjes had gelegd
en daardoor is die vervloekt,
altijd als het volle maan is verandert die in een varken.

wij geloofde die nog altijd niet
oh nee, zei die christophe, waarom denken jullie dan 
dat ik zo hard stink? da riekt ge toch?
die stank, heb ik meegepakt van toen da ik ooit is
naar die boerderij zijn geweest om daar
een varken te gaan fotograferen,
ik wou is een foto maken van een varken
en daarom was ik daar is langsgegaan
maar da stonk daar zo hard
omdat die boer een weervarken is
da stonk daar zo hard
da die stank sindsdien nooit meer van mijn lijf verdwenen is.





-jamaar, zegt die nadia direct, je kunt je eigen dan toch wassen?
-normaal gezien wel, zegt die lifter, maar zegt die, da is ook precies een vloek;
iedere keer wanneer ik mijn eigen was, wrijf met een washand,
wordt dat precies alleen maar erger
nadat ik uit een bad kom
stink ik nog harder
dan voordat ik in dat bad in ging.
hoe kan dat, dat weet ik ook niet,
maar dat moet een soort vloek zijn
maar dat is precies of,
elke keer as ik een washandje aanraak
is da precies of
d'r komt modder
uit dat washandje.
sorry dat ik dit nu allemaal zo moet vertellen
maar zo is het allemaal gebeurd.


dat vertelde die lifter.
maar wij geloofde da niet.
dat is iets, kan iedereen vertellen.
daar gaan wij toch niet intrappen, in zo'ne flauwekul?


die lifter loopt weg in de bossen.

die wil er allemaal niks meer mee te maken hebben.
voor een deel was ik ook wel blij dat die weg was.
ik had al twee stukken spons dat ik op het dashboard gevonden had in m'ne neus gestopt
omdat die mens dus effenaf op m'nen asem pakte.


komaan zeg ik tegen mijn vriendin, nadia van hoof,
komaan, we zijn hier weg.
die boerderij, of wat voor iets da ginder ook is, ik zien da niet zitten.
ik wil gewoon naar huis.

ja maar zegt die nadia, gij gelooft da toch niet?
gij gelooft toch niet in weervarkens,
jij gelooft toch nit
in boeren da zomaar ineens in een varken veranderen?
ben jij zo'ne lafaard? ben je zo'ne bangerik?

ik zijn natuurlijk een jongen, geen meisje, ik zijn een jongen,
jongens mogen nooit laten zien dat ze schrik hebben
dus ik zeg ik geloof daar niks van, haha
tuurlijk ni, da kan ni, een weervarken da besta ni,
zelfs als het bestond dan geloofde ik er nog niet in,
maar ik geloof wel`dat het daar heel ongezellig is,
anders zou die da ni zeggen,
en ik ben zo iemand,
ik kan ni tegen ongezellige boerderijen...
ik zijn is ene keer in een heel ongezellige boerderij geweest -
nooit meer!
daar deden ze uierzalf in de koffie!



maar ja, het is haren auto
ik heb daar niks over te zeggen
zij is baas;
en die nadia
die wilt toch da wij voortrijden,
nog twee kilometers en een half
en we zijn er...

het is pikdonker...
we rijden door een pikdonker dennenbos,
tis te zeggen, hier en daar
vliegen er vleermuizen
in de verte
tussen die natte dennentakken
een volle maan naar omhoog zweven...

en nog ietske verder
achter een een hoop vlierbessenstruiken
eerst zie je een stank
normaal gezien stank kan je alleen maar ruiken
maar dit stonk zo hard
da ge die stank zelfs kon zien,
en ge kon die horen en zien
zo'ne bruine zwarte walm, zelfs geel in het midden,
en ineens:
vlak voor onze neus
die boerderij
le cochon noir...


wij gaan daar naar binnen
het onvermijdelijke gebeurt,
ik wil da niet
maar die nadia klopt daar aan
en na een làngen tijd
hebben daar wel een halfuur staan wachten 
ik dacht nog thuis is er nu eigenlijk juist een special van k3 op televies 
ik zeg nog we zijn hier weg

doet er
achter een krakend deur
met een riek, zo'n grote vork in allebei zijn handen,
een boer voor ons open, een hele rare boer boer
met een blauwe pet, varkensogen, een dikke neus,
een sigaretje in zijnen neus
heel grote handen en heel grote voeten
         en loopt krom
         en stonk zo hard da ge flauwviel.

en nadia legt dat uit, kijk,
wij zijn op reis hier in zuidfrankrijk
wij willen er is tussen uit, het is vakantie
en wij vroegen ons af
of wij voor een beetje geld
hier in jouw boerderij zouden mogen
komen logeren voor veertien dagen.
       wij hadden op het internet gezien dat dat hier in de aanbieding was...

veertien dagen,
binnen veertien dagen, denk ik bij m'n eigen,
alleen al met die geur
leefde binnen veertien minuten al ni meer...

maar dien boer die laat ons binnen
en die is zelfs vriendelijk, wij mogen onze jas uitdoen, ons schoenen uitdoen
die geeft ons een kom geitenmelk, lappen spek,
          en wij babbelen een beetje.


pictionary: wat kregen wij te eten:
croissants, gebakken spek, bloemkool


dat was allemaal goed en wel
ik was die boer wel dankbaar dat hij zo gastvrij was,
maar op den duur,
zaten wij wel met twee grote raadselachtigheden opgescheept.
er waren namelijk twee eigenaardigheden;

ten eerste:
het was daar een opvallend donkere, akelige, naargeestige boerderij
dat plafond was daar zo laag dat je overal je kop stootte,
bij iedere deur moest je bukken,
sommige deuren waren zo laag dat je daar op handen en voeten moest kruipen
om er door te kunnen -
én het was daar ongezellig omdat er ook overal spinnenwebben hingen,
en omdat de vloer zo hard kraakte
en:
het stonk daar ook heel erg hard!


dus die boerderij die was ontzettend ongezellig -
maar d'r was Nog iets: ten tweede, tweede raadsel:
dat er in deze boerderij, heette dan wel 'le couchon noir,' het zwarte varken,
wel katten en honden rondliepen, en ezels en koeien en eenden,
in de keuken stond er zelfs een trekpaard,
dat was geen toeval;
dat trekpaard was bezig, het gasfornuis naar de woonkamer te trekken
dus dat soort beesten zag je daar wél overal
maar
dat is hier een varkensboerderij
maar varkens zien ik wel nergens
hoe kan dat?

pictionary: een paard dat een gasfornuis trekt



maar
omdat het laat is het is middernacht
wijst die ons
een bed aan.

ik denk stilletjes bij mezelf joepie mag ik toch
met die nadia
in één bed samenliggen
kan ik die misschien Toch een beetje knuffelen...
namelijk als zij slaapt
zij ziet er zo goed uit, nog beter als vroeger
  blauw haar, blonde ogen, en ook zo'n mooie stem, als die spreekt precies muziek…


pictionary: dingen waardoor vrouwen nog mooier worden;
                               oorbellen, lippenstift, sportwagen


enfin want ik zien dat ik ni zo overdreven veel tijd meer heb,
ik moet subiet nog met een krokodil gaan badmintonnen,
ik krijg hier juist een sms'ke dat die ongeduldig wordt,
wat is er gebeurd?

die nadia dwingt mij ertoe
om toch maar apart te slapen
die vertrouwt mij ni snachts -
ze zegt, misschien bedoel jij het wel goed, maar in je slaap ga jij je niet kunnen beheersen,

maar daar was maar één logeerkamer, met maar één bed;
dus: tegen die boer deden wij alof wij lagen samen

maar in het geheim
zonder dat dien boer da wist
zonder dat die boer dat wist
ben ik in het midden van de nacht
met een slaapkussen onder m'nen arm
naar de badkamer gelopen
en heb ik daar een paar dekens in het ligbad gelegd
en ben ik gaan proberen om daar in die badkamer
een oog dicht te doen -

een van de ergste, minst comfortabele nachten van m'n leven,
normaal zou ik zelfs niet in slaap zijn gevallen
maar nu was ik oververmoeid omdat ik
veertien uur aan een stuk
aan het autorijden was geweest,
dus nu sukkelden-ik, op een moment, toch
een heel klein beetje in slaap,
ik droomde zelfs
dat ik terug thuis was en dat ik thuis in de hof
de bloemen water aan het geven was,
ik dacht nog: ik ga nooit meer van huis, hiér is het goed

maar: ineens 
word ik toch wakker
namelijk 
opnieuw door een 
onbeschrijfelijk luguber geluid


(immiteer fakegeluid en zeg nadien zelf:)

het was een ander geluid maar even erg of nog erger maar ik kan da ni nadoen)


het leek wel geluid van een stuk hout dat ze over een stuk metaal krabben
zo krriiiiii kriiiiii ik denk wa is dit...
hiermee met dit geluid maken ze zelfs van sinterklaas een bandiet...

ik doen die badkamerdeur open, iiiii,
en in het kaarslicht, in die slaapkamer,
zie ik
een supergroot, knorrend varken
met een blauwe pet op
en boerenklompen aan,
dus na z'n uren was dat zeker en vast dien boer
maar nu was het vollemaan
dus da verhaal van die lifter klopte toch wél
d'r leefde hier in deze akelige boerderij
een weervarken.

en
da weervarken
is ermee bezig, nu zien ik het,
om met vork en mes
mijn vriendin, nadia van hoof, lief meisje,
op een rond, diep bord te leggen
en in stukken te snijden
en op te eten -


normaal gezien zou ik naar voren zijn gesprongen
om die nadia nog te helpen, om die nog te redden,
maar nu had da weinig zin, ze lag al in stukken -
mijn beste vriendin,
wat gaat die haar moeder hiervan zeggen,
hoe moet ik dees uitleggen straks?

niks aan te doen,
da varken is haar aan het opeten, 
en met veel smaak,
die pakt er een zoutvatje bij,
die giet kokend heten mayonaise over nadia haar gezicht
steekt een vork in die haar ogen
eet die haar oogbollen op,
alles da ge wilt;
enfin, alles da ge Niet wilt
dees was té erg;
zelfs is hij die aan het prakken:
curriesaus

ik loop terug naar die badkamer
ik denk, dan gaan ik lopen langs het venster -
maar 
da besef ik nu pas
d'r is in die badkamer geen venster
alleen een lavabo
maar langs daar kun je niet weg
tenzij da ge een heel klein viske zijt
maar da zijn ik ni, ik zijn een mens,
dus terwijl dat ik daar rond loop op zoek naar een manier om
weg te vluchten
stoot ik een handdoekenrekje omver,
met veel lawaai,
per ongeluk,
klabammmm -

en
waar ik bang voor was, gebeurt:
da weervarken hoort mij,
da weervarken beseft: de vitalski is in die badkamer!
dus da beest komt naar mij toe gelopen
op vier poten
maar met een gruwelijke kop
en ogen dat licht geven in den donker
ik denk
wat nu?
als ik daarmee moet vechten,
dat ga ik verliezen
niet omdat ik ni sterk genoeg zou zijn,
ik sla hier iedereen tegen de grond as het moet
maar wel omdat ik een dierenvriend ben
as ik da varken zou kunnen vermorzelen
dan zou ik het waarschijnlijk nog ni doen, namelijk uit compassie
maar ik wil ook ni
worre opgegeten
dus da zijn allemaal van die problemen...

da varken valt in die badkamer naar binnen,
ik spring over die zijne schouder,
ik spring naar den trap,
da varken pakt mij bij mijn enkels`
bijt in mijn onderbroek
gelukkig voel ik daar ni veel van,
wij doen allebei zonder dat we da willen de koprol naar beneden

langs dien trap,
daar beneden komen wij in een soort werkschuur,
het is aardedonker,
maar ik doe een aansteker aan, die ik op zak hebn want dan ziet ik toch nog iéts,
want ik ben allang geleden gestopt met roken,
maar nog altijd van toen dat ik smoorde heeft wel nog altijd die gewoonte,
naar overal dat hem ga of sta,
mijnen aansteker mee te nemen
ik maakt licht -
en wat zie ik?
wat zie ik?

nu zie ik jullie, maar wat zie ik in dit verhaal?
ik ziet allemaal dode mensen,
kinderen van tien jaar,
maar ook oude grootmoeder van tachtig jaar
maar ook katten en honden
en nog meer mensen
en die zijn allemaal
verhakkeld en in stukken gescheurd
die hebben geen armen meer en vooral geen neus meer
dat varken had al die mensen hunnen neus opgegeten

en zelfs zat er ook nog een vleermuis op de vensterbank te lachen
jij - knor bent de volgende! roept da zwijn.
jij bent de volgende!
         da varken komt naar binnen, springt naar mij toe -
daar liggen overal hoefijzers en klinknagels,
tangen en boormachines en ineens
valt mijn oog op een hamer -
nu mee
dat het weervarken
begonnen is
met
keihard
aan mijn neus te knabbelen,
ik wil da ni maar ik kan da ni tegen houden,
dat doe zeer en da kietelt tegelijk,
grijp ik met allebei mijn handen
Naar dien hamer
en wat doen ik,
ik hoop dat jullie mij da ni kwalijk nemen,
maar ik had gewoon geen keuze
het was hij of ikke
met dien hamer
klop ik pal bovenop da weervarken zijne kop;

die z'n brains, die z'n hersenen spatten letterlijk
in tienduzend stukskes door die schuur

bloed tegen de gordijnen
stukses van die z'n kop tegen het plafond
aaaaa roept da varken;
met dien hamer slaag ik daar nog is vijf, zes keren keihard tegenaan
zo oempf oempf zes, zeven keren na mekaar
op den duur is da geen varken nimmeer
op den duur is da appelspijs
ge moet oppassen
of ge schuift daarin uit.
zo is da geëindigd. 

maar dan als ik denk ik ben ervan af
       ook al heeft da gene kop meer, ook al kan da ni meer gaan of lopen of zien
       da beest krabbelt terug overeind



ik loop naar buiten
langs de deur
ik stoot nog mijne kop tegen die deur
omdat daar alle deuren zo overdreven laag zijn
en 
ik spring in mijn mercedes en
ik rij weg.

tenminste, ik Wil wegrijden maar dat lukt ni vanzelf.
dat varken komt dichterbij.
vvvvnnnn.... op de duur toch in gang...
("zoals in een griezelige film", poot aan de klink, ...)

onderweg heb ik dan ook nog die lifter 
tegen zijn sokken gereden,
ik wou da ni maar die stond daar te liften
en ik was zo verschoten door alles dat er gebeurd was
dus ik wou remmen
maar per ongeluk
in plaats van te remmen
draai ik met mijn stuur zo
en rij ik die lifter van z'n sokken
- hoe moet ik dan aan die zn moeder gaan uitleggen,
nu da weer,
das al den derden dooien op een halfuur tijd.

maar da is dus ongeveer mijn verhaal,
ik geef toe het probleem van dit verhaal is
dat da wel een griezelig verhaal is
maar tegelijk precies ook een beetje een belachelijk verhaal...
niemand gelooft dit.
mensen willen mij wel troosten, van amai
wa hebde gij allemaal mee gemaakt
drinkt een taske koffie,
rust jij maar eens goed uit en komt terug tot u zelf
maar tegelijk zien ik de mensen denken
wat die vertelt hier
da is ene flauwekul, zo'n weervarken besta ni, da heeft ook nooit bestaan,
en behalve dat het niet bestaat is het dan ook nog is
ongelooflijk belachelijk.

dat is mijn probleem
da ik voor de rest ni meer kan slapen van de schrik
maar dat tegelijkertijd
heel de wereld mij uitlacht.
leeft daar maar is mee.


Er is een fout opgetreden in dit gadget