zondag 17 december 2017

maandagbunnie

moll flanders

prent vd week

(c) rocco james conan

agenda dees week
















te maandag overdag: repeteren aan de musical

ten dinsdag, avond: uiterst besloten poëzie-optreden in oostmeerbeek

ten donderdag om 16u: vergadering met prinses riki in den opera
                        om 23:30u: repetitie met circus bulderdrang

te vrydag: om 19:30 op bezoek by een heemkundige in vlezenbeek, ter voorbereiding
                  van "de kleinste revue" daar binnenkort

te zaterdag: kerstmis by myn ouders

te zondag: kerst by ons thuis

waar was je te zondag

vosselaar, op weg naar de paardentuin...

smorgens in de vroegte, na amper drie uur slaap...

onderwyl mollie de paarden dresseert, toeft de rest van het gezin in "het park", by een chocomelk met whiskey en een croque monsieur...

iedere dag een gedicht

uit de serie "circus-gedichten"

















DE SECRETARISVOGEL


eens kwam hij van de regengoot
terecht bij slechte vrienden.
die zeiden hem, val nu eindelijk dood,
ze kunnen ons hier niet vinden.

soms aten zij een paddenstoel,
dat was dan goed bedoeld.
al kregen zij een vreemd gevoel,
het was nergens op gestoeld.

dus jullie beweren dat in dit riet
een witte termiet verschiet?

en jij zegt dat jij in dit hout
een slangenmens gevangen houdt?

die inhoud is van geen belang,
in zwang is hier de bulderdrang.
die gevuldere gang,
al decennialang.

het werd dus donker, ondertussen,
waar hij
zijn snavel schond.

een sombere voortent, zonder mussen,
waar zijn schrijftafel stond.

en nooit eens de zon, in zijn wagon.

alleen zeer soms, tijdens een bliksemschicht,
verkregen wij ineens een overzicht,
van hier tot ijselmonde.

gans dit land werd transparant,
gedurende één seconde.

dus daar zijn wij mee bezig!
dus daar gaan wij naartoe!
dus dit is onze lotsbestemming,
dit is wat wij doen!

en daar komen dus die nare paardendieven vandaan,
die chronische karavaan.

en ginds, bij die rotonde, zie die ijzeren staart,
daar doet het knekelpaard zijn ronde.

o mettertijd wij zo opgewonden,
van die plattegronden.

en dan weer, - ach! ach, smartelijk verslag!
weer duister en donker in het midden van de dag!

onder, onder, sprak de donder,
naar de bliksem, ik verstik dit.

weer neer met een veer, iedere keer.

omlaag, naar omlaag, in die duistere kraag,
duisternis in dit circus.

meer duister dan de meest duistere formulieren
van de fiscus.

mijn hart is verward!
zong de vogel zeer hard.
en kraste zwart als roet.

en dan knarsten weer al zijn kettingen
en startte weer die stoet.






column streekkrant editie antwerpen

JAAROVERZICHT

Er zijn het voorbije jaar, 2017, het jaar van de haan (althans volgens de Chinese kalender), bijzonder veel leuke dingen gebeurd in ’t Stad; de veerboot over het Scheldewater was zo’n leuke uitvinding, zelfs begrijp je niet waarom men daar niet al decennia eerder mee begonnen is. Nog zoiets tofs was de heropening van de Criée, Vlaanderen grootste overdekte markt ooit, in de Van Wesenbekestraat. Voor allerlei vernieuwingen was deze professioneel onderkoelde tent twee maanden dicht, maar nu gaat het shoppen daar nog meer optimaal, met de langste verkoopstoog van België - mooi 66 meters aan één stuk door, voor vlees en vis maar ook kakelverse groenten en fruit. Mijn betovergrootvader blijft het een treurige zaak vinden - toen hij zes was, was hier de fameuze dancing El Dorado gevestigd; maar da’s een andere tijd, de markt is hier nu al sinds 1906.

Nog zoiets goeds, is het project in realisatie, om het aantal vrouwelijke Antwerpse straatnamen op te krikken. Momenteel zijn er te veel Generalen Eisenhouwers, te veel Jan Van Beersen en te veel August Sniedersen in ’t Stad; slechts zeven procent van onze straten zijn naar vrouwen genoemd. Daar komt nu verandering in. Mogelijke kandidaten zijn Dora van der Groen, Ann Saelens, Ann Christy en Yasmine, maar ook de meer logische figuren La Esterella, Alice Nahon en Yvonne Verbeeck. Benieuwd wat daarvan gaat komen.

Maar uiteraard zijn er ook erge dingen gebeurd. De meest weerloze wezens van onze samenleving zijn onze planten, die in nood zelfs niet kunnen blaffen of bijten, en daarom is het dubbel zo oneerlijk dat vooral zij het zijn, die het nu al sinds jaar en dag moeten ontgelden. Sinds zaterdag 17 september is het zover: die machtige, prachtige, zuurstof genererende kastanjebomen op de Charlottalei zijn tegen de grond getrokken, v54 kastaars naast elkaar, allemaal tegen de vlakte, allemaal weg ermee. Dat ze ziek zouden zijn geweest, daar geloof ik weinig van. Ze stonden gewoonweg in de weg voor de heraanleg van de straat. Op zich is dit al bijzonder treurig, maar ook is het vreselijk hoezeer nog maar eens duidelijk werd, hoe weinig de man in de straat er tegenin kan brengen. Een uitgebreide petitie met enkele duizenden stemmen, een reuzepicknick, zelfs een kortgeding en naderhand ook een stille wake; het was allemaal niets gekort. Ook de vele alternatieve denkpistes die het volk uitdacht, brachten geen zoden aan de dijk. En zelfs het nederige idee om in fasen te hakken, in plaats van alles in één keer, vond volstrekt geen gehoor. Een zwarte bladzijde.


Wat het aanstaande jaar 2018 betreft, zie ik vooral uit naar het maandelijkse “Cultuurcafé” in het Oud Badhuis - inderdaad ook wel omdat ik die zelf ga mogen presenteren...

column streekkrant editie kempen

KERST IN KEMPENLAND

De Kerstdagen staan niet alleen garant voor een goed feest, tevens zijn ze per definitie een serieuze confrontatie met je eigen status. Ben je rijk, gelukkig en beroemd, dan wordt dit aan de kerstdis eens zo erg in de verf gezet, met een veelheid aan pakjes, wildgebraad en lachende gezichten. Doe je nachtwerk in shiften, bijvoorbeeld als elektricien, dan zal je het op 24 december geweten hebben. Overal, in alle geelverlichte ramen, gezellige bijeenkomsten - maar jij moet in de vrieskou met een knijptang in de hand het gladde dak op. En, zoals in zijn driedelige autobiografie reeds werd gesteld door Werner Ferdinande, beter gekend onder zijn artiestennaam “Wil Ferdy”: als je sowieso al een beetje eenzaam bent, dan ben je met de kerstdagen dubbel zo eenzaam. 

Het rampennieuws komt rond deze tijd dan ook dubbel zo hard binnen. Daarom gaan onze gebeden uit naar die Kempenaren, die in de decembermaand getroffen werden door quasi Bijbelse tegenslag. In Turnhout, op de Steenweg-Op-Baarle-Hertog, is er een huis aan stukken gevlogen door een ontploffing, vermoedelijk veroorzaakt door een gaslek. Gelukkig zijn er geen doden of gewonden gevallen, maar wel zijn alle ramen van het pand in gruizels gevlogen, en da’s in de winter toch iets minder grappig dan in de zomer. In de Kerkstraat in Hulsthout dan weer, is er, op het gladde wegdek, een kolossale vrachtwagen pirouettes van 360 graden aan het draaien geweest, om tenslotte, in volle vaart, in een woonhuis naar binnen te rijden. “Hoor wie klopt daar, kinderen?” Op de carpoolparking in Gierle dan weer, is er een dode aangetroffen, het Meisje met de Zwavelstokjes waardig.

En niet eens hoeft het nieuws zo desastreus te zijn, om toch een gevoelige snaar te raken. De beroemde schilder Jef Geens uit Rijkevorsel bijvoorbeeld, heeft eenvoudigweg zijn pensioen aangekondigd, meer niet - maar toch stemt dat droevig, als je weet dat die man de voorbije tien jaar meer dan 150 kerstlandschappen bijeen heeft geschilderd, en vooral als je rekent dat hij ook jarenlang bij talloze mensen thuis, kersttaferelen op de ramen aan het schilderen is geweest, bij nacht en ontij, met borstels die soms bijna bevroren van de kou. In Rijkevorsel zullen de feestdagen nooit meer hetzelfde zijn.


Troost hebben we daarom nodig, beste lezers. En daarvoor kunnen we terecht bij de vrijwilligers van Welzijnszorg, die ondermeer in Kasterlee, Lichtaart en Tielen aan soepbedeling doen, niet helemaal gratis, maar wél voor het goede doel. Hou ze in de gaten, veelal aan de inkomhallen van je locale grootwarenhuis...

-end


afterLink

in het oorspronkelyke boek staat effectief vermeld dat het monster van frankenstein ook werd tezamengesteld met lichaamsdelen van diéren, dus zo ongerymd is onderstaande versie echt niet...

zondagbunnie

luv

prent vd week

(c) ralph goings

waar was je te zaterdag

smiddags in de renault-garage op de noorderlaan,
in principe om te informeren naar een nieve wagens, maar in praktische doortastendheid meteen integraal zo'n wagen aangekocht.
ik ben zo weinig met wagens behept, dat ik jullie nu doodleuk niet eens kan melden over welk merk het gaat... dit vind ik nu zelf ook wel een tikkeltje krankzinnig.
     wél weet ik erg goed de reële consequentie; iedere maand een extra 240 euro's om telkens weêr te zien neêr te tellen. - but okay, het betrof een superdeal, een reductie van 7000 euro plus die vorige, kapotte renault kreeg nog een premie van 2000 euro... een betere deal zat er niet in.
als je gaat leasen, wordt op het eind van de rit iedere krasje je aangerekend, da's met een gezin met kleuters ondenkbaar. de kleur is vlammend rood - alleen maar omdat dan volgende week reeds kunnen ryden, in plaats van binnen twee weken pas...

by nader inzien is deze photo ongelooflyk; je ziet myn hele lichaam weêrspiegeld in die auto... maar ontzettend groot bovendien... kei-raar...

evening

sherlock-holmes lezing samen met jean-paul van bendeghem voor een verzameling artsen in dilsen-stokkem...

jean-paul miste zyn laatste trein in genk. "ik zal je wel een lift naar gent geven..." (dilsen-gent en dan voor myzelf nog eens gent-antwerpen...) ziehier, evenwel: we passeerden berchem exact twee minuten voor dààr de laatste trein naar gent vertrok.

-end


afterLink

nadien kregen we zeer goed te eten...

zaterdag 16 december 2017

vrydagbunnie


prent vd week

de moeder van mary shelley schreef een kinderboek,
voor én over het kind van wie ze in verwachting was,
zynde dus mary shelley
(al had die moeder gedacht dat ze een jongen ging krygen...)

dit boek werd geïllustreerd door de legendarische (c) william blake,- zie hier links, een illustratie by een van die verhalen.

mary shelley las dit boek als kind, uiteraard,
en inderdaad zie je hier een soort imprint van de latere frankenstein-iconografie...

(dwz het zeer grote monster dat toeziet op het morbide onheil dat het heeft aangericht...)

waar was je te vrydag

langs by het rendier in permeke,
voor het opnemen van drie annonce-filmpjes;

voor
-de nacht van permeke, 6 januari 2018
-een lezing over frankenstein, 18 januari 2018
-pinguins kunnen toch wel vliegen, 8 februari 2018

state of being, 16 december 2017

de stand van zaken, verspreid over acht axioma's;

1. snachts laat ik die twee vogeltjes, zogenaamde rystvogeltjes, los in de machine-kamer. een halfuurtje fladderen ze in de rondte, maar daarna zetten ze zich voor de rest van de avond op een horizontaal gedrapeerde lange kabel. op het internet vond ik meerdere sites waar het af en toe loslaten van dit gevogelte, werd aangeraden. een zeer aangenaam gezelschap, en als ze over je hoofd heen vliegen ook echt avontuurlyk. (die konynen in huis was niet vol te houden, teveel stront maar vooral teveel urine...)

2. normaal ging ik vanavond eindelyk naar die nieve voorstelling van guido belcanto gaan zien, vrienden van me hadden er ook op aangedrongen - maar: uiteindelyk heb ik my door mollie weêr 'ns gegyzeld laten worden. ook wel omdat ik die vervangwagen, die we nu bezigen, zoveel mogelyk op stal wil laten.

3. onze eigenste renault megane is quasi perte total verklaard vandaag. dwz: de kosten aan dat cervola-stuur bedragen, o bloggers, een kleine 3000 euro. wat die bak niet meer waard is, ik er zeer véél meê gereden hebbende, maar ik vooral de eerste twee jaren van myn ry-bewys een brokkenpiloot geweest zynde bovendien. de kinderen en ook luv dan weêr, maken de binnenkant helemaal kapot, met appelsienschillen en sushi en andere walgelykheden, die overal tegenaan kleven.

4. een nieve automobiel - hoe dat? dit soort vraagstukken is van een soort van realisme dat ik totààl niet aankan, goed dat luv bestaat, die heeft al uitgevonden dat we vermoedelyk best kunnen leasen. dan hebben we geen basiskapitaal nodig, alleen wel nog harder trappen iedere maand... die lat hoger en hoger, de stress almaar heftiger - maar myn gedichten ook almaar mooier!!

5. snachts weêr voort-arbeiden aan de frankenstein-lezing. bly dat ik daar eindelyk actief meê bezig kan zyn. er zyn drie hapstukken: het leven van mary shelley; de inhoud van het boek; de triljarden verfilmingen en interpretaties. dat laatste kan ik kort houden maar die andere stuff is té erg, dat blyft zich vertakken... wat moet je vertellen over polidori, de auteur van de oer-versie van dracula, tevens de lyfarts van lord byron, die ongewild de schoonbroêr was van mary shelley...

6. toen ik ziek was, ben ik gestopt met cola-drinken - en nu ik genezen ben, slaag ik erin, blykbaar toch, om die onthouding gewoonweg voort te zetten. applaus. want da's een zeer goeie zaak. ik ben terug by de thee-fetisj gekomen...

7. lectuur: twee niebe tex willers. ik ben die reeks beginnen lezen van "heel goed getekend", naar "alsmaar zwakker getekend", en nu zit ik wel by een zeer dunne spoeling aanbeland; desalniettemin nog steeds zeer fyn; lekker zwart-wit, lekker 200 bladzyden, lekker cowboy. voorts een mickey-mouse-boek van loisel, geheel in de nostalgische disney-styl (zie prent hieronder). plus: dat té minutieuze prince-naslagwerk is vandaag aangekomen, van duane tudahl. iédere halve scheet die prince heeft gelaten tussen 1982 en 1984 wordt uiterst gedetailleerd in kaart gebracht - zo moet het!!! (normaal zou ik dit niet meer aankunnen, maar door die prince-lezingen toch weêr wel; ik moet altyd net iets méér weten dan de hevigste fans in de zaal.)(daar slaag ik niet in hoor. aan dat meisje in vugt vroeg ik: hoe vaak heb jy prince dan zien optreden? ze antwoordde: tja, in 1990 alleen al 52 keren...)

8. aftellen naar de kerst is altyd fyn - tenminste: als je, zoals kik, zeer fyne familie hebt, en als je je, ook zoals kik, vanaf midden oktober tegenover God schuldig begint te voelen; maar nu is aftellen naar nievejaar ook toffer dan ooit, vanwege dat vooruitzicht op die unieke, witgeblakderde luxe-villa met overdekt privé-zwembad in de ardennen... als ik dood moet, dan moet ik dood - maar hopelyk dan toch pas nà die vacantie...

9. ger van wulften, van uitgevery extra in amsterdam, belde my vandaag terug - om my mede te delen, dat hy myn in maak zynde dichtbundel graâg wil uitgeven. kan het fyner? met de nieve circus-gedichten ben ik overigens quasi rond (in deze fase; er gaan er later nog vele bykomen.) aanstaande dinsdag doe ik nog eens een zuiver poëzie-optreden, om uit te testen hoe dit van de grond komt...



-end


afterLink

vrijdag 15 december 2017

vrydagbunnies

bunnies in lokeren...

agenda

te zaterdag: holmes-lezing in "la feuille d'or", dilsen...

rip

ik had nooit ooit iéts met hem te maken, kende hem niet en wist eigenlyk zelfs niet eens dat we op facebook vrienden waren. maar precies één maand geleden verscheen, totaal uit het onverwachte dus, dit hier op myn pagina. ontroerende woorden, die ik myn leven lang zal meêdragen;


Marc Van Eeghem Gij zijt zondermeer een sjieken tiep met gevoel voor humor, burgerzin, respect en tonnen empathie !
Wijze man!
Voilà !

prent vd week


waar was je ten donderdag


gegigd in "café napoleon", de ideale schoonzoon...

ging zeer vlotjes, goed gelachen, my goed geamuseerd - al was er byzonder weinig volk, deze tafel hier was exact de helft van het publiek...

de cafébaas, geert matthys...




tydens de pauze, zitten chillen in de auto. vreemd, om niet te zeggen visionair, dat ik deze photo nam, dwz van dit stuur; want twee uurs later, wanneer ik wil wegryden, draait dit stuur ineens niet meer. ik ryd naar achteren - maar: ik kan geen bocht maken. het stuur knelt. dashboard zegt: defect stuursysteem. ga onmiddellyk naar de gevangenis. ga niet langs start. u ontvangt geen startgeld.
    touring gebeld, die waren na korte tyd ter plaatse. diagnose: servostuur acuut kapot. algoed, lezers, dat dit niet gebeurd is in het midden van een levensgevaarlyke speldbocht met vlotte snelheid in alle drukte!!!!!




"joeri", heette de vriendelyke mens van touring, die my in lokeren kwam ophalen.

wagen opladen, in temse afzetten. in temse een vervangwagen.

alles by mekaâr maar een anderhalf uur tyd verloren - niet eens echt verloren, want al wachtende op deze mens, kon ik repeteren op myn nieve gedichten.

balans: naar schatting 800 euro gaat dat worden, voor de herstelling. dit als kerstcadeau bovenop de gebruikelyke euro-stress van december.

voorts is het juist, moet gezegd, een ongelooflyke zegen, hoe goed dit alles geregeld is; daarjuist nog in panne in het midden van nowhere, nu reeds met een spaghetti hier voor my op de salontafel weêr thuis. ik raad iedereen een abonnement by touring aan, mét vervangwagen.

ik was aldoor kalm en rustig en niet echt ongelukkig. het noodlot sloeg pas toe nà de valreep; ik was reeds thuis, ik dacht: ik zet die vervangwagen in de garage, voor alle zekerheid. by het achteruitryden, zit ik overdreven dicht op de linkerkant van de poort-opening. en dan opeens een raar geluid; watte?? wa??-

de laag by de gronds niet zichtbare tuinslang-windel aangereden. het achteruitkykspiegeltje schuurt tegelyk tegen de poort aan - gelukkig: geen schade!!

middenin het manoeuvre uitstappen: die tuinslang-windel is, by naêr inzien, te breed om op te tillen over te wagen heen. dat objct zit klem. gelukkig geen krassen. maar ik kan niet verder achteruit zonder tegen het ding aan te schuren. dus: terug naar buiten ryden. voor alle zekerheid de spiegels intrekken. en dan: wanneer ik optenief de garage in wil, in een betere positie, lukt het my gewoon niet meer om de elektronisch gedreven spiegels terug uit te klappen. dus: toch maar niét in de garage gezet. gewoon voor de voordeur gaan staan. ik ben een DEBIEL. ik ben een LOSER.

-end


afterLink .

moving bunnie

donderdag 14 december 2017

donderdagbunnie

naima albidiouni was vandaag jarig

prent vd week

(c) ralph goings...

inderdaad een schildery dus he, niet een photo...

alternatieve feiten


1. het duitse woord voor "veel eten omdat je je niet goed voelt", is:"kummerspeck".

2. the beatles weigerden op te treden voor een gesegregeerd publiek. in 1964 gingen ze dan ook weg van een optreden in jacksonville.

3. je kan niet zeggen dat één mensenjaar gelyk is aan zeven hondenjaren. omdat honden niet parallel aan mensen oud worden. ze worden eerst heel snel oud, maar daarna heel erg traag. een hond van één jaar stemt overeen met een mens van vyftien jaar. maar later stemt een hondenjaar overeen met vier mensenjaren.

4. het dragen van een rode kleur, maakt je meer attractief voor de tegengestelde sekse.

5. veelvuldig faceboogebruik is slecht voor de mentale gezondheid. hoe meer men facebookt, hoe meer onvrede men over zichzelf gewaarwordt. ook fysiek is het niet goed.

6. in een gemiddeld publiek zwembad zit tachtig liter urine.

7. jongetjesdolfynen geven aan meisjesdolfynen soms een cadeautje, namelyk een zorgvuldig uitgekozen spons.


uit het schriftje






1. het soort boeken genaamd "van altamira tot heden". (kwam tot myn hardop lachen voor in het stuk "een samenzwering van idioten," jeroen olyslaegers...)

2. toffe manier om je publiek aan te spreken:"jullie zien er eigenlyk allemaal uit de echt gescheiden vrygezellen uit..."

3. voorby de wand des verbitterings kom je opeens terecht in een soort geluidloze zone, gravitatie-loos ook. er is geen arena meer, geen stryd meer.

4. in milleghem wist iemand my te zeggen, dat vrywel alle piloten van een F16, chronisch last hebben van aambeien. dit doet ferm afbreuk aan hun heroïsche aura, toch...

5. iedereen zegt dat de beste beenhouwer van antwerpen de "amic" is, waar je driedaagse of wekelykse of twee-wekelykse vleespakketten kan afhalen.

6. gevangengenomen i.s.-stryders zouden niet mogen worden gedood, maar moeten worden ingeschakeld om stationspoetsdiensten te vervangen op ogenblikken wanneer er voor de trein een zelfmoordenaar is gesprongen. heden zyn het effectief gewone burgermensen die dit moeten aanpakken, die de sporen weêr proper moeten maken, dat is toch een totale schande.

7. acteurs die meêspelen in semi-geanimeerde kinderfilms, zoals de smurfen of garfield, zyn altyd heel erg. hugh bonville in "paddington" is daar een goeie uitzondering op, echt iemand met inleving (zie photo hieronder.)

8. pano, aflevering over coke in antwerpen - ik wilde wel kyken, maar er wordt dus aldoor zo'n verdraaide stemmetjes ingezet, daar kan ik geen halve minuut tegen.



-end


afterLink

woensdag 13 december 2017

woendagbunnies

vandaag myn afspraak gemist
met het rendier (midden);
wegens sneeuwval die niet hevig was maar wel zeer nat;
dwz ik zou als het ware door de regen hebben moeten fietsen...

prent vd week


waar was je ten dinsdag

alweêr een momentum van huiselyke vrede;

dwz:
-geen schreeuwende televisie
-geen onmogelyke eisen
maar wel voornamelyke op zichzelf gerichte bedryvigheid...


rocco james conan
goes starwars-lego...

terwyl de kinderen op school zaten, moest luv de kleurige kleine vink die ze daags tevoren gered hadden uit de sneeuw, weêr loslaten;

het verdriet dat vooral mollie hierover zou overrompelen by het thuiskomen, leek my té groot (zou in praktyk inderdaad ook zo blyken, wenend kwam ze binnen); daarom achter luv haar rug twee deze ryst-vogeltjes gaan halen...

frankensteinia

het authentieke kasteel genaamd "frankenstein", waar in de 16e eeuw effectief een alchemist bezig was, de doden op te graven om ze weêr tot leven te wekken...

mary shelley is hier nooit geweest, maar ze heeft het kasteel wel van in de verte op de heuvel zien staan, toen ze met een bootje de ryn bevoer...

"frankenstein" werd geschreven in de beruchte "villa diodati" aan het meer van genève, maar mary shelley woonde daar niet - alleen byron en zyn lyfarts polidori woonden daar.

de shelleys verbleven in dit huis hier - heb net de papieren opgeborgen waarop de naam van dat huis staat...

-end


afterLink

dinsdag 12 december 2017

dinsdagbunnie

sheila e. is vandaag jarig...
mooi zestig weêral...

prent vd week

(c) mollie

we waren aan het sleeën. ik vond een vogel van vyf en we moesten hem naar huis nemen en we noemden hem snater en hy was ziek aan zyn vleugel.

waar was je te maandag

de repetitie aan de musical ging niet door, wegens "code oranje".

de sneeuwpret voor de kindjes dan weêr wél, voor het eerst in hun leven werkelyk sleeën en zo...

state of being, 12 december 2017


wat een heerlyke dagen van geborgenheid. "winter kept us warm, covering earth in forgetful snow." martinus wolf kon er niet meê lachen dat, ter elfder ure, onze repetitie werd afgelast (wegens code oranje op de banen); feitelyk had ik de boel juist afgeblazen om hém een plezier te doen, woonachtig als hy is in het abstract verafgelegen lanaken - doch nu bleek, lezers, dat hy zich daags tevoren reeds naar onze grootstad had begeven, speciaal voor het gebeuren...
    zelf dus in huis gebleven, aldoor op myn sokken en in myn kamerjas (waarvan de zakken loshangen...) met luv naar "the crown" zien, aflevering vier - de eerste dag in twee weken is dit, dat er effenaf niemand van ons ziek is, en de kinderen dus naar school zyn.
    savonds, naar dit reeds szomers was gepland in myn agenda, beginnen te werken aan myn frankenstein-lezing; het "zich inlezen" is nu achter de rug, zaak is heden om al die onderlynde informatie nu naar één hand-out te zien over te brengen. de moeilykheid is natuurlyk vooral deze: dat je veel tevéél informatie hebt!!... er is op zo'n lezing, in feite, alleen maar tyd voor de basis-gegevens, en die vindt iedereen terug op wikipedia; maar dàt moet je dus toch nét zien te overstygen, met meer unieke faits divers...
    byvoorbeeld: william godwin, de pa van mary shelley, auteur van frankenstein, werd helemaal gek van angst en leêgte toen, totaal onverwacht, zyn dochter ervandoor ging, door percy shelley geschaakt (ze staken het kanaal over, na één onnozel afscheidsbriefje; én ze namen ook haar zus meê...)- maar: datzelfde weekend pleegde ook godwins lievelings-leerling ineens zelfmoord, én datzelfde weekend liep ook zyn eigenste, achtjarige zoontje van huis, om drie dagen lang spoorloos te blyven...
    die vink die we van de vriesdood gered hebben (nu daarover), is ny naêr inzien een zeer fyn evenement... toen kikzelf nog een kind was, lukte het nooit om in de winter vogels te redden; die gingen na één uur dan dood in je kartonnen doos, niet zonder het achterlaten van een enige droeve strontjes op de vloer; maar anno 2017 gaat dit blykbaar anders, de buren zyn een prachtige, grote, romantische vogelkooi komen brengen, en nu vannacht, na enige uren van recuperatie, zit die vogel hier sprookjesachtig op zyn takje mooie kleuren te hebben en graantjes te vreten...
    rocco james conan wilde de vogel een andere naam geven dan mollie, en daarom heeft hy nu gelyk een voornaam én een achternaam (ben spytig genoeg vergeten dewelke dan wel...)
    okay...

-end


afterLink

maandag 11 december 2017

maandagbunnie

margaret windsor

de derde aflevering van het tweede seizoen van "the crown"

gaat integraal over de genese van dit ophefmakende verjaardagsportret...

Er is een fout opgetreden in dit gadget