zondag 12 juli 2020

maandagbunnie

lies robbeneiland
geflankeerd door toni hondt

prent vd week


ad valvas

op Apple TV loopt nu de serie "snoopy";
de stem van het wysneuzerige personage marcie wordt in de vlaamstalige editie vertolkt door myn fier makende dochter mollie...

quiz

WIE DRAAGT WAT?

- valerie de booser
- phara de aguirre
- francesca vanthielen
- anne de baetzelier

 1.
2.
 3.
4.

people

myn frankenstein-boekje is nu ook terechtgekomen by hein van putten, een van de grootste frankenstein-verzamelaars van de lage landen...

waar was je te zondag


tex willer again

panorama


-end


afterLink.

zaterdag 11 juli 2020

zondagbunnie

tania biljaar
geflankeerd door peter kluppels

prent vd week


linkie

hier nog eens die "studio vitalski" op radio rix de voorbye donderdag;

https://m.mixcloud.com/radiorix/09072020-studio-vitalski-op-radio-rix/

zoveel mogelyk / zo weinig mogelyk

zoveel mogelyk: niet-engelstalige muziek

zo weinig mogelyk: denken aan mensen aan wie je niet wil denken

dakkan / dakkanni

dakkan: dat we binnen dertig jaar opeens een gevangenisstraf krygen voor iets dat we vandaag aan het doen zyn maar dat vandaag juist wél volstrekt legaal en normaal is.

dakkanni: dat er ergens op aarde een onontdekt gebied zou zyn waar nog dinosaurussen leven.

pech en geluk, vandaag

pech: m'n zonnebril en m'n t-shirt van het strand gejat

geluk: toen mollie zei "papa uw jeansbroek is van het balkon gevallen" bleek dit slechts een prank...

interludium


onderschat / overschat

onderschat: jokke schreurs

overschat: brimful of asha

naar waarde geschat: chicken sack

blogologie

eêrgisteren wou ik hier schryven dat prince zyn motor in purple rain, werd ge-"customized",  dwz aangepast aan zyn formaat; tussen per ongeluk en onderbewust expres maakten-ik daarvan, naar een lezer my duidde, "circumsized". moet ik dit nu veranderen of laten staan? is dit nu "grappig" of "achterlyk"?

gag

alternatieve feiten








1. de figuur "vrydag" in robinson crusoe (1719) is, in de westerse letteren, het eerste niet-blanke personage met een individualiteit. op een ogenblik komt crusoe er zelfs toe om vrydag zyn liefde voor hem te betuigen; in die tyd volstrekt ongehoord.

2. vrydag is dan wel geen slaaf, toch is hy aan crusoe schatplichtig, met name doordat hy dankzy crusoe wordt gered van een bende cannibalen.

3. onder stalin geraakte de oekraïne in de jaren dertig zo erg uitgehongerd, dat cannibalisme er schering en inslag werd. er werden anti-cannibalisme-politie-eenheden in het leven geroepen; niet omdat stalin tegen cannibalisme was maar omdat hy net wilde dat die mensen stierven van de honger.

4. nog meer dan wodka wordt in de oekraine "horilka" gedronken. "wodka" betekent "klein water",, terwyl "horlika" wil zeggen "brandend water"; dus je kan al raden wat dat geeft.

5. dit drankje, horilka, wordt meestal nog wat kracht bijgezet door er chili peper in te vermengen.

6. onderstaande prent is een chili peper zoals getekend voor het boek "in navolging van robinson crusoe", verschenen in moskou in 1946...

dit was: crusoe - vrydag; vrydag - cannibalen; cannibalen - oekraïne; oekraïne -  horilka; horilka - chili peper; chili peper - crusoe





weird superhero

zippo


die is inmiddels in het publieke domein
dwz iedereen mag hem gebruiken
maar
niemand wil hem gebruiken







op het aantal weird superheroes staat overigens geen rem, klaarblykelyk...

0/5

rocco james conan en mollie spelen hier in dit dorp de gehele dag door voor detective. rocco maakt aldoor photo's van verdachte toestanden. aan de hand van deze photo's zoeken ze dan uit wie wat waar verkeerd heeft gedaan.
   die photo's van rocco zyn ongelooflyk grappig, zie hieronder;


1/5

(c) rocco james conan

2/5

(c) rocco james conan

3/5


4/5

(c) rocco james conan

5/5

(c) rocco james conan

state of being, 12 juli 2020



gisterennacht hard doorgewerkt en pas erg laat in slaap gevallen. vandaag toch reeds om elf uur in de voormiddag uit de veren, in een voorts algeheel leêg en rustig vacantie-huis.
    eerst een half album geconsumeerd van joop klepzeiker (tweedehands, hard karton  die erik schreurs is even goed als robert crumb, dwz het kan eenvoudigweg niet nog beter. vervolgens opnief een integraal franka-album verteerd; wel fan blyvende, nu toch moetende aankruisen dat kuijpers zyn dinosaurussen niet zo byzonder goed zyn. dus daar had ie zich beter gewoon niet aan gewaagd.
    in huis hard gevochten met de twee kinderen tezamen. dwz krabben, pitsen, stampen, mekaâr plat drukken. echt gevaarlyk en écht pynlyk. vervolgens naar het zonovergoten strand; allround vacantie-time; de zee in, zwemmen; liggend op een badhanddoek wat bladeren in zo'n "uncut"-magazine, dwz zo'n typisch muziek-maandblad; heel vroeger las ik dit maandelyks; ook wel juist léuk is het, dat ze àltyd maar diezelfde paar jaren zestig bands blyven uitmelken - maar: één keer per jààr is intussen toch meer dan genoeg...
    zoals jullie weten werd op het strand m'n t-shirt gerat; daardoor kreeg ik het nà het zwemmen erg koud, zelfs in de vlakke zon.
    weêr thuis: in de zetel in slaap gevallen, by de mooie zomerstraat-geluiden, zoals die vlinderachtig door het venster komen; lachende kinderen, een op kasseien rollende skateboard, franstalige vocalen (vlinderachtig wel niet het goeie woord, want vlinders maken natuurlyk geen geluid...) 
    gebakken patatjes en pikante merguezjes... veel mayonaise... koffi nadien...
    inmiddels is het halfnegen verworden. deze blog is reeds véél verder gevorderd dan verhoopt. subiet rocco james conan in bed leggen (voorlezen uit "smurfensoep", de grote klassieker); en daarna heb ik zodus, onverhoopt, de héle avond nog voor my - om aan het boekje "de kempenkrak" te knutselen...
    goed, goed zo; dat gaat heel lekker zo...


continuing purple rain

een still uit een geschrapte scène, die nog nooit is vertoond,
waarin prince een repetitie van apollonia bywoont.
22 juli leid ik de film "purple rain" in, in het rivierenhof. mogelyk draai ik maar wat plaatjes zonder veel meer, maar okay; kennis van zaken is toch een deonto-logische vereiste...


1. het eerste liedje dat susan rogers voor prince engineerde was "darling nikki". haha... "darling nikki" nam in de tracklist de positie in van het derhalve dus verwyderde g-spot, later door jill jones ingeblikt. gemiste kans van het jaar: op de onlangs uitgebrachte driedubbel-cd "purple rain deluxe" kryg je wél gehele tonnen van overbodige versies cadeau (bvb de "single- versie" van "when doves cry"; wat dus gewoon de elpee-versie is, maar dan vlugger dichtgedraaid; wie heeft daar iéts aan??); maar de nooit uitgebrachte extended version van "darling nikki", dwz de oer-versie, daar hadden ze géén plaats voor???

2. het blyft een b-film; deels opgenomen in minneapolis en deels in l.a., zie je het gebeuren hoe één en dezelfde taxi het ene moment naar links rydt: met sneeuw op zyn dak; maar dan weêr naar rechts: zonder sneeuw op zyn dak; en dan weêr naar links: opnief met sneeuw op zyn dak. ook is apollonia d'r haardos het ene moment kletsnat, dan weêr kurkdroog, en dan weêr kletsnat.

3. de film-opnames liepen een paar weken achterstand op. warner bros was daarom principieel gerechtigd om de boel alsnog helemaal uit te pluggen. enige nay-sayers hadden daar zin in ook. gelukkig: eens de cameraploegen zich klaarmaakten om de live muziek-scènes in te blikken, bleken prince en zyn band zo extreem hard gedrild, dat ze al die opnames veel vlugger voor mekaâr hadden dan gehoopt; magnoli had gerekend op vier weken, maar na 9 dagen was alles al volmaakt ingepakt. dus zo zaten ze uiteindelyk toch weêr op schema. van iedere song werden drie performances opgenomen, met vier camera's; zodat er aan de montagetafel steeds de keuze was uit twaalf angles. voor de performances zelf moest nooit iéts opnief worden gedaan; lipsyncs, choreographie, belichting; dit alles zat er keer op keer voor 100% pal bovenop. wat je ook nog steeds voélt, als je de film nog eens ziet. die performances hebben na 40 jaar niks aan kracht ingeboet, die blyven als een pletwals over je heen denderen. zelfs zyn die met de jaren eigenlyk, zo mogelyk, nog sterker geworden; doordat je nu ook begrypt hoezeer die na al die jaren nooit door iemand nog zyn verbeterd kunnen worden.

4. die opnames, in "first avenue", grepen plaats voor een publiek van 900 mensen. normaal kon er 1200 man binnen maar door de breedvoerige opname-apparatuur werd de ruimte een pak kleiner.

5. een paar songs zyn échte live versies. oa purple rain.  toen die gespeeld werden, was er weinig applaus, omdat niemand dat materiaal al kende. het applaus in de film is ontleend aan de geluidsopname van een applaus in een voetbalstadion.

6. wat ook meêspeelde in de timing van de opnames; middenin het proces kwam een zekere lindsley parsons langs, een oude schoolkameraad van producer bob cavallo. die lindsley nam het draaiboek op zyn schoot. hy zei: "dit blad heb je niet echt nodig," en gooide het weg. "deze twee blaêren heb je ook niet echt nodig," en verscheurde ze. ook zo geraakten ze op één halfuur tyd veertien bladzyden verder.

7. prince zelf zat dikwyls tussen twee opnames in op de set op de grond, eigenhandig het scenario te veranderen, by te schryven of in te korten. regisseur magnoli had te weinig ervaring (namelyk geen) en dus ook te weinig credibility om daar iets tegenin te brengen.

8. de rol van de vader van prince wordt vertolkt door een van de zeer weinige professionele acteurs op de set, namelyk clarence williams III. die heeft het er erg goed vanaf gebracht en die tilt de hele bende meê op.

9. schitterende details zyn er ook aldoor; bvb die scène waarin prince te laat komt op een repetitie; bassist brown marc kykt ostentatief op zyn horloge; maar het plaatje van dat horloge hangt op zyn slagader, dus niet onder de rug van zyn hand maar onder de binnenkant van zyn hand; dat levert een merkwaardige, ongeziene beweging op, vind ik...

10. een beweging die het feit compenseert dat brown marc de enige muzikant is van the revolution die geen één zinnetje tekst heeft.

11. "are you going to get married?" vraagt die vader. "I don't know," zegt prince. "never marry!" zegt die vader; dit stukje dialoog is 100% biographisch en waargebeurd.

12. in die nota van gisteren er nog by noteren: die onderkoeling waaraan apollonia onderhevig viel, heet "hypothermia". voorts ook corrigeren: dat stukje zin dat billy sparks uitspreekt zonder dat z'n mond beweegt, luidt zo: "that apollonia babe we saw last night..."

13. betreffende die scène waarin jerome benton aan de verslagen prince een paar ticketjes komt overhandigen in de backstage; normaal gezien moest morris day dit hebben gespeeld. maar die hing inmiddels uit mekaâr van de coke, ten gevolge van persoonlykheidsproblemen, die jy en ik evenééns zouden hebben gehad in zyn positie; hy kwam alsmaar vaker te laat op de set, zodat er, om geen tyd te verliezen, moest worden geïmproviseerd om in afwachting al andere scènes te schieten, en andere chaos. - maar goed, die kwaaie krachten stonden eveneens in de sterren, want er kwam alleen maar goeds van; bvb die scène met die toevallig noodzakelijke jerome benton is juist een van de zes mooiste scènes van de hele film geworden.

14. op de wereldberoemde première was morris day dan ook niet toegelaten; dwz prince keek ervoor uit dat hy geen pass kreeg. manager fargnoli (of wie was het anders? iemand?) vond dit té erg, en bezorgde morris day dan toch wél een pasje. toen prince dit merkte op de receptie, flipte hy helemaal door.

15. ook nog toevoegen aan die nota's van gisteren: die stand-in die werd ontslagen heette byron hechter (mooie naam), en de critiek die die uitte ging alleen over apollonia "she can't act to save her life". terécht dat je voor zoiets ontslagen wordt, want nodeloze laster tegenover een persoon die alles op alles zet!...

16. jill jones had een veel grotere rol, maar die viel op de grond in de montagekamer. je ziet haar op het eind van de film met een wit hondje in haar armen; in een weggeknipte scène kreeg ze dat hondje van prince cadeau. ze had ook eigenlyk een eigen song, de kleine ballad "wednesday", die pas onlangs, op de cd "a piano and a microphone", is gepubliceerd, zy het in een zeer rudimentaire versie.

17. die prachtige scène van maar drie seconden waarin prince langs een yzeren trap, de "fire escape", naar beneden komt: daar is een héle dag lang aan geschoten. de scène werd een beetje afgekeken van een fragment uit "scarface" van brian de palma.

18. die latere opnames in los angeles duurden blykbaar maar zeven dagen. maar die hadden wel tot gevolg dat gehele generaties mensen jarenlang hebben gedacht dat er in minneapolis ook palmbomen groeiden (cfr in de videoclip van "when doves cry" zie je palmbomen...)






-end


afterLink.

zaterdagbunnies

rocco james conan

mollie bloem

prent vd week


onderschat / overschat

onderschat: de ergerlykheid van mailadressen die beginnen met info@

overschat: jan hautekiet

naar waarde geschat: joop klepzeiker

gag


weird superhero

kid eternity

















the press don't stop...

waar was je te vrydag