zondag 19 januari 2020

volledige kalender

https://vitalskiblog.blogspot.com/2019/09/volledige-kalender.html

zondagbunnies

actrices van het geels volkstoneel

prent vd week


agenda-punkt

sumbiet, zondag, tien uur smorgens:"pinguins kunnen toch wel vliegen" in de bib van putte.

waar was je te zaterdag

naar luv haar vaderhuis in leuven, nieuwjaarsdrink.

onderweg een uurlang in brantano, de schoenenwinkel.

precies dat luv haar schoenenfetisjisme extrapoleert...

op de terugweg langs de meêneem-mac-donalds; ook zélf frieten gegeten zelfs mét mayonaise.

alles erg fyn.

hier in leuven ikzelf eigenlyk twee uurs in die zetel liggen halfslapen...

savonds had ik een meeting met "het geels volkstoneel", hier in het midden de directeur.

hier de speech van de àndere regisseur.

daarna speelden-ik hier zelf "gedichten en gedachten", by wyze van my aan die mensen voor te stellen. gisteren "beuling" in westerlo was niet zo erg eenvoudig, was hard knokken zelfs; terwyl hier vanavond was het een zachte, volmaakte levitatie;

maar ja, dit hier was een best-of; beuling is helemaal niéf.



zo kon die kleine myn optreden ook meênemen...

deze actrice doet de groeten aan myn jongere broêr jeroen, maar ik ben haar naam vergeten.


ik vergeet wel meer. doordat het nu al maandenlang iedere dag zes verschillende dingen door mekaâr zyn, wist ik vanavond gewoon de hele tyd niet meer waar ik was. tydens de voorstelling zei ik de hele tyd "mol", maar dan riepen ze:"geel zal je bedoelen!" maar dan wist ik niet of ze dat voor te lachen zeiden of of het echt was...

nadien kregen een andere regisseur en kik nog een technische rondleiding...

dreamer

de nacht van vrydag op zaterdag werd ik ineens door een zeer heftige koorts-drift aangegrepen; yskoude rillingen, lichte spasmen, voor-braak-gevoelens, klam zweet en ook terug ineens die oor-ontsteking. ik mymerde:"fo-ok!, nu lig ik een hele week buiten stryd - net nu!!..." maar: vier uurs nadien, by het ontwaken, scheen ik weêr helemaal in orde. raar toch? had ik misschien alleen maar gedroomd dat ik ziek was?

-end


zaterdag 18 januari 2020

afterLink

myn oom-zegster cranky liet my weten, dat ze gisteren gedroomd had dat ik aan haar en haar nicht laura gevraagd had om ondermeer van deze song hier, een nederlandstalige cover te spelen...

zaterdagbunnies

tine en carla uit westerlo

prent vd week


waar was je te vrydag

had daarstraks een gig in een bomvolle oxot in westerlo.
dit hier is het café onder het zaaltje.

da-ag

dinges en dinges...

kathleen clé
woont tegenwoordig half in colorado
zat op school by m'n jongere broêr jeroen...

het gemeentehuis van westerlo

state of being, 18 januari 2020



na een optreden maak ik altyd dat ik zo rap mogelyk terug onderweg ben naar huis. ten eerste omdat ik krankzinnig maar dan ook werkelyk krankzinnig veel werk voor de boeg heb, ten tweede omdat dit volgende myn allergrootste plezier ooit is: na een vermoeiend optreden weêr thuiskomen, en op myn blote voeten door myn eigen, warme woonkamer stappen. maar: vandaag kwam er één minuut na het optreden een erg sympathiek ogende mevrouw naar me toe, ze heette veerle en ze sprak:"hey - jy hebt my ooit wel eens tentoongesteld!"
    in het verleden organiseerden-ik met hoge regelmaat zogenaamde "levende vrouwen-tentoonstellingen", minstens een dertigtal heb ik er gedaan; dus: twee tot drie keer per jaar, kryg ik deze zeer curieuze, surreële soort van introductie voorgeschoteld - de meest volmaakt frivole introductie die er bestaat, toch? ze vervult my meteen steeds van trots, én ze maakt me direct schatplichtig ook.
    bovendien kwam daar ogenblikkelyk nog een tweede, iets jongere mevrouw achter haar opgedoken, een zekere lara; kastanje-bruinharig; glimmende lippenstift; fenomenaal mooi gekleed; sportief peervormig gebouwd. thuis, in ithaca, zat myn levensgezel reeds jarenlang aan haar grootse weefgetouw op my te wachten - maar: alleen al voor myn vele lezers, de talloze, getrouwe volgers van deze beroemde blog, moést ik weêr gaan zitten, en wyn bestellen (zeker niet voor myzelf!...)
    die lara had ook een afgryselyk mooie kont. afwisselend trok ze me by zich en trakteerde ze my op beledigingen. middenin dat oeverloze converseren zei veerle:"een vos verliest alleen maar zyn haren." "dank je..." je wil niet oud zyn. je wil niet doodgaan.
    een anderhalf uur later stappen we met zyn gedrieën door de yskoude nacht, onder een prachtige sterrenhemel, ikkezelf in het midden... de programmator van oxot, waar ik dus speelde, kwam my nog achternagerend:"hier, pak deze fles dan ook maar meê. die zal je precies nog kunnen gebruiken..." die lara had zelf, zei ze, in haar tuin, hier tweehonderd meters verderop, een "beach-house" gebouwd - niet echt zelf gebouwd, maar wel helemaal zelf ingericht. "echt? een beach-house? die wil ik dan wel eens zien, daar ben ik erg benieuwd naar..."
    we vallen binnen in haar mooie, smetteloze witte villa. in het huis daar tegenover gaat veerle intussen een érg oude krant ophalen, waarin een verslag van die ene, bewuste vrouwententoonstelling... lara trapt haar schoenen uit. ze schenkt my een rode wyn in (snapt ze nog altyd niet dat ik niet drink??) ik zit in haar diepe, witte leêren zetel. goed dronken komt ze tegenover my te staan. ik denk:"dit gaat, voor myn blog, echt ENORM boeiend worden!..." "wat vind je van myn huis?" "tja... mooi, eigenlyk..."
    de deurbel gaat.
    twaalf seconden later doet lara de deur open; zonder enige aarzeling komt daar, met twee grote stappen, een enorm voze, kalende man naar binnen gestapt, een kerel van middenin de dertig. toch wél had lara, anders dan altoos gesuggereerd, een vriendje, of wat? toch min of meer? hy sliep in zyn auto voor haar voordeur. hy was wakker geworden toen veerle hem passeerde.
    "hey, kom binnen!" zei lara.




   

appendix by die state of being



je moet zo ràp mogelyk naar buiten, je auto in, naar je vrouw en kinderen!!
    die meer verstandige veerle wandelt my terug tot voor de zaal van het optreden, waar myn auto staat. we wandelen met ingehaakte armen - wezenlyk ondersteunt ze my alsof ik een gewonde ben.
    ze vertelt my onderweg over haar man, de vader van haar zoontje. die man, "als hy wist dat ik hier met jou liep! hy is keihard fan van u!", die man is een engelstalige canadees, psycholoog van opleiding, speciaal voor veerle naar belgië verhuisd; maar: onze taal te slecht sprekende om het hier als psycholoog te rooien, rydt hy nu al zes jaar lang om den brode met een autobus.
    "echt?"
    "ja."
    ik zeg:"dus eigenlyk doet hy dat helemaal speciaal voor u!...

-end


afterLink .

donderdag 16 januari 2020

vrydagbunnie

Julie Cafmeyer

prent vd week


agenda-punct

vrydag 17 januari 2020:
"beuling met appelmoes", avant-première, in oxot, westerlo

alternatieve feiten




1. voor fbi-onderzoekers is dieren-mishandeling een capitaal delict, namelyk doordat er een aantoonbare correlatie is tussen dierenmishandeling links en mensenmishandeling rechts. dwz dierenmishandelaars zyn significant vaak ook op andere fronten crimineel.

2. er is geen enkel product op de markt dat werkelyk ontgiftend is. natuurlyk wél volgens de valse reklaâm. wel hebben we in ons eigen lichaam diverse ontgiftende stoffen ter beschikking.

3. van alle soorten van gedumpt worden, is het aantoonbaar zo dat, psychisch gezien, de ergste dumping diegene is, waarby je gedumpt wordt voor een ander. omdat je dan behalve gedumpt ook buitengesloten wordt.

4. als iemand gedumpt wordt om een niet verwoorde reden, dan gaat die persoon er byna per definitie vanuit dat hy of zy gedumpt wordt voor een ander.

blogologie 1/3

deze blog is een fenomenaal archief...
ziehier myn leven, exact negen, exact tien en exact elf jaar geleden...



17 januari 2011 mocht ik "hotel jarretelle" presenteren, in het casino van knokke...

blogologie 2/3

17 januari 2010 was ik by lindsey pfaff...

blogologie 3/3

17 januari 2009 was ik op de première van het stuk "solo" van bart van nuffelen en het marthatentatief

interludium


state of being, 16 januari 2019

waarin vitalski o.a. vertelt over de bynaam die zyn leerlingen hem blykbaar soms geven...



donderdag is eigenlyk de enige dag waarop ik, als schoolmeester, een ernstig aantal uren op school afklop; een afmattende marathon, met vanmorgen bovendien, twee les-uren na mekaâr, gratis maar wel reglementair uitgestippeld, een soort van inspectrice achteraan in myn klaslokaal. goed, men erkenne: niet létterlyk was dit een inspectie; maar: in de praktyk kwam het er toch wel op neêr. en ja, uiteraard: wanneer d'r zo iemand achteraan in je klas vertoeft, iemand die alles bekykt en aandachtige notities maakt... dan geef je, als een normaal schoolmeester, toch nog iétsje méér gas dan anders - om niet te zeggen, dat dit soort van lessen exàct evenveel stress vergt als een toneel-optreden voor een bomvolle speelzaal.
    plus, wat daar nog 'ns by kwam: gisteren-avond had ik een waaràchtig toneel-optreden, in het halfverre wuustwezel; van zoiets thuiskomende, duurt het toch gauw vier à vyf uurs, vooraleêr je adrenaline weêr is afgebouwd; zodat ik maar amper had kunnen slapen - rond vier uur ingedut, om halfacht weêr uit de veren... aldus kwamen vandaag, lezers, het universum van het theater links en rechts dat van het middelbare school-onderwys, net iets té drastisch bovenop mekaâr botsen; dwz staan voetballen, met je zwembroek nog aan. dwz gaan slapen, met je laarzen nog aan. dwz sterven, terwyl je nog bezig bent met geboren worden...
    evenwel ben ik hier absoluut niet bezig met zeuren en/of verkleuren! (je mag het woord "evenwel" nooit vooraan in een zin zetten - maar: vaak doen-ik het toch, hoe zou je zelf zyn...) zelfs moet gezegd, o bloggers, dat ik straks, vanavond rond 'n uur of halfelf, een levend kangoeroe-jong ga offerslachten, op myn privé-altaar in de werkkamer, alleen maar om de goden te loven voor de voorbye, alles by mekaâr juist zeer vreugdevolle, vredevolle, mooi van zacht zonlicht dooraderde voorbye dag...
    (appendix: over buideldieren gesproken; vandaag kreeg ik lucht van myn bynaam als leerkracht, althans volgens de leerlingen van 3TSO. dit wil dus zeggen: hoe die frivole 3TSO-ers my soms noemen achter myn rug. dat blykt namelyk "de koala" te zyn. "hebt gy uw taak voor de koala gemaakt?" "klopt het dat de koala weêr zo'n boek-bespreking van ons wil?" curieus.... ik vroeg:"de koala? hoe kom ik aan die mooie bynaam?" ze zeiden:"omdat gy uw bril dikwyls op uw voorhoofd hebt staan, waardoor uw haar dan, opzy van uw kop, dikwyls in van die brede plukken naar opzy steekt - zoals by een koala.")

-end


afterLink

woensdag 15 januari 2020

donderdagbunnie

kim roovers (derde van links)

prent vd week

(c) giraud
ingezonden door srg

agenda-punt

te zondag speel ik "pinguins kunnen toch wel vliegen," smorgens vroeg in de bibliotheek van putte...

nutteloze website

totààl nutteloze website:
http://hasthelargehadroncolliderdestroyedtheworldyet.com/

weird superheroes

de she-hulk...

waar was je te woensdag

overdag de hele tyd huiswerk voor het school...

savonds dan opeens acteerwerk, "beuling met appelmoes", by kim roovers in het verre wuustwezel...
het ging gelukkig steengoed! nog vier "try-outs" te gaan, en daara gaat 'ie...
    onderweg wilden-ik te brecht langs een carwash, maar die bleek niet open...
    morgen erg vroeg opstaan, na een avondje optreden is dat niet tof - maar - okay; deal with it...


kim haar huis is 100% van hout...
ze heeft het daar zelf gezet...
middenin een prachtig bos...




er liep wel, van de buren, een hond rond, waar ik bang van was. terecht, hoorden-ik achteraf; "ja, haha, die byt wel eens!..." niet grappig! ik ben bang van honden. en ik heb dan altyd prys. door een hond gebeten worden is volstrekt onaangenaam!!

dreamer


een ongelooflyke science-fiction-droom. je kon in een wand in een cirkel stappen, met daarachter een korte tunnel, die je dan ogenblikkelyk, met een supersonische snelheid, naar ergens totaal anders kon brengen. wellicht doordat je eerst werd gedematerialiseerd en verderop weêr gematerialiseerd. het unieke aan de droom was vooral nog het realisme van hoe de mensen hierop reageerden; iedereen kénde het systeem, nog niet iedereen had er al ervaring meê, maar sommige mensen (snobs?) maakten er al aldoor gebruik van, als vanzelfsprekend. de ene "server" was de andere niet. ik wilde dit wel eens proberen, maar bert lezy zei: je kan dan beter op een ander gaan, deze hier is een beetje voos, kyk byvoorbeeld: huisdieren mogen hier niet meê...

-end


afterLink

woensdag 19 februari interview ik fikkry el azzouzi, in de parkbibliotheek, merksem

dinsdag 14 januari 2020

woensdagbunnie

moll flanders

mop vd week

gezien door (c) filip jansis

prent vd week


alternatieve feiten



1. in de zestiende eeuw stond in turkye op koffie-drinken de doodstraf.

2. in het engeland van de middeleeuwen werd by het ontbyt vaak bier gedronken.

3. by de oude inka's bestond het finale huwelyks-ritueel hieruit, dat man en vrouw op een ogenblik mekaârs sandalen wisselden.

4. binnen de 20 jaar nadat columbus america ontdekte, slachtten de spanjaarden mooi 1,5 miljoen indianen af.

waar was je ten dinsdag

op school.
leraar neêrlands.
de "svarabhakti-vocaal."

ik zeg dan:"op de tel van drie, zeg my allemaal na: de svarabhakti-vocaal!!"

state of being, 14 januari 2020


de hatelykste momenten van pitouche, onze vanuit de bossen van odessa geëvacueerde huiskater; je prepareert smorgens, voor het ontbyt, nauwgezet naar het recept van luv, je granen-met-yskoude-witte-yoghurt (met die yoghurt moet je zuinig zyn; er wel altyd veel bussen van in huis zynde, blyven ze d'r toch keihard vandoor vliegen...); je gaat één halve minuut je computer inladen, je sokken aantrekken, de rolluiken opendoen - en: je komt terug in de keuken, en: die afgryselyke snert-pitouche zit met haar gore, harige kop en haar verlebberde zeventien snorharen tot over d'r twee oren in jouw yoghurt te likken!! elke keer weêr!! te likkebaarden en soppenkoppen, met d'r muil in jouw yoghurt!!...
    en dit gebeurt àltyd, ze heeft daar een sensor voor. normaliter ligt dat beest twintig uurs per dag te luieren, als je d'r optilt en ergens anders legt, gaat ze toch gewoon voort met slapen - maar: als dat granen-ontbyt nog maar rondzweeft in de verre verte, dan zit ze daar met sabel en das op de eerste ry!...


dreamer

ik werd wakker in een betrekkelyk grote ruimte. er klonken meeuwen, in myn verbeelding natuurlyk zeemeeuwen. het waaide, het was licht. waar lag ik, in een scheepskajuit? op een deken op de grond, zo geleek het... een heerlyk ogenblik is dit: wanneer je zeer rustig ontwaakt - en gedurig blyft het je onduidelyk, wààr je juist ligt... waar, o waar...
    dan snapten-ik het, langzaam; het was kwart na vyf in de namiddag; ik was, voor een zeer korte powernap, op myn deken gaan liggen in myn eigenste klaslokaal, lokaal nummer 203; binnen een kwartiertje ging, twee lokalen verderop, de verplichte avondlyke pedagogische workshop beginnen...

afterLink .

maandag 13 januari 2020

dinsdagbunnies

sofi legon
emilie legon

prent vd week