dinsdag 27 oktober 2020

woensdagbunnie


annelies moons

prent vd week


dag van de statistiek

de dinsdag is een té zware dag om daarna nog aan het bloggen te slaan...
hoewel - zie hieronder deze "dag van de statistiek" !!

bliksem

aantallen mensen gestorven door een bliksemschicht, man versus vrouw

militair

geld, uitgegeven aan militaire doeleinden...




dit is heel erg - maar als daar helemaal bovenaan pakweg het kremlin had gestaan, was het nog erger geweest...

#metoo



macht corrumpeert

meertaligheid

in welke landen leert men minstens twee vreemde talen?

--- goddomme, met luxemburg zullen ze belgië bedoelen!!

astrologie

onder de watermannen bevindt zich het hoogste aantal billionairs.
(driemaal raden wat myn sterrenbeeld is...)

prostitutie

de werkkrachten op de markt van de prostitutie worden slechts voor 2 procent door mannen ingevuld...

armoede neemt af


fantasie female



zeer leerryk...

fantasie male


top tien mannelyke seksuele fantasieën 

-end


afterLink

maandag 26 oktober 2020

dinsdagbunnies


nancy delahaye (en jenny kasteels)

prent vd week


pech en geluk

pech: die verzekeringsrekening waar myn moeder voor belde is niet meer van kracht. dit hoort by pech, doordat het een exempel is van nodeloze fuzz.

geluk: gestoofd konyn met worteltjes, van de traiteur...

alternatieve feiten

1. twaalf procent van de mensheid droomt in zwart-wit.

2. by het wakkerworden ben je na vier minuten precies de helft van je dromen weêr vergeten (ik dacht nog veel méér...)

3. de meest langdurige dromen heb je smorgens.

4. de vier vaakst voorkomende thema's in kinderdromen zyn, in willekeurige volgorde: dieren en monsters; fysieke agressie; neêrvallen; opgejaagd worden.

5. ochtenderecties worden zuiver fysiek en geheel niet psychisch veroorzaakt.

6. slechts 4 procent van onze dromen zyn seksdromen. lees ik hier, maar durf ik te betwyfelen.

7. in seksdromen van vrouwen komen dubbel zo vaak bekendheden voor als in die van mannen.

8. nachtmerries beginnen vanaf je derde levensjaar, en verminderen in aantal vanaf je tiende.

gag


waar was je te maandag

vergadering in cc deurne
met christophe kenis
en een virtuele maarten loos (virtueel, omdat ie vond ie nogal moest hoesten vanmorgen...)

de schouwburg is aangepast aan de laatste nieve context...
vergeefs?, we zullen zien...

zelf vond ik àltyd al dat dit soort zetels veel fyner zyn om toneel in te beleven, dan die spartaanse klapstoeltjes...

wat is die frans messingstraat toch eigenlyk een engels-achtig ding...

thuis zyn intussen de glazenstekers actief...
gaat de hele week duren...
tamelyk stressie...

een raam op het eerste verdiep is een voordeur voor die mensen...

je bent nergens gerust...

mollie is de hele week thuis,
in haar klas zyn er zes corona-gevallen,
dwz vier potentieel en twee reeds bevestigd.

de tweede lockdown gaat bottom-up;
niet opgelegd van bovenuit,
maar afgedwongen door de praktische grondvloer.



luv checkt hoe mooi myn pa de achterste muur van de tuin heeft gesnoeid

gag

"ik neem aan dat jullie jullie voordeel hebben gedaan
met die oefening in vechten-zonder-wapens vorige week..."

state of being, 27 october 2020

vandaag een zeer suffe opsomming der dagelykse bezigheden...

na amper vier uur slaap, my snel aangekleed en naar beneden begeven. toch: de werkers waren er nog niet. mollie was er al wél, dwz in de living, maar zy zei: papa ik ben graâg alleen. wat ik zeer goed begryp. derhalve my goeddeels in de nieve keuken aan het werk gezet, dwz bureauwerk, aan dat nieve, hoge nep-marmeren tafelblad, dat zeer handig is. wél tussendoor aldoor naar boven gesjeesd om meubels te gaan afplakken, en zelfs gehele halve kamers; ik snap niet goed waarom die werklieden dit niet zelf doen, dit betreft toch echt vakwerk? een kast of een zetel overdekken valt nog meê, maar zo werkelyk vellen plastic aan de plafonds aanbrengen, en dan naadloos neêrdraperen tot aan de grond, daar ben je zoet meê...
    rond elf uur naar cc deurne. de podcast evalueren. de enige  opmerking die maarten loos eigenlyk had, is deze volgende; namelyk dat ie het, zei hy, jammer vond dat ik, als interviewer, per definitie weinig zélf aan het woord kom; en dat klopt, werkelyk. om dit op te lossen doen we eind december iets helemaal ànders, namelyk een soort van luisterspel, gebaseerd op het kerstverhaal "de naam van het rendier", dat ik heden aan het schryven ben (maar dat eigenlyk ongeveer klaar is...)
    thuis verder de jungle in, met die werklieden. dit is al de derde werklieden-ploeg dit najaar. jullie zullen zeggen: amai, kunnen jullie dat daar allemaal betalen?, - maar het ding is: het moét, eenvoudigweg. of anders zakt het huis ineen. (onze turnleraar zei vroeger altyd: "dat moet je niet kunnen - dat moet je doén!) (hy was ook de uitvinder van "de truuk met de plint", een soort semi-legale foltering...)
    opnief zes exemplaren verkocht van "de integrale jerry bill". sinds vandaag ben ik uit de drukkosten. vervolgens tamelyk uitgebreid met jowan petit 
getelephoneerd (ter voorbereiding van de podcast-opname aanstaande woensdag.) nu is het vyf uur. vlug deze blog afwerken, zodat ik vanavond laat toch één uurtje nog aan dat rendierenverhaal kan knutselen.


-end

eindelyk komt dat eens goed en scherp naar voren...

afterLink.

gast-auteur



                               H
ET GEVAAR LOERT IN MOMBASA

van onze correspondent in de jungle robertus baeken


                                   aflevering 48




Het menselijk failliet



Hedendaagse marktonderzoekers hebben al geopperd dat er veel ongeduld is bij de jeugd. Daarnaast wijzen zij erop dat de nog weinige lezers van tegenwoordig vaker naar goedkope zakformaatboekjes grijpen dan naar de meer prijzige vuistdikke. Ofschoon ten gevolge van de arbeidsduurverkorting de vrije tijd de laatste jaren aanzienlijk is toegenomen, vermoeden zij dat dit alles toch eerder te maken heeft met het jachtige van onze moderne samenleving, dan met de hogere kostprijs. Want zeg nou zelf: wie heeft vandaag nog zo’n kanjer als ‘Oorlog en Vrede’ op zijn salontafel liggen?

   Wel, meer dan je denkt, zeggen vandaag diezelfde marktonderzoekers. Uit hoofde van hun beroep draait de kwestie bij hen vanzelfsprekend veeleer om het verkopen van een product dan om wat er daarna mee gebeurt, zoals in dit geval: het lezen. En dat geldt niet minder vaak zo voor de koper.

   

Want stel nu eens dat deze een aangekondigde bezoeker over de vloer krijgt. Dan is zo’n op pagina 615 openliggende ‘Oorlog en Vrede’ toch mooi meegenomen. Uiteraard bedoel ik niet: door de bezoeker; want dan zou hij een dief zijn. Nee, het gaat erom dat de gastheer hiermee op de bezoeker een zekere, gedegen indruk maakt. Maar ook voor de bezoeker zit er een voordeel aan. Want nadat hij is uitgenodigd om plaats te nemen, kan hij toch niet in eenzelfde beweging - ik verzin nu maar - zijn aktentas openen, de papieren van een levensverzekering bovenhalen, openspreiden en zijn klant een pen aanreiken om die meteen al door hem te laten ondertekenen. Nee, hij moet eerst met iets anders voor de dag komen. Gelukkig maar kan hij zo, in plaats van tegen zijn goesting gebruik te maken van de eerste de beste gemeenplaats, zoals de dwaze opmerking dat buiten het zonnetje schijnt of dat het opgehouden is te regenen, zijn gastheer en zichzelf eventjes de kans bieden tot zowel een gemoedelijk als hoogstaand sociale talking. Zonder hiermee onder elkaar hoogdravend intellectueel te willen doen, wordt de gastheer de gelegenheid geboden wat over het boek uit te wijden. Zo kan hij bijvoorbeeld zeggen dat deze roman uit het Duits vertaald is. Dat de schrijver Thomas Mann in … ‘ja in 1930 geloof ik, voor dit kolossale werk welverdiend de Nobelprijs ontvangen heeft.’ Enzoverder.

   

Aangezien een Nobelprijs iets groots betekent, iets magistraals, zal Oscar van Kleut voor dit werkje nooit een dergelijke prijs in ontvangst nemen. Dit geldt evengoed voor de goed lopende boekjes van Courhts- Mahler of Edgar Rice Burroughs. Bovendien wordt zulke prijs nooit postuum uitgereikt. Dit geldt trouwens voor alle schrijvende werkezels voor wie het door hun definitieve afwezigheid onmogelijk wordt gemaakt een speech te houden om daarop met een niet minder welsprekend gebaar van dank de hand te openen voor een gulle check. Desondanks houd de redactie er zich aan de welgemeende raad van de marktonderzoekers op te volgen door aan dit al wat lijviger geworden boekje nog een tweede epiloog toe voegen. 


WORDT VERVOLGD

iedere dag is een vleêrmuis


(c) eduard gory

zondag 25 oktober 2020

maandagbunnie

de geniale kathleen cools

prent vd week


reklaâm

"de integrale jerry bill"...

americana...

essays, dramatiek...
fantastische grafiek...

tweehonderd goed verzorgde bladzyden...

17 euro, in jouw brievenbus, gesigneerd.

mail: vitalski3@gmail.com



dakkan / dakkanni


dakkan
: kabouters, zoals luc d'heu daarin gelooft, dwz helemaal letterlyk...

dakkanni: jowan petit die er door luc d'heu van wordt overtuigd dat kabouters bestaan.

pech en geluk

pech: zichzelf klonende marmerkreeften terroriseren het schoonselhof; ze kunnen alleen worden vernietigd met een vergif: dat in belgië niet mag worden gebruikt. bweeeurk!!...

geluk: de reissue van sign o the times.

onderschat - overschat

onderschat: koude voeten

overschat: de noodzaak van uitbreiding

naar waarde geschat: karel biddeloo

alternatieve feiten


1. het corona-virus heeft quasi nul procent invloed op de verkoopcyfers van coca cola.

2. de eerste coca cola-flesjes hadden de vorm van een cocoa-boon (zie photo hieronder).

3. een plastieken fles doet er 700 jaar over om op te houden met bestaan.

4. de photo hier links boven is, aan de hand van goed bewaarde overblyfselen, de reconstructie van een engelsman van 700 jaar geleden, gestorven in de toenmalige ziekenboeg van cambridge.

5. de voorbye maand is er in cambridge één mens gestorven aan corona.

6. dit was: corona - coca cola; coca cola - fles; fles - 700 jaar; 700 jaar - cambridge; cambridge - corona.

evaluatie: netjes, maar niet overdreven opzienbarend. ternauwernood 7 op 10.

eerste flesje coca cola ooit


weird superhero

diableri









stopt ni - maar pauzeert soms dus wel...

PODCAST


ANTWERPEN IN DE JAREN NEGENTIG

aflevering 3

bruine cafés en de redactie van gazet van antwerpen (peter haex), plus:het spiegelbeeld, de spaghetti-world en laundry day (cis van kets)

https://soundcloud.com/user-860935052/don-vitalskis-antwerpen-in-de-jaren-90-aflevering-3?p=a&c=0



waar was je te zondag

vandààg was ons gezinsleven dan weêr juist ideaal, zo kitscherig als veel mensen het zich inbeelden nog voordat zy eraan beginnen... ja, soms toch wél is het écht zo mooi...


myn vader, "onze correspondent vanuit de jungle", treedt ook de jungle van myn achtertuin tegemoet !

gag

"arnold heeft alles geprobeerd - lsd, pot, gras, alcohol - maar
hy eindigt toch altyd weêr by zyn goeie ouwe tut..." 

state of being, 26 october 2020


gisteren gigantisch veel progressie kunnen boeken betreffende myn kerstverhaal, "de naam van het rendier"; in één ruk de gehele eerste helft vermogen te herzien. dus dacht ik vandaag gezwind: "fyn! nu dan maar gelyk de hele twééde helft afwerken!" maar: niks daarvan, amper een pààr bladzyden vooruitgeraakt, niet eens door de schuld van wereldse hindernissen zoals telephoons, mensen aan de deur of lekkende daken; maar enkel of alleen maar door de vele, zuiver grammaticale moeilykheden van die alinea's zelf... niks aan te doen, het blyft wel een totaal onuitsprekelyk genoegen... ik zit aldoor met kop en schouders in dat verhaal, dat zo onuitsprekelyk atmospherisch is...
    charles maria nelson dreigde wel op bezoek te komen - maar: het is toch niet gebeurd. myn vader kwam wel op bezoek, maar dan juist om my ander, afleidend werk uit handen te nemen: in de tuin moet de klimopstruik eraan, die immers zo erg is beginnen te woekeren, dat zelfs de schotel-antenne van de achterburen eronder verdwenen is. voor die mensen, of voor eender wie, gelyk ergens zo'n niéve antenne gaan kopen, is niet echt een ambitie...
    het is nog maar zeven uur savonds - maar het lykt reeds middernacht. misschien hebben wy ons vergist met die winterklok, misschien hebben we die vyf uurs verschoven in plaats van maar één uur.
    iedereen heeft corona. martine tanghe gaat ermeê stoppen. morgen komen werklieden in ons huis de nieve ramen steken, boven en beneden. het eten van de kat staat voortaan in de salon in plaats van in de keuken. ik heb een uurlang gebeld met guy lee thys.

 




dreamer

ik droomde dat ik luv in allerlei toestanden dwong met nog een andere vriendin, hoe erg van my... gelukkig had luv op datzelfde moment wellicht een helemaal àndere droom, zodat ik my nu achteraf toch niet echt schuldig hoef te gevoelen...

-end


afterLink

gast-auteur


                         H
ET GEVAAR LOERT IN MOMBASA

van onze correspondent in de jungle robertus baeken


                           aflevering 47




Terug naar mevrouw Clessens. Want geen enkele fatsoenlijke redactie wil zich over dergelijke onverifieerbare, misschien wraakzuchtige beschuldigingen na een echtscheiding uitspreken.

    De directeur had aan de Gouverneur-Generaal nog iets anders voorgesteld. Een kleinigheidje om deze hinderlijke mevrouw zo rap mogelijk weer buiten te krijgen.
    ‘Waarom denkt u dat het geraamte niet van uw zoon is?’ vroeg Zijne Excellentie haar in hoog beschaafd Oostends.
    Na alles wat mevrouw Clessens reeds in ‘t bijzijn van het skelet en directeur in de hoofdzaal gezegd had, voegde zij er het volgende aan toe: ‘Mijn zoon had niet zo van die kromme orang-oetangledemaatjes.’
    Om na te gaan in hoeverre mevrouw Clessens met haar opmerking juist zat, begaven zij zich met hun drietjes meteen naar de vitrinekast in de hoofdzaal. Het is daar dat Gouverneur-Generaal Van Kuyck omtrent het skelet tot geheel nieuwe inzichten kwam. Toen zij zich over het glas bogen, slaakte die mevrouw Clessens een luide gil. Uit een van de oogholten kwam opeens de wiegende, nieuwsgierige kop van een dun slangetje tevoorschijn. Alleen de directeur hield het Britse hoofd koel. Terwijl mevrouw Clessens op uitleg wachtte, sprak hij rustig. Flegmatiek verklaarde hij. Waarop Zijne Excellentie Van Kuyck bemoedigend knikte. Deze had elk woord goed verstaan en vertaalde vervolgens: ‘Het slangetje voedt zich zolang met de hersenen.’ Daarop mompelde hij: ‘In dat geval kan het skelet onmogelijk van een Neanderthaler zijn, zoals ik altijd had gedacht.’
     
‘Mijn zoon is een Belg, geen Neanderthaler, en zeker ook niet dit geraamte,’ hield mevrouw Clessens vol. ‘Voor mijn part mogen jullie dit lijk nog duizend jaar onder dit uitstalraam laten liggen, de naam van mijn zoon halen jullie hier vandaag nog weg! Een schande is ‘t!’
    Haar van ouderdom kromgetrokken wijsvinger wees naar de bezijden aan de etalagekast vastgemaakte zilveren naamplaat met daarop ook de beknopte uitleg waarom deze waarschijnlijk door een Mau omgebrachte schriftsteller naast het oorspronkelijke logboek in de volgende kijkkast lag uitgestald.

WORDT VERVOLGD...