vrijdag 28 februari 2020

dinsdag 25 februari 2020

woensdagbunnie

rhani dehainin,
officieel miss antwerp 2013

prent vd week


onderschat / overschat

onderschat: de duke of wellington

overschat: de noodzaak van een buggy

naar waarde geschat: alfred rosenberg

kim vd week



uit het schriftje


1. waarom er geen varkensmelk wordt verhandeld. antwoord: omdat dat te duur zou zyn, naar het schynt.

2. als ik nog eens een optreden doe met myn groepje de living tornado's, zal de titel daarvan zyn:"close to the fans." dus: "vitalski & the living tornado's - close to the fans."

3. wylen hugo spencer, de legendarische muzikant, ooit rechterhand van ferre grignard; we gingen eens tezamen optreden ergens in het zeer verre diepenbeek. de programmatrice zei:"onze excuses, er zyn maar twee reservaties." met een verpletterende, gelatenheid antwoordde hugo:"oh, maar lage publieksopkomsten - daar word je op den duur helemaal immuun voor." dat woord immuun vond ik erg mooi.

4. sindsdien heb ik actief myn best gedaan, om ook zelf naar die immuniteit te mogen toe groeien - en onderhand bén ik daar ook ongeveer. het gebeurt zelfs wel eens dat als er zich toch een groot publiek aandient, dat ik dan eerlyk terugschrik;"oh, - neen... dit moet een vergissing zyn..."

5. je hebt specialisten in nierziekten, in vierkantswortels, in onderwater-navigatie; stel je nu eens écht een specialist voor in liefde - niet "gespecialiseerd in liefde" zoals dit wordt gezegd van een dubieus massage-salon, of van een rymelende brave dichter, en ook niet zo'n religieuze liefde die van een pastoor, of zo activistisch als die van artsen-zonder-grenzen; maar iemand die er werkelyk 24 uurs per dag meê bezig is, zich af te vragen: wat is liefde? hoe praktiseer ik dit? waar zie ik het? hoe laat ik het groeien?" of van negen uur smorgens tot vyf uur snamiddags toch tenminste.

6. aangaande de docter vraag je:"waar is die?" en het antwoord is dan byvoorbeld:"in het sint-rochus-ziekenhuis, bezig met een open lever-operatie." maar van die specialist in liefde, vraag je:"waar is die?" en dan is het antwoord: die is al sinds vanmorgen op de groenplaats, die is daar bezig met liefde.

7. frommeltje en viola. wil ik eens aan mollie laten lezen.

6. tof aan stripverhalen, is de tamelyk verregaande mate van objectiviteit betreffende toch zeker de zuivere tekenvaardigheid. de ene tekenaar pleegt de andere tekenaar wel degelyk byna letterlyk "naar huis te tekenen."

7. manara tekent iedereen naar huis. bernet en robert crumb tekenen van dongen naar huis, van dongen tekent eric heuvel naar huis. eric heuvel tekent alain goffin naar huis... myn broêr serge tekent toch ook wel de halve winkel naar huis...

8. een goed criterium om te zien of  een striptekenaar behendig is, is het lachende gezicht. wie een hardop lachend gezicht tekent, toont ogenblikkelyk: ofwel is dit houterig, ofwel is dit echt. daar is geen middenweg.

9. als ik een tekenleraar was, zou ik daarmeê beginnen: de eerste vyf maanden gaan we alleen maar hardop lachende gezichten tekenen.

10. in finland heeft de kerstman een adres, waar jaarlyks duizenden en duizenden brieven naartoe worden gestuurd - die allemaal worden beantwoord.



de "lachende rembrandt"

dreamer


het was de laatste schooldag van het jaar. alle leerkrachten waren hun gerief aan het inpakken in rommelige kamers. ik had zelf niet genoeg draagtassen by me, en de hele tyd kwam er nog gerief boven water; lastige plastieken borden, plastieken dozen met niks in; dit alles op nutteloze vensterbanken.
    myn vriend charles maria nelson kwam ook op de proppen. hy droeg een belangryk papier by zich, maar toen liet hy dit vallen, en gleed dit blad perfect onder een plint, zodat je er niet meer by kon. daarna gebeurde dit juist hetzelfde nog eens opnief.
    in de belendende hall greep er een kermis plaats. die was ook niet erg attractief, maar toch een toffer ding dan hierzo te moeten blyven lopen inpakken zonder enige vooruitgang.
   de hele nacht lang van die onaangename droompjes. gelukkig was het nadien een zeer behaaglyk ontwaken in een hoog, zacht bed, met zicht op de oneindige everzwynen-velden...

-end


afterLink

maandag 24 februari 2020

dinsdagbunnie

els crawls

prent vd week


onderschat / overschat

onderschat: de fenomenale traagheid waarmeê in vlaanderen acteurs worden uitbetaald.

overschat: het verlangen van gwendoline rutten naar het belgische premierschap.

naar waarde geschat: de invloed van israël op zowel aalst als palestina.


lookalikes




alternatieve feiten

1. jean-jacques rousseau zei wel eens:"ik sterf in details."


2. socrates was tegen het geschreven woord; doordat hy dit ervoer als een bedreiging voor de kunsten van het geheugen.


3. louis borges was uiterst beledigd toen zyn hem een bezoek brengende collega llosa opmerkte, dat zyn biblotheek precies niet erg groot was. "zo doen wy dit in buenos aires!" snauwde borges.


4. de vergeten middeleeuwse essayist maurus stelde:"boeken hebben hun eigen noodlot." hy vond dat mensen niet hun boeken zoeken, maar dat boeken hun mensen zoeken.

waar was je te maandag

als je deze blog nu met een béétje meer discipline was blyven volgen, dan had je al geweten, dat wy in deidenberg vertoeven deze week.

state of being, 24 februari 2020


rond tien uur smorgens wakkergeworden in de ridderzaal. daar meteen, met zicht op de verre, groen gevooisde everzwynen-velden, maar zonder onder myn dekens vandaan te hoeven te komen, in handschrift aan myn nieve toneelstuk voortgearbeid. tevoren was ik natuurlyk ook reeds een paar keer hard wakkergeschrokken van de wilde drie kinderen in de kamers vlak boven my. een botsen en een stampen, een gillen en een zingen. later gingen ze gelukkig de moerassen buiten verkennen. sommigen kwamen daar in hun onderbroek van terug.
    een goed uur nadien aan de grote tafel in de woonkamer, het met de hand geschrevene beginnen uit te typen, niet zonder daar àlles nog aan te transformeren. als het jouw plan is, een leven uit te beelden op tachtig minuten tyds, dan heb je gemiddeld genomen maar één minuut per jaar; ik besef nu pas dat je derhalve geen tyd hebt voor byzonderheden. dus wél kan je byvoorbeeld zeggen dat je hoofd-personage, bert gooivaerts, wordt geboren - maar: dat die moeder daarna nog vier maanden aan één stuk door in het hôspitaal is moeten nablyven, vanwege wat heet een "ineengeklapte baarmoeder", daar kan je dan niet meer by stilstaan; je moet onmiddellyk naar de crèche (het is te zeggen: de "pap-school", want ik denk niet dat er in de kempen van het jaar 1961 veel "crèches" bestonden.)
    vervolgens m'n dringendste correspondenties bekeken. uit onverwachte hoek, lezers, een volstrekt euforisch stemmende financiële meêvaller in myn brievenbus - vlug, plastieken bekertjes gaan pakken, om die vele, vele centjes onderaan de machine in op te vangen!!...
    rond 'n uur of halftwee, zo snel als de tyd ging, met alle drie de kinderen op stap, meer bepaald naar de schapen achter de balzaal, om de hoek van de lange dreef, om die dieren boterhammen te gaan voêren. vervolgens in myn eentje naar trois ponts gereden, "place de la gare", om daarzo, tussen de zwitsers aandoende schuinse daken-huizen, onze reisgezellin-en-vaste-waarde els crawls te gaan ophalen. onderweg naar daar met de auto, rustig-aan reeds beginnen te repeteren aan "beuling met appelmoes", welke voorstelling te vrydag weêr vanonder het stof mag. het plan is: iedere dag hier in de ardennen, twintig minuten dieper in de toneeltekst...
    els crawls had een gebrekkige aansluiting achter de rug, in verviers twee uurs moetende hebben zitten wachten. maar: als je een boek hebt, en als daar een starbucks is, bestaan er toch wreedaardiger dingen in de wereld? plus: het motto van het jaar 2020 luidt:"stoppen met zeuren!..."
    weêr in het jachthuis rond halfdrie. geronnen brood geconsumeerd. wat later ook spaghetti met parmezan. echter: nog steeds geen vlees en geen zwavel, dus: nu ook niet, lezers, dat myn dieet helemààl naar de maan zou zyn...
     vervolgens in de zetel voort-geknutseld aan myn derde prince-lezing. die eerste lezing ging grosso modo over prince in de jaren tachtig, de lezing daarop, in het jaar daarna, ging over prince in de jaren negentig; dit jaar doen-ik een lezing over maar één liedje van prince, het niet eens zo bekende "noon rendezvous". het vervelende werk hieromtrent, verrichtten-ik reeds in wissant, met kerstmis: 200 live tracks afstruinen op zoek naar die éne minuut trompet-solo, dan die gehele bulk downloaden, naar mp3 transformeren, knippen en plakken - kolossaal tydrovend!!... maar: dat is dus achter de rug, gelukkig. deze week moet ik het alleen ook allemaal zien schérp te stellen; op welke dag precies, zei welke deejay waarom precies wat, over wie, zonder dat wie anders daarover waarom niet was verwittigd? al die feiten, snapt u...
    dus daar was ik toch ook rap twee uurs zoet meê...
    onderwijl trokken luv en els, rocco james conan en mollie en hun vriend genaamd jules, naar de klamme speeltuinen achter de rivier genaamd de "amel"...
    rond zeven uur savonds was ik dus toch weêr sufgewerkt...
    gaan wandelen, met "beuling met appelmoes" in myn kop-telephoon. langs een zeer uitgebreid maïsveld gelopen, terwyl het begon te schemeren.
    tegengehouden door duitstalige politie-agenten. derrick  meets der alte. meets falco. "mogen wy jouw pas eens zien?" (maar dan gesproken in het duits.) "eh - ik wist niet dat ik myn pas moest meênemen om hier savonds in de motregen langs die boerenvelden hier te zwerven.??" instappen. in hun combi. helemaal terug naar thuis worden gereden. om myn pas te gaan halen. dat was een gratis lift - maar: myn wandeling was ik kwyt...
    nu is het negen uur. de energie in het robbenhuis is gaan liggen. sumbiet, in één ruk tot twee uur snachts, voort-werken aan het nieve toneelstuk. powernappen tussendoor, er niet van gekomen zynde. we wisten dit op voorhand: dit gaat een werk-vacantie worden. maar: dat is juist zeer goed zo, zéér goed zelfs!...


dreamer


haha, ik droomde dat fleur pierets, de schryfster, met wie ik ooit wel eens bevriend was, in een schandaal zat verwikkeld met prins laurent. evenwel ging ze nu een constructief telephoontje krygen van royalty-kabinetchef jacques van yperseele, die haar eruit zou redden - en wat ik, naêrhand beschouwd, toch wel byzonder grappig vind: wie droomt er nu van van yperseele?? anno 2020 dan nog? helaas: die man belde haar dus op, in het geheim, maar ikzelf nam  op, in fleur d'r plaats; met als een gevolg dat van yperseele meteen woedend inlegde, en met de zaak niks meer te maken wilde hebben.
     later droomden-ik dat ik tezamen met geert beullens en guido belcanto te voet onderweg was naar een optreden. we hadden er kei-veel plezier in, en stelden alvast onze playlist samen. algauw hadden we minstens één liedje teveel. "schrap dan maar één van myn liedjes," zei ik. "neenee," zei guido, "schrap er dan maar één van my." was dit niet sympathiek, van die goede man? zelfs als je van hem droomt, is hy zo vriendelyk...

-end


afterLink .

zondag 23 februari 2020

maandagbunnie

carnaval-bunnie lina dohnke

prent vd week

(c) george frederic watts, "found drowned", 1850.


setting: onder waterloo bridge.

actua

dit spaart me wel een heleboel kostbare tyd uit - ik neem my nu ten stelligste voor, geen halve seconde tyds meer te zullen verspillen en verkwanselen aan het volgen van die zogezegde "vorming van onze regering", dit riedeltje komt totààl myn oren uit, het is écht niet interessant, ik wil het niet meer weten.

waar was je te zondag

om tien uur opgestaan; luv had de wagen al ingeladen; in één ruk naar deidenberg voorts-gereden (toch één tussenstop in verviers, voor een warme chocomelk.)
     nu toeven we dus hier, in de ardennen. mollie heeft één vriendje meê, jules (zie: rechts op deze photo); maar: die hoor je niet, en zelf komt mollie nu dus een pak minder aan m'n haar trekken...
     het stormt, maar het huis (het robben-huis) is erg groot. (robben is lies robben; inderdaad vertoeven we in het protectoraat van hetzelfde mecenaat dat ook dagelyks de spelfouten uit deze blog verwydert...)

dit is hoe ik eruitzie tegenwoordig...

natuurlyk zie je op deze photo myn verschilferde neus niet, en je kan ook niet merken dat myn rechtse been geamputeerd is vanaf vlak boven de knie...

ik ga hier vyf dagen aan één stuk door schryven; vooral aan het gloednieve toneelstuk voor elckerlyc, maar ook om die derde prince-lezing op scherp te stellen.

op een zéér korte tyd een toneelstuk schryven, is doenbaar (en misschien zelfs aangewezen), als je je dan maar stevig, en zo gedetailleerd mogelyk op hebt voorbereid;

zodat je niet, per ongeluk, in een verkeerde richting gaat beginnen schryven, en dan gaat moeten beginnen terugschrappen... daar heb ik geen tyd voor...

dus goed op voorhand budgetteren: op twee minuten tyds moet dit duidelyk worden; daarna, op drie minuten tyds, moet dàt en dàt aan het oppervlak komen. vervolgens moet dié persoon terug thuiskomen van lange een indië-reis, en daarna moet, op een halve minuut tyds, die grootvader komen te sterven...

inmiddels is iedereen gaan slapen...

deze gehele beneden voor myn eigen...

myn laptop op een dik kussen op myn schoot in de zetel, myn notities overal vlak rond my...

nu in één ruk voort-schryven tot twee uur snachts...

terwyl buiten de storm langsheen de ramen wroet...

een groter plezier is nauwelyks indenkbaar...

dreamer

zoals ik een dag of twee geleên droomde dat ik weêr aan het roken was, zo droomden-ik vannacht dat ik optenief "aan de whisky" zat (in de jaren negentig dronk ik soms extreem veel whisky.) dit was vooral erg, doordat het vandaag "eerste schooldag" was (niet voor myzelf als een leerkracht, maar als een leerling); hoe zou ik met alles in orde kunnen zyn, als ik zo dronken was? toch schonk ik myzelf nog méér whisky in...
    in een andere droom was ik tezamen met myn drie broêrs in een boekhandel, de ene keer de mekanik stripwinkel, de andere keer zogezegd de fnac. ik was al een té lange tyd in die boeken aan het rondzien - maar: ermeê stoppen, ging ook niet. ik liep trouwens op myn sokken. vervolgens kwam ik ook nog in een afdeling terecht met allemaal dvd's. op een groot scherm speelde hier een soort intelligente versie van "lord of the rings"; een dreigende figuur met een vikinghelm op, zittend op een zwart paard, aan de rand van een spookachtig meer, op zoek naar waar de helden zich schuilhielden; dwz juist zoals in the lord of the rings - maar hier, in deze versie, dan wél spannend, en wél indrukwekkend.
    in nog een laatste droom was ik in een camping. myn oomzegger enak had een laptop op de grond liggen. ik dacht: ik zal die verbergen, voor als hier dieven komen; onder een bende herfstbladeren; maar: door m'n geklungel, schoof die laptop in een gracht onder water. de hamvraag: was ik nu eigenlyk niet byna met opzet zo traag? had ik dit niet, eigenlyk, kunnen vermyden? daar werd ik meê wakker...

misschien was die fantasy-droom deels aan dit hier ontleend...

-end


aferLink bibliotheek

tamelyk prachtige bibliotheek... niet eens overdreven groot... in beeld vanaf de derde minuut ongeveer

zaterdag 22 februari 2020

zondagbunnie

anastasiya kramer

prent vd week


waar was je te zaterdag

van drie tot acht een presentatie gedaan op het moorkensplein;
feest van de moedertaaldag,
feest voor bengalen.
het regende en het waaide, dus nu op het moment lig ik met griep in de zetel, doordat nu vooral ook die rechtse oor-ontsteking weêr thuisgeeft.

los van dit alles was het een prachtig festival!

je hebt er geen idee van hoe enorm veel bengalen er in antwerpen wonen.

ze zien er ook allemaal erg goed uit, en gaan uitzonderlyk mooi gekleed.

manu moreau
vlak na zyn comedy-act

na alles, heel eventjes op bezoek geweest by charlie de keersmaeker.

die was juist aan het stryken...

vraag van een lezer




lezers-vraag van de week

hoe te beginnen (1/3)

ik was niet beginnen te diëten om af te vallen, maar omdat ik was wakker geworden met, opeens, een donkergele huidskleur integraal op myn beide wangen en op myn voorhoofd - dit, zonder dat ik een chinees was geworden. dus bedacht ik: dit is zeker een gevolg van het gegeven, dat ik iedere dag optenief, alleen al voor het ritueel, minstens vyftien blikjes cola zero consumeer (ondertussen wordt vermoed dat die gele huidskleur een gevolg was van een zekere gradatie van pancreas-kanker...)
    stoppen met die cola geleek my erg moeilyk, die cola deelde myn dag in; cola om wakker te worden, cola om te beginnen werken, om te chillen, om wakker te blyven; om thuis te komen, om op café te gaan, etc. dus dacht ik:"dan stop ik beter gelyk overal meê!"
    die redenering was de juiste; in plaats van "stoppen met cola drinken", kreeg die wyziging, "stoppen met alles", het karakter van een experiment in levensvorm; je "wordt iemand anders". geen brood. geen suiker. geen mayonaise. geen spaghetti. geen kaas. geen vlees. totaal, van het ene moment op het andere, myn voet op die harde rem.
    het eerste weekend was trouwens toch de hel. de tweede dag heb ik my toch, zombie-achtig over de meir strompelend, plotsklaps als een uitgehongerde zieke hond op een vyftiental nep-gezonde "voedingsrepen" gestort - van die repen met noten en rozynen, waar heimelyk toch wél vanalle suikers inzitten ook. maar: daarzonder was ik ter plekke flauwgevallen. dat was echt een super-ellendige gebeurtenis.
    (vervolg hieronder...)
 

hoe zet zich dat voort (2/3)


als je alleen maar gesneden groenten eet en slap en lauw fruitsap drinkt, kan je ook wel eens het risico lopen om, gedurig zelfs, last te krygen van wat heet winderigheid. ook daar hebben weinigen iets aan, de meesten appreciëren je lyfgeur niet. met als een gevolg dat ik na een paar weken, althans overdag, zelfs helemaal niks meer at. vanuit het motto: beter niks eten, dan de gehele dag scheten laten. dus: dat heette niet langer gewoon meer "diëten", maar effenaf "vasten"; om tien uur smorgens twee bananen en/of een rystwafel, en daarna niks meer, mooi tot laat savonds, negen uur ten vroegste.
    en dat werd dus eigenlyk, per ongeluk, tot de kern myner gehele bezig-zyn: het cultiveren van dat zuivere honger-gevoelen. anorexia voor gematigden. we leven als een kip zonder kop; dwz:"dorst, dus drinken", "honger, dus eten", "jeuk, dus krabben"; hoe mechanisch, hoe plat en hoe onromantisch! en dit, terwyl er in schaarste natuurlyk een fenomenale kracht zit. hoe komt het, byvoorbeeld, dat myn broêr serge zo goed kan tekenen? dat komt doordat wy als kinderen van een zeer groot en arm gezin, het geld mankeerden om alle stripboeken te kopen die we graâg wilden hebben; met als een gevolg, dat we die boeken dan maar zélf moesten tekenen. schaarste noopt tot inzet. en daarom hadden wy met ryke kinderen in de buurt zelfs compassie.
    wy eten, vandaag de dag, véél en véél en véél tevéél, dat is echt één groot en versuft verzuipen in futloze overvloed, zonder enige spanning, zonder enige meditatie, zonder een minste greintje dichtkunst. nu voelden-ik die wekker vanbinnen rinkelen:"honger! honger!" (vooral vanaf rond een uur of zes); maar: ik knipte die reactie door, dat banale commando dat uitroept:"loop dan naar de keuken! smeer dan nu die boterham!" die domme boterham... ik nam die honger waar - maar dan zonder meer, zonder die te lyf te willen gaan. en dan merkten-ik hoe die honger eigenlyk de gewaarwording was van een brandend schrapen; dwz ik voélde het gewoon gebeuren hoe, quasi onafgebroken, myn vet werd weggebrand. wat dus eigenlyk een gevoelen van genezing is.
    natuurlyk heb ik geen de wevertje gedaan, en ook geen hermansje of geen crucketje - maar: zie toch maar eens het verschil: acht maanden geleden, vlak voor dat vasten aanving, en vorige maand, dus amper een halfjaartje later...


voor

na

conclusie 3/3


ik heb nog nooit met zoveel plezier aan de eettafel gezeten als tegenwoordig. ik heb ook nog nooit met zoveel smààk gegeten als tegenwoordig. de kitscherige slogan "honger is de beste saus", die wordt bewaarheid. een stevige kom kervelsoep is altyd lekker - maar: een kom kervelsoep om negen uur savonds - nadat je al sinds tien uur smorgens totaal niks meer gegeten hebt, daar ga je gewoon van door je dak, niks minder. alleen al van die antieke grondgeur van schyfjes gerookte prei binnenin die kervelsoep, ga je beginnen kwylen en zeilen alsof je gratis stoned was...
    sinds ik veertien kilo minder weeg, heb ik veel minder slaap nodig ook, en heb ik bovendien ook betere ideeën. myn optredens zyn veel beter dan vroeger (met meer plezier gebracht), en ik ben minder onderhevig aan depressies. als ik toch wél nog zelfmoord-ideeën koester, dan zyn die ook veel meer creatief en sportief dan vroeger (bvb paardryden tot ik erby doodval, in plaats van slap my door een raam laten vallen...)
    evenwel: het grootste plezier zit in dat hongergevoelen zelf, die gewaarwording van oprecht ergens trek in te mogen hebben. misschien ben ik dus toch wél een beetje een chinees geworden; confucius de chinees immers gesteld hebbende:"iets dat het waard is om te hebben, is het ook waard om op te wachten."
    stop met je eigen vol te vreten, wim! wees nieuwsgierig naar de persoon die je bent in het ryk der schaarste. je moet een leêgte creëren, doordat er zonder leêgte, nooit iets nieuws kan onstaan.

-- ben, alles byeen, zeker niet extreem tevreden over myn uiteenzetting; maar okay, vooruit dan maar...

-end


afterLink

deze afterLink werd ingezonden door meta-vitalski-blogger steven vauture

(een "meta-vitalski-blogger" is iemand die quasi dagelyks deze blog volgt...)

zaterdagbunnies

sarah van loon, de programmatrice

so lorenzo, de dichteres

prent vd week


agenda-punt

subiet, zaterdag;
"het feest vd moedertaal"
start op 15u

is geen klein ding; trekt minimaal 800 mensen jaarlyks...

press


het laatste nieuws;

https://www.hln.be/in-de-buurt/borgerhout/borgerhout-viert-zaterdag-het-feest-van-de-moedertaal-we-willen-het-belang-van-een-moedertaal-onderstrepen~a2ef180f/

waar was je vrydag

savonds "gedichten en gedachten" in de chapelle in herentals.

het was een volstrekt geniale gig, werkelyk buitengewoon magisch; perfecte prosodie, abnormale concentratie ook by het publiek, volmaakte wisselwerking tussen hard lol trappen en literatuur bedryven; geven en nemen; iedere halve minuut hier en nu...

jochen van laere, de directeur

j.p. en zyn lief...


u weet wel: die j.p. heeft op zyn arm een gigantische tattoo van goethe...

op de achtergrond de prachtige theaterkerk...

leen gos en gianmaria gaschetto...


met gianmaria heb ik dat ene stripverhaal gemaakt, "de val van de weêrwolf"...

https://www.bol.com/nl/p/de-val-van-de-weerwolf/9200000049267030/?country=BE