dinsdag 20 november 2018

dreamer

x

-end


afterLink .

zondag 18 november 2018

zondagbunnie

luv

prent vd week


agenda dees week

maandagochtend: repetitie circus bulderdrang

dinsdag: idem, onder voorbehoud

woensdag: ga ik nog eens naar middelbeers

donderdag: repetitie bulderdrang als dat van dinsdag niet doorgaat

vrydag: musical in cc lommel

zaterdag: muscial in cc merksem

onderschat / overschat

onderschat: de kans dat er vroeg of laat in belgië een tunnel instort, bvb de konynenpyp of de kennedytunnel

overschat: het belang van e.p.c. by huizen-aankoop.

naar waarde geschat: chris cornell

alternatieve feiten



1. in het japans zegt een hond niet waf waf maar "wan wan".

2. veel vissensoorten dragen hun eitjes in hun mond, en broeden die daar uit, en laten hun jonge visjes pas uit die mond los zodra ze echt helemaal volgroeid zyn.

3. andrew jackson (zie: photo) is de enige president van de v.s. die ervan overtuigd was dat de aarde plat was.

4. bill clinton is de enige linkshandige president van de v.s. ooit die twéé termynen regeerde.

5. zes kleinkinderen van queen victoria trouwden met de heerser van een land; die landen waren engeland, rusland, duitsland, zweden, norgewegen en roemenië.

6. een "bustle" is een soort korset voor je kont, in de negentiende eeuw gedragen in rokken om die een styv, hoge opbolling te bezorgen. queen victoria kreeg ooit een zeer speciale bustle cadeau; telkens zy ging zitten, speelde die automatisch "god save the queen".

7. een zekere frank merrick heeft zich er ooit eens aan gezet, om de "onvoltooide" symfonie van franz schubert toch wél te voltooien.

8. in principe kan de aanduiding "de onvoltooide" voor een van schuberts symfonieën niet voldoen; de man heeft minstens drie symfonieën niet voltooid.

9. twee dagen terug is victor glorieux opgenomen in het middelheim ziekenhuis, verlamd aan zyn beide handen.

10. het eerste liedjes dat de beatles opnamen voor de elpee sergeant pepper's, was "when i'm 64".

mop vd week


"om dichter by my en myn vriendinnen te kunnen komen, deed een vriend van my alsof hy een homo was. wy hadden niks in de gaten. maar dan, op een onbewaakt moment, nam ik hem halfdronken meê naar my thuis - en ja, lap: volstrekt onverwacht deed hy zyn kleêren uit, rende de slaapkamer in - en kroop met myn man in bed."

state of being, 18 november 2018

zondag, halfvier in de namiddag. daarnet met de kinderen naar het park geweest. de yzige wind streek als een scheermes langs myn huiverende beendergesteld. het leven was hard. inmiddels weêr thuis, onder een lauw deken, onderwyl de rest nog buiten toeft (naar een vriendin van luv, in luv haar school.) de zevende dag op tv.
    tamelyk vermoeid weet ik my, van de voorbye, hectische week... morgen evenwel extreem vroeg op, dan begint er nog eens een hoofdstukje circus bulderdrang... op zich daar wel veel goesting in, die prachtige liedjes nog eens van onder het stof halen, met een nieve, yzersterke bezetting...
    waarom ben ik, tussen de tomatensoep en de aardappelpuree door, aan het lezen in de biogafie van himmler? gelukkig afgewisseld met de lectuur van "sheena, queen of the jungle" (uitg. ddp.) 
    door die plotseling tot myn neêrgedaalde opdracht voor een kindertoneelstuk, première januari, is er onverwacht een nefaste leemte in myn nakende voorjaar ingevuld, zodat er, zuiver financieel althans, alasvt een grote stressfactor van my is afgevallen; in ieder geval zing kik het zo zeker en vast weêr uit tot augustus. dat is niet niks, november heeft, aan belastingen, verzekeringen en rmz, 4000 euro gevergd.
    (in myn berekeningen noteer ik dan steeds:"in het noodgeval vanaf augustus: strontscheppen", daarmeê willende bedoelen:"desnoods zal kik dan maar, om den brode, een of andere rotjob gaan doen, in een groentensorteer bedryf in oelegem"- alsof kik, o bloggers, ongemerkt eigenlyk niet reeds jarenlang aan het strontscheppen zou zyn...
    alleen deze blog zelf maakt, dat ik het volhoud; voor myn vele duizenden en duizenden lezers, fans en aanbidders doe ik het allemaal!
    op de zevende dag: het koloniale verleên van belgië... plus mag sinterklaas een zwarte piet hebben...


column streekkrant editie antwerpen

DUIVEL IN ANTWERPEN

Onze Antwerpse speeltuinen worden goed beschermd, by de meesten staat er tegenwoordig een bord in de grond, met daarop genoteerd:"Speeltuig kapot? Bel dan naar onderstaand nummer!" Een zeer goed initiatief, en speciaal daarom ga ik nu iedere zaterdag al onze belangrykste speeltuinen even nakyken, vanaf het Peerdsbos tot aan Park Sorghvliedt. Maar vorige week kon ik niet, toen moest ik de komst bywonen van de Sint en zyn gewraakte stel Zwarte Pieten, aan de wateren by het MAS. Die Zwarte Pieten waren trouwens geen Pieten meer, maar schoorsteenvegers. Toch zagen ze er des duivels uit. En omdat het zo koud was, sprak een bejaarde dame die daar naast me stond, rillend van de kou:"Onderhand zal het toch tyd worden om een duveltje te bestellen." Ik dacht dat ze naar een cafeetje wilde, om te beginnen zuipen - maar: neen, ze wilde naar huis. "Heb jy dan Duvel in huis?" vroeg ik. Neen, dat niet. Maar in het authentiek Antwerps, zo zei ze, wordt met een "duveltje" feitelyk een klein soort potkacheltje bedoeld, dat inderdaad helrood kan opgloeien.

Zo'n "duveltje", dat zou misschien wel iets zyn voor restaurant De Arme Duivel, in de zeer toepasselyk zogeheten Armeduivelstraat. De bekendste "Antwerpse duivel" is evenwel geen kachel, maar een mens, met name een sportman uit Berchem: Jan Olieslagers (1883-1942), aanvankelyk officieel "de Antwerpse Duivel genoemd omdat hy een satanisch goed motorfietser was, maar later, tydens de Grooten Oorlog, omdat hy een alomgevreesd oorlogspiloot was, die op één namiddag tyd zes vyanden uit de lucht neêrhaalde.

column streekkrant editie kempen

HOLLYWOOD IN HERENTALS

Wie te veel naar Netflix kykt, krygt een vertekend beeld van de werkelykheid. Vooral lykt het daar, alsof messteken en schotwonden maar zelden echt nefast zyn. Hoe vaak gebeurt het niet dat we een acteur tegen de grond zien gaan met een pyl in zyn borst - om wat later toch weêr, luid kreunend, overeind te krabbelen, om zich zelfs nog in een auto naar binnen te slepen, en daarna nog een paar straten verder te ryden? Die acteur zingt dan wel onder de pyn; "au!! Au!!"- maar voor de rest krygt hy het toch mooi voor mekaar. Bullshit, zo denk je dan - maar ziehier: een paar mensen in Herentals hebben het zopas toch zien gebeuren; rond zes uur 's avonds, in de vroege schemer, zagen een paar bewoners een grote, wat kromgebogen man wankelend de Herenthoutseweg oversteken. Hy klampte een fietser aan, hem kreunend en zuchtend vragende, een ambulance te bellen. Pas dan zagen omstanders wat er gaande was: de man, - een Portugees, zo bleek nadien -, had doodleuk een mes tussen zyn twee schouderbladen zitten. Aan de telefoon zeiden de ambulanciers dat men er goed aan deed, dat mes daar voorlopig gewoon te laten zitten. En zo werd die ongelukkigaard naar het ziekenhuis gebracht. De politie deed zyn werk ook, en vond uit dat de man een trucker was. Zyn vrachtwagen stond nog te ronken op het verlaten parkeerterrein aan de bedryfsgebouwen van Henrad, waar een vrouw, vermoedelyk de dader, meteen by de kraag werd gevat. Maar als je het nagaat: dit wil zeggen dus dat die man met dat mes in zyn rug, een wandeling heeft gedaan van minstens driehonderd volle meters... Daarom ben ik tegen Halloween; als het dan écht is, dan weet je het niet meer...

-end


afterLink

zondagbunnie

isabelle daniels





(en ook wel michiel...)

prent vd week

(c) don vitalski

schets voor een digi-flyer...

linkie

geen slechte reeks;

https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/van-a-tot-z-johan-braeckman/2018/van-a-tot-z-johan-braeckman-s2018a1-a-allah/


waar was je te zaterdag

musical in cc aarschot...

we hadden twee weken stilgelegen, maar dat scheen niet te deren. integendeel, we speelden weshalve anti-routineus...


cindy is bezig met soundchecken...



dave checkt zyn stokjes...

koen, bert, thierry, geert, nicolas

aan de sushi-bar...

lieven was zyn koffertje vergeten
en moest dus helemaal terug overhuis...

wat staan die twee in de deur daar weêr te smiespelen?

links cindy, rechts wim...

de nieve look
van petra wilhelmina...

-end


afterLink .

zaterdag 17 november 2018

zaterdagbunnies

may lach

prent vd week

(c) henricus turcen

press


waar was je te vrydag

overdag was ik in de muze met marc goris, van koperkwintet brassery.
nu meteen ga ik die mensen voorhelpen by het op poten zetten van een kindertoneelvoorstelling, première reeds midden januari...
maar de schetsen zyn er al en de muziek eigenlyk ook...
een vertelling, gebracht door nele goossens zelfs...

avond

savonds hadden we dé uiteindelyke première van "pech en geluk" door keskenoate, in middelbeers, NL...

eêrgisteren, de generale, werd net zo lief bygewoond door een quasi volle zaal, dus de kop was wel reeds eraf, hoewel een première toch steeds nog wat anders is...

goed gespeeld, goed gelachen, alles tiptop... ook geluid en belichting volmaakt...

lea visser, de feitelyke vice-crawls, tekende present...

myn kinderen waren er ook by...

dat werd op het einde zeer laat voor die bengels, maar ze hielden zich sterk...

-end


afterLink .

vrijdag 16 november 2018

vrydagbunnies

els en bie

die els is het eerste meisje ooit dat ik kende; myn buurmeisje vanaf toen ik nul jaar was.
pas nu, na 48 jaar, mag ik haar eens regisseren...

prent vd week













ingezonden door srg

waar was je ten donderdag

het knapperige zonnetje op het sintandriesplein...

deze paula, van "leeftyd", had een lezing rond frankenstein voor me geregeld.

die groep, "leeftyd", organiseert al dertig jaar lang iédere week een lezing!!

de vader van nick veldeman

ronduit geweldige repetitie met veredeling,

alle tien acteurs geweldige tekstkennis en overgave...

gewoon alles afborstelen en byschroeven...

interludium

11 september as seen by (c) blondie-gitarist chris stein...

state of being, 16 november 2018



wat een merkwaardige dag - maar wel aldoor eenvoudigweg aan te duiden als celestiaal.
    de zon scheen voortreffelyk, alsof midden november de zomer nog steeds bezig is met krachtig uitsterven. dit kroonde zichzelf op het sint-andriesplein, waar ik, een kwartier te vroeg arriverende, op een bankje kon zitten blakeren tussen de gouden herfstblaêren, met allebei myn ogen dicht.
    in het ontmoetingscentrum van sint-andries wachtte my een byzonder vriendelyk en geboeid publiek, een zeventigtal 55-plussers (nog zeven jaar en ik ben zelf ook een "55-plusser...") wat een ongehoord genoegen om daar, zelfs tegen betaling, te mogen staan vertellen over coleridge en zyn opiumverslaving, over lord byron en zyn provocatieve napoleon-koets, over de zelfmoord van de eerste echtgenote van william byssche percy shelley (die arme cafébazinnendochter wierp zich in hydepark in de serpentine-rivier...) een "lezing", net echt; ze ging erg vlot, ik had er toch ook wel weêr twee avonden huiswerk aan gehad. van johan braeckman heb ik intussen eigenlyk iets geleerd, namelyk om, met een zekere vertraging, steeds erg uitgebreid te kaderen, alvorens in een conference te duiken...
     eventjes over huis rond halfzes, de kinderen zien; getroost door luv haar vondst om ze morgenavond meê naar middelbeers te nemen, zodat ik ze niet hoef te ontberen. da's erg laat in de avond voor die kleintjes - maar: ze zyn steeds effenaf verrukt van m'n toneelstukken (behalve m'n stuk met gert jochems, of behalven-ook m'n gedichten; mollie zei eens letterlyk:"papa, je bent afschuwelyk, ik snap niet dat mensen daar naartoe komen!)(maar de musical dus byvoorbeeld, die spelen ze de hele tyd na.)
    savonds repeteren met de integrale groep van veredeling. ook dat een subliem genoegen; gisteren nog die sprankelende première in middelbeers, en nu meteen de volgende dag weêr druk onderweg met een totaal ander toneel. regisseren is hardop dromen, een droom veruitwendigen. je kan die acteurs alleen maar dankbaar zyn. een schryver kan ook niks beters meêmaken dan zyn eigen teksten zo gebeeldhouwd te mogen waarnemen, argeloos uitgesproken door een acteur of een actrice die erin investeert. ik moet ook eerlyk zeggen: dat stuk heeft vyf jaar stilgelegen, ik verneem het nu zelf helemaal fris - en ik denk zelf de hele tyd:"wauw! hoe zuiver geformuleerd! wat een stoere dialoog! wat een kale syntaxis! wat een geweldige kracht die botst op een tegenkracht! vooral dat eerste gedeelte culmineert ongemerkt naar een totaal emotionele katharsis, alsof er per kwartier alsmaar meer gewicht op je borstkas komt te liggen, je wil uitroepen aaaaaaaaaa - maar je kan alleen maar op je stoeltje blyven zitten. ik dacht: hoe kàn ik er toch in geslaagd zyn, eêrtyds, om sommige oma's in het publiek, letterlyk aan het huilen te brengen - maar: nu zie ik de strategie... dat gaat nu gewoon opnief zo gebeuren...

dreamer

iemand was prince aan het interviewen. op een ogenblik kon ik hem ook zelf een vraag voorleggen. "jy kan naar het schynt geen muzieknoten lezen - maar had je niet toch een soort notitie-systeem, voor je meer ingewikkelde liedjes?" aan zyn reactie kon je merken dat 'ie die vraag wel boeiend vond; zyn antwoord mondden-echter algauw uit in een zeer ernstig jehova-geïnspireerd sermoen, dat in muziek veranderde.
    (*ik sprak daar inderdaad in de verleên tyd; "had je geen systeem"; dwz hoewel ik met hem aan het praten was, wist ik dus toch dat hy niet meer leefde...)

-end


afterLink .

doe maar was tenminste écht een GROEP, met écht de charme van een échte groep...

donderdag 15 november 2018

donderdagbunnie

lizzie

prent vd week

(c) willem maris

lookalikes

el bandido vs de graaf van montechristo

waar was je te woensdag

avant-première pech en geluk, middelbeers...

de voorstelling was subliem,

een verdriedubbeling van de speel-energie in vergelyking met op de repetities,

en iedereen is 110% tevreden.

zelf vergat ik te kyken als regisseur, en liet ik my vanzelf meêslepen als toeschouwer. eigenlyk 80 minuten aan een stuk hard aan het lachen geweest, niet met m'n eigen verhaal maar met het heerlyke acteerwerk...

mien lach, dave, isabelle, bart

-end


AfterLink

woensdag 14 november 2018

woensdagbunnie

joke sluydts

prent vd week

(c) philipp veit

waar was je ten dinsdag

het is even moeilyk om de dagen uit elkaâr te houden
maar zonet was ik in middelbeers
voor de àllerlaatste repetitie zonder publiek

ziehier zelfs onze prachtige sneeuwmachine...

we zyn er totaal klaar voor