mollie naar gent ryden. heftiger dan gemiddeld. maar twee uur geslapen. "op de terugweg ga ik zeker myn klopjes krygen." dat gebeurt dan tydens de quasi stilstaande files, op naar de kennedy-tunnel. echter: dit viel aardig meê, gewoon quasi kunnen doorryden, eigenlyk. raar.
met luv, die maandag niet moet werken, verder gekeken naar north and south. patrick swayze heeft zyn zus nu toch wél de toestemming gegeven om met die yankee te trouwen - maar nog diezelfde dag moet hy gaan vechten - tégen de zuiderling. dwz tégen de clans van patrick swayze en zyn zus...
zo moeten verhalen in elkaâr zitten, en niet anders.
maar ja, wat epiek in vlaanderen? alleen al de naamgevingen van onze beknotte geographie. de goeierik woont in dessel. de slechterik woont in erpemere. hoe kan je dààruit een melo-romantisch avontuur destilleren? om échte trilogieën te schryven, komen wy canyons en ravijnen tekort...
ja, we hebben wel één koning die is gestorven tydens het berg-beklimmen...
dit was trouwens de laatste keer dat ik myn dochter wegbracht: volgende week, begint haar vacantie.
vacantie...
hoe vernederend, opnieuw, is de menselyke conditie: naar je kan afleiden uit alleen al de zuivere noodzaak van dit woord: "vacantie". je bent god, je bent een dief van het vuur van de goden - maar je bent tevreden met het vooruitzicht op, binnen een paar weken, een paar dagen "vacantie".
goed...
zolang je niet te ongelukkig bent op de dagen wanneer je géén vacantie hebt, is alles toch wel in orde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten