myn kinderen zyn geweldig. het is vyftig graden celsius in de schaduw. toch moeten ze, en zullen ze, der Stadt zien.
we stappen naar het meest bereikbare event naby het hôtel: checkpoint charlie. de straten zyn leêg, het verkeer ligt lam, het stratenplaveisel rookt.
er is daar een museum. geen hippe rollercoaster, maar duidelyk een zeer beige-gekleurd museum, van oude vhs-tapes en stoffige portretten van lech walesa. rocco wil naar binnen, mollie wil naar huis. ze vechten het uit met "schaar, steen, papier". rocco wint, en mollie gaat zonder verder protest meê naar binnen.
"kyk, dat is een auto waarmeê een moeder en haar drie kinderen in 2022 zyn kunnen ontsnappen uit de russische invasie van bucha." de meest vernielde wagen die je ooit gezien hebt, àlles eraan is in splinters - toch zyn ze er heelhuids meê weg kunnen knallen...
"met zo'n karretje konden ze, aan touwen, meer dan duizend oost-berlyners naar west-berlyn doen ontsnappen - langs een riool.
"kyk, daar hebben ze op den duur ook tralies in de riolen bevestigd..."
et cetera.
op den duur zeg ik: "ik ga al naar buiten... ik zal daar, in dat café op jullie wachten..."
ik hink naar de ventilatoren van dat café.
wanneer komen zy getweeën naar buiten? PAS DRIE KWARTIER LATER.
yeah....
die zyn àltyd zo, die lusten àlles (niet letterlyk; letterlyk lusten die byna niks. die lusten zelfs geen bananen...), die drinken iédere kelk àldoor tot op de bodem, die willen àltyd àlles hebben gezien, àltyd àlles meêdoen...
in antwerpen vorig jaar tydens zo'n hittegolf ging ik rond een laat namiddag-uur een kykje nemen in het skateboard-camp waar rocco toen was. ik trof ze aan, net tydens een rustpauze. alle kinderen hingen in stoelen, de leiders aan de bar. helemaal in de verte op het skate-terrein was er toch één jongetje nog aan het door-oefenen op één bepaalde skate-wip...
tof, man...
ik ben zelf eigenlyk op een leeftyd gekomen, waarop ik het onderhand allemaal een beetje gezien heb. wél ben ik gelukkiger dan ooit - maar niét hoef ik zelf nog ergens naartoe. dit is echter een voordeel van op late leeftyd vader worden (veertig jaar ouder dan mollie, tweeënveertig jaar ouder dan rocco); dat die bengels je nog aldoor meê door het vuur blyven porren...
morgen naar bruno mars...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten