"north and south". inderdaad blyven verder-kyken. was bedoeld als een grap. nu "zitten we erin". een série waar de slechteriken slecht zyn; het goeie meisje, dat tégén slaverny is, is blond, het kwaadaardige meisje is een brunette... jammer, want mollie was in de woonkamer; zodra we begonnen te kyken, vluchtte die maar weêr naar boven.
rond vier uur smiddags rustig naar turnhout gesnord, voor de zestigste verjaardag van myn zus. met die geruisloze dacia is het zeer aangenaam sjezen. weinig tanken, ook. op de terugweg myn vader meêgenomen.
"ik kreeg het toch koud, op den duur, zodra de zon weg was."
"daar was ik op voorzien, ik ben een echte kouschyter. ik ga nooit weg zonder myn overjas in de buurt."
hoe kan myn dochter blousjes dragen die haar navel en haar onderrug bloot houden - ziet er voor myzelf uit als een foltering.
hoewel ik myn kamerjas tegenwoordig zo vaak mogelyk probeer buitenspel te houden...
uit respect voor myn kamergenoten.
ik werk niet niét - maar toch iets te weinig, duidelyk. een soort lamledigheid in my, viert hoogty. het burgertje zegt dan: "de boog kan niet àltyd gespannen staan..." vooral vervelend is het inzicht, dat ik alsmaar niet doorwerk aan "de kempenkrak 2", het boékje. de voorstelling is klaar, dit is nu alleen nog een kwestie van uittypen, meer niet. en toch, ik ben te lam, people, te lamlendig...
ik slenter door het huis, kauw op een paar vervelende rymen... "de lotus" - is klaar, alleen natuurlyk her en der, in de hoekjes, nog wat schaven... het komt er langs myn oren uit...
goed, dat zyn oppervlakkige prikkels. meer in essentie, beste fans, is alles in myn leven toch nog steeds één ademstoot van voorspoed, triomf en goede welvaart...
ad nêstor - vincam statim.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten