voor maar één ding buiten geweest, namelyk voor een bykomstige, bancaire verrichting, om tien uur savonds, en dan nog alleen maar terwille van de lichaamsbeweging. met de fiets door het park. myn kop-telephoon meê, maar die toch, uiteindelyk, niet ingezet; liever de geluiden van de omgeving... de trappen tegen de voetbal, de achteruit-rydende vuilniswagen.
je wil soms wel iets anders; een andere stad, een ander dorp om in te wonen; er "even tussenuit" - maar: voor een mens als ik, ligt de wàre bevryding toch alleen maar in werk. uiteindelyk. ik zal toch, uiteindelyk, alleen maar in werk, beste lezers, myn finale vervulling tegenkomen. in bezig zyn met performen, in bezig zyn met schryven.
dat was vroeger al zo - maar heden is het ervaren van leven zelf, nog meer "tweedehands" dan ooit tevoren.
wat bedoel je daarmeê, jongen? met dat "tweedehandse leven"?
wel, vrienden; bezie die ongeremd energieke onbevangenheid van myn twee tienerkinderen, hoe die ieder moment van de dag in zich opzuigen en aan stukken verteren - met zintuigen, bovendien, die mésscherp staan, met een innerlyke seismograaf DIE OVER-UREN DRAAIT...
geef toe, vrienden, dat daarby vergeleken, ook jullie maar een tweedehandse tochthond zyn.
een tochthond - zo'n lange, pluchen tekkel die voor de deur wordt gelegd: om de tocht, door de onderkant van de deur, tegen te houden.



























Geen opmerkingen:
Een reactie posten