vrijdag 5 februari 2021
donderdag 4 februari 2021
rip
met hem eens een wandeling te maken
langs de schelde in temse;
dommerik ik,
die voor zoiets dan gewoon nooit tyd maakt.
zyn allergrootste ding was misschien zyn onomkoopbaarheid; nooit één keer willen meêdoen in een debiel spelletjesprogramma, nooit één keer...
dakkan / dakkanni
reklaâm
dit prachtige boekje
voor 17 euro all-in
-gesigneerd ook-
in JOUW brievenbus;
mail vitalski3@gmail.com
waar was je ten donderdag
tintin
ik heb eerder al met andere strips didactisch geëxperimenteerd, maar tintin slaat alles; wellicht nog altyd dé allermeest transparante strips aller tyden, de definitie van helder.
en dus ook de engelse vertaling onuitsprekelyk goed verzorgd...
vrydag, 5 februari 2021
de lessen schoten goed op, ik was goed voorbereid, en de chemie met die leerlingen is feitelyk ronduit subliem. m'n toezicht op de speelkoer naderhand werd ook bygestaan door een gigantisch mooi zonnetje. dit alles grypt plaats in de gemeente schilde, tussen prachtige bomen en twetterende mezen en mussen.
wel later thuis dan anders, doordat ik voor een wegvallend leerkracht ook nog eens een klastoezicht moest voltrekken. voor eerstejaars; die had ik nog nooit voor me gehad; kinderen werkelyk, je ziet overal mollie en rocco james conan voor je zitten, je kan alleen maar ontroerd wezen tot op het bot...
thuis in de zetel in een schrikbarende gradatie in slaap gevallen in de gryze ligzetel, werkelyk letterlyk verlamd, als geplet onder een reuzengewicht, een goed uur aan één stuk door. dit was onbegrypelyk, doordat ik snachts toch acht uurs geslapen had, dus twee uurs langer dan normaal.
wanneer ik dit alles noteer voor jullie, is het zes uur in de snel donker wordende avond en staat er my een spaghetti bolognaise te wachten, tezamen met een vacantie van vier dagen.
snachts naar telefacts gekeken, de zaak bart de pauw. ik mag dat niet meer doen want dan komt myn eigen joyce van nimmen-trauma steeds voor 106% terug naar boven. myn lot was nog harder dan dat van de bart de pauw en peter van de veire tezamen, omdat ik nooit iets hebben kunnen terugzeggen, ik werd in mekaâr geklopt aan de voordeur van de grand bazar en that's it. anyway, fuck it all. geen mens zal in geheel die nepwereld ooit iéts van enigerlei waarde vinden, het is een circus van plastieken drollen...
dreamer
gastauteur
HEKSENJACHT
door onze correspondent robertus baeken, vanuit de korenvelden van salem...
16.2.
Roosje was hier voor het eerst op bezoek. Terwijl ze aandachtig rondkeek, vroeg ze waarom ik niet langer bij mijn ouders woonde. Na mijn uitleg stond ze op en wandelde met haar kopje thee in de hand naar een object dat ik nog diezelfde dag op twee schragen had geplaatst. Het betrof een uit horizontale stalen balkjes samengestelde veelhoek waarop een cirkelvormige rail moest worden geconstrueerd, zodat mijn prototype later over die baan zou kunnen ronddraaien. Dit was enkel het fundament. Mijn project stond nog in kinderschoenen.
Daarop wandelde zij naar mijn pc. Mijn reken- en tekengereedschap. Het scherm viel kleiner uit dan dat van Kamiel. Met haar ogen op dat lege vlak gericht, vroeg ze: ‘Heb jij ook al met die Zwarte Heks kennisgemaakt?’
17.1
Deze vraag zette een zware domper op ons samenzijn. Beter waren we aan een vrolijk duet begonnen.
‘Slechts één keer. Op Kamiels kamer, toen hij nog thuis woonde,’ biechtte ik node op.
‘Laat zien!’
‘Onmogelijk. Weet niks over haar site.’
‘Surf naar ‘Boze Koningin. Dan weet je alles over haar en haar leven met de dwergen. Dan kun je zelfs de hut zien waar Kamiel gevangen zit.’
‘Pardon, hij verblijft daar wel uit vrije wil! Evengoed had hij zoals ik op het architectenbureau aan de slag gekund.’
WORDT VERVOLGD
woensdag 3 februari 2021
dinsdag 2 februari 2021
linkie
https://readcomicsonline.ru
byna misdadig om die link zelfs nog maar aan te wyzen...
duizenden en duizenden gloednieve stripalbums, integraal, high definition;
zonder één minste terughoudendheid voor copyrights;
zoals alleen de russen dit zomaar doen.
blogologie
van iemand die schryft maar die geen lezers heeft, schynen de mensen krankzinnig te worden; maar niét worden ze krankzinnig van iemand die leest, terwyl iemand die leest toch net zo goed geen publiek heeft?
waarom mag een tuinman het wél stellen zonder een publiek, maar een volksdichter niét?
dakkan / dakkanni
dakkan: myn broêr serge die toch wél opgetogen zou reageren op het inzicht dat er in deze rubriek, onder de noemer "dakkan", toch wél nog eens, na lang, wordt verhaald over zoiets als "president biden die, deze namiddag nog, aan zyn naaste medewerkers gevraagd zou hebben, hem een roman te bezorgen van johan daisne, niet eens persé in vertaling."
dakkanni: sympathie koesteren voor de persoon die het op zich neemt om op restaurant na het eten tot in detail uit te vissen wie nu juist hoeveel precies in de pot moet leggen.
pech en geluk
pech: ons vader voor boodschappen per ongeluk naar de turnhoutsebaan nummer 17 gestuurd, in plaats van naar de kerkstraat nummer 17.
geluk: myn moeder zegt dat het juist goed is voor zyn lichaamsbeweging...
onderschat / overschat
onderschat: de mate waarin zo'n ogenschynlyk op wereldfeiten gerichte rubriek als "onderschat / overschat" tussen de regels door toch wél bijdraagt tot het autobiographische gehalte van deze weblog.
overschat: dylan haegens
naar waarde geschat: de enerverendheid van het inzicht dat het gedicht van lord tennysson niet heet "the lotus eaters", maar wel de "lotos eaters".
alternatieve feiten
2. myn vriend martinus wolf had wel eens een relatie die zo erg destructief was, dat hy niet eerder dan zyn vriendin in slaap durfde vallen: uit oprechte schrik dat zy hem iets zou aandoen in zyn slaap.
3. delila knipte samson zyn haar terwyl die sliep, zoals na te lezen in de bybel in "rechters".
4. op 29 augustus 2011 werd er een man gearresteerd omdat hy, met een tondeuse, het haar van zyn vriendin had geschoren tydens haar slaap (je moet wel hàrd slapen om van zo'n tondeuse dan niet wakker te worden...)
dode schryvers
vooral gekend als de vader van frank howard atkins. vader en zoon schreven soms onder eenzelfde pseudoniem, "fenton ash". de beroemde ash-roman "a trip to mars", uit 1907, was van de vader.
een van de eerste marsreis-verhalen ooit - al was de échte pionier in het genre ene percy greg (in 1880 reeds), en hg wells was er behalve vlugger ook beroemder meê, in 1898, met "war of the worlds" natuurlyk.
dit item is opgedragen aan meta-vitalski-blogger george gorremans.
weird superhero
japanse webcomic
omdat hy alle monsters van de "stad van z" met één klap overwint, is zyn grootste vyand in waarheid de verveling.
stopt echt ni, nu dat je het zegt...
etymologie
het woord "grens" duikt in onze taal op in de 16e eeuw, behalve grens aanvankelyk ook gewoon "zandberg" willende zeggen. ontleend aan het middeleeuws Poolse woord "granitsa". wel veelzeggend dat een van de landen die in europa het felst hebben afgezien van eeuwen en eeuwen oorlog, van het woord "grens" nu juist de munter moet blyken...
state of being, 3 februari 2021
alweêr zo'n zombie-dag, da's echt iets van heden. waarmeê bedoeld wordt, zo'n dag waarin een wel vrolyke slaperigheid aldoor op je teneêrwerkt... de oorzaak zeer aanduidbaar ook: dinsdag en donderdagochtend geef ik les vroeg overdag les, maar dan slechts gedurende respectievelyk vier uurs (dinsdag dus) en maar twee uurs (donderdag); das dus wél vroeg opstaan, maar zeker niet verschrikkelyk hard labeuren. de nacht tevoren weet ik my, zoals nu reeds een jaar lang iédere dag, in een volstrekte schryfmodus; dan denk ik: ik werk nu door, tot vier uur snachts - dat gaat morgen ochtend wel pyn doen, maar rond het middaguur kan ik dan alweêr byslapen, desnoods in de livingzetel.
maar dat opstaan valt dan steeds verrassend goed meê - en die middagnap, die komt er niet van...
sochtends was het wél eventueel ondraaglyk hard stressen; de lessen verlopen deze week digitaal, vanuit de werkkamer voor de webcam - maar ik geraakte niet meer op smartschool, m'n yubicue liet het totaal afweten!! oplossing: myn heel erg oude computer uit het vroege steentydperk terug opgediept, en vliegensvlug van alle nodige programma's voorzien - het werkte; één minuut voor de les moest aanvangen, zat ik paraat - niet ééns, zoals de dagburgemeester onlangs, in een onderbroek die zich zou hebben weerspiegeld in het glasraam van de schuifdeur van een terras (die onderbroek maakte de wever wel juist extra sympathiek... als WY al vinden dat wy het te druk hebben - wat moet dié gast dan wel niet zeggen??)
addendum
maar juist daardoor, doordat het iets van drie weken geleden is,
is het juist vandaag pas best grappig...
lulligheid vaart wel by een zekere incubatie...
gast-auteur
HEKSENJACHT
door onze correspondent robertus baeken, vanuit de korenvelden van salem...
16.
‘Ik kom me verontschuldigen voor mijn kinderachtig gedrag van laatst. Dat had je heus niet verdiend!’
Mijn lijf werd door mekaar geschud, alsof ik ter plekke een achterwaartse salto maakte om zonder evenwichtsverlies en zonder dat deze krachttoer Roosje was opgevallen, onberispelijk weer op vaste voet neer te komen. Graag ben ik bereid het overdrevene van deze reactie toe te geven. Maar in een musical hoort dat zo. Een musical hoort de grijsheid van het miezerige dagelijks leven aan te vechten. Van grijs of saaiheid was hier geen sprake trouwens. Ten minste mag ik zeggen dat het me voorkwam of me tot mijn grote verrassing zo laat nog aan de deur een mooi ingepakt geschenk werd bezorgd. Bovendien hoefde ik het geschenk niet eens uit te pakken. Want daar stond ze, klaar voor een volgende onvergetelijke cameraopname. Haar teint helder. Haar lachje spontaan. Haar kapsel niet stijf van de brillantine zoals bij Fred Astaire, maar op natuurlijke wijze naar achter gekamd, zodat haar nobel voorhoofd vrijkwam en haar mij reeds bekende oorhangers ook nu weer op de nodige aandacht konden rekenen.
Zelfs in een vrolijke musical heb je droeve gebeurtenissen. Misschien is dat zelfs nodig. Anders krijg je geen diepgang, geen spanningsveld. Dan krijg je oppervlakkig gezwets rond danskunstjes, zoals hier bij Fred die, terwijl Roosje binnenkwam, juist bezig was met Ginger Rogers een aartsmoeilijke choreografie tot een verbluffend goed einde te brengen.
‘Wat een toeval, ik had mijn tv op dezelfde zender staan. Maar al dat rondjesdraaien begon me stierlijk te vervelen. Mij gaat het bij ‘t dansen om de uitgestraalde passie, zie je. Niet om de hoge moeilijkheidsgraad.’
‘Juist! Anders kan je evengoed naar het circus gaan!’ Daarmee nodigde ik haar uit voor een kopje thee.
Een goede zet van me. Na al dat opgeklopte gedoe tussen Fred en Ginger bracht de pauze bij thee met droog koekje ons tijdig de nodige rust en ademruimte. Vooral werd aan ons verhaal een beslissend moment toegevoegd. Niet dat ik haar uitnodigde om te zingen. Daarvoor was het al te laat op de avond, waardoor een kans bestond de buren te storen.
WORDT VERVOLGD...
maandag 1 februari 2021
zoveel moelyk / zo weinig mogelyk
zo weinig mogelyk: praten aan de telephoon
dakkan / dakkanni
dakkan: pas na 157 pogingen, slagen in je ry-examen (dat is namelyk het record, in engeland.)
dakkanni: hoger springen dan 2,45 meter
pech en geluk
pech: tydens een vergadering langs zoom-it twee keer de internetverbinding in het hele huis uitgevallen.
geluk: tezamen met mollie lezen in "frommeltje en viola"...
onderschat / overschat
onderschat: hoe vaak vlaamse nieuwslezers hun accenten verkeerd leggen vanuit het idee dat dat dan professioneel zou zyn (vb: werkLOOSheid ipv gewoon WERKloosheid.)
overschat: het belang van een publiek.
naar waarde geschat: buscemi
alternatieve feiten
2. voor getuigen van jehova is de derde figuur van de heilige drievuldigheid, namelyk de "heilige geest", anders dan by de katholieken, géén zelfstandige entiteit, maar wel een aanduiding van de energie van god.
3. getuigen van jehova hebben geen enkele feestdag.
4. er zyn tien wettelyke feestdagen: nieuwjaarsdag, paasmaandag, dag van de arbeid, hemelvaart, pinkstermaandag, nationale feestdag, maria-hemelvaart, allerheiligen, wapenstilstand, kerstmis.
5. met pinksteren viert men specifiek in drenthe het "pinksterkroonfeest".
6. de naam "drenthe" komt van het germaanse telwoord "threant", willende zeggen "drie"; drenthe had ieder jaar drie "dingspelen", dwz drie rechtszittingen - het woord leeft nog voort in "kortgeding".
7. over het algemeen zegt de bybel dat mensen elkaâr beter niet voor de rechter slepen; cfr korinthiërs 6:1., Matteüs 18:15.
dit was: bybel - drievuldigheid; drievuldigheid - jehova; jehova - feestdag; feestdag - pinksteren; pinksteren - drenthe; drenthe - rechtbank; rechtbank - bybel.
evaluatie: 3 op 10.
mop vd week
een erg stoere man heeft in zyn slaapkamer toch een muurkast vol met knuffelpoppen; kleine knuffels op de onderste plank, middelgrote knuffels op de middelste plank, reusachtige knuffels op de bovenste plank. een meid die met hem meêging voor een weekend, vind dit wel schattig: zo'n harde macho, met toch zo'n gevoelig plekje in huis. ze denkt er verder niet over na, en het stel begint te seksen. "pfieuwww," zegt ze nadien. "hoe vond jy het? de man antwoordt: je mag van de onderste plank, van daarzo tot daarzo, een prys kiezen..."
actua
een staatsgreep, in myanmar. dat lykt me geen kattenpis! en toch: het journaal telde vandaag negen items - en die staatsgreep kwam pas helemaal op het einde, vlak voor de sport. dus éérst die open brief van sioen, éérst die bekladde voorgevel van de croo, éérst die veertig loketten minder in onze treinstations - en dàn pas die nationale staatsgreep, in een land van 50 miljoen inwoners. waar zyn wy hier nu eigenlyk meê bezig...
state of being, 2 februari 2021
in de voormiddag wakker gedeurbeld door boldotcom. zo gaat het al een tydje. nooit meer uitslapen, altyd gaan opendoen voor die pakjes van luv.
vervolgens niet meer kunnen inslapen; maar ook niet echt iets kunnen doén. beetje lastig. so be it.
om twaalf uur stipt met tim clement in de machine-kamer aflevering vier van onze podcast definitief monteren. komt goed, ik ben zelf echt byzonder tevreden over deze radio - het is hét soort van programma, waar ik zélf naar zou willen luisteren.
in de namiddag urenlang liggen surfen, op zoek naar, eindelyk, hét beeld voor de cover voor m'n aanstaande zombie-boekje... klinkt lui en suf, maar dat is een afgryselyk werk; duizenden en duizenden vintage boekcovers bekyken - en nooit écht die kick vinden; cfr zoals een huis gaan kopen; je moet een weêrbots krygen, het huis zélf moet jou zeggen: "ik ben het!"
("ik ben het!", dat is zoals jezus dit uitsprak tot petrus in de olyventuin... je moet natuurlyk erg veel gelezen hebben, om de letterkunde van don vitalski ten volste te kunnen smaken...)
pas véél later, rond elf uur savonds, dan toch één beeld aangetroffen dat inderdaad zei: "ik ben het!" (een in blauw couleuren badende boomhut, waar een duistere gorilla in naar binnen breekt...)
om halfdrie een digitale meeting met myn lerarencoach. verliep niet zonder technische mankementen... dat belooft voor morgen, wanneer ik ook digitaal ga lesgeven...
lezen in "bouncer", deel vier; enorm goed... nu weêr gaan schryven...
gastauteur
door onze correspondent robertus baeken, vanuit de korenvelden van salem...
aflevering 15 B
Tegen het donker was ik bekaf. Tijd om de boeken dicht te gooien en zolang tv te kijken tot ik er suf van werd. Op een musical moest ik die avond niet rekenen, dat wist ik al. Wel op een oude dansfilm met Fred Astaire. Leuk, maar ook flauwe koek, zou Kamiel zeggen. Teveel slagroom. Want wat was dat voor een naïef, lachwekkend scenario! De hoofdrolspeler die hier George heette en van het hele gebeuren op de hoogte was, ging telkens de deur uit op het moment dat de onwetende verliefde pias, langs een andere deur de lege kamer binnen waggelde, zodat hij daar niks anders te doen had dan hulpeloos in zijn haar krabben, een whisky drinken, een paar sublieme stepdanspasjes uitvoeren om, vooraleer nog meer waggelend dan tevoren van het toneel te verdwijnen, zich alweer een vol glas van die koude thee in te schenken. Doordat George tijdens het dansen dubbel van katoen gaf, was Fred de hoofdrolspeler. Die zou nooit, nee nooit in zijn netjes en strak gecoiffeerde haren krabben! Dit om te zeggen dat ik het na een halfuur mooi voor bekeken hield!
De tv stond nog aan toen er zéér laat werd aangebeld. Ik stond net op het punt de lichten te doven en te gaan slapen.
Stond daar Roosje aan de deur. Haar ogen glashelder.
WORDT VERVOLGD
Abonneren op:
Posts (Atom)
