donderdag 25 februari 2021

waar was je ten donderdag


eigenlyk nog woensdag;
interview met jan verheyen


daarna met tim clement aflevering zeven her-monteren...


eerder woensdag, overdag,
met mollie naar het productiehuis in Mechelen
waar ze aflevering 100 heeft ingesproken
voor de snoopy-reeks (enkel te zien op apple-tv...)

donderdagochtend


hard lesgeven...


opnames voor een podcast over jmh berckmans, donderdagavond...
was onverwacht behoorlyk heftig...


vooraan geert viool, jmh's boezemvriend... aan de tafel midden wim jammaer, de producer... links naast hem christoph kenis, organisator... achteraan byna onzichtbaar marcel vanthilt...


rocco james conan
zoals meestal te laat aan zyn huiswerk bezig



ik zal bly zyn als zyn haar wordt geknipt...

weird


special thanks to sam

gag


state of being, 26 februari 2021






eêrgisteren-avond (woensdag) dat interview met jan verheyen - maar, wegens corona, slechts alleen via skype (audacity). wat niet zo slecht verliep, een paar keer goed gelachen zelfs, al was echt live zeker meer litterair geweest. het ding greep plaats by tim clement thuis, die ondertussen aflevering zeven opteniéf aan het monteren was. die aflevering, zeven, was technisch een zwaardere bevalling dan gemiddeld. nog twee afleveringen te gaan en dan eindigt het - en maar goed ook, er kruipt veel meer werk in dan jullie zouden denken... en hoeveel mensen horen al die details? je moet er echt naar luisteren met de koptelephoon...
    vandaag eerst gaan lesgeven, dat ging zeer goed, met een goed voorbereide powerpoint en alles dat je maar wil. één keer toch ook wel, heel eventjes, tamelyk kwaad moeten worden - maar daarna ging het weêr. actie en reactie. een toffe klas, een zonnige sfeer en zinvolle leerstof... een mooie school trouwens ook...
    weêr thuis met luv een heleboel papieren bekeken.
    rond drie uur in de namiddag naar de opnamestudio van cc deurne. "oei - wy hadden jou gesms't, had je dat niet gezien?" "neen - wat dan? wat is er?" "jouw opnames zyn moeten verschuiven naar zeven uur savonds." "oké, niet erg - alleen gaat dit wel, vrees ik, voor de lezers van myn blog een zeer saaie mededeling worden. een afspraak die een paar uur verschoven wordt, wat hebben myn lezers daaraan?" ("kan je dat dan niet weglaten?" vroeg wim, de technicus. "onmogelyk - ik noteer op die blog àlles dat er gebeurt".)
    frieten van de macdonalds. cheeseburger. big cola.
    om zeven uur dan weêr in deurne. voorlezen voor een podcast over jmh berckmans. het kortverhaal dat is getiteld "hoe het is",- goeie keuze, we hebben dat verhaal destyds sàmen geschreven. ik begon er gelaten aan, maar geraakte gaandeweg in grammaticale trance...
    met rocco james conan, voor die ging slapen, naar het laatste kwartier gekeken van "jurassic world". het blyft een zwak ding, maar het einde is beter dan het begin en da's dan een meêvaller, meestal verloopt het met dit soort films precies andersom. daarna ook tezamen nog gekeken naar het eerste kwartier van e.t., niet zonder dat myn zoon daar totààl in meê was...
    nu zit ik te bloggen, op de trap, in myn slaapkamer heb ik een slechte internetverbinding en naar beneden kan ik niet zolang die jongen nog ligt te woelen (een van de tweehonderd slechte gewoontes in dit huis; in andere huishoudens gaan die kinderen naar bed en gedaan, by ons is het iedere dag opnief een totale kermis...)
    ik voel my zeer goed in myn vel. ik heb weinig te verliezen. alleen maar te winnen. hoewel ik even hard werk als anders, bevangt er my tegelyk toch een grotere relax dan anders... ik ben goed bezig...

dreamer

een droom die zich moeilyk laat uitleggen. ik zat in een "impasse", niet met een of ander afgebakend gegeven, maar met myn gehele "state of being", om het met deze blog te zeggen. er was geen enkele oplossing om hier uit te geraken. toen dacht ik slim: ik ga gewoon "aaaaaaaaaaaaa" blyven en blyven zeggen, totdat ik hieruit ben; als ik "aaaaaaaaa" blyf zeggen, moéten "ze" (wie??) op den duur wel toegeven; ik dacht letterlyk: die gedurige "aaaaaaaaaaaaaaaaa" is als een tunnel, aan het eind daarvan kom ik uit de tunnel. aldus liep ik aldoor "aaaaaaaaa" te zeggen, totdat ik inzag: dit is voor rocco helemaal niet leuk, ik stop er weêr meê, en toen beseften-ik ook: myn stem zou dit ook niet lang meer hebben volgehouden... 

-end

lykt my een emotioneel ding hier...

afterLink.

die waren echt totààl gaga... die waren letterlyk op zoek naar atlantis en zo...  die waren ook op zoek naar létterlyk de heilige graal... ...

gast-auteur

HEKSENJACHT

door onze correspondent robertus baeken, vanuit de korenvelden van salem...







27.

Jammer genoeg is niks naar mijn wens verlopen. Nog vóór Lucretia zich bij mij voegde om onbekommerd samen op die vrolijke wals door de kamer te zwieren, loerde ik minder toevallig door hetzelfde venster als Roosje tevoren.

   Op slag werd me haar gedrag verklaard! Want wie herkende ik daarbeneden aan de overkant op het trottoir? Kamiel! Zijn blik verwilderd. Zijn rosse baard langer en lelijker nog dan tevoren! Ik hoefde me voor hem niet eens achter de gordijnen te verschuilen. Want zie, al zijn aandacht ging naar de voordeur waar Sneeuwwit datzelfde ogenblik naar buiten stormde om zich vol overgave in zijn armen te gooien. Maar ook dit verliep anders dan verwacht. De Boswachter, nu in burger, week achteruit, zodat ik met mijn eigen ogen kon vaststellen dat hij echt niks meer van zijn oude vlam moest hebben. Daarna zag ik die twee elkaar om beurten een en ander in het gezicht schreeuwen. Hun woorden drongen niet tot boven door. Zeker waren het een hoop verwijten.

   Lucretia had het ook gezien. Zij stond naast mij. ‘Zullen we walsen?’ Zij trok me aan de arm. ‘Aan dat soort waanzin is niks te verhelpen.’

   ‘Waanzin?’

   ‘Welja, Kamiel lijdt aan zinsverbijstering; zoals hij gek is op een waanbeeld. Roosje is gek op hem. Jij bent dan weer gek op Roosje. Een ketting van behekste verlangens. Eén van jullie hoort als eerste de tover te doorbreken. Ik hoop dat jij dat bent! Komaan Ralph, laat ons dansen! Maak schoon schip. Het wordt nooit iets met haar!’

   Nu trof ik in het script van de girl geen woord van ongelijk. Het was waar: tot nog toe had Roosje mijn innerlijke drang waarmee ik uit was op speelsheid en vrolijk gezang, vooral gedwarsboomd. Vandaag zat haar slagroomsnoetje voor de zoveelste keer onder de builen. Van mijn gedroomde musical zou niks in huis komen! Deze gedachte verlamde me, zodat ik nog maar één onooglijk stapje van de hier eenzaam rondwervelende muziek verwijderd was. De scriptgirl had dit goed bekeken. Zij nam me moeiteloos bij de arm. Loodste me naar het meest zalige, veelbelovende walsje dat ik ooit gedanst had. En toen zij tijdens ons doldraaien het wijsje begon te neuriën, kon ik er niet aan weerstaan om mee te neuriën. Het werd één toverbal van vrolijkheid. Ook daarna, toen er nog een quickstep volgde en een slowfox alweer. Tot onze spijt stopte de accordeon er hierna mee. Wij stonden op ten minste nog één bisnummer, maar niks aan te doen. De muzikante moest haar trein halen.


WORDT VERVOLGD

plesiosaurus



woensdag 24 februari 2021

donderdag is podcast-dag

NIEUW !!!

alweêr een aflevering waar ik echt fier op ben.
voor maximaal profyt is luisteren met de koptelephoon niet eens een slecht idee!

dinsdag 23 februari 2021

woensdagbunnies


luv, janice

prent vd week


(c) vasily tropinin, 1818, portret van zyn zoon

blogologie


vandaag zyn àlle belangrykste rubrieken nog eens present - behalve "dreamer", jammer genoeg...

zoveel mogelyk / zo weinig mogelyk

zoveel mogelyk: vrouwen met een topfunctie.

zo weinig mogelyk: boekenwinkels waar alleen maar "de laatste nieuwe" boeken liggen.

pech en geluk

pech: snachts nog gaan tanken omdat de bak weêr in het rood stond en je niet in de ochtendspits wil tanken.

geluk: die nieve boekhouder is echt ongelooflyk!

dakkan / dakkanni


dakkan
: een keith richards-kleurboek

dakkanni: macramé

onderschat / overschat

onderschat: eydie gormée

overschat: kindertheater als een uitweg voor acteurs wier carrière in het volwassen theater niet van de grond wil komen.

naar waarde geschat: de àndere liedjes van pia zadora nààst "when the rain begins to fall". 

alternatieve feiten

1. "de italiaanse maan" is de titel van een documentaire over rocco petrone, cruciaal medewerker van het apollo 11-project, dat de eerste mensen op de maan zette.

2. vermoedelyk bestaat de maan uit stukken van de aarde en van de niet meer bestaande planeet "theia", die, ongeveer zo groot als mars, 5 biljoen jaar geleden tegen de aarde aan moet zyn gestuiterd. (als je nu per ongeluk zegt "6 biljoen", dan lykt dat maar een minimale vergissing; maar om te beseffen hoe stom je dan werkelyk bent geweest, zou je eerst eens 1 biljoen jaar lang op je bus moeten staan wachten.) door die botsing sloeg theia aan scherven en ook van de aarde kwam er een serieuze brok gesteente los. al dit puin tezamen zou zodoende de maan hebben gevormd.

3. de snack-reep genaamd mars richt zich marketing-gewys voornamelyk op jongeren en wordt voor de lage landen gefabriceerd in de nederlandse, meerbepaald noord-brabantse stad veghel.

4. de bekende veghelenaar patrick stoof (°1967) speelde meê in de neêrlandse tv-serie "alleen op de wereld", 20 episodes van 10 minuten, verschenen in 2016.

5. "alleen op de wereld", oorspronkelyk "sans famille", door de rouenaar hector mallot (zie: prent bovenaan), waar spellingscorrectie uiterààrd automatisch "malloot" van maakt, heeft als, hoofdfiguren ene remi en ene "vitalis".

6. de heilige vitalis van milaan werd in de 1e eeuw na christus, misschién onder het bewind van keizer nero, te ravenna, italië, levend begraven in een met stenen afgedekte diepe put (zie: prent hieronder).

dit was: italië - maan; maan - mars; mars - veghel; veghel - "alleen op de wereld"; "alleen op de wereld" - vitalis; Vitalis - italië.

evaluatie: 7,5 op 10. was byna 8 op 10 maar bleef net één item te lang naar ruimtevaart zwemen... ook die suffe hollandse stad en die fletse acteur zyn niet echt boeiend...







reklaâm


watch out!!

het àllernieuwste boekje van don vitalski is verschenen!

essayistiek!

losse notities!

en toch, onderhuids, een zeer spannend verhaal tegelykertyd! 

myn eigen liévelingsboek, ryk geïllustreerd en lollig, slim en atmosferisch!

inclusief verzendingskosten: slechts 17 euro!!!!

gesigneerd, uiterst beperkte oplage, 180 bladzyden, bloedmooie cover.

mail vliegensvlug vitalski3@gmail.com !!!!!

interludium


dode schryvers

Henry Adams 
(1838-1918) 

achterkleinzoon van john adams, de tweede president van america.
hoogleraar geschiedenis, journalist maar ook romancier.
1907: "the education of henry adams"; goed voor de pulitzerprice.
trof in 1885 zyn eigen vrouw aan op de vloer van haar slaapkamer; zelfmoord gepleegd hebbende met cyaankali, wegens wellicht erfelyk bepaalde depressie.
meteen daarna werd adams voor jaren een fervent globentrotter, van washington naar parys en terug.
antisemiet en racist.
heftig vereerder van de heilige maagd maria.

vreemd gestorven

dit speelde zich af, 564 jaar voor christus. als je daar nu van maakt: 495 jaar voor christus, dan lykt dat ongeveer hetzelfde, maar zit je er toch 69 jaar naast, dwz twee of drie generaties...
    de wereldvermaarde arrhichion van phigalia was bezig met een olympische worstelparty. hy werd uit de knel gehouden, maar bezorgde zyn tegenstander een kolossale mep. die tegenstander deed teken naar de jury dat hy zich wilde overgeven, maar, in mekaâr gewrongen zonder mogelyk loskomen, brak hy precies tegelykertyd zyn tegenstander zyn nek...

weird superhero


"the conquerer" (1942-1943)

gag


:)

waar was je ten dinsdag


vroege ochtend: twee uurs 4TSO, prepositions of movement and direction (along, towards), discussing tintin (kuifje...)


vervolgens twee uur 3TSO, nog eens een heropfrissing van alle belangrykste voorbye gegevens; question-tags (ins't he? cannot they? doesn't she?), irregular verbs, continuous ing-forms...
    opnief een zeer goeie sfeer, arbeidzaam genoeg, en goed weêr door de vensters...

dinsdagavond = vuilnisophaaldienst komt langs


ook deze week zullen we er niet van kunnen worden beschuldigd, geen deel genomen te hebben aan de ecologische voetafdruk...

state of being, 24 februari 2021


lasagne met stokbrood... in de late avond de straat op gerend om tegen een dronkelap te gaan schreeuwen, die hier om de twee dagen, drie deuren verderop, stampede komt maken... terzake (het tv-programma): erdogans deprimerende onderdrukking van de turkse universiteit... luv is er na twee dagen in geslaagd om het digitale labyrint te doorkruisen dat nodig is om onze nieve boekhouder een volmacht te geven... de telephoondienst van de kbc is aanspreekbaar voor instructies tot 10u savonds, ain't that something? opeens geen nief leesbare stripverhalen meer in huis, behalve een paar dingen die eigenlyk niet echt goed zyn - waarom dààraan tyd versmossen... zin in duitse gesproken taal... morgen is het woensdag... heden is het halftwaalf savonds...

-end


afterLink.

gast-auteur


HEKSENJACHT

door onze correspondent robertus baeken, vanuit de korenvelden van salem...


26.2.

‘Weet je nog Kamiels truc met dat zwijnenhart? Eén van haar kabouters, een hoogleraar biologie, had die bebloede klomp bestudeerd, haar ingefluisterd dat dit hart onmogelijk van een mens kon zijn. Mijn leven werd gespaard. Maar daarvoor zit hij nog een bijkomend jaar in ‘t voorgeborchte.’

   ‘Hé, dat is toch geweldig nieuws?’

   ‘Denk je?’ Hoewel ik probeerde Roosje ervan te overtuigen dat daardoor alleen maar de kans groter werd om Kamiel van zijn waanbeelden af te brengen en misschien zelfs spoedig weer naar huis en het gewone leven te doen terugkeren, bleef zij hardnekkig het hoofd schudden. ‘De vloek kan enkel door een ander slachtoffer ongedaan worden gemaakt.’

   ‘Zullen we de politie erbij halen?’

   ‘Geloof me, zolang het gaat om een everzwijn, vatten zij het op als een grapje! We kunnen niets doen!’

   ‘Zo denk ik er precies over!’ hoorde ik Lucretia achter mij, waardoor me in één klap duidelijk werd dat de scriptgirl, zoals dat gaat tussen boezemvriendinnen, niet enkel volledig op de hoogte was van Roosjes probleem rond haar stiefbroer, maar zeker ook van haar onmogelijke liefde voor hem.

   Subtiel herinnerde Jeannette ons aan haar aanwezigheid wat verder in de kamer. Zonder benul van wat er tussen ons gaande was, vouwde zij haar accordeon open, dit keer weer voor een soepele wals. De klanken herinnerden ons eraan dat de musical voor het goede verloop nu best zou voortgezet worden. Die ellende met Kamiel was meer dan genoeg geweest. Voor mijn part mocht die halve Patat zelfs in haar eentje opstappen. Weg, dat in het rondspattende varkensbloed! Ik was haar miserie beu! Kotsbeu! Dus zette ik door. Dit feestje mocht tot de avond doorgaan!


WORDT VERVOLGD...

de laatste kwal


maandag 22 februari 2021

dinsdagbunnies


ingrid diafaan en dinges

prent vd week


reklaâm

de spectaculaire mémoires van een antwerpse chef-kok,
voor 17 euro inclusief verzending geparfumeerd in Uw brievenbus!...

mail vitalski3@gmail.com

raar gestorven

in het zeer oude athene was het gebruikelyk om naar iemand die je bewondert, een hoed te gooien. zo kwam het dat in het jaar 620 voor christus de atheense wetgever "draco van athene" zoveel hoeden en mantels naar hem toe kreeg geworpen, dat hy onder een berg daarvan belandde, en stikte.

boekbespreking

"rood alarm", buck danny

het vervolg op "operatie yzeren gordyn". echt goéd. een verbeterde versie van de onleesbare, oorspronkelyke buck danny. geweldige nostalgische hommage aan charlier of, zo je wil, aan de americaanse milton caniff (zie: prentje hieronder). dwz prachtige lynvoering, prachtige vakverdeling. goed volle bladzyden. echte helden. maar ook méér dan een hommage, want steengoed verteld. totale sfeer. chapeau.








gag


waar was je te maandag


in de voormiddag was ik thuis,

ontvangende tim clement

state of being, 23 februari 2021







door omstandigheden die ik hier niet kan uitleggen, is het interview met jan verheyen een week uitgesteld. evenwel trof deze mededeling my vanmorgen met een zekere vreugde; die excursie naar ruddervoorde zou normaal gezien quasi de gehele dag in beslag hebben genomen, wat nu dus éigenlyk wilde zeggen dat ik in de praktyk vandaag verlof kon hebben. in ieder geval ben ik opgestaan: om een stripverhaal te lezen (buck danny), qua chill kan dat wel tellen.
    om 12u kwam tim clement langs, voor de montage van aflevering zeven van de grote don vitalski radio show. dat werk is altyd erg snel klaar, omdat het ook altyd uiterst minutieus wordt voorbereid, maar nadien zyn we wel nog een goed halfuur blyven staan buurten (luv, uit leuven, erkent niet het woord "buurten", willende zeggen "goed doorkeuvelen", maar toch is dit wel degelyk een algemeen aanvaard neêrlands woord, en bovendien is het ook een zeer expressief woord.)
    in de namiddag dan toch maar naar boechout gereden, om daar, by myn ex-boekhouder, myn papieren te gaan ophalen. kan maar gebeurd zyn... onderweg naar ginds in myn earplugs een documentaire over leopold II - totdat ik dit moest afzetten: wegens té erg. die koloniale holocaust is nu een eeuw en een kwart geleden, daarom glyden die tot clichés verworden horrortoestanden als iets exotisch van ons af, maar als je je die nachtmerrie in echtheid, in fysieke realiteit, voor de geest probeert te werven - dan moet je naar de pechstrook om het uit te krysen...



    

dreamer

johan braeckman en jean paul van bendegem zyn keihard met mekaâr in discussie over de vraag of napoleon nu deugde of niet. het lykt byna op een spelletje vuisten aan tafel, allebei waanzinnig heftig... *** toen ik een kind was tekende ik een stripverhaal waarin de vyanden een soort kukluxclan-achtige piekmutsen, maar myn broêr serge hertekende die strip en gaf die slechteriken in plaats daarvan een soort van zeshoekige kappen. vandaag, 45 jaar later, droom ik dat ik met rocco in een grote fabriekshal op de vlucht ben voor twee schurken die zo'n zeshoekige kap dragen - het moet gezegd: die zyn enorm griezelig en dreigend en morbide...



^ 1979

^ 2021


-end


afterLink.

gast-auteur


HEKSENJACHT

door onze correspondent robertus baeken, vanuit de korenvelden van salem...


25.

Tot hier had Roosje haar voorkeur voor mij nog niet laten blijken. Om haar op subtiele wijze te laten aanvoelen dat zij niet het recht had om flauw te doen, liet ik die eerste dans op mijn vraag door een zwoele slowfox volgen. Maar weer weigerde Roosje ons een blik waardig te keuren. Het scheen zelfs of haar houding hoe langer hoe meer ineenkromp. Kin tegen de borst.

   Eindelijk beëindigde de accordeonist haar oeverloos lang nummer. Hoogtijd om me uit Lucretia’s armen te bevrijden.



26.

Jaloezie? Voor zulke banale gevoelens zou ik geamuseerd mijn schouders ophalen. Zolang hun nare gevolgen binnen de perken bleven en er ook niet echt redenen toe waren, kon het de spanning en vrolijkheid van onze musical alleen maar ten goede komen. Een interessant verhaal trekt immers de aandacht. En wat boeit het publiek meer dan de heftige strijd voor de goede afloop van een onvergetelijke liefdesgeschiedenis?

   Hier was echter meer aan de hand. Ik boog me over Roosje en schrok. Waar ik haar had willen geruststellen, daar mijn dans niet meer voorstelde dan onschuldig vermaak, keek ik op een gezwollen gezichtje dat alweer vol bobbels stond. Wat ondenkbaars had zij zich nu weer in ‘t hoofd gehaald?

   Een tweede dreun: ‘Ik had net Kamiel aan de lijn!’

   Leefde ik te hard met haar mee? Als zij bij wijze van spreken haar linkerknie bezeerde, voelde ik het op die plaats ook. Dezelfde nacht dat zij in dat buitenaardse bos werd opgejaagd, was ik uit zo’n verschrikkelijk nachtmerrie wakker geschrokken dat ik het geen mens durfde vertellen. Het gezicht van moeder Hortensia vol bloedspatten. Een op haar lijf inhakkend slagersmes. De sirenes van een combi vol politieagenten om mij, bij gelegenheid van carnaval verkleed als Zorro in zwarte cape en gemaskerd, hardhandig te overmeesteren.


WORDT VERVOLGD...