eigenlyk nog woensdag;
donderdag 25 februari 2021
state of being, 26 februari 2021
dreamer
afterLink.
gast-auteur
HEKSENJACHT
door onze correspondent robertus baeken, vanuit de korenvelden van salem...
27.
Jammer genoeg is niks naar mijn wens verlopen. Nog vóór Lucretia zich bij mij voegde om onbekommerd samen op die vrolijke wals door de kamer te zwieren, loerde ik minder toevallig door hetzelfde venster als Roosje tevoren.
Op slag werd me haar gedrag verklaard! Want wie herkende ik daarbeneden aan de overkant op het trottoir? Kamiel! Zijn blik verwilderd. Zijn rosse baard langer en lelijker nog dan tevoren! Ik hoefde me voor hem niet eens achter de gordijnen te verschuilen. Want zie, al zijn aandacht ging naar de voordeur waar Sneeuwwit datzelfde ogenblik naar buiten stormde om zich vol overgave in zijn armen te gooien. Maar ook dit verliep anders dan verwacht. De Boswachter, nu in burger, week achteruit, zodat ik met mijn eigen ogen kon vaststellen dat hij echt niks meer van zijn oude vlam moest hebben. Daarna zag ik die twee elkaar om beurten een en ander in het gezicht schreeuwen. Hun woorden drongen niet tot boven door. Zeker waren het een hoop verwijten.
Lucretia had het ook gezien. Zij stond naast mij. ‘Zullen we walsen?’ Zij trok me aan de arm. ‘Aan dat soort waanzin is niks te verhelpen.’
‘Waanzin?’
‘Welja, Kamiel lijdt aan zinsverbijstering; zoals hij gek is op een waanbeeld. Roosje is gek op hem. Jij bent dan weer gek op Roosje. Een ketting van behekste verlangens. Eén van jullie hoort als eerste de tover te doorbreken. Ik hoop dat jij dat bent! Komaan Ralph, laat ons dansen! Maak schoon schip. Het wordt nooit iets met haar!’
Nu trof ik in het script van de girl geen woord van ongelijk. Het was waar: tot nog toe had Roosje mijn innerlijke drang waarmee ik uit was op speelsheid en vrolijk gezang, vooral gedwarsboomd. Vandaag zat haar slagroomsnoetje voor de zoveelste keer onder de builen. Van mijn gedroomde musical zou niks in huis komen! Deze gedachte verlamde me, zodat ik nog maar één onooglijk stapje van de hier eenzaam rondwervelende muziek verwijderd was. De scriptgirl had dit goed bekeken. Zij nam me moeiteloos bij de arm. Loodste me naar het meest zalige, veelbelovende walsje dat ik ooit gedanst had. En toen zij tijdens ons doldraaien het wijsje begon te neuriën, kon ik er niet aan weerstaan om mee te neuriën. Het werd één toverbal van vrolijkheid. Ook daarna, toen er nog een quickstep volgde en een slowfox alweer. Tot onze spijt stopte de accordeon er hierna mee. Wij stonden op ten minste nog één bisnummer, maar niks aan te doen. De muzikante moest haar trein halen.
WORDT VERVOLGD
woensdag 24 februari 2021
donderdag is podcast-dag
dinsdag 23 februari 2021
zoveel mogelyk / zo weinig mogelyk
zoveel mogelyk: vrouwen met een topfunctie.
zo weinig mogelyk: boekenwinkels waar alleen maar "de laatste nieuwe" boeken liggen.
pech en geluk
pech: snachts nog gaan tanken omdat de bak weêr in het rood stond en je niet in de ochtendspits wil tanken.
onderschat / overschat
onderschat: eydie gormée
alternatieve feiten
5. "alleen op de wereld", oorspronkelyk "sans famille", door de rouenaar hector mallot (zie: prent bovenaan), waar spellingscorrectie uiterààrd automatisch "malloot" van maakt, heeft als, hoofdfiguren ene remi en ene "vitalis".
reklaâm
watch out!!
dode schryvers
Henry Adams
vreemd gestorven
waar was je ten dinsdag
vroege ochtend: twee uurs 4TSO, prepositions of movement and direction (along, towards), discussing tintin (kuifje...)
dinsdagavond = vuilnisophaaldienst komt langs
ook deze week zullen we er niet van kunnen worden beschuldigd, geen deel genomen te hebben aan de ecologische voetafdruk...
state of being, 24 februari 2021
gast-auteur
HEKSENJACHT
door onze correspondent robertus baeken, vanuit de korenvelden van salem...
26.2.
‘Weet je nog Kamiels truc met dat zwijnenhart? Eén van haar kabouters, een hoogleraar biologie, had die bebloede klomp bestudeerd, haar ingefluisterd dat dit hart onmogelijk van een mens kon zijn. Mijn leven werd gespaard. Maar daarvoor zit hij nog een bijkomend jaar in ‘t voorgeborchte.’
‘Hé, dat is toch geweldig nieuws?’
‘Denk je?’ Hoewel ik probeerde Roosje ervan te overtuigen dat daardoor alleen maar de kans groter werd om Kamiel van zijn waanbeelden af te brengen en misschien zelfs spoedig weer naar huis en het gewone leven te doen terugkeren, bleef zij hardnekkig het hoofd schudden. ‘De vloek kan enkel door een ander slachtoffer ongedaan worden gemaakt.’
‘Zullen we de politie erbij halen?’
‘Geloof me, zolang het gaat om een everzwijn, vatten zij het op als een grapje! We kunnen niets doen!’
‘Zo denk ik er precies over!’ hoorde ik Lucretia achter mij, waardoor me in één klap duidelijk werd dat de scriptgirl, zoals dat gaat tussen boezemvriendinnen, niet enkel volledig op de hoogte was van Roosjes probleem rond haar stiefbroer, maar zeker ook van haar onmogelijke liefde voor hem.
Subtiel herinnerde Jeannette ons aan haar aanwezigheid wat verder in de kamer. Zonder benul van wat er tussen ons gaande was, vouwde zij haar accordeon open, dit keer weer voor een soepele wals. De klanken herinnerden ons eraan dat de musical voor het goede verloop nu best zou voortgezet worden. Die ellende met Kamiel was meer dan genoeg geweest. Voor mijn part mocht die halve Patat zelfs in haar eentje opstappen. Weg, dat in het rondspattende varkensbloed! Ik was haar miserie beu! Kotsbeu! Dus zette ik door. Dit feestje mocht tot de avond doorgaan!
maandag 22 februari 2021
reklaâm
voor 17 euro inclusief verzending geparfumeerd in Uw brievenbus!...
mail vitalski3@gmail.com
raar gestorven
in het zeer oude athene was het gebruikelyk om naar iemand die je bewondert, een hoed te gooien. zo kwam het dat in het jaar 620 voor christus de atheense wetgever "draco van athene" zoveel hoeden en mantels naar hem toe kreeg geworpen, dat hy onder een berg daarvan belandde, en stikte.
boekbespreking
state of being, 23 februari 2021
dreamer
gast-auteur
HEKSENJACHT
door onze correspondent robertus baeken, vanuit de korenvelden van salem...
25.
Tot hier had Roosje haar voorkeur voor mij nog niet laten blijken. Om haar op subtiele wijze te laten aanvoelen dat zij niet het recht had om flauw te doen, liet ik die eerste dans op mijn vraag door een zwoele slowfox volgen. Maar weer weigerde Roosje ons een blik waardig te keuren. Het scheen zelfs of haar houding hoe langer hoe meer ineenkromp. Kin tegen de borst.
Eindelijk beëindigde de accordeonist haar oeverloos lang nummer. Hoogtijd om me uit Lucretia’s armen te bevrijden.
26.
Jaloezie? Voor zulke banale gevoelens zou ik geamuseerd mijn schouders ophalen. Zolang hun nare gevolgen binnen de perken bleven en er ook niet echt redenen toe waren, kon het de spanning en vrolijkheid van onze musical alleen maar ten goede komen. Een interessant verhaal trekt immers de aandacht. En wat boeit het publiek meer dan de heftige strijd voor de goede afloop van een onvergetelijke liefdesgeschiedenis?
Hier was echter meer aan de hand. Ik boog me over Roosje en schrok. Waar ik haar had willen geruststellen, daar mijn dans niet meer voorstelde dan onschuldig vermaak, keek ik op een gezwollen gezichtje dat alweer vol bobbels stond. Wat ondenkbaars had zij zich nu weer in ‘t hoofd gehaald?
Een tweede dreun: ‘Ik had net Kamiel aan de lijn!’
Leefde ik te hard met haar mee? Als zij bij wijze van spreken haar linkerknie bezeerde, voelde ik het op die plaats ook. Dezelfde nacht dat zij in dat buitenaardse bos werd opgejaagd, was ik uit zo’n verschrikkelijk nachtmerrie wakker geschrokken dat ik het geen mens durfde vertellen. Het gezicht van moeder Hortensia vol bloedspatten. Een op haar lijf inhakkend slagersmes. De sirenes van een combi vol politieagenten om mij, bij gelegenheid van carnaval verkleed als Zorro in zwarte cape en gemaskerd, hardhandig te overmeesteren.
WORDT VERVOLGD...










































































