nieuw sinds vandaag: 17 sept 2026: dinsdagclub in "de corridor", wetteren
https://vitalskiblog.blogspot.com/search?q=agendareality
zondag 1 februari 2026
zondagbunnie
nomi
nu dinsdag live in de legendarische dinsdagclub
ook jo fakir nu dinsdag overigens live in de legendarische dinsdagclub
state of being, 1 fébruari 2026
myn gezin zeer fyn herenigd, myn zoon en myn dochter onderling ook zeer vrolyk, zodoende huiselyke vreugd alom. zelfs allevier tezamen aan één tafel gegeten, een uitzonderlyk iets.
die puzzle van rocco is wel vervelend, het mooie, middelste gedeelten-is voltooid maar alle vyfhonderd stukjes van de buitenkanten, die allemaal exact even zwart zyn, geraken allicht nooit meer opgelost - hoewel dit speelgoed op myn bureau ligt; zodat ik nu al dagenlang myn geld niet meer kan tellen.
hard bezig geweest met het "dinsdagclub anti-stikker-boek" (sic), een geschiedenis-van-de-dinsdagclub in 600 photo's. is vooral zoveel werk omdat je niemand mag vergeten, en meer nog omdat die burleske danseressen toch allemaal op mekaâr lyken, ook qua stage-name; lucy luscious, lady lucy, lucy jules - echt...
ondertussen is gebleken dat die "drug trafficers" die trump aan de kusten van venezuela aan het dood-bombarderen was geweest, zoals reeds gevreesd inderdaad totààl niets met drugs te maken hadden. dat dat effectief gewoon maar vissers waren. dit op zich is erger watergate; maar die schurk doet op zovéél fronten tegelyk zoveel evils, dat een dag tekort is om het zelfs maar allemaal te kunnen vermélden.
savonds met myn pa en myn ma, doch ook met de zussen van myn ma, naar myn eigenste deuren-comédie gaan zien, "waarde gy ni naar bénidorm". opnieuw de hele cast in topvorm, die behoren alle zes tot de meest virtuoze acteurs met wie ik ooit heb mogen werken. het geweldige is dat dat tydens de répetitie niet eens altyd duidelyk was, ze bloeiden ineens op: pas van zodra er publiek was. en dan wel metéén.
rond middernacht moest ik mollie gaan halen op een verjaardagsfeestje. ze was daar echter zelf al weggegaan - nu zonder jas aan maar op hakken, rondzwervende in de stationsbuurt, van het verre mortsel. nog nooit in myn leven zo ongerust geweest! "is daar nergens een cafetaria waar je binnen kan!!" onderweg naar daar: telkens voor ieder rood licht!! voordat dat op groen stond, duurde telkens 32 minuten!!!
"ik ben helemaal niet kwaad ik ben bly dat je nog leeft."
"neen ik ben totààl niet kwaad; ik roep alleen maar zo hard omdat ik totaal overstresst was!"
van mortsel naar antwerpen noord terug. haar vriendin is er ook by. we komen by ons thuis aan. ik zeg: "jy logeert by ons, of wat?" "neen, ik zou naar huis moeten." "ok, waar woon jy?" antwoord: "in berchem." (noot voor illegal aliens: als je van mortsel naar antwerpen noord rydt - dan rydt je over berchem... de fruithoflaan - dat IS eigenlyk mortsel...)
Abonneren op:
Reacties (Atom)
