groeten vanuit de dinsdagclub in hoogstraten
- tot zo in het salon
zondag 22 maart 2026
agenda
nieuw sinds vandaag: DO 21 MEI 2026: dinsdagclub, SPIEGELTENT MIRAGE, BRUGGE
VRIJ 12 FEB 2027: dinsdagclub, 30CC, LEUVEN
al myn speeldata, ziehier:
vrijdag 20 maart 2026
state of being, 21 maart 2026
molly even total stress, wegens gsm kwyt. ze kreeg wel meteen een nieuwe gsm, maar daarin was ze al haar opgeslagen items kwyt. het huis ontplofte... gelukkig, op de langere duur is toch alles in orde gekomen.
rocco james conan in de zeer late namiddag in het skatepark na één kwartier gestopt met skateboarden: wegens op zyn elleboog getuimeld. één kwartier lang kon hy zyn arm helemaal niet meer bewegen. maar nu, precies, is hy toch weêr aan beterende hand...
bezig aan de vierde star wars film, de phantom menace. het verhaal kan ik inmiddels totààl niet meer volgen, en de effecten zyn, nu in de jaren 90 gekomen, hun naïeve doe-het-zelf-charme helemaal kwyt; maar toch blyft het plezierig om er tezamen met myn zoon naar te zitten kyken (in blokken van twintig minuten, zo bezig als we béiden altyd zyn.)
liam neeson in de rol van qui-gon jin behoort tot het àllerslechtste acteerwerk dat ik ooit van myn leven gezien heb. alsof hy er niet WIL staan - maar alsof hy er staat omdat hy moét: van de v.d.a.b.
rond het zonnige middag-uur tezamen met luv naar kellie, dwz naar onze coiffeur op de turnhoutsebaan in merksem. nét op tyd - of eigenlyk: twee dagen te laat; ik zat, immers, net sinds twéé dagen opeens in hét stadium van "zelfverachting vanwege onhanteerbaar nekhaar". dat gevoelen komt altyd plots, dwz plots moét het er dan dringend weêr af!!...
op diezelfde bredabaan, maar dan zes deuren verderop, in die kringwinkel daar wat rondgelopen. er lagen een paar ouwe tina-strips. mollie vertelde my onlangs over wat zyzelf een guilty pleasure noemt, namelyk het lezen van "dark romance stories" (op tictoc dan wel), dus ik dacht: misschién gaat ze deze onzin wel fyn vinden op één bepaalde avond alleen op haar internaatskamer... ik was er zelf alleszins door gecharmeerd, door die eerste bladzyde, het verteltempo van een gezin dat in een zekere camping aankomt... myn grote zus las deze strips... zo'n abonnement op tina, had zy...
als tienjarige jongen had ik daar, in 1981 dus, weinig aan - behalve de série "eduard en emily", die las ik toch wél...
die eduard was hopeloos verliefd op die emily en maakte zichzelf aldoor belachelyk...
goed, fasten your seatbelts voor nu weêr één doorloop-spurt tot aan woensdag... dwz pas woensdag ga ik terug in deze zetel kunnen zitten...
vrydagbunnies
natasja & lotte
één keer om de vyf maanden
heb ik nog eens een etentje
met myn dierbaarste collega's
heb ik nog eens een etentje
met myn dierbaarste collega's
van toen ik een leraar engels was
axxes, groenendaallaan, goeie keuken, sportieve setting, easy parkeren
get busy
don vitalski's legendarische dinsdagclub, bacchuslaan 67, deuren 18u, showtime vanaf 19u
onderschat / overschat
onderschat: de drie biggetjes zoals gezien door walt disney.
overschat: het plezier van rondwandelen in een stad waar je geen eigen stek hebt.
naar waarde geschat: damien hirst
dode schryvers
vriend van saint-beuve. schreef ondermeer "dithyrambe op de dood van lord byron".
(een dithyrambe is een oud-griekse lofzang, voor een 50-koppig mannenkoor.)
state of being, 20 maart 2026
zo smal als je tegenwoordig in parkeergarages moet zien te parkeren - zegt alles over de mensheid van heden. we laten ons vrywillig tegen mekaâr aan worden geprangd als verdroogde sardinetjes.
daar komt nog by dat we zelf allemaal zo dom zyn, alsmaar dikkere auto's te willen hebben. kyk rond je: dat is niet meer normaal, dat zyn allemaal vyf meters hoge, zes meters brede jeep-tanks. met telkens maar één inzittende.
ook die bochten die je moet nemen om in zo'n parkeergarage af te dalen of, nog moeilyker, naar omhoog te klimmen - gisteren, gent, parking zuid, kreeg ik een totàle aanval van claustrofobie (by het opklimmen... zo smal, dat je met één verkeerde draai zou zyn komen vast te zitten; terwyl er vlak voor my iemand heel trààg aan het ryden was, en vlak àchter my iemand anders heel snél.
daar was, woensdag, een vergadering inzake de dinsdagclub op de gentse feesten. driedubbele melancholie wel onderweg naar, waar anders, het trefpunt, als een punt van byeenkomen: luc devos die hier niet meer in die frituur staat; fleur pierets en haar moeder die al duizenden jaren niet meer daar op die hoek wonen, tweede verdiep, van "by sint jacobs" (plus, hun my oneindige folteringen van toen; myn weêrloze onervarenheid van toen); dan was er nog een derde reden waarom ik duizelig werd van gevoelens - inmiddels weet ik niet meer welke die derde reden juist was.
en de vergadering zélf, die ging steengoed!...
ah ja, ja... het gegeven dat er daar en toen, op de vlasmarkt, in café de kinky star, effectief een optredentje bezig was van een of ander jong rockgroepje...
de duizenden doden die we stierven in cafe de kinky...
toch was het niet nutteloos... byvoorbeeld die slanke nathalie die toen 22 was en met wie jy irish coffees dronk; die is nu intussen de directrice van de minard-schouwburg...
morgen de dinsdagclub in hoogstraten - over-uitverkocht. dwz iedere dag mails van nog aanvragen, de hele tyd moetende antwoorden: sorry kan écht niet meer by...
zelfs de dochter van de burgemeester van hoogstraten hebben we moeten zeggen sorry...
donderdag 19 maart 2026
alternatieve feiten
1. de allereerste postkaart ter wereld werd verstuurd op 1 october 1869, byzonderlyk vanuit oostenryk. er stond geen afbeelding op — gewoon blanco aan één zyde. in feite dus een open brief, die iedereen kon lezen, inclusief de postbode.
2. de uitdrukking “open boek” voor iemand die geen geheimen heeft, stamt vermoedelyk van deze gewoonte.
3. de postkaart mét afbeelding werd pas in de jaren 70 van de 19e eeuw uitgevonden, met name door een franse kunstenaar wiens naam, jammer genoeg, niemand meer kent (de uitvinder van de kaart zonder afbeelding, ene emanuel herrmann, is in zyn eigen land daarentegen nog redelyk bekend.)
4. gemiddeld knippert een mens zestien keer per minuut met zyn ogen.
5. al lezend, knipperen we gemiddeld vier keer per minuut met onze ogen.
6. naar een scherm kykend, zelfs maar twee keer.
7. dat laatste veroorzaakt vermoeienis, verdroging en zelfs een permanente irritatie, die we echter niet erkennen als komende van dat scherm-kyken...
8. "anemoia": een gevoelen van nostalgie naar een tyd die je zelf nooit hebt meegemaakt. woord bedacht door de americaanse schrijver john koenig, in zyn woordenboek van niet-bestaande emoties, “the dictionary of obscure sorrows”.
9. de allereerste droom die ooit werd opgeschreven en die we nog kennen, staat in het gilgamesj-epos, circa 2100 voor christus.
10. die droom gaat erover, dat er op de auteur een meteoriet valt - waarna hy op die meteoriet verliefd wordt.
state of being, 19 maart 2026
onverwacht op dinsdagnamiddag met mollie over de meir, naar haar favoriete clothingshop en naar haar favoriete yoghurt-ys-bar, welke pittoreske, fynzinnige plek terecht een favoriet is. normaal, zoals jullie weten, focus ik my op dinsdagnamiddagen steeds 100% op de opkomende clubgig, steeds duizend-en-één dingen tegelyk aan de hand - maar mollie was niet op school en opeens vroeg ze my: "gaan we samen de stad in?"- hoe kàn een vadertje daarop "neen" zeggen??
de eerste zonnige dag van maart, de eerste dag van dit jaar zonder een overjas. de binnenstad, op zo'n weekdag, geen overrompeling maar een serene bedryvigheid.
"dat was fyn, he papa?"
"zeker - dit was zelfs de mooiste namiddag van heel myn leven."
dat vond ze overdreven. ik zeg echter, dit volgende: "jouw opa, myn vader dus, die is ook zo; als oma eten gekookt heeft voor hem, en opa heeft gedaan met eten, en hy vond het eten goed, dan zegt hy altyd: dit was het lekkerste eten dat ik ooit van myn leven gegeten heb."
"oh,- schattig!..."
en het is dan géén leugen.
dit was ECHT DE BESTE DAG VAN MYN LEVEN.
woensdag 18 maart 2026
maandag 16 maart 2026
onderschat / overschat
onderschat: quark
overschat: het nut van verbittering
naar waarde geschat: kloot per w
alternatieve feiten
2. leopold von sacher-masoch (oostenryk, 1836-1895) streed zeer actief tégen het antisemitisme.
3. de naar hem genoemde term "sado-masochisme" werd gemunt door de psychologische pionier krafft-ebing, in 1886.
4. kleurenblindheid werd principieel enkele decennia lang "daltonisme" genoemd.
5. de grootste katachtige is de tyger. direct daarna komt de leeuw.
6. vader abraham heette in het echt voluit "petrus antonius laurentius pierre kartner".
7. de uitvinder meccano speelgoed was dezelfde engelse boekhouder, frank hornby, die ook de eigenaar was van de hornby treinen en de welbekende dinky toys.
8. in veel soorten kant-en-klare geraspte kaas zit cellulose, een antiklontermiddel dat wordt geronnen uit houtvezels, ervoor zorgende dat de kaas in zakjes niet aan elkaâr plakt.
8. in veel soorten kant-en-klare geraspte kaas zit cellulose, een antiklontermiddel dat wordt geronnen uit houtvezels, ervoor zorgende dat de kaas in zakjes niet aan elkaâr plakt.
state of being, 16 maart 2026
midden maart; dit wil zeggen: het volle leven. eerlyke regenval, met de fiets naar school, boekentassen vergeten. danscursussen, huiswerk en toetsen. een huisdier dat zyn laatste spuitje krygt. een idool dat wel nog niét zyn nieuwe plaat uitbrengt, maar daar wel al de hoes van laat zien in alle mogelyke muziekbladen. dat is maart.
ik zit nu middenin de tetralogie oostende - brugge - hoogstraten - mechelen; met het salon dat ook nog by komt, weet ik me feitelyk nog niét in de helft, doch energie-matig ben ik toch die middenkaap reeds gepassseerd: doordat deze gigs, op logistiek vlak, exact werden geordend van moeilyk naar gemakkelyk... dat we die oostende überhaupt gekund hebben, is iets ongelooflyks... dat brugge zo'n hoogfeest werd, was dan weêr iets van een aangename berekening; dit was de zesde keer in brugge, en élke keer was succesvoller dan de keer tevoren (hoewel de éérste keer, januari 2024, nog veel méér succesvol was... raar!... waar kwam dat succes toen dan vandaag?? is dat de self-fulfilling prophecy van een schouwburg? not...)
de hele maandag lang, non-stop, in deze zetel gezeten, line-ups samenstellen, telephoons van kloot perwez aanpakken, gedoe rond peppol heroriënteren... tegen luv, die anders zovéél doet, en die zoveel goéds doet, toch zeggen dat ze de zeepblokjes voor de afwasmachine is vergeten...
subiet de kinderen gaan halen in "fabrik magic", in aartselaar... morgen in het krieken van de morgen, mollie weêr naar evergem chaufferen... en dan, my scheren, myn spullen pakken - en de blueface weêr worden...
subiet de kinderen gaan halen in "fabrik magic", in aartselaar... morgen in het krieken van de morgen, mollie weêr naar evergem chaufferen... en dan, my scheren, myn spullen pakken - en de blueface weêr worden...
dreamer
er was een niet ontoeristisch ogend pleintje, met op de hoek een drie verdiepingen tellend antikwariaat, waar ik vriend aan huis was, by een winkelier die my een beetje als een beroemde eregast ontving. ik kwam hier vaak, en nu hy me even alleen liet, moest ik een neiging onderdrukken, allerlei oude kaarten en losse antieke papieren hier op tafel, niet zomaar te stelen. er was ook een mooi boek over de geschiedenis van myn geboortedorp vosselaar dat ik wilde hebben... op een moment legden we een geheel schab terug in de kast, maar dan ondersteboven, zodat die boeken alle naar beneden vielen...
zondag 15 maart 2026
onderschat / overschat
overschat: de noodzaak om elke keer wanneer chewbacca in beeld komt, hem ook effectief te moeten laten horen kreunen
naar waarde geschat: "the hardest walk"
alternatieve feiten
1. de teletydmachine van professor barabas is afgekeken van de stripreeks "alley oop", zie prent hierzo.
2. jean paul van bendegem heeft zich jarenlang serieus beziggehouden met het idee dat in de werkelykheid oneindigheid vermoedelyk niet bestaat. in zyn filosofie van de wiskunde verdedigt hy een positie die vaak “finitisme” geheten wordt: het aanname dat extreem grote getallen betekenisloos worden zodra ze fysiek onmogelijk te realiseren zyn.
3. denk ik.
4. astronauten in het international space station zien ’s nachts in de oceaan soms gigantische lichtvlekken opduiken, veroorzaakt worden door gigantische scholen bioluminescente zeekwallen, dwz lichtgevende kwallen.
5. drummer maureen tucker van de velvet underground speelde meestal rechtopstaand, zonder bassdrum, doch met een hamer een vloertom bespelend, voor een gelykaardig geluidseffect.
6. specifiek op gran canaria groeien er dennebomen die bestand zyn tegen bosbrand; ze blakeren wel helemaal zwart maar kunnen daar, na een paar weken reeds, weêr helemaal van herstellen.
state of being, 15 maart 2026
dat ik my, tussen al die rock&roll in, dan ook nog eens, zelfs zonder dat ik het opzoek, op zo'n zondag als daarnet, met allebei myn ogen dicht, vrolyk en onbezonnen achterover kan laten vallen in een volledig volmaakt gezinsleven - dat overtreft de verbeelding.
ook héél raar is dat de kwantiteit van de muziek van prince nog àltyd hyperactief bezig is myn verstand te sarren. het fan-zyn van prince komt en gaat in vlagen, maar heden is het er weêr zéér erg meê gesteld... ik heb geen enkele hobby - omdat ik àlles dat ik doe, professionéél doe; behalve dit: het op zoek gaan naar, en élke dag opnieuw ook ààntreffen van prince-materiaal waarvan ik nog nooit had gehoord.
dat helpt my door de dag... ben nu bezig aan het dinsdagclub nep-sticker-boek, zynde een geschiedenis-van-de-dinsdagclub in 500 beelden; ook dàt is weêr hard werken; maar als ik dan terwyl nieuwe muziek van prince heb spelen: die werkt op my in als met naalden in my naar binnen spuitende cafeïne. jullie kennen wel zyn singletje uit 1982: "let's work!"
zonet de documentaire rond helmut lotti gezien. allicht gaan vele clubbers op hun neus kyken; zo vreemd dat er geen gogo's, en geen wildheden in beeld komen; ik excuseer my tegenover die mensen; maar zelf ben ik, niet heimelyk, afgryselyk tevreden; we beslaan de laatste vier minuten van de integrale tweedelige série, en blauw geverfd door lies robben-eiland staat helmut een ontzettend mooie ballad te zingen: met onafgebroken vlak naast hem het magistrale logo van de dinsdagclub. ik ben ook maar een c.e.o.; als je hiérmeê niet bly bent, dan moet je weg uit de showbiz...
gisterennacht van brugge onderweg naar huis, de boekenfee op de achterbank, de leeuwinnentemmer naast my achter het stuur, kon ik alleen maar zeggen: "verdomd, man - ik ben echt gelukkig. ik voel my echt gelukkig. ik ben echt een gelukkige mens."
Abonneren op:
Reacties (Atom)
