donderdag 10 mei 2012
woensdag 9 mei 2012
woensdagbunnies
sofi en kenya
by wie ik daarjuist
een optreden had
van de voorstelling
"daar sta iemand - in uw living"
dinsdag 8 mei 2012
state of being - 8 april 2012
per ongeluk nog maar eens "het hygend hert" van gerard reve beginnen te herlezen, wat een messcherpe styl, heeft zelfs op wereldschaal zyn weêrga niet...
mollie van de crèche gaan halen, ze was effenaf doodmoê, nooit eerder zo erg. eens thuis, is ze in de zetel in myn twee armen ogenblikkelyk in slaap gevallen, om drie kwartiers te blyven voortzweten, d'r haarplukken kleefden tegen d'r wangen, d'r gehele lyfje trilde soms minutenlang...
rond vier uur kwam luv het overnemen.
kreeg ik zelf ook zeer goed te eten en kon ik voortlezen in de mémoires van frans eerens, iemand van "de tachtigers". (maar ja: op myn quiz, vorig weekend, vroeg ik eenvoudigweg:"wie schreef het gedicht 'mei'?- en niémand wist het... niémand... nochtans: erudiet gezelschap...) (het antwoord = "herman gorter". gorter was een "tachtiger", wat wil zeggen: hy schreef in de jaren tachtig van de negentiende eeuw voor het literaire magazine "de nieve gids". waarin ook "de kleine johannes" et cetera. fuck it.) (maar daarover gaan dus de mémoires van die frans eerens. best wel in orde - hoewel echt niet zo steengoed als myn eigenste, ermeê verwante monumentale werk "ik slaap als een croissant".)
na, eens mollie ter stede, een onverwachte vryparty van twee uurs en drie kwartiers in alle slaapkamers van iedere steeg waar ik huizen heb, naar de lindeboomstraat verstrompeld, teneinde daar meteen te beginnen schryfwerken, nu weêr aan dit volgende:"standup tragedy", ten zeerste geruggensteund door het pianospel van martinus wolf... vooreerst in het openbare op 17 mei, weêr by myzelf thuis.
nu is het één uur snachts en, jawel; de auteur dezes maakt zich gereed, misschien zelfs tevreê, om maar weêr te gaan aanvaarden, lezers, de futiliteit van het bestaan zelf.
maandag 7 mei 2012
state of being - 7 mei 2013
om elf uur smorgens een uurtje op om met mollie te rommelen. waar haalt een mensenkind van één jaar de zuivere know-how van zo'n onafgebroken goed-gezind-zyn? is dit dé natuur van de mens (zolang uiteraard aan de primaire levensbehoeften is voldaan): is de natuur van de mens: goeie luim? dat zou dan toch wel erg goed nieuws zyn, niet?
twaalf uur smiddags moet die bengel weêr onder de wol, voor een anderhalf uurtje, en net zolang kruip ik ook zelf weêr te steê, om zelfs aan aardige dromen onderhevig te geraken, ik droomde van een zeer wilde noordzee, gezien vanaf de hoogste duinen,- wel met vooruitzicht op zomerweêr in gedachten; hoewel die wilde golven er zéér wild tegenaan gingen, waren er toch een hoopje zwemmers in dat water, dat zich toch nergens aan stoorde, die toefden er aangenaam - ik dacht: hoelang houden ze dat vol?
by het wakker worden daarover mediterend: zo is, immers, lezers, ook myn eigen leven: hoewel er overal rond my morbide storm en schier onmenselyke waanzin hun teugels vieren, dobber ikzelf daar middenin toch net zo lief als een goedmoedig dobberdier. en dat is lekker - doch: kan dit warempel eeuwig zo blyven voortduren?
dan ben ik opgestaan. je moet vlugger uit je bed dan de mymering plaatsgrypt, anders ben je niet goed bezig.
met mollie en luv naar de dierentuin (mollie wil alleen nog naar de papegaaien), doch onverwacht op het statieplein een prachtig kleutertheater kunnen bywonen:"aangespoeld" is de titel, van theater froefroe, met onder anderen tom clement met zeer geslaagde poppetjes, een zéér geslaagde persiflage op een scène uit Gulliver's Travels (die scène, hoera, waarin gulliver als een reusachtige reus met kleine touwtjes van irriterende dwergjes geraakt vastgebonden en met pyltjes overmeesterd.) mollie zag het ook helemaal zitten. vooral de luchtballon...
dan mollie in bad, dan ikke naar myn letterkundig laboratorium in de lindeboomstraat, waar ik professor vitalski heet eigenlyk, en waar ik een zeer eenzame trol ben ook... het is trouwens volle maan, daar heb ikzelf nog voor gezorgd...
's avonds had ik de première van "Daar Sta Iemand", live in Herberg De Zwaan. de beelden spreken voor zich. er zaten vele fans in de zaal en die zeiden allen, zonder uitzonderingen, dat deze voorstelling de allerbeste voorstelling is die ik ooit heb gemaakt. dat vind ikzelf overdreven, maar de bedoelingen van myn fans zyn wel erg goed,-(:
okay gasten, ik ga ermeê stoppen, prettige maandag nog... het is hier alweêr halfdrie...
wat deed je zondag
daarjuist opgetreden in "herberg de zwaan", vosselaar, met de voorstelling "daar sta iemand"
die show staat nu helemaal op punt en is echt za-lig om te doen!!
heb veel te danken aan geert beullens, die me eêrgisteren een paar erg zinvolle regie-aanwyzigingen gaf... waardoor het stuk op een hoger plan kwam... ikke gelukkig...
zondag 6 mei 2012
fam life
myn ma heeft haar gehele serie bestralingen en chemo-hell achter de rug. een beetje afgevallen, een beetje moé, maar voorts in topvorm werkelyk! en daarjuist jarig ook...
myn grootmoeder en myn tante, ook in beeld, hebben zonet het huis verkocht waar ze hun hele leven gewoond hebben, en verhuizen volgende maand.
mollie doet nu ook alle dierengeluiden zelfs zonder afbeelding van het dier, gewoon by het woord...
living-toer 2012
daarjuist een "living"-optreden op het gipsy-terrein van de zeer charismatische guy franck in het erg rurale brecht...
zaterdag 5 mei 2012
state of mollie - 5 mei 2012
er bestaan eigenlyk maar twee manieren van zyn: kerstvakantie en grote vakantie. een andere "state of being" is er niet.
vrijdag 4 mei 2012
state of being - 4 mei 2012
erg vroeg wakker geworden vanwege een abnormaal hard wenende mollie, beneden in huis. ik nam aan dat ze bezweek onder de tandpyn. haar zytanden komen er doorgewrongen, eerder dan haar voorste tanden. behalve haar twee tanden pal van voren. maar: het was precies voor haar papfles dat ze zo lelyk deed. eens ze te drinken had gehad, viel ze toch weêr vredig in slaap.
(tussendoor een bedenking: myn oomzegsters laura en carmen zien naar die kleine geheel niet om; onlangs gaf ik ze allen een lift, en carmen en laura hadden er klaarblykelyk om gedebatteerd wie er niét naast de patapoef zou hoeven te zitten - ik twyfel of luv deze telepathische belediging, die het toch is aan haar moeder-adres, ooit nog de volle honderd procent te boven komt... waarin ik haar verdedig ook...)
ben dan maar, te bed, beginnen voortlezen in de lord byron-biografie, "the kindness of sisters". ik heb my eigenlyk altyd in de franse en de duitse, doch nauwelyks in de engelse romantiek aan het ingraven geweest. maar nu ik in de franse letteren geleidelyk aan een zeldzaam beste vriend heb verworven in de persoon van monsieur van loo, die alvast in de franse 18e en 19e eeuw zo erudiet is, zie ik my er min of meer toe gedwongen, naar het overzeese albion af te druipen. trouble is: rené de chateaubriand wilde de franse lord byron zyn - pas een halve eeuw nadien gezien, stak hyzelf met kop en schouders boven die wilderik uit. zelfs goethe voelde zich klein by lord byron - maar kan jy zyn brieven lezen? die engelsen zyn toch niet ZO goed misschien, er sluipt een zekere saaiheid underneath... vorige maand lag de biografie van coleridge op myn salontafel. "is dacht echt wel goed?" vroeg bart van loo, met een niet te verhelen oprechte scepsis. zal ik het ooit kunnen menen om een wordsworth te verkiezen boven een lamartine??
de vader van luv op bezoek in de klappeistraat. sandwiches met leverpasty en koffie. de vader van luv heeft een vakantiehuis gehuurd en vooraf afbetaald, maar kan nu ineens niet meer slapen, door deze vraag: of die verhuurder geen imposteur is. om hem extra te plagen zei ik met een uitgestreken gezicht:" de kans dat je daar in spanje zonder een minste voorrecht voor de deur gaat staan, is vyftig procent."
in de namiddag repeteren met martinus wolf en ernst löw in het kasteel van irene de hertogin. mollie was er ook by, om gelukkig van te worden: aan te zien hoe vanzelfsprekend ze de pianospelende gesticulatoren aan het werk ziet, zelf al gauw op handen en voeten onder de vleugel door kreffelt...
slechtste nieuws van de week: by het weêr naar buiten treden, is irene uitgeschoven over de natte kasseien van de ommeganckstraat, ze is met haar aangezicht tegen de grond geknald, bloedde uit haar gezicht - met ernst en wolf naar den doktoor: ook haar oogkassen beide gekneusd, algeheel onder de pleisters zit ze vannacht nu pyn te hebben, haar neus bloedt om de haverklap toch weêr, al is de dokter er vry zeker van dat haar neus niét is gebroken.
goddomme.
vanavond zou ik naar die stripreceptie zyn geweest; johan de moor heeft toch myn gedicht "het gedicht wyf" in stripverhaalvorm uitgewerkt, daar is nu een expo van, ergens in leuven - in de ryschoolstraat - iedereen was er,- maar ik kreeg een slaapaanval, ben thuis gebleven, ouwe elpees van toen ik er zestien was op de draaitafel consumerende, siroop zuipende voor de keel...
morgen weêral een optreden in myn eigenste living, ditmaal vooreerst mét inkom (vyf euro); nog geïnteresseerden: vooraf reserveren via vitalski@pandora.be; met haast en spoed...
woensdag 2 mei 2012
donderdagbunnie
lieve schrauwen
die in "cahier brouillon" in hoogstraten myn voorprogramma verzorgde
en van wie we nog veel gaan horen
agenda
nu vrydag:
"daar sta iemand" - try-out in myn eigen woonkamer; antwerpen; res mail vitalski@pandora.be
nu zondag:
"daar sta iemand" - live in herberg de zwaan, vosselaar.
maandagnacht, nà hoogstraten, alsnog naar "de nacht van de poëzie" van de antistresspoëet in de ploegstraat...
aan de inkom/uitgang michaël vandebril en eefke defeyter; al 14 jaar tezamen, al drie kinderen -- en toch: volgende maand gaan ze trouwen...
volgende week draai ik trouwens op zyn verjaardagsfeestje in bar samedi
dinsdag 1 mei 2012
mededeling
myn computer is stukgesprongen. tenminste, het scherm geeft er de brui aan. zodat het moeilyk is om te bloggen. morgen ga ik de baan op voor een extern scherm. hopelyk meer nieuws dàn. want: wél heb ik een zeer graaf weekend achter de rug...
Abonneren op:
Posts (Atom)



































