naar de begrafenis van de vader van een goede vriend van my. die vader, zag je nog eens op alle beelden, was een waarachtige gentleman, altyd patent gekleed en de rug recht, veel lezen en veel jazzplaten verzamelen, en alles ten dienste gesteld van zyn vrouw en kinderen. mooi 95 geworden bovendien, en dan nog zacht mogen vertrekken; hier zou ik voor tekenen.
pynlyk sterven is de hel - maar: zolang ik dààrvan kan worden gevrywaard, is het goed voor my. dwz: ik merk dat ik er alsmaar minder moeite heb, ook zelf, op een dag als deze, te zullen moeten sterven. te zullen mogen sterven. laat maar komen, zolang ik maar geen helse pynen moet doorstaan.
dat aftakelen, is ook maar knudde.
elke halfjaar een leesbril van één halve graad sterker.
een maand geleden deed ik live on stage nog eens een koprol: ik duizelde daar zo erg van, dat ik eigenlyk een ambulance gebeld had moeten laten worden. ook nog vier dagen rugpyn gehad daarvan.
op photo's zie ik vooral dat ik zo'n dunne séniele steek-kin begin te krygen.
om de drie maanden moet ik een tand laten trekken.
dit is eigenlyk allemaal ronduit misdadig, ik moet onderhand afronden.
terug thuisgekomen, zéér diep ingeslapen - had vannacht maar drie uur geslapen. komende van een, gelukkig zeer, zéér succesvolle, dinsdagclub-night.
in de vroege avond met rocco james conan naar de sinksenfoor, niet om daar te gaan strollen, maar specifiek voor de schietkraam.
het regende een beetje, het was er byzonder rustig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten