vrijdag 5 december 2008

11:14u: per ongeluk staan lezen


lezen in "het slot" van franz kafka


(goed dat in groot geprojecteerd)
 








Uit de hoorschelp kwam een zoemen zoals hij tot nu toe bij het telefoneren nog nooit vernomen had. Alsof zich uit het zoemen van talloze kinderstemmen - maar het was niet echt een zoemen, eerder het zingen van verre, zeer verre stemmen - alsof zich uit dit zoemen, ronduit onbegrijpelijk, één enkele, krachtige, hoge stem vormde, die het oor trof alsof zij dieper wenste binnen te dringen dan alleen maar in het armzalige gehoor. 

Geen opmerkingen: