vanmorgen in bed de biografie van Von Humboldt op reis in de tropen helemaal uitgelezen. goed geconcentreerd geschreven aan de conference voor morgen in het Kwartier.
het idee is om een beetje te herschryven, een introducerende tekst uit 2001, - behalve ikzelf toch geen kat meer die die tekst nog kent. was er trouwens ook zelf een beetje verrast door... het verhaal over hoe ik op een morgen wakker word en telkens tot myn verlichting ontdek: hoera, het is nog maar halfzeven, ik hoef nog niet op!, en dan telkens weêr eventjes in slaap val... zeer herkenbaar en menselyk...- om vier uur 's middags terug in bed gekropen en twee uur geslapen, uit protest tegen dit soort hoogst onaangenaam daglicht. by dit klamme jaargetyde zyn alleen de avonden en de nachten en ook de voormiddagen genoeglyk; de namiddagen zyn een oneindige hel... om 19u weêr op en naar het repetitielokaal van sam wauters gesjeesd (loopafstand). daar gerepeteerd op de liedjes "de meest onvriendelyke man" en "pyromaan stannie". de bassist van deze band is eergisteren pa geworden, van een dochtertje, dat lisa heet. goeie band, heel wat meer gedisciplineerd dan veel schoelje waar ik vroeger veel tyd meê verdeed... ze kennen die liedjes zelfs beter dan ikzelf en ze zyn ook niet te beroerd om myn bewegingen een beetje in de gaten te houden (dat kon geert van bever natuurlyk ook wel heel goed) et cetera. om tien uur 's avonds weêr terug en nog even gekrabbeld aan de tekst over "nello en patrasj", een act waarvoor ernst löw morgenmiddag langskomt - het beste dat er bestaat is schryven voor een ander performer dan jyzelf. tevens ook het gemakkelykste wat er bestaat, omdat het àltyd grappig is, anderman Jouw teksten te zien en/of te horen declameren; dat is àltyd totaal absurd... nu subiet naar derrick zien (echtwaar...)en wat dan? zoals emmanuel kant het al formuleerde (de drie morele imperatieven): wat moet ik doen? wat kan ik weten? wat durf ik hopen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten